บทที่ 115 ประโยชน์อันแยบยลของโชคชะตา (4)

นิทานดำเนินต่อไป

สาเหตุที่สำนักเฮ่าเทียนสามารถผงาดขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในสามสำนักบนแห่งทวีปโต้วหลัวได้ อย่างแรกเป็นเพราะวิญญาณยุทธ์ค้อนเฮ่าเทียนของสำนักเฮ่าเทียน ซึ่งค้อนเฮ่าเทียนนั้นคือวิญญาณยุทธ์ประเภทอาวุธระดับสูงสุด อย่างที่สองเป็นเพราะเคล็ดวิชาค้อนวายุสะบั้นที่ตระกูลถังคิดค้นขึ้นมาเอง

สองสิ่งนี้แหละคือรากฐานในการก่อตั้งสำนักของสำนักเฮ่าเทียน

เมื่อไม่มีเสียวอู่แล้ว สองพ่อลูกตระกูลถังก็จะได้ตั้งใจบำเพ็ญเพียรกันเสียที

ถังซานสมแล้วที่เป็นคนที่ราชันเทพซิวหลัวเลือก พรสวรรค์ของเขายอดเยี่ยมมากจริง ๆ เพียงไม่นานก็สามารถเข้าถึงแก่นแท้ของเคล็ดวิชาค้อนวายุสะบั้น และฝึกฝนจนฟาดค้อนได้ถึงเก้าเก้าแปดสิบเอ็ดครั้ง

แต่นี่ยังไม่พอหรอกนะ เคล็ดวิชาค้อนวายุสะบั้นไม่ได้เป็นแค่การซ้อนทับพละกำลังเท่านั้น แต่มันยังเป็นการซ้อนทับกลิ่นอายสังหารด้วย นี่ต่างหากถึงจะเป็นแก่นแท้ที่แท้จริงของเคล็ดวิชาค้อนวายุสะบั้น

ลูกหลานตระกูลถังที่ผ่านเส้นทางนรกของเมืองแห่งการสังหารมาได้เท่านั้น ถึงจะได้รับการขนานนามว่าเป็นพรหมยุทธ์เฮ่าเทียน

ในตอนนี้ ถังฮ่าวไม่มีอะไรจะสอนให้ถังซานอีกแล้ว เขาจึงตัดสินใจให้ถังซานไปฝ่าเส้นทางนรก

ก่อนที่จะไปยังเส้นทางนรก ถังฮ่าวได้เตรียมของขวัญชิ้นสุดท้ายไว้ให้ถังซาน นั่นก็คือการปลุกสายเลือดของจักรพรรดิเงินคราม

ณ ป่าเงินคราม ถังซานไม่เพียงแต่ปลุกสายเลือดจักรพรรดิเงินครามได้สำเร็จ แต่รูปร่างหน้าตาของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ราวกับกลายเป็นคนละคนเลยทีเดียว

"ที่แท้ถังซานก็เป็นลูกชายของจักรพรรดิเงินคราม เขาก็นับว่าเป็นลูกของสัตว์วิญญาณแสนปีสิ แต่ว่าวิญญาจารย์กับสัตว์วิญญาณมันต้องเป็นศัตรูกันชนิดตายกันไปข้างนึงไม่ใช่เหรอ แล้ววงแหวนวิญญาณแสนปีของถังฮ่าวใช่ของจักรพรรดิเงินครามหรือเปล่า ถังฮ่าวใช้วิธีสกปรกครอบครองจักรพรรดิเงินคราม พอหล่อนคลอดลูกเสร็จ ก็ฆ่าหล่อนทิ้งเพื่อเอาวงแหวนวิญญาณมาใช่ไหมคะ" โหลวเสี่ยวเอ๋อยิงคำถามรัวเป็นชุดโดยไม่ยอมหยุดพัก

เหออวี่จู้ถึงกับมึนตึ้บ คำถามก่อนหน้านี้ยังพอรับได้ แต่ที่คุณคิดว่าถังฮ่าวใช้วิธีสกปรกครอบครองจักรพรรดิเงินครามนี่มันมาจากไหนกันเนี่ย

ถึงแม้ว่าถ้าเล่าตามที่โหลวเสี่ยวเอ๋อพูด มันจะยิ่งขับเน้นความชั่วร้ายของพวกถังซานได้ดีก็เถอะ แต่เหออวี่จู้คิดไปคิดมาก็ตัดสินใจว่าช่างมันเถอะ

คำโกหกหนึ่งคำ ต้องใช้คำโกหกอีกนับไม่ถ้วนมาปกปิด

เช่นเดียวกัน การเปลี่ยนพล็อตเรื่องในนิทานแค่พล็อตเดียว ก็ต้องใช้พล็อตเรื่องอีกนับไม่ถ้วนมาคอยอุดรอยรั่ว

เหออวี่จู้รู้สึกว่ามันยุ่งยากเกินไป ไม่เปลี่ยนดีกว่า

"วิธีของถังฮ่าวก็ถือว่าพอทนได้ล่ะนะ ทั้งคู่ยังเป็นหนุ่มโสดสาวโสด ถังฮ่าวใช้คารมหวานหูหลอกฟันจักรพรรดิเงินคราม มันก็ไม่ได้ผิดกฎหมายสักหน่อย"

โหลวเสี่ยวเอ๋อไม่พอใจเอามาก ๆ เอ่ยว่า "จุดประสงค์ของถังฮ่าวก็คือวงแหวนวิญญาณของจักรพรรดิเงินคราม เจตนาไม่บริสุทธิ์ เป็นผู้ชายเฮงซวยเหมือนกับสวี่ต้าเม่านั่นแหละ เอาวงแหวนวิญญาณของหล่อนมา แล้วยังจะมาแสร้งทำเป็นรักล้นใจจะแก้แค้นแทนหล่อนอีก ไม่ใช่คนดีเลยจริง ๆ แล้วก็อวี้เสี่ยวกังคนนั้นด้วย คนที่เขานับถือที่สุดก็คือพรหมยุทธ์เฮ่าเทียน นี่เขานับถือในความสามารถด้านการเป็นผู้ชายเฮงซวยของมันหรือไง"

ไม่รู้เป็นเพราะอะไร เหออวี่จู้สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสังหารขุมหนึ่งแผ่ซ่านออกมาจากตัวโหลวเสี่ยวเอ๋อ

เพื่อรักษาชีวิตตัวเอง เขาจึงรีบเออออห่อหมกไปว่า "ผมก็คิดว่าอวี้เสี่ยวกังกับถังฮ่าวไม่ใช่คนดีเหมือนกันนั่นแหละ ทั้งจอมสร้างภาพ บ้ากาม แล้วก็เหี้ยมโหดอำมหิต แทบจะเทียบชั้นสวี่ต้าเม่าได้อยู่แล้ว"

โหลวเสี่ยวเอ๋อค่อนข้างพอใจกับคำตอบของเหออวี่จู้ จึงประทับรอยจูบอันหอมหวานให้เป็นรางวัล

เหออวี่จู้รู้สึกว่าถ้าขืนคุยเรื่องนี้ต่อไปคงจะอันตรายไม่น้อย เลยรีบข้ามเนื้อหาส่วนนี้ไปอย่างไว

หลังจากนั้น ถังฮ่าวก็เฝ้ารอให้ถังซานไปที่เมืองแห่งการสังหาร

พอไปถึงเมืองแห่งการสังหาร ก็ได้เจอกับหูเลี่ยน่าที่ล่วงหน้ามาก่อนหนึ่งปี นางถูกปี่ปี๋ตงส่งมาฝึกฝนหาประสบการณ์

ถังซานจำหูเลี่ยน่าได้ แต่หูเลี่ยน่ากลับจำถังซานไม่ได้

หูเลี่ยน่าแบกรับภารกิจที่ปี่ปี๋ตงมอบหมายมา จึงไม่ได้สนใจเรื่องอื่นมากนัก

ทว่า ถังซานที่ใช้ชื่อปลอมว่าถังอิ๋น ก็ยังสามารถดึงดูดความสนใจของหูเลี่ยน่าได้อยู่ดี นางอยากจะดึงตัวศิษย์สำนักเฮ่าเทียนคนนี้มาเป็นพวก เพื่อเตรียมปูทางให้สำนักวิญญาณยุทธ์กวาดล้างสำนักเฮ่าเทียนในอนาคต

ทั้งสองคนจับคู่กันฝ่าเส้นทางนรกจนสำเร็จ และได้รับเขตแดนเทพสังหาร

โหลวเสี่ยวเอ๋อถามขึ้น "ทำไมปี่ปี๋ตงถึงไม่บอกหูเลี่ยน่าไปล่ะคะ ว่าถังอิ๋นก็คือถังซาน ฆ่าเขาทิ้งซะตรงนั้นก็สิ้นเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ"

"เมืองแห่งการสังหารเป็นถิ่นของราชันเทพซิวหลัวนะ เขาจะยอมทนดูหมากของตัวเองตายด้วยน้ำมือของหูเลี่ยน่าได้ยังไงกัน"

"ราชันเทพซิวหลัวสร้างสถานที่ชั่วร้ายอย่างเมืองแห่งการสังหารขึ้นมาได้แบบนี้ ไม่ใช่คนดีจริง ๆ ด้วยสินะ ฉันก็นึกว่าเมืองแห่งการสังหารเป็นผลงานการสร้างของเทพหลัวซาซะอีก"

มันก็อาจจะเป็นฝีมือเทพหลัวซาสร้าง แล้วโดนราชันเทพซิวหลัวยึดครองไปก็ได้นะ

แต่เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ เหออวี่จู้จึงไม่ได้พูดออกไป

ปล.: ตอนพิเศษ 6 เมืองแห่งการสังหาร

การที่ปี่ปี๋ตงส่งหูเลี่ยน่ามาที่เมืองแห่งการสังหารนั้น มีจุดประสงค์อยู่สองอย่าง

อย่างแรกคือการทำให้หูเลี่ยน่าได้เห็นธาตุแท้ของถังซานอย่างทะลุปรุโปร่ง จะได้ไม่ต้องตกอยู่ในชะตากรรมแบบเดิมอีก

สาเหตุที่หูเลี่ยน่าไปหลงรักถังซานเข้า ก็เพราะได้รับการช่วยเหลือจากถังอิ๋นหลายต่อหลายครั้งในเมืองแห่งการสังหาร

แต่หูเลี่ยน่าในตอนนี้แข็งแกร่งกว่าเดิมมาก ไม่มีทางยอมสยบให้กับถังอิ๋นง่าย ๆ หรอก

จุดประสงค์อย่างที่สองก็คือ มุกในตัวของงูเพลิงสิบหัว

ตอนที่ปี่ปี๋ตงฝ่าเส้นทางนรกในสมัยก่อนนั้น ไม่มียักษ์อสรพิษสิบหัวหรอกนะ สัตว์วิญญาณที่เฝ้าเส้นทางนรกอยู่เป็นสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งมากตัวหนึ่ง

ทว่าในครั้งที่ถังซานฝ่าเส้นทางนรก สิ่งที่เฝ้าเส้นทางอยู่กลับไม่ใช่สัตว์วิญญาณ แต่ดันเป็นสัตว์ประหลาดที่ทวีปโต้วหลัวไม่เคยมีปรากฏมาก่อน

ปี่ปี๋ตงก็กะจะมาทำลายแผนการของราชันเทพซิวหลัวนี่แหละ นางอยากจะดูนักว่า สุดท้ายแล้วไอ้พี่เลี้ยงอย่างราชันเทพซิวหลัวจะหน้าด้านหน้าทนได้สักแค่ไหนเชียว

เรื่องราวก็เป็นไปตามที่ปี่ปี๋ตงคาดการณ์ไว้ หูเลี่ยน่าเพียงแค่มองถังอิ๋นเป็นเป้าหมายที่สามารถดึงตัวมาเป็นพวกได้เท่านั้น

ส่วนเรื่องที่ถังอิ๋นพยายามประจบเอาใจนาง ด้วยการบอกเรื่องที่ในบลัดดี้แมรี่มีสารพิษเจือปนอยู่นั้น หูเลี่ยน่ายิ่งไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด

ก่อนมา ปี่ปี๋ตงได้บอกวิธีสกัดล้างพิษเรื้อรังพวกนี้ให้นางฟังแล้ว

หูเลี่ยน่ากลั้นความขยะแขยง คอยรับมือกับถังซาน และพยายามเสนอให้ถังซานสวามิภักดิ์ต่อสำนักวิญญาณยุทธ์อยู่หลายต่อหลายครั้ง

ถังซานแค่อยากจะเอาเปรียบ มีหรือจะยอมสวามิภักดิ์ต่อสำนักวิญญาณยุทธ์ เขาใช้คำโกหกบ่ายเบี่ยงไปพลาง พร้อมกับสรรหาสารพัดวิธีมาเอาใจหูเลี่ยน่าไปพลาง

หูเลี่ยน่าก็ไม่ได้โง่ ย่อมดูออกว่าถังซานไม่มีทางสวามิภักดิ์ต่อสำนักวิญญาณยุทธ์แน่ จึงเลิกล้มความคิดที่จะปราบพยศเขา และตั้งใจจะคว้าชัยชนะร้อยครั้งรวดรวดเดียวจบ เพื่อตรงไปฝ่าเส้นทางนรกเลย

แต่หูเลี่ยน่าหารู้ไม่ ว่าเส้นทางนรกในครั้งนี้ ถูกเตรียมไว้ให้ถังซานเป็นพิเศษ จะยอมให้นางฮุบผลประโยชน์ไปคนเดียวได้อย่างไร

ตอนที่หูเลี่ยน่าชนะติดต่อกันถึงเก้าสิบเก้าครั้ง ก็ไม่มีใครกล้าขึ้นมาท้าประลองกับนางอีกเลย จนกระทั่งถังซานคว้าชัยชนะครบหนึ่งร้อยครั้ง จู่ ๆ ก็มีคนโผล่มาท้าประลองกับหูเลี่ยน่าเฉยเลย

เมื่อไม่มีทางเลือก หูเลี่ยน่าจึงจำต้องฝ่าเส้นทางนรกไปพร้อมกับถังซาน

เพื่อระบายความหงุดหงิดในใจ หูเลี่ยน่าจึงไม่ออมมือเลยสักนิด นางลุยแหลกบดขยี้ศัตรูไปตลอดทาง ทำเอาถังซานกลายเป็นแค่ตัวประกอบเดินตามต้อย ๆ ไปเลย

เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนใกล้จะฝ่าเส้นทางนรกได้สำเร็จ ราชันเทพซิวหลัวก็ชักจะนั่งไม่ติด ขืนปล่อยให้ถังซานออกไปในสภาพนี้ เขตแดนเทพสังหารที่ถังซานได้รับไปก็แทบจะไร้ประโยชน์เลยน่ะสิ

ด้วยเหตุนี้ บททดสอบในเส้นทางนรกจึงถูกยกระดับความยากขึ้นมากะทันหัน

การเคลื่อนไหวของหูเลี่ยน่าถูกขัดขวาง จนต้องชะลอความเร็วลง ถังซานจึงมีโอกาสได้ลงมือบ้างเล็กน้อย

แต่หูเลี่ยน่าก็ชะลอความเร็วลงเพียงครู่เดียวเท่านั้น หลังจากกลืนโอสถที่ปี่ปี๋ตงให้มาเข้าไปหนึ่งเม็ด หูเลี่ยน่าก็ฟื้นฟูสภาพร่างกายกลับมาเต็มร้อย

จากนั้นก็ลุยแหลกบดขยี้ศัตรูต่อไป

ราชันเทพซิวหลัวแทบจะอยากยื่นมือมาฆ่าหูเลี่ยน่าให้ตายคามือ แต่เขาก็ทำไม่ได้ ในตอนนี้เขากำลังใช้สถานะผู้ควบคุมของตัวเองเจาะช่องโหว่กฎอยู่ จะลงมืออย่างโจ่งแจ้งไม่ได้เด็ดขาด

ส่วนความยากของเส้นทางนรกก็ไม่สามารถเพิ่มขึ้นไปได้มากกว่านี้แล้ว ไม่อย่างนั้นถังซานคงได้ตายตกอยู่ในเส้นทางนรกแน่ ๆ

ภายใต้ความคับแค้นใจของราชันเทพซิวหลัว หูเลี่ยน่าและถังซานก็ผ่านเส้นทางนรกไปได้สำเร็จ

การฝ่าเส้นทางนรกในครั้งนี้ ถังซานได้รับเพียงเขตแดนเทพสังหารมาเท่านั้น ส่วนเรื่องอานุภาพก็เรียกได้ว่าดีกว่าไม่มี ถือเป็นเทพสังหารที่อ่อนแอที่สุดเลยก็ว่าได้

ส่วนหูเลี่ยน่านั้น กลับกอบโกยผลประโยชน์ในครั้งนี้ไปได้มากกว่าเก้าส่วน

ราชันเทพซิวหลัวจะยอมทนให้หมากรับเคราะห์อย่างหูเลี่ยน่า ฮุบเอาแผนการของเขาไปได้อย่างไร เขาเตรียมจะลงมือด้วยตัวเอง เพื่อชิงเอาเขตแดนเทพสังหารในตัวนางกลับคืนมา

ปี่ปี๋ตงเองก็ไม่วางใจในตัวหูเลี่ยน่า และยิ่งไม่วางใจราชันเทพซิวหลัว นางจึงคอยซุ่มรออยู่แถวนั้นมาตลอด พอสัมผัสได้ว่าหูเลี่ยน่าออกมาจากเส้นทางนรกแล้ว นางก็รีบพุ่งไปรับตัวทันที

เพื่อไม่ให้เทพหลัวซาจับเอาไปเป็นข้ออ้างได้ ราชันเทพซิวหลัวจึงทำได้เพียงตัดใจล้มเลิกความคิดเดิมไปอย่างไม่สบอารมณ์

การปรากฏตัวของปี่ปี๋ตง ทำให้ถังฮ่าวไม่กล้าโผล่หัวออกมา ทำได้เพียงหลบมุมแอบชื่นชมเรือนร่างอันงดงามของสองศิษย์อาจารย์เงียบ ๆ

ถังซานเองก็แอบชื่นชมเรือนร่างอันงดงามของสองศิษย์อาจารย์อย่างลับ ๆ เช่นกัน ถึงขนาดเกิดความลังเลขึ้นมานิดหน่อย ว่าควรจะยอมสวามิภักดิ์ต่อสำนักวิญญาณยุทธ์ดีหรือไม่

ปี่ปี๋ตงกลืนความขยะแขยงในใจ พากันหูเลี่ยน่าเดินจากไป โดยไม่สนใจสองพ่อลูกตระกูลถังที่กำลังทำหน้าหื่นกามอยู่เลยสักนิด

ปล.: จบตอนพิเศษ 6

(จบบท)