บทที่ 13 ดันเจี้ยนใหม่ รังมด

บทที่ 13 ดันเจี้ยนใหม่ รังมด

กู้ซือมั่นมาที่นี่ในครั้งนี้เพื่อหาแรงบันดาลใจด้วยเช่นกัน

สถานีรับซื้อของบริษัทมีวัตถุดิบทุกชนิด ซึ่งสามารถเป็นแหล่งข้อมูลชั้นดีให้กับเธอได้

"หืม? ทำไมลาเวนเดอร์ล็อตนี้ถึงได้ดูอุดมสมบูรณ์ขนาดนี้นะ? คุณซื้อมาผิดสายพันธุ์หรือเปล่า?"

ปกติแล้ว ลาเวนเดอร์ที่ผู้ผลิตรายใหญ่นิยมนำมาสกัดเป็นน้ำมันหอมระเหยนั้นมีชื่อเรียกว่า 'ทรูลาเวนเดอร์'

ดอกของมันจะค่อนข้างบางตาและสีสันไม่ฉูดฉาดมากนัก

ในทางกลับกัน ลาเวนเดอร์ที่ปลูกไว้เพื่อความสวยงามจะเรียกว่า 'ลาวานดิน'

ลาวานดินมีดีแค่ความสวยงาม แต่ปริมาณน้ำมันที่สกัดได้นั้นน้อยกว่าทรูลาเวนเดอร์มาก ปัจจุบันนี้สวนลาเวนเดอร์หลายแห่งก็มักจะปลูกลาวานดินกันทั้งนั้น

เมื่อได้ยินกู้ซือมั่นพูดแบบนี้ เซวียหานตงก็เริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจ

การรับซื้อวัตถุดิบนั้นมีผลกำไรมหาศาลซ่อนอยู่ และน้องเขยของเขาก็เป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้ เขากลัวว่าหมอนั่นจะแอบยักยอกเงินโดยการไปกว้านซื้อของห่วยๆ มา หากคุณหนูใหญ่มาตรวจพบความจริงเข้า ความลับมันจะไม่แตกเอาหรือไง?

แต่ก่อนที่เขาจะได้อธิบายอะไร กู้ซือมั่นก็เอื้อมมือไปหยิบดอกลาเวนเดอร์ขึ้นมาเสียก่อน

เธอยกมันขึ้นมาดมใกล้ๆ จมูก ในชั่วพริบตา กลิ่นหอมสดชื่นก็โชยมาเตะจมูก

"เดี๋ยวนะ กลิ่นนี้... สวรรค์ นี่มันกลิ่นนี้จริงๆ ด้วย"

"เอาสินค้าล็อตนี้ไปจัดการให้ฉันที"

ลาเวนเดอร์จะต้องผ่านกระบวนการแปรรูปภายใน 24 ชั่วโมงหลังการเก็บเกี่ยวเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด กู้ซือมั่นแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะเริ่มการสกัด

ไม่นานนัก น้ำมันหอมระเหยและไฮโดรซอลก็ถูกสกัดออกมา เพียงแค่สารสกัดตั้งต้นพวกนี้ก็ทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจอย่างเหลือเชื่อแล้ว

จากนั้น เธอก็ใช้น้ำมันหอมระเหยเพื่อเริ่มต้นปรุงน้ำหอม

เมื่อทำเสร็จสมบูรณ์ กู้ซือมั่นก็รู้สึกว่ามันไม่ต่างอะไรไปจากของวิเศษเลย

น้ำหอมขวดนี้จัดอยู่ในระดับท็อปเทียร์ของโลกอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น กู้ซือมั่นรู้ดีว่าทั้งหมดนี้ไม่ใช่เพราะทักษะการปรุงน้ำหอมของเธอเก่งกาจอะไรนักหนา แต่เป็นเพราะวัตถุดิบล็อตนี้ต่างหาก

"เร็วเข้า ติดต่อคนขายคนนี้ที ถามเขาว่ายังมีลาเวนเดอร์อยู่อีกเท่าไหร่ เขาสามารถจัดส่งให้เราแบบระยะยาวได้ไหม แล้วก็เสนอราคาให้เขาเพิ่มเป็นสองเท่าเลยนะ!" กู้ซือมั่นเอ่ย

"ได้ครับๆ จะจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยครับ!"

เซวียหานตงรีบไปหาน้องเขย เอาเบอร์โทรศัพท์ของซัพพลายเออร์มา แล้วก็โทรไปหาด้วยตัวเองทันที

...

ที่ฟาร์มบริเวณเชิงเขาต้าจี๋ เย่หยางกำลังจัดเตรียมกล้องถ่ายรูปของเขาอยู่

เขากำลังถ่ายภาพทิวทัศน์ของบ้านไม้ที่ผสมผสานเข้ากับทุ่งลาเวนเดอร์

ที่นี่มันสวยงามเกินไปจริงๆ

เมื่อประกอบกับแสงอาทิตย์ยามอัสดง ทะเลเมฆที่ทอดยาวในยามเย็นก็อาบย้อมพื้นที่บริเวณนี้ให้กลายเป็นสีม่วงแดง

สวยงามเหลือเกิน

"ติ๊ง-ต่อง-ต่อง!"

โทรศัพท์ของเย่หยางดังขึ้น

"ฮัลโหลครับ?"

"ขอซื้อลาเวนเดอร์เหรอครับ? ขอโทษด้วยนะครับ ผมไม่ขายแล้วล่ะครับ"

"ใช่ครับ ของหมดแล้ว และผมก็ไม่ได้กะจะขายอีกแล้วด้วย สวัสดีครับ"

เย่หยางวางสายโทรศัพท์

ดูเหมือนว่าการขายครั้งก่อนของเขาจะทำให้มีคนค้นพบความพิเศษของลาเวนเดอร์ล็อตนี้เข้าเสียแล้ว

"ด้วยสรรพคุณระดับนี้ ขวดเล็กๆ ขวดเดียวก็คงขายได้มากกว่าพันหยวนแล้วมั้ง การขายวัตถุดิบไปได้เงินมาแค่หกหมื่นเนี่ย ฉันขาดทุนย่อยยับเลยแหะ"

เย่หยางส่ายหัว ถึงยังไงตอนนี้เขาก็ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินอยู่แล้ว ของแบบนี้ไม่ควรจะหลุดลอดออกไปอีก ยกเว้นก็แต่ตอนที่ต้องทำเควสต์เท่านั้น

"ฝนกำลังจะตกแล้ว กลับก่อนดีกว่า!"

เย่หยางแหงนหน้ามองท้องฟ้า

เมฆดำเริ่มก่อตัวหนาขึ้นเรื่อยๆ และสายลมก็เริ่มพัดกระหน่ำ

บนพื้นดิน ฝูงมดจำนวนมหาศาลกำลังแห่กันออกมา

【ตรวจพบสถานการณ์ที่ตรงตามเงื่อนไขของดันเจี้ยน กำลังสร้างดันเจี้ยน】

【ลูกหาบจอมขยันรังมด】

【รางวัลการเคลียร์ดันเจี้ยนจะถูกคำนวณตามอัตราความสำเร็จ】

【ต้องการเข้าสู่ดันเจี้ยนทันทีหรือไม่?】

"ดันเจี้ยนใหม่!"

เย่หยางหยุดชะงักฝีเท้าลงทันที

เขาไม่คาดคิดเลยว่าดันเจี้ยนใหม่ที่ห่างหายไปนาน จะมาปรากฏขึ้นเอาป่านนี้

รังมด

"คราวนี้ฉันจะได้ค่าสถานะพื้นฐานอะไรมาอีกล่ะเนี่ย?!"

เย่หยางพอจะเดาออกอยู่รางๆ

"เข้าสู่ดันเจี้ยน"

ในชั่วพริบตา เย่หยางก็เข้ามาอยู่ในดันเจี้ยนรังมด

วิสัยทัศน์ของเย่หยางเปลี่ยนไป และเนินเขาขนาดมหึมาที่เกิดจากการนำกรวดทรายมากองรวมกันจนดูเหมือนปล่องภูเขาไฟก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

นี่คือลักษณะภายนอกของรังมด

ภายในนั้นย่อมต้องใหญ่โตมโหฬารยิ่งกว่านี้แน่

โดยปกติแล้ว ขนาดภายนอกของรังมดเมื่อเทียบกับภายในจะเล็กกว่าอย่างน้อยร้อยเท่า

แน่นอนว่าสำหรับมดบางรังที่เพิ่งแยกตัวออกมา รังที่พวกมันสร้างขึ้นก็จะมีขนาดค่อนข้างเล็ก

รังมดทั่วไปมักจะมีมดอยู่ประมาณ 500 ถึง 2,000 ตัว เมื่อมันขยายจนถึงขีดจำกัด พวกมันก็จะแยกฝูงออกไป

เขาอดสงสัยไม่ได้ว่ารังนี้มีมดอยู่กี่ตัวกันแน่

ในขณะที่เย่หยางกำลังคิดเรื่องนี้ มดก็เริ่มไต่ยั้วเยี้ยออกมาจาก "ปล่องภูเขาไฟ" แล้ว

พวกมันปรากฏตัวออกมาทีละห้าหรือหกตัว

และด้านหลังพวกมัน ก็ยังมีฝูงมดที่ใหญ่กว่านี้แห่ตามกันมาอีก

"จำนวนมดในรังนี้น่าจะเยอะกว่าที่ฉันจินตนาการไว้ซะอีก มันต้องไม่น้อยไปกว่าในดันเจี้ยนวัชพืชที่ขึ้นรกชัฏอย่างแน่นอน"

เย่หยางรีบถอยฉากออกมาและนำไอเทมทั้งหมดออกจากโกดัง

เซ็ตหนังราชาหนู: ชุดเกราะสี่ชิ้นประกอบด้วย เสื้อ กางเกง รองเท้า และปลอกแขน บวกความคล่องตัว 12 หน่วย

มงกุฎราชาเถาวัลย์: บวกร่างกาย 4 หน่วย ถึงมันจะยังเป็นแค่หมวกฟางสีเขียวก็เถอะ

เข็มขัดราชาเถาวัลย์: บวกร่างกาย 4 หน่วย ความสามารถพิเศษ: ฟื้นฟู

กำไลราชาเถาวัลย์ x2: บวกร่างกาย 8 หน่วย

แหวนดำทองราชาหนู, แหวนความคล่องแคล่วราชาหนู: บวกความคล่องตัว 7 หน่วย, อัญเชิญหนู

แส้ราชาเถาวัลย์: บวกความคล่องตัว 3 หน่วย, ความเจ็บปวด

หลังจากสวมใส่แบบเต็มยศ ค่าสถานะของเย่หยางก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาล

【โฮสต์: เย่หยาง】

【ค่าสถานะพื้นฐาน:】

【พลังชีวิต: 430】

【พละกำลัง: 230】

【พลังวิญญาณ: 100】

【ร่างกาย: 27 (ขีดจำกัดมนุษย์ปกติคือ 10)】

【ความแข็งแกร่ง: 6 (ขีดจำกัดมนุษย์ปกติคือ 10)】

【ความคล่องตัว: 32 (ขีดจำกัดมนุษย์ปกติคือ 10)】

【จิตวิญญาณ: 8.1 (ขีดจำกัดมนุษย์ปกติคือ 10)】

ค่าสถานะเหล่านี้แข็งแกร่งกว่าตอนที่เย่หยางเข้าไปในถ้ำหนูครั้งแรกมาก

และมดพวกนี้ก็ไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่เขาคิดไว้เลย

【มดทหาร: พลังชีวิต: 25】

มดพวกนี้มีพลังชีวิตน้อยกว่าพวกหนูเสียอีก

เย่หยางชูแส้ในมือขึ้น

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

แส้ร่ายรำไปมาจนมองเห็นเป็นเพียงภาพติดตา

ด้วยค่าความคล่องตัวที่ตอนนี้สูงถึง 32 หน่วย การเคลื่อนไหวของแส้จึงรวดเร็วจนลายตาไปหมด

ไม่นานนัก มดทั้งห้าตัวก็ตายอนาถ

ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันยังเจ็บปวดทรมานอย่างแสนสาหัสก่อนตาย มดตัวหนึ่งถึงกับบิดหัวตัวเองจนหลุดกระจุย

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะผลจากแส้ราชาเถาวัลย์นั่นเอง

【ติง คุณได้สังหารมด】

【ได้รับน้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตขนาดเล็ก】

【ได้รับเงินสด: 100 หยวน】

【ติง...】

ลงมือแค่ครั้งเดียวก็ได้เงินมา 500 หยวนแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น มดตัวหนึ่งยังดรอปชุดเกราะสีดำสนิทออกมาอีกด้วย

【ได้รับเกราะมด】

【เกราะมด: พลังป้องกัน: 6, ความแข็งแกร่ง +1】

"เป็นค่าความแข็งแกร่งจริงๆ ด้วย"

สิ่งที่ผู้คนพูดถึงมากที่สุดเกี่ยวกับมดก็คือ พวกมันสามารถลากสิ่งของที่มีน้ำหนักมากกว่าตัวเองหลายสิบเท่าได้

พละกำลังของพวกมันเมื่อเทียบกับขนาดตัวแล้วถือว่ามหาศาลมาก

อุปกรณ์จากดันเจี้ยนแห่งนี้จึงช่วยเพิ่มค่าความแข็งแกร่งด้วยเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ค่าความแข็งแกร่ง 1 หน่วยก็ไม่คุ้มค่าพอที่จะให้เย่หยางถอดเซ็ตราชาหนูที่บวกความคล่องตัวถึงชิ้นละ 4 หน่วยออกไปหรอก

ไม่นานนัก เย่หยางก็จัดการกับมดที่อยู่ข้างนอกไปมากกว่า 50 ตัว ฟันรายได้ไปถึง 60,000 หยวนโดยตรง

แล้วไอ้เรื่องการขายลาเวนเดอร์ตั้งหนึ่งตันแต่ได้เงินมาแค่ 60,000 หยวนล่ะ ตอนนี้มันจะไปสำคัญอะไรอีกล่ะ?

การฟาร์มในดันเจี้ยนนั้นทำกำไรได้มากกว่าเยอะ

เย่หยางกระโดดเพียงไม่กี่ครั้งก็ปีนขึ้นไปบนภูเขาไฟกองทรายแล้วกระโจนเข้าไปข้างใน

โครงสร้างภายในของดันเจี้ยนนั้นซับซ้อนยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

แต่ด้วยความแข็งแกร่งของเย่หยางในปัจจุบัน เขาสามารถถล่มดันเจี้ยนนี้ให้ราบคาบได้อย่างสมบูรณ์แบบ เขาแค่ยังไม่คุ้นเคยกับเส้นทางเท่านั้นเอง

ถึงอย่างนั้น ความเร็วของเขาก็ยังเร็วพออยู่ดี

ขณะที่เขาวิ่ง ร่างของเขากลายเป็นเพียงเงาพร่ามัว และมดอีกหลายตัวก็ถูกเขาสังหาร

ยี่สิบนาทีต่อมา เย่หยางก็พบกับราชินีมด

【ราชินีมด: พลังชีวิต: 1000】

จบบท