บทที่ 4 เข็มขัดราชาเถาวัลย์

บทที่ 4 เข็มขัดราชาเถาวัลย์

ค่าสถานะความคล่องตัว: 15.1

มากกว่าขีดจำกัดของมนุษย์ถึง 1.5 เท่า

ความเร็วในการโจมตีของเย่หยางนั้นรวดเร็วมาก เขาฟันฉับเข้าใส่ปีศาจพืชพรรณในชั่วพริบตา

【-20】

【-20】

หลอดพลังชีวิตของปีศาจพืชพรรณว่างเปล่าลง โดยที่เย่หยางทำดาเมจทะลุหลอดไปถึง 10 หน่วย

จากนั้น ซากของปีศาจพืชพรรณก็ล้มลงกองกับพื้น และเมื่อแสงสีขาวจางหายไป ก็เหลือเพียงไอเทมไม่กี่ชิ้นตกอยู่บนพื้น

【คุณได้สังหารปีศาจพืชพรรณ】

【ได้รับเงินสด: 100 หยวน】

【ได้รับน้ำยาฟื้นฟูพละกำลังขนาดเล็ก】

【ได้รับหมวกฟาง】

เย่หยางมองดูไอเทมที่เพิ่งปรากฏขึ้นมา

【น้ำยาฟื้นฟูพละกำลังขนาดเล็ก: สามารถฟื้นฟูพละกำลัง 20 หน่วย】

【หมวกฟาง: พลังป้องกัน: 5, ร่างกาย +1】

มันคือหมวกที่บวกค่าร่างกาย 1 หน่วยจริงๆ ด้วย

ในเซ็ตอุปกรณ์หนังหนูก่อนหน้านี้ ไม่มีชิ้นส่วนที่เป็นหมวกเลย

นี่คืออุปกรณ์ชิ้นใหม่ที่เย่หยางสามารถนำมาใช้งานได้อย่างชัดเจน

แม้ว่าสีสันของมันจะดูไม่ค่อยเป็นมิตรสักเท่าไหร่ แต่เย่หยางก็ยังคงสวมหมวกใบนั้นลงไป

ในชั่วพริบตา เย่หยางก็สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตที่สูบฉีดเข้าสู่ร่างกายอันอ่อนแอของเขา

การอดหลับอดนอนมาเป็นเวลาหลายปี และการเอาแต่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์โดยไม่ได้ออกกำลังกายเลย

ทำให้ร่างกายของเย่หยางอยู่ในสภาวะกึ่งป่วยกึ่งแข็งแรงมาโดยตลอด

แต่ตอนนี้ จู่ๆ มันก็กลับมาแข็งแรงสมบูรณ์มาก

ยิ่งไปกว่านั้น พลังชีวิตของเย่หยางก็เพิ่มขึ้นเป็น 120 หน่วย และขีดจำกัดพละกำลังสูงสุดของเขาก็กลายเป็น 120 หน่วยเช่นกัน

ดูเหมือนว่าค่าสถานะร่างกายจะสามารถส่งผลต่อทั้งพลังชีวิตและพละกำลังได้ในเวลาเดียวกัน

"ดรอปอุปกรณ์มาให้ฉันอีกสิ!"

เย่หยางคิดอย่างตื่นเต้น

ไม่นานนัก เขาก็พุ่งเข้าใส่ปีศาจวัชพืชตัวที่สอง

【ติง คุณได้สังหารปีศาจวัชพืช】

【ได้รับเงินสด: 200 หยวน】

【ติง คุณได้สังหารลาเวนเดอร์ป่า】

【ได้รับเงินสด: 100 หยวน】

【ได้รับน้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตขนาดเล็ก】

【ได้รับเมล็ดพันธุ์ลาเวนเดอร์คุณภาพดี】

【ติง คุณได้สังหารเผือกป่า】

【ได้รับเงินสด: 100 หยวน】

【ได้รับเมล็ดพันธุ์เผือกคุณภาพดี】

เย่หยางยังคงล่าต่อไป และได้รับไอเทมมากมายตลอดทาง

จากนั้น อุปกรณ์อีกชิ้นก็ดรอปลงมา

【เสื้อกันฝนฟาง: พลังป้องกัน: 10, ร่างกาย +1, กันฝนได้ดีเยี่ยม】

พลังป้องกันของเสื้อกันฝนฟางตัวนี้มากกว่าเสื้อกั๊กหนังหนูถึงสองเท่า

แต่มันก็ใช้วัสดุในการทำมากกว่าจริงๆ

แม้ว่าการบวกค่าร่างกาย 1 หน่วยจะล่อตาล่อใจมากแค่ไหน แต่เย่หยางก็สังเกตเห็นว่าเสื้อกันฝนตัวนี้ค่อนข้างเป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนไหวของเขา

ในเมื่อปีศาจวัชพืชพวกนี้ไม่สามารถทำอันตรายเขาได้อยู่แล้ว เย่หยางจึงเก็บเสื้อกันฝนฟางใส่ลงไปในโกดังฟาร์มแทน

จากนั้น เขาก็ลงมือกวาดล้างต่อไป

พื้นที่บริเวณนี้กว้างใหญ่เกินไปจริงๆ

ฟาร์มของเย่หยางมีขนาดใหญ่โตถึงสี่ร้อยคูณห้าร้อยเมตร เขามองไม่เห็นจุดสิ้นสุดของมันด้วยซ้ำ แค่เดินไปเดินมาก็ต้องใช้เวลาตั้งนานแล้ว

นับประสาอะไรกับการที่ต้องมาคอยฆ่ามอนสเตอร์ด้วย

หกชั่วโมงเต็มผ่านไป

ในที่สุดเย่หยางก็เคลียร์ดันเจี้ยนนี้สำเร็จ โดยที่เขาต้องหยุดพักข้างในนั้นถึงสามครั้ง

และในที่สุด เขาก็มายืนอยู่ต่อหน้าบอสตัวสุดท้าย

【ราชาเถาวัลย์ล่าล่า: พลังชีวิต: 800】

นี่คือบอสของดันเจี้ยนแห่งนี้

พลังชีวิต 800 หน่วยไม่ได้มีความหมายอะไรเลยสำหรับเย่หยางในตอนนี้

สิ่งที่สำคัญที่สุดของดันเจี้ยนนี้ไม่ใช่การต่อสู้ แต่เป็นการเผาผลาญพละกำลังต่างหาก

มันดูเหมือนดันเจี้ยนสำหรับการเก็บเกี่ยวซะมากกว่า

ด้วยความเร็วขั้นสุดยอด เย่หยางตัดเถาวัลย์ของราชาเถาวัลย์ล่าล่าจนขาดกระจุย และในที่สุดก็ทำให้หลอดพลังชีวิตของอีกฝ่ายหมดลง

【ติง คุณได้สังหารราชาเถาวัลย์ล่าล่า】

【ได้รับเงินสด: 1000 หยวน】

【ได้รับน้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตขนาดเล็ก】

【ได้รับเมล็ดพันธุ์ราชาเถาวัลย์ล่าล่า x3】

【ได้รับเข็มขัดราชาเถาวัลย์】

สายตาของเย่หยางสะดุดเข้ากับเข็มขัดสีดำที่ตกอยู่บนพื้นทันที

เมื่อหยิบเข็มขัดขึ้นมา เขาก็สัมผัสได้ถึงความประณีต มันเป็นเข็มขัดที่ถักทอขึ้นจากเถาวัลย์ชนิดพิเศษ ซึ่งกลายเป็นสีดำสนิทหลังจากถูกขัดเงา

ดูเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยเอกลักษณ์

ค่าสถานะของมันก็ยอดเยี่ยมมาก และเป็นสิ่งที่เย่หยางกำลังต้องการมากที่สุดในตอนนี้พอดี

【เข็มขัดราชาเถาวัลย์: พลังป้องกัน: 20, ร่างกาย +3, ความสามารถพิเศษ: ฟื้นฟู】

【ฟื้นฟู: เร่งอัตราการฟื้นฟูพละกำลังให้เร็วขึ้นเป็น 2 เท่าจากปกติ】

"ของดีนี่หว่า"

แถมเข็มขัดเส้นนี้ยังสามารถสวมใส่ข้างนอกได้โดยไม่จำเป็นต้องถอดออกอีกด้วย

เย่หยางนำเข็มขัดมาคาดเอวไว้ และเมื่อรวมเข้ากับหมวกสีเขียวบนหัว ค่าร่างกายของเย่หยางก็พุ่งสูงถึง 9 หน่วย

ห่างจากขีดจำกัดของมนุษย์เพียงแค่ 1 หน่วยเท่านั้น

ด้วยค่าร่างกาย 9 หน่วย เย่หยางรู้สึกได้เลยว่าพลังชีวิตของเขาในตอนนี้กำลังเต้นระรัวอย่างเหลือเชื่อ เขาไร้ซึ่งอาการเจ็บป่วย หัวใจเต้นแรงขึ้น และพละกำลังก็เต็มเปี่ยม

มันเป็นความรู้สึกที่สดชื่นมากๆ

ข้อความของระบบยังคงเลื่อนผ่านไป

【เคลียร์ดันเจี้ยนสำเร็จ】

【กำลังคำนวณรางวัล...】

【คำนวณเสร็จสิ้น ระดับการประเมิน: C】

【กำลังแจกจ่ายรางวัล...】

【ได้รับเงินสด: 20,000 หยวน】

【ได้รับค่าสถานะร่างกายพื้นฐาน: 0.1】

【ได้รับยากำจัดวัชพืชสูตรพิเศษ (ถาวร) หนึ่งขวด】

【ยากำจัดวัชพืชสูตรพิเศษ (ถาวร): สามารถใช้บนกระบะทรายจำลองเพื่อกำจัดวัชพืชโดยไม่ทำอันตรายต่อพืชผล สามารถใช้งานได้ไม่จำกัด】

นี่มัน... นี่มันไอเทมระดับเทพของฟาร์มชัดๆ!

จนถึงตอนนี้ เย่หยางได้ผ่านดันเจี้ยนฟาร์มมาแล้วสองแห่ง และไอเทมที่ได้รับมาก็ล้วนใช้งานได้จริงอย่างเหลือเชื่อ

เย่หยางนำยากำจัดวัชพืชออกมา และฉีดพ่นมันลงบนกระบะทรายจำลอง

วัชพืชทั้งหมดบนนั้นเหี่ยวเฉาลง และไม่สามารถดูดซับสารอาหารจากดินได้อีกต่อไป

ทันใดนั้น เควสต์ของเย่หยางก็เสร็จสมบูรณ์เช่นกัน

【ติง เควสต์กำจัดวัชพืชเสร็จสิ้น】

【กำลังแจกจ่ายโฉนดที่ดินสำหรับที่อยู่อาศัย...】

【ส่งมอบไอเทมไปยังโกดังฟาร์มเรียบร้อยแล้ว】

เย่หยางชำเลืองมองโกดังฟาร์มของเขา ก่อนจะดึงสัญญาฉบับหนึ่งออกมาจากข้างใน

สัญญาฉบับนี้ก็คือโฉนดที่ดินสำหรับที่อยู่อาศัยนั่นเอง

มันระบุว่าเป็นโฉนดที่ดินขนาด 450 ตารางเมตร ซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลยที่จะหามาครอบครองได้ในยุคปัจจุบัน

แต่ตอนนี้ ด้วยพลังของระบบ ทุกสิ่งทุกอย่างได้รับการทำให้ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว

【ติง ส่งออกเควสต์ใหม่: สร้างกระท่อม】

【รายละเอียด: ฟาร์มของคุณต้องการกระท่อมสำหรับอยู่อาศัย สร้างแบบแปลนดีไซน์ วางลงบนกระบะทรายจำลอง และลงมือสร้างกระท่อมซะ!】

【รางวัล: เงินสด 3 ล้านหยวน】

เควสต์นี้เนี่ยนะ?

"สรุปว่าการสร้างบ้านไม่เสียเงิน แต่กลับจ่ายเงินให้ฉันแทนงั้นเหรอ?"

เงิน 3 ล้านเป็นจำนวนที่คนหลายคนต้องใช้เวลาทั้งชีวิตถึงจะหามาได้

จะว่าไปแล้ว จากการลงดันเจี้ยนทั้งสองแห่งในวันนี้ เย่หยางหาเงินได้ถึง 50,000 หยวนภายในวันเดียว

เย่หยางเก็บเงินมาได้ทั้งหมด 1 ล้านหยวนในช่วงสองปีที่ผ่านมา ด้วยเงินเดือนประมาณ 60,000 หยวน

แต่ตอนนี้ เพียงแค่เควสต์เดียวก็มีมูลค่าถึง 3 ล้านหยวนแล้ว จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าเงินไม่ได้สำคัญขนาดนั้นอีกต่อไป

"ขอแค่มีแบบแปลนก็พอแล้วเหรอ? นี่มันงานถนัดของฉันเลยไม่ใช่หรือไง?"

เย่หยางเชี่ยวชาญด้านการออกแบบสถาปัตยกรรมเป็นพิเศษ

ไม่ว่าจะเป็นการตกแต่งภายในหรือการออกแบบภายนอก เขาก็ล้วนมีฝีมือฉกาจ

ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากครั้งนี้เขาเป็นคนออกแบบให้ตัวเอง แรงบันดาลใจมากมายจึงพรั่งพรูเข้ามาในหัวของเย่หยาง เขารีบหยิบสมุดบันทึกออกมาและเริ่มรังสรรค์ผลงานทันที

สไตล์ชนบทที่เรียบง่าย

เพื่อให้เข้ากับสไตล์ของฟาร์ม การออกแบบตกแต่งภายนอกทั้งหมดจะเน้นใช้สีไม้ธรรมชาติเป็นหลัก

สร้างอาคารขนาดเล็กสองชั้นที่มีหน้าต่างกระจกสูงจากพื้นจรดเพดาน

เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความดั้งเดิมแต่แฝงไว้ด้วยความประณีต

ในส่วนของการออกแบบภายใน จะใช้สีสันที่สดใสเพื่อให้ดูหรูหรา

มีเตาผิงติดตั้งอยู่ด้านใน

ห้องนั่งเล่นสองห้อง ห้องรับประทานอาหารหนึ่งห้อง และห้องครัวอีกหนึ่งห้อง

ห้องนอนใหญ่สองห้อง ห้องนอนแขกสี่ห้อง ห้องแต่งตัวแบบวอล์คอินหนึ่งห้อง ห้องอ่านหนังสือหนึ่งห้อง และห้องออกกำลังกายหนึ่งห้อง

ห้องน้ำอีกสี่ห้อง

ติดตั้งระบบทำความร้อนที่พื้นล่วงหน้า เพื่อป้องกันความชื้นจากภูเขาและความหนาวเย็นในช่วงฤดูหนาว

สร้างระบบซึมน้ำเสียแบบอิสระ และระบบหมุนเวียนก๊าซชีวภาพจากบ่อเกรอะ

เย่หยางจับปากกาแน่นและวาดลงบนกระดาษอย่างต่อเนื่อง

ครั้งนี้ เขาไม่จำเป็นต้องส่งข้อความหาลูกค้าหรือใช้คอมพิวเตอร์เลยด้วยซ้ำ

เขาเพียงแค่วาดสไตล์ที่เขาชอบลงไปเรื่อยๆ

มันคือการปลดปล่อยแรงบันดาลใจอย่างแท้จริง

ทุกสิ่งทุกอย่างช่างเป็นธรรมชาติเหลือเกิน

นี่น่าจะเป็นผลงานที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่เขาสร้างสรรค์ขึ้นมาในรอบสองปีเลยก็ว่าได้

จบบท