ตอนที่ 549 จักรพรรดิเทพเฟิงหยวน
ตอนที่ 549 จักรพรรดิเทพเฟิงหยวน
ตอนที่ 549 จักรพรรดิเทพเฟิงหยวน พวกเรากลับมาเพื่อรับช่วงต่อ
จักรพรรดิเทพเฟิงหยวนสีหน้าเคร่งขรึม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าพวกจ้าวโลกนิรันดร์เหล่านี้บุกมายังดาราจักรอุดร!
แถมยังเป็นแผ่นดินหุนหยวน... บังเอิญขนาดนี้เลยหรือ? หัวใจของเขาเต้นระรัว
จากนั้นเขาก็เหลือบมองจักรพรรดิเทพหุนหยวนที่ซื่อสัตย์ซื่อตรง ไม่ใช่ว่า...
"จักรพรรดิเทพเฟิงหยวนมาที่นี่ด้วยเหตุอันใด?" ซวี่เทียนป้าเย่เห็นดังนั้นจึงถามขึ้นก่อน
เป็นไปได้ไหมว่าพวกเขาต้องการตรวจสอบพวกตน? ช่างบังเอิญเสียจริง
ทุกคนก็มองตามไป เดิมทีเป็นจักรพรรดิเทพแห่งผู้ท่องดาราจักรนี่เอง ยินดีที่ได้พบ ยินดีที่ได้พบ
จักรพรรดิเทพหุนหยวนตาเป็นประกาย จักรพรรดิเทพเฟิงหยวนมาทำอะไรอีก? จะช่วยประมุขผู้นี้ได้หรือไม่? รู้สึกว่าคงไม่ไหว ไม่ได้เรื่องเลย
จักรพรรดิเทพเฟิงหยวนระงับความคิด "ประมุขผู้นี้... เพียงแค่ผ่านมาเท่านั้น ไม่ทราบว่าพวกท่านมีจุดประสงค์อันใด?"
จ้าวโลกนิรันดร์มาในเวลานี้!
นั่นหมายความว่า เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลเฉินที่หายไปอย่างลึกลับจากแผ่นดินหุนหยวนเมื่อครั้งกระโน้นจริงๆ!
มิฉะนั้นไม่มีเหตุผล และจะไม่บังเอิญขนาดนี้ จักรพรรดิเทพหุนหยวนก็ยังคงซื่อสัตย์ซื่อตรง
"ช่างบังเอิญเสียจริง" เฉินฝานย่อมไม่เชื่อ แต่ก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังอีกแล้ว เขาเปิดเผยความจริง
"พวกเรา... ย่อมต้องทวงคืนแผ่นดินหุนหยวนกลับคืนมา..."
คราวนี้ จักรพรรดิเทพเฟิงหยวนก็เงียบไปทันที
เทพลงทัณฑ์ ไม่ต้องตรวจสอบแล้ว ข้าบังเอิญเจอเข้าพอดี มีส่วนเกี่ยวข้องจริงๆ!
จักรพรรดิเทพหุนหยวนไม่กล้าแม้แต่จะปริปาก ช่างเกินไปจริงๆ
"ถ้าเช่นนั้น ก็ขอแสดงความยินดีกับพวกท่านด้วย..." พวกเจ้ามีความสุขก็พอแล้ว
ประมุขผู้นี้ขอถอยก่อนดีกว่า!
จักรพรรดิเทพหุนหยวนมีแต่ความขมขื่นที่พูดไม่ออก อยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา
เห็นดังนั้น เขาก็รีบเอ่ยปาก "จักรพรรดิเทพเฟิงหยวน ในเมื่อมาแล้ว ไยไม่ไปนั่งพักที่แผ่นดินหุนหยวนสักครู่..."
มาสิ มาช่วยข้าหน่อย
"ขอบคุณจักรพรรดิเทพหุนหยวนที่เชิญชวน แต่ประมุขผู้นี้มีภารกิจสำคัญ จึงไม่สะดวกที่จะรบกวน" จักรพรรดิเทพเฟิงหยวนไม่อยากถูกล้อมหน้าล้อมหลัง
จักรพรรดิเทพหุนหยวนอย่าคิดจะดึงเขาลงน้ำ! พูดจบก็รีบเผ่นหนีไปทันที
จักรพรรดิเทพหุนหยวนพูดไม่ออก คำพูดมาจ่อที่ปากแต่กลับพูดไม่ออก ความเจ็บปวดเช่นนี้ ใครจะเข้าใจ
"เดี๋ยว!" เฉินฝานครุ่นคิดแล้วก็เรียกไว้ทันที ได้ยินว่าเจ้ามีจุดประสงค์?
จักรพรรดิเทพเฟิงหยวนก็ไม่กล้าไม่ให้เกียรติ หันกลับมาอย่างระแวดระวัง "ไม่ทราบว่าจ้าวโลกนิรันดร์ยังมีเรื่องอันใดอีก?"
เจ้าอย่าทำอะไรบ้าๆ นะ!
จ้าวโลกนิรันดร์อาจจะสู้เขาไม่ได้ แต่กลุ่มชายฉกรรจ์ที่อยู่เบื้องหลังจ้าวโลกนิรันดร์นั้นไม่ใช่คนที่จะล่วงเกินได้ง่ายๆ
เฉินฝานกล่าวว่า "ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร เพียงแต่รบกวนจักรพรรดิเทพเฟิงหยวนกลับไปแจ้งเทพลงทัณฑ์ว่า ประมุขผู้นี้จะไปเยี่ยมเยียนในอีกไม่กี่วันข้างหน้า"
ตอนนี้ยังไม่มีใครควบคุมเขาได้ เขาก็ควรจะย้อนกลับไปตรวจสอบคุกโบราณต่างๆ
เพราะจุดประสงค์ของเขาคือการเรียกสายลับออกมา และจากกรณีของบรรพชนมาร คุกโบราณต่างๆ ก็เป็นเป้าหมายของเขาเช่นกัน!
ตรวจสอบ!
ไม่มีทางเลือก ไม่มีใครที่ทำให้เขาสบายใจได้ เขาเองก็จำใจต้องทำ และในเมื่อจักรพรรดิเทพเฟิงหยวนมาส่งถึงที่ ก็ควรจะทำตามขั้นตอน ทักทายกันสักหน่อย
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ทุกคนก็งงงวย
ไม่ใช่เรื่องใหญ่? นี่เรียกว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่? การไปล่วงเกินผู้ท่องดาราจักร แถมยังต้องไปพบเทพลงทัณฑ์ด้วยตัวเอง?
จักรพรรดิเทพหุนหยวนพลันรู้สึกว่าตนเองก็ไม่ได้อึดอัดขนาดนั้นแล้ว ทั้งหมดเป็นเพราะเพื่อนร่วมวงการที่มาเปรียบเทียบ
จักรพรรดิเทพเฟิงหยวนไม่พอใจอย่างยิ่ง นี่มันหมายความว่าอย่างไร? ยังคิดจะมาท้าทายถึงหน้าประตู? ช่างรังแกกันเกินไปแล้ว!
"ประมุขผู้นี้จะแจ้งเทพลงทัณฑ์..."
แต่ด้วยความที่อีกฝ่ายมีคนเยอะ เขาจึงไม่กล้าแสดงอารมณ์โกรธ มิฉะนั้นวันนี้อาจจะกลับไปไม่ได้
เขายังคงมีสติสัมปชัญญะอยู่บ้าง จึงทำได้เพียงโยนเรื่องนี้ให้เทพลงทัณฑ์ ดูว่าเขาจะรับมืออย่างไร
ทิ้งคำพูดไว้ประโยคหนึ่งแล้วจากไปโดยไม่หันกลับมา เขาย่อมไม่รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของเฉินฝาน...
"ประมุขน้อย นี่คืออะไร?" ซวี่เทียนป้าเย่สับสนเล็กน้อย
นี่จะไม่เป็นการราดน้ำมันลงบนกองไฟหรือ? ช่างโหดร้ายเกินไปแล้ว
จักรพรรดินีหงส์หยกและคนอื่นๆ รู้สึกว่าสามีของพวกเขานั้นร้ายกาจนัก
เฉินฝานกล่าวว่า "มีความเป็นไปได้แบบบรรพชนมาร จึงต้องระวัง! นอกจากนี้ คุกโบราณตุลาการก็ต้องไป!"
ดินแดนของเทพพิพากษา ครั้งที่แล้วเรื่องวิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืด เขาจะไปขอโทษด้วยความจริงใจ เหตุผลก็คิดไว้แล้ว
ส่วนดาราจักรทักษิณก็ไม่ต้องไปแล้ว อย่างไรเสียผู้อาวุโสเจ็ดก็จะจัดการให้เอง
ใครก็อย่ามาขัดขวางข้าในการหาสายลับ! จับออกมาให้หมด!
"เป็นเช่นนี้นี่เอง" ซวี่เทียนป้าเย่เข้าใจในทันที แต่บรรพชนมารเป็นข้อยกเว้น คนอื่นๆ จะมีความเป็นไปได้เช่นนั้นจริงหรือ?
รู้สึกว่าไม่น่าจะเป็นไปได้
ทุกคน: "..."
เป็นเช่นนี้นี่เอง ไม่รู้ว่าประมุขน้อยคิดมากไปเอง หรือว่าถูกครอบงำไปแล้ว...
หลังจากนั้น พวกเขาก็ลงมายังแผ่นดินหุนหยวนพร้อมกัน
แต่เฉินฝานย่อมไม่รู้ว่า หลังจากนั้นเมื่อไปที่ดินแดนของเทพลงทัณฑ์ ก็ไม่มีสายลับ แต่กลับพบศิษย์ที่ไม่น่าไว้วางใจสองคนกำลังซุ่มอยู่...
ไม่นานนัก
ภายในแผ่นดินหุนหยวน
เฉินฝานและคนอื่นๆ มาเพื่อรับช่วงต่ออย่างเปิดเผย ทำให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่
เฉินฝานก็ทำอย่างง่ายๆ และตรงไปตรงมา โดยการประกาศออกไปก่อน
"ประมุขผู้นี้ จ้าวโลกนิรันดร์ เป็นทายาทของตระกูลเฉิน วันนี้มายังแผ่นดินหุนหยวน เพื่อฟื้นฟูตระกูลเฉินของข้า..."
"สิ่งมีชีวิตใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเฉินของข้า สามารถกลับมาได้..."
เสียงก้องกังวานไปทั่วแผ่นดินหุนหยวน
จักรพรรดิเทพหุนหยวนรู้สึกมึนงง ข้าแค่หนีออกไปครั้งเดียว ก็ไม่มีอะไรเหลือแล้ว ฮึๆๆ หนาวเหลือเกิน หนาวเหลือเกิน... หิมะโปรยปราย~
เมื่อได้ยินเสียงนี้ สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในแผ่นดินหุนหยวนก็ตกอยู่ในความสับสน
"เกิดอะไรขึ้น? แผ่นดินหุนหยวนเปลี่ยนเจ้าของเร็วขนาดนี้เลยหรือ?"
ไม่ทันตั้งตัวเลย พวกเรายังไม่ทันได้ตั้งตัว!
"จักรพรรดิเทพหุนหยวนล่ะ? เขาไม่แสดงความคิดเห็นหน่อยหรือ?"
"แล้วตระกูลเฉินล่ะ? ตระกูลเฉินอะไร?"
"ใครจะไปรู้"
"จ้าวโลกนิรันดร์เป็นทายาทของตระกูลเฉิน!" ไม่ใช่ว่าไม่มีผู้แข็งแกร่งรุ่นเก่าที่เริ่มรื้อฟื้นความทรงจำของตนเอง
นึกถึงตระกูลที่จมหายไปในประวัติศาสตร์ ตอนนี้บอกพวกเราว่าตระกูลนั้นกลับมาแล้ว!
"จ้าวโลกนิรันดร์ยังมาหาถึงที่!"
ชื่อเสียงของจ้าวโลกนิรันดร์กำลังโด่งดังมากในตอนนี้
เมื่อได้สติ ก็รีบเกาะขาใหญ่ทันที!
"ประมุขผู้นี้จำได้แล้ว ปู่ของปู่ของปู่ของปู่ของประมุขผู้นี้เป็นคนในตระกูลเฉิน!"
"ข้าก็จำได้แล้ว ป้าของพี่สาวของพี่ชายของย่าของข้าก็เป็นทายาทของตระกูลเฉินเหมือนกัน!"
"พวกเจ้าพูดแบบนี้ก็เตือนข้าที่เป็นอสูรแล้ว บรรพบุรุษของพวกเราเป็นอสูรสุนัขของตระกูลเฉิน!"
พี่น้อง เจ้าช่างโหดเหี้ยมนัก
ในชั่วพริบตา แผ่นดินหุนหยวนทั้งหมดก็วุ่นวายขึ้น แน่นอนว่าสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ยังคงงงงวย
จากนั้นเฉินฝานและคนอื่นๆ ก็ไปยังซากปรักหักพังของตระกูลเฉิน
มีความรู้สึกว่าผู้คนจากไป ชาก็เย็นชืด...
หญ้าขึ้นสูงหลายเมตรแล้ว
...
ดินแดนความโกลาหลนอกดาราจักร
เทพสร้างโลกคนหนึ่งกำลังอยู่ที่นี่
นั่นคือเทพลงทัณฑ์สวรรค์ที่หายตัวไป!
นับตั้งแต่เกิดความผิดปกติในดินแดนความโกลาหลนอกดาราจักรครั้งล่าสุด เขาก็มาที่นี่เพื่อตรวจสอบ
เนื่องจากดินแดนความโกลาหลนอกดาราจักรมีความสำคัญอย่างยิ่ง
ครั้งนั้น ไม่เพียงแต่สมบัติสูงสุดแห่งความโกลาหลจะปรากฏขึ้น มารอสูรนอกโลกยังถูกสังหารนับไม่ถ้วน จนกระทั่งจ้าวโลกนิรันดร์คนนั้นทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว!
นี่เป็นเรื่องปกติหรือ? เห็นได้ชัดว่ามันทำลายสมดุลบางอย่าง เพราะพลังพิเศษบางอย่างที่อาจมีอยู่...
อย่างไรก็ตาม ตอนที่เขามาก็ปกติดี แต่ตอนนี้กลับออกไปไม่ได้แล้ว
ในตอนนี้
เทพลงทัณฑ์สวรรค์กวาดสายตามองไปในความว่างเปล่า
"ท่านเป็นใคร ไยไม่ปรากฏตัวให้เห็น..."
เขาถูกขังอยู่ที่นี่
ออกไปไม่ได้แล้ว
และทั้งหมดนี้ ต้องขอบคุณสิ่งมีชีวิตที่อยู่ที่นี่!
อีกฝ่ายแข็งแกร่งมาก
แต่กลับยากที่จะตรวจจับร่องรอย...
ในเวลานั้นเอง
เงาร่างแห่งความโกลาหลปรากฏขึ้น ดูมืดมิดและไม่อาจบรรยายได้
ยืนกอดอก "เทพลงทัณฑ์สวรรค์ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ..."
(จบตอน)