ตอนที่ 539 สร้างแดนสมบัติด้วยน้ำทิพย์สูงสุด

ตอนที่ 539 สร้างแดนสมบัติด้วยน้ำทิพย์สูงสุด

ผู้คนเมื่อได้ยินก็รู้สึกไม่สบายใจ บ้านเก่าหายไปแล้ว บ้านใหญ่ก็หายไปแล้ว!

แต่บ้านเล็กยังอยู่เพราะมันอ่อนแอเกินไป! นั่นก็คือโลกหวงกู่นั่นเอง!

"เสี่ยวฝาน ถึงตอนนั้นพวกเราไปดูกันเถอะ"

สถานการณ์ของพวกเขาแตกต่างกันไป สำหรับตระกูลเฉินแห่งหมื่นโลกนั้น พวกเขาไม่คุ้นเคยนัก เพราะพวกเขามาจากดาราจักรอื่น คือตระกูลเฉินแห่งหมื่นดาราจักร

โดยเฉพาะโส่วหยวนปา ถึงกับไม่รู้เรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ เพราะเขาอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลเฉินแห่งหมื่นดาราจักร ดังนั้นเรื่องราวในอดีตของตระกูลเฉินแห่งหมื่นดาราจักรจึงไม่ชัดเจนนัก

ส่วนการที่พวกเขากบดานอยู่ที่นี่ ก็เพราะพวกเขารู้ดีว่าตระกูลเฉินแห่งหมื่นโลกอยู่ในดาราจักรไร้สิ้นสุด

เฉินซูซูที่อยู่ด้านบนนั้น แน่นอนว่าแสดงออกว่าตนเองคุ้นเคยเป็นอย่างดี เพราะนางมาจากที่นั่น

แตกต่างจากบรรพชนเฒ่าผู้ท้าทายสวรรค์ที่อยู่ตรงหน้าโดยสิ้นเชิง มีช่องว่างระหว่างวัย

"ดี" เฉินฝานยิ้มเล็กน้อย

ความสัมพันธ์ในเรื่องนี้ เขาก็แยกแยะได้ชัดเจน บรรพชนเฒ่าเหล่านี้คงไม่ได้กลับมานานหลายปีแล้ว จึงไม่คุ้นเคยกับตระกูลเฉินแห่งหมื่นโลกนัก

ระดับแตกต่างกันมาก

และหากจะพูดถึงความคุ้นเคย ถึงตอนนั้นพาบรรพชนเฉินปิงหลิง เฉินเสวียน เฉินเซี่ยน เฉินเต้าฉู่ และคนอื่นๆ ไปด้วย รับรองว่าได้ผล

อ้อ แล้วก็เฉินซูซูด้วย

จากนั้น ก็ตัดสินใจอย่างมีความสุขเช่นนี้

บรรพชนเฒ่าทั้งหลายก็ไปกลั่นน้ำทิพย์สูงสุด

เฉินฝานเองก็ไม่ได้ว่างงานเช่นกัน

สำหรับเทพทั้งปวงในโลกนิรันดร์ การกลั่นน้ำทิพย์สูงสุดนั้นง่ายที่จะถูกพลังอัดจนระเบิด แม้จะเจือจางก็ไร้ประโยชน์ เพราะไม่มีตัวกลางที่เหมาะสมในการเจือจาง คุณภาพของมันไม่สามารถทนทานได้

น้องสาวเสวี่ยก็เป็นตัวอย่างหนึ่ง

ดังนั้นเขาจึงสร้างแดนสมบัติขึ้นมาแห่งหนึ่งอย่างง่ายดาย โดยฝังน้ำทิพย์สูงสุดบางส่วนไว้ใต้ดิน

ด้วยการใช้กลิ่นอายอันเหนือธรรมชาติที่แผ่ออกมาจากน้ำทิพย์สูงสุด ก็สามารถสร้างสถานที่แห่งโชควาสนาอันท้าทายสวรรค์ได้

นี่น่ากลัวกว่าทรัพยากรอย่างเส้นชีพจรผลึกเทพนับไม่ถ้วน

เพียงแค่นี้ ก็ทำให้พลังเทพแห่งฟ้าดินทั่วทั้งเขตต้องห้ามที่ฝังร่างอยู่แข็งแกร่งขึ้นนับไม่ถ้วน

สำหรับผู้บ่มเพาะแล้ว นั่นคือความรู้สึกที่ว่าแม้จะนอนหลับไปตื่นหนึ่งก็สามารถทะลวงผ่านได้

ถึงกับสามารถส่งผลต่อความเข้มข้นของพลังเทพแห่งฟ้าดินทั่วทั้งโลกนิรันดร์ ทำให้ได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล

แน่นอนว่า แกนหลักต่างหากคือสถานที่ที่พลังเทพเข้มข้นที่สุด

น้ำพุที่นี่จะกลายเป็นน้ำพุเทพอันท้าทายสวรรค์ ใช้สำหรับอาบน้ำ

สมุนไพรล้ำค่าและพืชวิญญาณรอบๆ จะได้รับการบำรุงเลี้ยงโดยอัตโนมัติ เติบโตอย่างรวดเร็ว และเบ่งบานอย่างเต็มที่

สมาชิกตระกูลเฉินย่อมได้รับประโยชน์สูงสุด

เพราะอยู่ใกล้ขนาดนี้

ทุกคนสามารถเข้าไปฝึกฝนและทะลวงผ่านในแกนหลักของแดนสมบัติได้

ศิษย์ของขุมอำนาจอื่น หากมีพรสวรรค์เพียงพอ ก็สามารถช่วงชิงโอกาสในการฝึกฝนในแดนสมบัติแห่งนี้ได้เช่นกัน

ไม่ใช่แค่นั้น ศิษย์ทั้งหลายยังมีหลานสาวอีกคนหนึ่ง ก็มาด้วยเช่นกัน

"อาจารย์เจ้าคะ แดนสมบัติแห่งนี้ท่านสร้างขึ้นมาได้อย่างไรหรือเจ้าคะ?" ไป๋เฟิ่งเหยาถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ในฐานะศิษย์เอกของอาจารย์ ตอนนี้นางยิ่งตามอาจารย์ไม่ทันแล้ว จนดูเหมือนว่านางไม่มีความรู้เลย ตรงกันข้าม อาจารย์นั้นมีอำนาจล้นฟ้า ไปเที่ยวเล่นที่ไหนก็ไม่พานางที่เป็นศิษย์ตัวถ่วงไปด้วย

ทุกวันก็ลึกลับซับซ้อน ไปหาเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ที่น่าเกรงขามจากทุกสารทิศเพื่อดื่มชาพบปะ พูดคุยเรื่องสัพเพเหระ ก็ไม่พานางไปด้วย เห็นได้ชัดว่ากำลังทำอะไรลับๆ ล่อๆ โดยไม่ให้นางรู้

มันน่าอึดอัดใจยิ่งนัก

เฉินฝานหัวเราะ "แม่หนู บอกเจ้าไปเจ้าก็ไม่รู้หรอก เจ้าตั้งใจฝึกฝนบ่มเพาะก็พอแล้ว"

ไป๋เฟิ่งเหยาเบะปาก "อาจารย์เจ้าคะ ท่านยังเรียกข้าว่าแม่หนูอีกหรือ ข้าบรรลุนิติภาวะแล้วนะเจ้าคะ"

ท่านดูสิ ขาข้าก็ยาวขนาดนี้แล้ว

เฉินฝาน: "..."

มองดูแล้ว ศิษย์เอกช่างงดงามสง่าขึ้นเรื่อยๆ เห็นได้ชัดว่าเติบโตเต็มที่แล้ว จากโลลิตัวน้อยก็เริ่มกลายเป็นสาวงามผู้สูงศักดิ์

นิสัยก็สงบเสงี่ยมลงมาก เริ่มพัฒนาไปในทางที่สุขุมและเยือกเย็น เห็นได้ชัดว่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น จิตใจก็เปลี่ยนแปลงไป แน่นอนว่านี่เป็นเพียงการเปรียบเทียบเท่านั้น... น่าปลื้มใจยิ่งนัก

"แม่หนู ในสายตาของอาจารย์ เจ้าจะเป็นแม่หนูเสมอ"

เจ้าอย่าทำอะไรเกินเลย!

ไป๋เฟิ่งเหยา: "..."

นั่นเห็นได้ชัดว่าไม่พอใจที่จะได้ยินคำพูดนี้ ทั้งที่ข้าเติบโตแล้วแท้ๆ

"อาจารย์เจ้าคะ แล้วเมื่อไหร่จะพาข้าออกไปดูโลกภายนอกบ้างเจ้าคะ?" ดวงตางามเต็มไปด้วยความคาดหวัง อ้อนวอนให้พาไป อ้อนวอนให้พาไป

นางได้เป็นเทพแล้ว!

ประสบการณ์ในคู่มือการเป็นเทพก็ถูกตีพิมพ์เป็นหนังสือแล้ว!

"รอให้ตระกูลมั่นคงก่อนเถอะ" เฉินฝานกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

ตอนนี้เห็นได้ชัดว่ายังไม่มั่นคงพอ

หากไม่มีผู้สูงสุดออกมาคอยหนุนหลัง อันตรายก็ใหญ่หลวงเกินไปจริงๆ

ระดับความเสี่ยงสูงถึงร้อยเปอร์เซ็นต์!

ไป๋เฟิ่งเหยายิ้มหวาน "อาจารย์เจ้าคะ เช่นนั้นศิษย์จะรอเจ้าค่ะ"

"แต่ว่าอาจารย์เจ้าคะ ท่านไม่อยากทดสอบศิษย์บ้างหรือเจ้าคะ?"

"จะทดสอบอย่างไร?"

"นี่ก็แล้วแต่อาจารย์จะตัดสินใจไม่ใช่หรือเจ้าคะ?" ไป๋เฟิ่งเหยาแสดงออกว่า การทดสอบแบบไหนก็ได้ทั้งนั้น

มาเลยเจ้าค่ะ

ทดสอบทุกวันก็ได้ เพราะอาจารย์เป็นคนยุ่งมาก โอกาสแบบนี้มีไม่บ่อยนัก

เฉินฝาน: "..."

เจ้าพูดแบบนี้ ก็สมควรที่จะทดสอบผลการฝึกฝนของศิษย์แล้ว

เขาจัดการไป๋เฟิ่งเหยาในทันที

และจัดการโจวหลิงเสวี่ย เย่ฮ่าว หลิงหวง ไปด้วย

ทุกคน: "..."

"พวกเจ้าตั้งใจฝึกฝนให้ดี" จากนั้นเฉินฝานก็กำชับประโยคหนึ่งแล้วจากไป

ความก้าวหน้าก็พอใช้ได้ แต่เมื่อเทียบกับอาจารย์ผู้นี้แล้ว มันไม่ใช่แค่แตกต่างกันเล็กน้อยเลย

เขาพอใจในตัวเอง

ไป๋เฟิ่งเหยาแสดงออกว่าอาจารย์ไม่ยึดถือคุณธรรมแห่งการต่อสู้ ต้องโกงแน่ๆ ตอนนี้ถึงกับสามารถต่อสู้กับจักรพรรดิเทพได้แล้ว... ช่างผิดปกติจริงๆ

ใบหน้างามเคร่งขรึม พยายาม พยายาม พยายาม! สักวันหนึ่งจะตามอาจารย์ให้ทันแล้วเป็นอาจารย์แม่ให้ได้!

จากนั้นก็ใช้มิติปกคลุมเย่ฮ่าวที่ไม่เหมาะสมกับเด็กไว้

หลิงหวงมองดูแล้วก็ตะลึงงัน ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรหรือไม่ ก็จับน้องชายเย่ฮ่าวไว้ก่อนเสมอ

"ศิษย์น้องหญิงสาม เจ้าว่า ศิษย์น้องหญิงสองเอาชนะใจอาจารย์ได้อย่างไร?" ไป๋เฟิ่งเหยาถาม

ตอนนี้เรียกศิษย์น้องหญิงสาม ก็สมเหตุสมผลแล้ว!

โจวหลิงเสวี่ยกล่าวอย่างเคร่งขรึม "ศิษย์พี่หญิงใหญ่ ศิษย์พี่หญิงสองไม่เคยบอกรายละเอียดพวกเราเลย... บางที ศิษย์พี่หญิงสองอาจจะรุกอาจารย์โดยตรงก็ได้"

ศิษย์พี่หญิงเซียวอวี้... อาจารย์แม่ไม่ยึดถือคุณธรรมแห่งการต่อสู้! ถึงกับไม่เคยบอกรายละเอียดพวกนางเลย! มีลูกสองคนแล้วก็ยังไม่ยอมบอก

แต่ตอนนี้ ศิษย์พี่หญิงใหญ่อยู่ข้างเดียวกับนางแล้ว!

...ศิษย์พี่หญิงใหญ่เติบโตขึ้นจริงๆ เห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

ไป๋เฟิ่งเหยาพยักหน้าเห็นด้วย

"เป็นไปได้จริงๆ..."

แต่ว่า ความกดดันก็มีอยู่บ้างนะ ท้ายที่สุดแล้ว ตอนนั้นอาจารย์มีตบะระดับไหนกัน? แล้วตอนนี้ล่ะ?

แน่นอนว่า เรื่องที่ท้าทายต่างหากถึงจะน่าตื่นเต้น

หลิงหวงเบิกตางามด้วยความตกใจ ถอยหลังไปสามก้าว ข้าถือว่าเจ้าเป็นพี่น้อง แต่เจ้ากลับอยากเป็นน้องสาวของอาหญิงข้า!

มิตรภาพในตอนนั้นหายไปไหน? โตขึ้นแล้วก็เปลี่ยนไปใช่หรือไม่?

"เฟิ่งเหยา ความคิดของเจ้าอันตรายมาก..."

ถือเป็นการกระทำที่อุกอาจ!

ต้องหยุด ต้องหยุดพี่น้อง!

ไป๋เฟิ่งเหยาไม่ใส่ใจ

"หลิงหวง ข้าไม่ได้บังคับเสียหน่อย อาจารย์จะเห็นด้วยหรือไม่ก็ยังไม่รู้เลย"

หลิงหวงถึงกับพูดไม่ออก เจ้าพูดได้มีเหตุผลจริงๆ

แต่ว่า ท่านอาเขยอยู่กับเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ลึกลับทุกวัน ช่างเก่งกาจจริงๆ

ช่างเถอะ กินของบ้านอาเขย ดื่มของบ้านอาเขย อาหญิงก็จะให้กำเนิดน้องชายและน้องสาวให้ด้วย ดีมากเลย

ไม่สิ ความคิดของเจ้านั่นแหละที่อันตรายมากนะ

...

อีกด้านหนึ่ง

เฉินฝานไปหาซวี่เทียนเสวี่ย

"ประมุขน้อย ท่านมาหาข้าหรือ?"

ซวี่เทียนเสวี่ยถาม

กินของประมุขน้อย ดื่มของประมุขน้อย แม้จะเลี้ยงลูกก็ทั้งเจ็บปวดและมีความสุข

นครโบราณนภาสุญญะไม่กลับก็ช่างเถอะ! อย่างไรเสียพ่อแท้ๆ ก็มาบ่อยๆ อยู่แล้ว

เฉินฝานพยักหน้า "น้องสาว สิ่งที่ข้าสัญญาไว้..."

บ่มเพาะ!

ผู้ที่อยู่ในรุ่นราวคราวเดียวกันกับเขา ก็มีเพียงซวี่เทียนเสวี่ยและโส่วหยวนปาเท่านั้น

และพวกเขายังเป็นเผ่าเทพผู้พิทักษ์ ผู้สืบทอดอันดับหนึ่งในอนาคต นี่คือคนที่ทำงานให้เขาเลยนะ!

ซวี่เทียนเสวี่ยยังไม่ทันสนใจว่าน้องชายสัญญาจะให้อะไรกับนาง ไม่เป็นไรหรอก

ทว่าเมื่อมองดูอย่างตั้งใจ ก็รู้สึกประหลาดใจ

เผลอพูดออกไป

"น้องชาย นี่คืออะไร?"

(จบตอน)