ตอนที่ 526 ถูกเล็งเป้าอย่างชัดเจน

ตอนที่ 526 ถูกเล็งเป้าอย่างชัดเจน

ศึกการจัดอันดับเทพกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด ภายในรัศมีพันหลี่แบ่งออกเป็นสมรภูมิมากมาย เพื่อทำการประลองจัดอันดับช่วงชิงเกียรติยศแห่งอันดับ

ผู้บ่มเพาะระดับเทพและอัจฉริยะมากมาย บ้างก็เข้าร่วมการจัดอันดับ บ้างก็มาดูความคึกคัก

วันนี้จึงคึกคักเป็นพิเศษ

เพราะรู้สึกว่าอาณาเขตโบราณนภาอาจเกิดปัญหาบางอย่างขึ้น แม้แต่ชื่อของจ้าวอาณาเขตนภาสูงก็ยังเลือนหายไป

พวกเขามีข้อสงสัยบางอย่าง แต่ความคิดนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาตกตะลึงไปนับหมื่นปี ยากที่จะเชื่อ ในใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

แต่ก็ไม่กล้าพูดมากในที่แห่งนี้ ทำได้เพียงกระซิบกระซาบพูดคุยกันเบาๆ

ท้ายที่สุดแล้ว วิธีการของยอดฝีมือระดับนั้นจะให้พวกเขาคาดเดาได้อย่างไร หากเกิดความเข้าใจผิดขึ้นมา พวกเขาก็จะกลายเป็นการสาปแช่งเทพสร้างโลกที่น่าสะพรึงกลัว เกรงว่าจะไม่ต่างอะไรกับการหาที่ตาย

และสถานการณ์เช่นนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไรนัก เทพหลายองค์ที่ล้มตายก็เป็นเช่นนี้ เพียงแต่เมื่อเกิดขึ้นกับจ้าวอาณาเขตนภาสูง มันกลับถูกขยายให้ใหญ่ขึ้นนับไม่ถ้วน และดึงดูดความสนใจเป็นพิเศษเท่านั้น

สรุปแล้ว ทางด้านจ้าวอาณาเขตนภาสูงเกรงว่าคงมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

...

การประลองจัดอันดับแห่งหนึ่ง

ที่นี่มีผู้คนมาดูความคึกคักมากกว่าที่อื่นอย่างเห็นได้ชัด

นอกจากการดูไพ่ตายและวิธีการของผู้อื่น เพื่อเตรียมรับมือในยามจำเป็นแล้ว ก็ยังเป็นการดูความคึกคักของผู้อื่นด้วย

ผู้อื่นที่ว่านี้ก็คือโลกนิรันดร์นั่นเอง! เพราะโลกนิรันดร์นั้นโด่งดังเป็นพลุแตกด้วยการพึ่งพาเส้นสายเบื้องหลัง ชื่อเสียงของมันจึงไม่ด้อยไปกว่าจ้าวผู้ปกครองแต่ละคนเลย

“ทำไมข้ารู้สึกว่าช่วงนี้โลกนิรันดร์ถูกใครบางคนจ้องเล่นงานอยู่?” เมื่อมองดูคนทั้งสองที่กำลังต่อสู้กัน มีคนเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ตัดคำว่ารู้สึกออกไปได้เลย มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ เห็นได้ชัดว่าช่วงนี้ความถี่ในการเข้าร่วมการจัดอันดับของเทพทั้งปวงแห่งโลกนิรันดร์เพิ่มขึ้นมาก”

ไม่กำลังต่อสู้ ก็กำลังเดินทางไปต่อสู้ เมื่อถูกผู้อื่นท้าทาย... สามารถปฏิเสธได้ ท้ายที่สุดแล้วนี่ไม่ใช่ศึกชิงบัลลังก์ดารา เป็นเพียงการประลองส่วนตัวเท่านั้น

แต่คนของโลกนิรันดร์เหล่านี้ก็ดื้อรั้นพอตัว ยืนกรานที่จะต่อสู้ ไม่ปฏิเสธผู้ใดที่เข้ามา คงเป็นเพราะเห็นแก่หน้าของจ้าวโลกกระมัง

และมันก็แปลกประหลาด ยิ่งเป็นเช่นนี้ ผู้ที่ท้าทายพวกเขาก็ยิ่งมากขึ้น นี่มันเริ่มไม่ชอบมาพากลแล้ว!

สามารถจินตนาการได้ว่า เรื่องการใช้พลังงานอะไรพวกนั้นเป็นเรื่องรอง เพื่อความยุติธรรมก็จะให้เวลาฟื้นฟูพลัง แต่หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไพ่ตายก็จะถูกผู้อื่นรู้จนหมด เพียงแค่เล็งเป้าหมาย ส่งยอดฝีมือที่ฝึกฝนพลังต่างธาตุออกไป เพื่อทำการยับยั้ง ผลลัพธ์ก็สามารถคาดเดาได้...

ช่วงนี้ เทพทั้งปวงแห่งโลกนิรันดร์เสียเปรียบในการจัดอันดับ แพ้ไปหลายสนามแล้ว ดังนั้นอันดับจึงถูกดึงลงมาอย่างเป็นธรรมชาติ และถูกผู้อื่นเข้าแทนที่

“คำพูดนี้มีเหตุผล หรือว่าโลกนิรันดร์นี้ไปล่วงเกินใครเข้า?”

“ใครจะไปรู้เล่า มีทั้งจากขุมอำนาจอื่น กระทั่งยอดฝีมือจากขุมอำนาจจ้าวผู้ปกครองก็ยังมาท้าทาย และยังมีผู้บ่มเพาะอิสระที่แข็งแกร่งอีกด้วย สถานการณ์เช่นนี้ข้าไม่อาจเข้าใจจริงๆ”

มันค่อนข้างสับสนวุ่นวาย ไม่อาจมองทะลุได้เลยว่าเบื้องหลังคือสิ่งมีชีวิตระดับใดที่บงการอยู่ และวิธีการเช่นนี้ก็อยู่ในขอบเขตของกฎเกณฑ์จริงๆ ผู้อื่นจึงไม่สามารถพูดอะไรได้

พวกเขากระทั่งสงสัยว่าอาจเป็นผู้ท่องดาราจักรที่อยู่เบื้องหลังคอยชี้แนะ!

...แต่ก็ไม่กล้าพูดพล่าม ท้ายที่สุดแล้ว ใครจะกล้าพูดจาเหลวไหลเช่นนี้ เกรงว่าจะไม่ต่างอะไรกับการหาเรื่องใส่ตัว

“อาจเป็นเพราะต้นไม้ใหญ่ย่อมต้านลมแรงกระมัง...” มิฉะนั้นก็คงไม่มีใครกล้าไปยั่วยุโลกนิรันดร์หรอก

“ดูเร็วเข้า เทพโบราณแห่งโลกนิรันดร์ผู้นี้เกรงว่าจะต้องพ่ายแพ้อีกแล้ว”

ส่ายหน้า “นอกจากจักรพรรดิเทพไร้เมตตาผู้นั้นแล้ว เทพทั้งปวงองค์อื่นๆ ของโลกนิรันดร์เห็นได้ชัดว่ายังขาดอะไรไปบ้าง ในระดับเดียวกัน พลังต่อสู้ของพวกเขาก็ไม่ได้จัดว่าอยู่ในระดับชั้นยอดเลย...”

ในตอนแรก จักรพรรดิเทพไร้เมตตาผู้นั้นก็ถูกท้าทายเช่นกัน แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่าไม่มีใครสู้ได้! และยังเผลอพลั้งมือสังหารคู่ต่อสู้ไปหนึ่งคน ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าไปยุ่งกับนางอีก

นี่มันเป็นการเล็งเป้าอย่างชัดเจนเลย

“ก็ไม่รู้ว่าจ้าวโลกนิรันดร์ผู้นั้นมีความคิดเห็นอย่างไร...”

อยากจะสัมภาษณ์เขาดูบ้าง แต่เขากลับไม่อยู่ที่นี่ ก็ไม่รู้ว่าทิ้งคณะไปทำอะไรอยู่

คงเป็นเพราะแม้เขาจะรู้ก็ไม่สามารถพูดอะไรได้ ท้ายที่สุดแล้วเรื่องนี้ก็สมเหตุสมผล

“ยังต้องให้เจ้าเป็นห่วงอีกหรือ ดูสิ เจ้าเมืองนภาสุญญะยังส่งคนมาตอบโต้การเล็งเป้าแล้ว!”

ใครก็ตามที่ท้าทายเทพทั้งปวงแห่งโลกนิรันดร์ ก็ต้องเตรียมพร้อมที่จะถูกท้าทายกลับ มันเป็นเหมือนการเล่นตุ๊กตาซ้อนกันไปมา การต่อสู้ทั้งเปิดเผยและลับๆ ช่างสนุกสนานยิ่งนัก

มีเรื่องให้ดูสนุกแล้ว

ในขณะนี้

บนสมรภูมิ

พร้อมกับเสียงระเบิดดังกึกก้อง แรงกดดันของเทพโบราณก็แผ่ซ่านไปทั่ว

ร่างหนึ่งก็ลอยกระเด็นออกไป

เจียงเหมยเยว่พยายามอย่างยากลำบากเพื่อทรงตัวให้มั่นคง แล้วเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก

สีหน้าของนางเปลี่ยนไป คนผู้นี้แข็งแกร่งมาก! แม้จะเป็นเทพโบราณขั้นหนึ่งเช่นเดียวกัน แต่พลังต่อสู้ของอัจฉริยะผู้นี้กลับเหนือกว่านางอย่างลิบลับ! ทั้งภูมิหลังและทรัพยากรล้วนดีกว่านางนับไม่ถ้วน

จะพ่ายแพ้เช่นนี้หรือ... ไม่ยอมแพ้หรอก อันดับเป็นเรื่องรอง แต่จะต้องถูกจ้าวโลกหัวเราะเยาะแน่!

หลังจากที่หญิงผู้นั้นลงมือ ก็ยืนมองลงมาด้วยท่าทีเหนือกว่า

ชี้กระบี่ไปทางเจียงเหมยเยว่ “เจ้าแพ้แล้ว! ยอมรับความพ่ายแพ้เสียเถิด...”

ในการรับมือกับเทพโบราณระดับเดียวกัน นางยังคงมีความมั่นใจอย่างยิ่ง วิถีแห่งการสังหารนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่มีอยู่ไร้เทียมทาน

และนางเพียงแค่ต้องเอาชนะคู่ต่อสู้โดยไม่ทำร้ายชีวิตก็พอ มิฉะนั้น ซวี่เทียนป้าเย่ก็กำลังจับตามองอยู่ข้างๆ...

แน่นอนว่า แม้จะตายไปก็เป็นเพราะฝีมือของอีกฝ่ายด้อยกว่านาง ตามกฎแล้วก็ไม่มีใครจะพูดอะไรได้

เจียงเหมยเยว่จะยอมได้อย่างไร

“เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน แต่...ประมุขผู้นี้ไม่เคยพ่ายแพ้!”

พลังเทพระเบิดออกมา นางสัมผัสได้ว่าช่วงนี้มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล! แต่จะยอมแพ้ได้อย่างไร!

หากพ่ายแพ้อีก ก็จะไม่มีหน้ากลับไปพบจ้าวโลกแล้ว! คำมั่นสัญญาที่เคยให้ไว้ในตอนนั้น จะไม่ถูกเขาหัวเราะเยาะจนตายหรือ

นางพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้งทันที

ดวงตาของหญิงผู้นั้นเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ไม่รู้จักประมาณตน...”

ไม่ยอมแพ้ ก็ยังไม่จบ! จนกว่าจะรู้ผลแพ้ชนะ!

ไม่ไกลออกไป

เทพทั้งปวงแห่งโลกนิรันดร์รู้สึกกังวลใจ

ใครๆ ก็มองออกว่าเจียงเหมยเยว่เป็นเหมือนธนูที่ยิงจนหมดแรงแล้ว หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ก็จะไม่เป็นผลดีต่อนางเลย

พร้อมกันนั้นก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้น สีหน้าดูไม่ดี

รู้สึกว่าช่วงนี้พวกเขาถูกเล็งเป้าหมาย! ไม่กำลังต่อสู้ ก็กำลังเดินทางไปต่อสู้! ผลัดกันขึ้นไป พอฟื้นฟูพลังได้ก็ขึ้นไปอีก...

แต่แพ้มากกว่าชนะ ทั้งขวัญกำลังใจและอารมณ์ก็แทบจะหมดสิ้นไปแล้ว แทบจะกระอักเลือดออกมา

ในศึกชิงบัลลังก์ดาราก็เป็นเช่นนี้ แต่ในตอนนั้นมีจักรพรรดิเทพไร้เมตตาคอยคุมสถานการณ์อยู่ พวกเขาก็ยังพอรับมือได้ ตอนนี้ ยอดฝีมือที่เป็นกำลังหลักกลับกลายเป็นจุดอ่อนของพวกเขาอย่างชัดเจน และถูกผู้อื่นฉวยโอกาสเอาไว้ได้

อีกด้านหนึ่ง ผู้ไร้เมตตามองดูทุกสิ่ง

แน่นอนว่านางรับรู้มานานแล้ว แต่คู่ต่อสู้กลับไม่มีใครมาท้าทายนาง นางรู้สึกเบื่อหน่ายมาก

เช่นกัน ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายหมายความว่าอย่างไร และใครเป็นผู้บงการ จนทำให้นางไม่สามารถระบุเป้าหมายได้ และไม่สามารถท้าทายจักรพรรดิเทพองค์อื่นได้ด้วยตนเอง

มิฉะนั้นคงฟันเขาไปแล้วสิบแปครั้ง!

ตอนนี้ศัตรูอยู่ในที่มืด ส่วนเราอยู่ในที่แจ้ง มันยากที่จะจัดการจริงๆ ทำได้เพียงมองดูเทพโบราณและบรรพชนเทพต่อสู้กัน มันทรมานใจเหลือเกิน

และจ้าวโลกก็ไม่อยู่ ซวี่เทียนป้าเย่ก็มาถึงแล้ว นางสงสัยว่าซวี่เทียนป้าเย่อาจจะรู้อะไรบางอย่าง...

แต่นางก็ไม่ได้พูดมาก ท้ายที่สุดแล้ว ซวี่เทียนป้าเย่ก็ยังคงเป็นตัวแทนของนครโบราณนภาสุญญะอย่างเปิดเผย แน่นอนว่าไม่มีใครพูดออกมา แต่ก็รู้ว่าเขามาเพื่อคุ้มกันและช่วยเหลือโลกนิรันดร์ของพวกเขา ผู้ที่เข้าใจย่อมเข้าใจ มันย่อมเป็นพลังข่มขู่ชนิดหนึ่งเสมอ

สรุปแล้ว ก็ถือว่ามีหลักประกันเพิ่มขึ้นอีกชั้นหนึ่ง สามารถตอบโต้กลับไปได้!

“...”

เฉินไป๋ชิงในตอนนี้มีสีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อย นับตั้งแต่ที่เขาเข้าร่วมโลกนิรันดร์อย่างไม่คาดคิดกลางทาง...

แน่นอนว่าเขาก็ไม่สามารถอยู่เฉยได้อีกต่อไป

แม้แต่เขาก็ยังถูกท้าทายอยู่ตลอด

แต่ด้วยพละกำลังระดับบรรพชนเทพขั้นสูงสุดที่แสดงให้เห็น ย่อมไม่เกรงกลัวสิ่งใด จะมีบรรพชนเทพขั้นสูงสุดสักกี่คนที่สามารถท้าทายเขาได้?

เมื่อมีจำนวนน้อย คู่ต่อสู้ก็น้อยลง กลับรู้สึกผ่อนคลายขึ้นบ้าง

แต่การเป็นเช่นนี้ต่อไปก็ไม่ใช่ทางออก

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำเรื่องนี้

แต่จากประสบการณ์ที่เขาร่อนเร่อยู่ในดาราจักรมาหลายปี สิ่งมีชีวิตเบื้องหลังมีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นยอดคีรีคุนหลุน

ไม่มีเหตุผลอื่นใด เพราะขุมอำนาจหลายแห่งที่ลงมือล้วนมีความเกี่ยวข้องกับยอดคีรีคุนหลุน เป็นบริวาร หรือมีความสัมพันธ์อันดี...

อย่าคิดว่าประมุขผู้นี้มองไม่ออก!

แต่ยอดคีรีคุนหลุนทำเช่นนี้ไปเพื่ออะไร? คันไม้คันมือหรืออย่างไร? ไม่รู้หรือว่าเบื้องหลังโลกนิรันดร์คือใคร?

ก็ไม่ชัดเจนว่าสถานการณ์ที่แท้จริงเป็นอย่างไร

เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินไป๋ชิงก็เตือนขึ้นว่า “จักรพรรดิเทพไร้เมตตา คนเบื้องหลังผู้นี้ เกรงว่าจะเป็นยอดคีรีคุนหลุน...”

(จบตอน)