ตอนที่ 241: ค่ายกลป้องกันสามชั้น
ตอนที่ 241: ค่ายกลป้องกันสามชั้น
ทว่าความปีติยินดีของเขาก็คงอยู่ได้ไม่นาน ความผันผวนของพลังปราณจากค่ายกลรวมปราณระดับสามนั้นรุนแรงเกินไป ราวกับการจุดกองไฟในคืนเดือนมืด ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร ผู้บำเพ็ญเพียรในรัศมีหลายสิบลี้คงสามารถสัมผัสได้ถึงมันอย่างชัดเจน แม้ว่าที่นี่จะเป็นโลกมนุษย์ และถึงแม้ว่าตอนนี้จะไม่ได้มีผู้บำเพ็ญเพียรมากมายนัก แต่กันไว้ย่อมดีกว่าแก้ เขาจำต้องปกปิดความผันผวนเหล่านี้ให้มิดชิด
หลินเทียนก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว และเริ่มลงมือสร้างค่ายกลป้องกัน
เขาประสานมุทรา วาดมือเป็นวงกลมล้อมรอบขอบนอกของค่ายกล พลังปราณไหลเวียนออกจากปลายนิ้ว ทิ้งลวดลายเรืองแสงไว้บนพื้น วินาทีที่ลวดลายนั้นเชื่อมต่อกันเป็นวงกลมปิด ม่านแสงกึ่งโปร่งใสก็พลันพวยพุ่งขึ้นจากพื้นดิน ห่อหุ้มค่ายกลรวมปราณไว้ทั้งหมด ม่านพลังชั้นนี้ทำหน้าที่ป้องกันไม่ให้พลังปราณรั่วไหลออกไป และยับยั้งความผันผวนของพลังปราณที่เกิดจากค่ายกลไม่ให้แทรกซึมออกไปภายนอก ม่านพลังชั้นนี้คือ... ค่ายกลตัดขาดพลังปราณ
เพียงแค่การตัดขาดพลังปราณยังไม่เพียงพอ เพราะตัวค่ายกลเองก็โดดเด่นสะดุดตาเกินไป หากใครเข้าใกล้วิลล่าก็อาจสัมผัสได้ถึงความผิดปกติอยู่ดี หลินเทียนจึงตั้งค่ายกลป้องกันชั้นที่สองซ้อนทับชั้นแรก ม่านพลังชั้นที่สองนี้ทำหน้าที่บิดเบือนแสงและกลิ่นอาย ใครก็ตามที่มองหรือพยายามสัมผัสจากภายนอก จะเห็นเพียงภาพลวงตาที่เป็นปกติ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นบนชั้นนี้ ม่านพลังชั้นที่สองคือ... ค่ายกลอำพราง
ต่อมา เขาก็วางเส้นใยพลังปราณที่บางเฉียบที่สุดไว้ที่ขอบนอกสุด ล้อมรอบพื้นที่ชั้นสามทั้งหมด โดยปกติแล้วเส้นใยนี้จะมองไม่เห็น ทว่าหากมีใครสัมผัสโดน หรือมีความผันผวนของพลังปราณใดๆ แทรกซึมเข้ามา เขาก็จะรับรู้ได้ในทันที ด้วยวิธีนี้ แม้จะมียอดฝีมือบังเอิญเข้ามาใกล้ เขาก็จะรู้ล่วงหน้า ม่านพลังชั้นนี้ทำหน้าที่เป็น... ค่ายกลแจ้งเตือนภัยล่วงหน้า
ค่ายกลป้องกันทั้งสามชั้นซ้อนทับกันอย่างมิดชิด ห่อหุ้มพื้นที่ทั้งห้องเอาไว้ เมื่อมองจากภายนอก ชั้นนี้ก็ดูเงียบสงบและไม่มีอะไรผิดสังเกต ทว่าหากยืนอยู่ภายในค่ายกล พลังปราณจะหนาแน่นเสียจนให้ความรู้สึกราวกับอยู่ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรเลยทีเดียว
หลินเทียนปัดมือไปมาและพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ เขาหันหลังและก้าวออกจากพื้นที่ควบคุม ก่อนจะหันกลับไปมองอีกครั้ง ตอนนี้ห้องทั้งห้องดูเหมือนกำแพงธรรมดาๆ ไม่มีอะไรผิดปกติ หลังจากแน่ใจว่าทุกอย่างทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบ เขาก็เดินลงบันไดไป
เขาออกจากวิลล่า นำรถ BMW สีขาวออกมาจากแหวนมิติ เปิดประตู ก้าวขึ้นประจำที่คนขับ สตาร์ทเครื่องยนต์ และขับมุ่งหน้าไปยังบริษัท
ไม่นานนัก รถก็มาจอดเทียบท่าที่หน้าตึกบริษัท หลินเทียนจอดรถเรียบร้อยก็ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นของบริษัท
ทันทีที่ก้าวออกจากลิฟต์ เขาก็สังเกตเห็นว่าโถงล็อบบี้มีการเปลี่ยนแปลง โต๊ะเก้าอี้ที่ถูกเฟิงเฉียนซานทุบทำลายเมื่อวานนี้ถูกเปลี่ยนเป็นชุดใหม่เอี่ยม ร่องรอยความเสียหายบนพื้นก็ถูกซ่อมแซมเรียบร้อย ประตูกระจกใสสะอาดเป็นประกาย แสงแดดสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ทำให้พื้นที่สำนักงานทั้งหมดดูสว่างไสวและโปร่งโล่ง
พนักงานทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับงานของตัวเอง บางคนกำลังจัดเตรียมเอกสาร บางคนกำลังคุยโทรศัพท์ และบางคนก็กำลังพิมพ์งานหน้าจอคอมพิวเตอร์ เมื่อเห็นหลินเทียนเดินออกจากลิฟต์ ทุกคนก็เงยหน้าขึ้นทักทายพร้อมกัน
"สวัสดีครับ/ค่ะ ผู้อำนวยการหลิน!"
"ผู้อำนวยการหลินมาแล้ว!" หลินเทียนพยักหน้ารับ รอยยิ้มบางๆ ประดับอยู่บนใบหน้า
เขาเดินตรงไปที่ประตูห้องทำงานของอวิ๋นเหยา เคาะประตูเบาๆ แล้วผลักเปิดเข้าไปด้านใน
อวิ๋นเหยากำลังนั่งพลิกดูแฟ้มเอกสารอยู่หลังโต๊ะทำงาน เมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นหลินเทียน ดวงตาของเธอก็สว่างวาบขึ้นทันที มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างไม่รู้ตัว ทั้งประหลาดใจและดีใจ
"พี่หลิน ลมอะไรหอบมาถึงนี่คะเนี่ย?"
"ช่วงนี้พวกเธอวุ่นวายเรื่องงานที่บริษัทกันใหญ่ ฉันก็ไม่ได้มาซะนานเลย" หลินเทียนทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา ไขว่ห้าง และเอ่ยถามอย่างสบายๆ
"เป็นไงบ้าง? ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม?"
อวิ๋นเหยาวางเอกสารลง ลุกขึ้นยืน เดินมานั่งลงที่โซฟาข้างๆ หลินเทียน เธอนับนิ้วไปพลางเอ่ยอธิบาย
"พี่หลิน ถ้าเมื่อวานพวกเฟิงเฉียนซานไม่มาป่วน งานแถลงข่าวก็น่าจะจัดได้ประมาณพรุ่งนี้แหละค่ะ แต่ตอนนี้คงต้องเลื่อนออกไปอีกวัน อวี่ฉิงกำลังถ่ายทำวิดีโอโปรโมตอยู่ ความคืบหน้าก็เร็วมาก ฉันวางแผนจะจัดงานแถลงข่าวในเช้าวันมะรืนนี้ค่ะ ได้อวี่ฉิงมาเป็นพรีเซนเตอร์ให้ รับรองว่าราบรื่นไร้ปัญหาแน่นอน"
หลินเทียนพยักหน้ารับ ก่อนจะถามต่อ
"แล้วตอนนี้โรงงานยาเดินเครื่องผลิตตามปกติแล้วใช่ไหม?"
"กระบวนการผลิตเดินเครื่องได้อย่างราบรื่นแล้วค่ะ" น้ำเสียงของอวิ๋นเหยาสดใสและร่าเริง
"สิทธิบัตรของเราก็ได้รับการอนุมัติแล้ว และใบอนุญาตการผลิตก็ครบถ้วนสมบูรณ์หมดแล้ว ฉันวางแผนว่าจะย้ายออฟฟิศไปที่โรงงานยาหลังจากเปิดตัวอย่างเป็นทางการค่ะ ตึกสำนักงานฝั่งนั้นยังมีพื้นที่ว่างอีกตั้งครึ่งตึก ถ้าย้ายไปอยู่ที่นั่นจะสะดวกกว่าเยอะเลย แถมยังช่วยประหยัดเวลาเดินทางไปๆ มาๆ ด้วย" เธอหันไปหาหลินเทียน ดวงตาเป็นประกาย
"พี่หลินคิดว่าไงคะ?"