บทที่ 200: พี่ใหญ่ ฉันผิดไปแล้ว (ฟรี)

บทที่ 200: พี่ใหญ่ ฉันผิดไปแล้ว (ฟรี)

ในตอนนั้นเอง จ้าวจิงอี้เดินเข้ามาด้านหลังหลินเฟิง แล้วพูดด้วยความเป็นห่วงว่า “หลินเฟิง ก็ดึกแล้ว ทำไมพวกเราไม่...”

แต่ก่อนที่จ้าวจิงอี้จะพูดจบ หลินเฟิงก็ส่ายหัวแล้วพูดว่า

“ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาพัก ตอนที่ซอมบี้ผู้หญิงนั่นยังตั้งตัวไม่ทัน พวกเราต้องรีบคว้าเวลา สร้างกำแพงเมืองให้เสร็จ”

“หา?”

จ้าวจิงอี้ชะงักไปทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น

หลินเฟิงหันกลับไปมองโจวเฉียงและคนอื่น ๆ แล้วพูดว่า

“ทุกคนฟังให้ดี! เอากระสอบทั้งหมดในชุมชนไปใส่ดินให้เต็ม”

“โอเคพี่เฟิง”

โจวเฉียงตอบรับทันที แล้วพาลูกน้องรวมถึงผู้รอดชีวิตที่มาช่วย ถือพลั่วไปขุดดินในพื้นที่ของเมืองที่สามารถขุดได้

เมื่อเห็นการกระทำของหลินเฟิง จ้าวจิงอี้ก็อดถามไม่ได้

“หลินเฟิง ทำไมคุณถึงให้โจวเฉียงกับคนอื่นไปขุดดิน คุณจะเอาดินพวกนี้มาสร้างเมืองงั้นเหรอ”

หลินเฟิงหัวเราะเบา ๆ กับคำพูดของเธอ แล้วเพียงแค่คิด ฮอตด็อกอุ่น ๆ ชิ้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

หลินเฟิงกัดฮอตด็อกคำหนึ่งเพื่อรองท้อง แล้วพูดอู้อี้ว่า

“ผู้ชายของคุณไม่ได้โง่ขนาดนั้น เดี๋ยวก็รู้เอง”

เมื่อได้ยินแบบนั้น จ้าวจิงอี้ก็กลอกตา ก่อนจะแย่งฮอตด็อกครึ่งหนึ่งจากมือหลินเฟิงแล้วพูดว่า

“พวกเรายังไม่ได้กินอะไรตั้งนานแล้ว คุณนี่เห็นแก่ตัวจริง ๆ”

พูดจบ จ้าวจิงอี้ก็เริ่มกินอย่างเอร็ดอร่อย

“พี่เฟิง ฉันเอาด้วย”

“ฉันก็เอาด้วย”

“ให้ฉันด้วย...”

ในตอนนั้นเอง หวังซูเสวี่ย หลี่ซิน หยางมี่ และผู้หญิงคนอื่น ๆ ก็พากันเข้ามารุมล้อมหลินเฟิง พร้อมยื่นมือขอฮอตด็อก

ดังนั้น หลินเฟิงจึงเพียงแค่คิด แล้วหยิบฮอตด็อกหลายร้อยชิ้น รวมถึงของปิ้งย่างหลากชนิดออกมาจากมิติ วางไว้บนกระบะรถกระบะที่ปูผ้าสะอาดไว้

ภาพนี้ทำให้ผู้หญิงทุกคนดีใจอย่างมาก ต่างพากันวิ่งเข้าไปกินกันอย่างเอร็ดอร่อย

จากนั้น หลินเฟิงก็มองไปที่ซูเสี่ยวเสี่ยวที่ยังคงนั่งยองอยู่ตรงมุมไม่ไกล เขาหยิบของปิ้งย่างอย่างเนื้อแกะและเนื้อวัวอย่างลวก ๆ แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปหา

“หิวแล้วใช่ไหม เอาไปกิน”

“พี่ใหญ่ ฉันขอโทษ”

เมื่อได้ยินซูเสี่ยวเสี่ยวพูดแบบนั้น หลินเฟิงก็เพียงยิ้มบาง ๆ “ฟังจากที่เธอพูด แปลว่าเธอรู้ว่าตัวเองผิดแล้วสินะ”

ซูเสี่ยวเสี่ยวพยักหน้า

หลินเฟิงถามต่อ “งั้นบอกฉันมาสิ ว่าเธอทำผิดอะไร”

“ที่คุณไม่ฆ่าซอมบี้ผู้หญิงคนนั้น เพราะคุณเป็นห่วงทุกคนในฐานใช่ไหม”

ซูเสี่ยวเสี่ยวเงยหน้าขึ้น เอียงศีรษะเล็กน้อย แล้วมองหลินเฟิงอย่างจริงจังขณะพูด

หลินเฟิงไม่ได้ตอบตรง ๆ เพียงแค่ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า “อย่าคิดมาก รีบกินตอนมันยังร้อน”

หลังจากนั้น หลินเฟิงก็กลับไปหาจ้าวจิงอี้และคนอื่น ๆ พูดคุยหัวเราะกับพวกเธอ

“พี่เฟิง กระสอบในชุมชนถูกใช้หมดแล้ว”

ในตอนนั้นเอง โจวเฉียงเดินเข้ามาหาหลินเฟิงแล้วพูด

แต่เมื่อเขาเห็นของปิ้งย่างบนกระบะรถ ดวงตาก็เบิกกว้างทันที

เพราะอาหารแบบนี้ที่เคยธรรมดาก่อนวันสิ้นโลก ตอนนี้กลายเป็นของหายาก ใครเห็นก็ต้องน้ำลายไหล

แน่นอนว่าหลินเฟิงสังเกตเห็นสิ่งนี้

ดังนั้นเขาจึงตั้งใจถามว่า “อยากกินไหม”

“เหอะ ๆ”

โจวเฉียงมองหลินเฟิง ถูมือไปมา แล้วหัวเราะแห้ง ๆ ไม่ได้ตอบตรง ๆ แต่ความหมายชัดเจนมาก

แต่หลินเฟิงยังแกล้งถามต่อ “จะกินหรือไม่กิน พูดมาสิ”

“พอเถอะพี่เฟิง อย่าแกล้งเขาเลย เขายังเป็นแค่เด็ก”

ในตอนนั้นเอง หลิวหยุนหยิบของปิ้งย่างกำใหญ่แล้วยัดใส่มือโจวเฉียง

“ขอบคุณครับครูหลิวหยุ ดูสิ ครูหลิวนี่ดีที่สุดเลย”

โจวเฉียงพูดจบ ก็รีบหลบไปกินอย่างเอร็ดอร่อย

จากนั้น หลินเฟิงก็เดินไปยังกระสอบดินที่ลูกน้องของเขาเตรียมไว้ แล้วภายใต้สายตาตกตะลึงของทุกคน เขายื่นมือไปแตะทีละใบ

เพราะมาถึงจุดนี้แล้ว หลินเฟิงไม่จำเป็นต้องปิดบังพลังของตัวเองอีกต่อไป

[ตรวจพบกระสอบดิน 324,728 ใบ ยินดีด้วย คุณได้รับกระสอบดิน 3,247,280,000,000 ใบ]

หลินเฟิงเก็บกระสอบดินมากกว่าสามแสนล้านใบ รวมถึงกระสอบที่อยู่ตรงหน้า เข้าไปในมิติของเขา

จากนั้น หลินเฟิงก็มองลูกน้องหลายพันคนและผู้รอดชีวิตที่มาช่วย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ

“วันนี้ทุกคนคงเหนื่อยมากแล้วใช่ไหม”

“ไม่เหนื่อย!”

ทุกคนตอบพร้อมกันทันที

หลินเฟิงเพียงยิ้มบาง ๆ เมื่อได้ยินแบบนั้น

“จะไม่เหนื่อยได้ยังไง แต่ตอนนี้คือช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด ถ้าครั้งนี้เราทำสำเร็จจริง ๆ ต่อไปพวกเราก็จะได้ใช้ชีวิตที่นี่อย่างสงบ”

“จริงเหรอครับคุณชายหลิน”

“แบบนี้มันยอดเยี่ยมจริง ๆ”

“ต่อไปเราจะไม่ต้องกลัวซอมบี้อีกแล้ว”

“ฮือ ๆ ๆ~”

เมื่อคำพูดของหลินเฟิงจบลง บางคนก็ตื่นเต้น บางคนก็ดีใจ และแน่นอนว่าบางคนถึงกับร้องไห้

จากนั้น หลินเฟิงก็พูดต่อ

“เพราะงั้น ตอนนี้คือช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด ไม่ว่าจะเป็นคนในฐานหรือผู้รอดชีวิตข้างนอก ทุกคนต้องเฝ้าระวังอย่างเต็มที่”

“ครับ!”

เมื่อเสียงของหลินเฟิงดังขึ้นอีกครั้ง ทุกคนก็ขานรับอย่างทรงพลังและพร้อมเพรียง

หลังจากนั้น หลินเฟิงก็จัดสรรหน้าที่ให้แต่ละคน จากนั้นก็เดินไปยังพื้นที่โล่งแห่งหนึ่ง เมื่อกวาดตามองไปรอบ ๆ เขาก็เตรียมสังเคราะห์ปืนใหญ่หลายประเภทจากในมิติ

เพราะสำหรับหลินเฟิง การจะสร้างกำแพงเมืองบริเวณขอบเมืองให้สำเร็จนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

ถึงตอนนั้น ซอมบี้เชี่ยเค่อจะต้องออกมาขัดขวางแน่นอน ดังนั้นเพื่อให้ดำเนินการได้อย่างราบรื่น ถึงเวลาที่เขาจะต้องนำอาวุธไม้ตายออกมาแล้ว

เพียงแค่หลินเฟิงขยับความคิด เสียงสังเคราะห์ของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขา

[ตรวจพบปืนใหญ่อัตตาจร PLZ-07 ขนาด 122 มม. จำนวน 200 ล้านกระบอก ต้องการสังเคราะห์หรือไม่]

“สังเคราะห์!”

ทันทีที่หลินเฟิงพึมพำ ปืนใหญ่อัตตาจร PLZ-07 ขนาด 122 มม. จำนวน 200 ล้านกระบอกในมิติของเขาก็กลายเป็น 20 ล้านกระบอกในทันที

ในตอนนั้นเอง ค่าพารามิเตอร์ของปืนใหญ่อัตตาจร PLZ-07 ขนาด 122 มม. แบบสิบรวมหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวของหลินเฟิง

[ปืนใหญ่อัตตาจร PLZ-07 ขนาด 122 มม. แบบสิบรวมหนึ่ง: ควบคุมด้วย AI อัตโนมัติ ไม่ต้องใช้คนบังคับ ระยะยิงสูงสุด 180 กิโลเมตรเมื่อใช้กระสุน base-bleed และสูงสุด 220 กิโลเมตรเมื่อใช้กระสุน base-eject]

[ระบบพลังงาน: พลังงานนิวเคลียร์]

[ความสามารถในการป้องกัน: เพิ่มขึ้น 1000% จากพื้นฐานเดิม]

[ระบบควบคุมการยิง: เพิ่มประสิทธิภาพ 500%]

[ความจุกระสุน: 500 นัด]

ในตอนนี้ ร่างของหลินเฟิงสั่นเล็กน้อยเมื่อได้ยินค่าพารามิเตอร์ต่าง ๆ ของปืนใหญ่อัตตาจร PLZ-07 แบบสิบรวมหนึ่ง โดยเฉพาะ AI อัตโนมัติและพลังงานนิวเคลียร์ที่ทำให้เขารู้สึกยินดีอย่างมาก…

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

--------------------

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >> Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

🍬ฮอกวอตส์ : เกิดใหม่เป็นดัดลี่ย์!

♾️วันสิ้นโลก: ระบบเพิ่มพูนเสบียง 10 ล้านเท่า

📦วันสิ้นโลก: สายเลือดคริปโตเนียนจากกล่องสมบัติล้านใบ

🏵️ปลุกอาชีพผู้อัญเชิญ: ฉันมีสูตรโกงซื้อทุกอย่างได้ในราคา 1 เหรียญทองแดง

⚒️ระบบไมน์คราฟต์ในโลกเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

🐲Game of Thrones : เกิดใหม่เป็นมังกรพร้อมความสามารถกลืนกิน(จบแล้ว)

🧩มาร์เวล: มิวแทนท์คนเดียวในโลกกับระบบเช็คอินรับพลังพิเศษแบบสุ่ม

🐒โกคูทะลุมิติ เริ่มต้นที่จักรวาลมาร์เวล