บทที่ 195: พิธีบูชายัญฝูงซากศพ (ฟรี)

“พี่เฟิง นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

เมื่อเห็นภาพประหลาดตรงหน้า โจวเฉียงก็หันกลับมาถามหลินเฟิงที่อยู่ด้านหลังด้วยความตกใจทันที

แต่ในตอนนี้ หลินเฟิงเองก็ขมวดคิ้วแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความสับสนไม่ต่างกัน

ในขณะนั้นเอง ลูกน้องคนหนึ่งก็วิ่งมาจากระยะไกล หอบหายใจหนักแล้วพูดว่า

“คุณชายหลิน ซอมบี้ทั้งเมืองตอนนี้กำลังรวมตัวกันไปในทิศทางเดียวครับ!”

เมื่อได้ยินแบบนั้น หัวใจของหลินเฟิงก็หดเกร็งทันที เขากระโดดขึ้นกำแพงเมืองที่สูงหลายสิบเมตรในคราวเดียว แล้วมองออกไปไกล

ตามที่ลูกน้องพูดไว้ ซอมบี้นับไม่ถ้วนทุกระดับกำลังเคลื่อนตัวอย่างบ้าคลั่งไปยังจุดหนึ่ง ราวกับกระแสน้ำหลากที่ถาโถม

หลินเฟิงไม่พูดอะไร เขาหยิบโดรนลาดตระเวนทางอากาศออกมาจากมิติเก็บของ แล้วปล่อยมันบินออกไปท่ามกลางสายตาตกตะลึงของลูกน้อง

ขณะที่โดรนพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูง หลินเฟิงและคนอื่น ๆ ต่างจ้องมองหน้าจออย่างไม่กะพริบตา

ภาพที่ปรากฏทำให้ทุกคนแทบไม่อยากเชื่อ—ซอมบี้นับหมื่นนับแสนรวมตัวกันเป็นคลื่นยักษ์ มุ่งหน้าไปยังใจกลางเมือง ที่ซึ่งหอส่งสัญญาณโทรทัศน์ตั้งตระหง่าน

และสิ่งที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าคือ ซอมบี้เหล่านี้ดูเหมือนถูกควบคุมด้วยพลังลึกลับบางอย่าง พวกมันใช้ร่างกายของตัวเองก่อเป็นบันไดมนุษย์ขนาดมหึมาโดยสมัครใจ

ซอมบี้ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ กลายเป็นบันไดน่าสะพรึงที่ทอดยาวขึ้นไปสู่ยอดหอคอย

และบนบันไดที่ทำจากเนื้อและเลือดนั้น ซอมบี้ระดับสูงกำลังไต่ขึ้นไปทีละขั้น เหยียบย่ำบนร่างของพวกเดียวกัน ใบหน้าแสดงออกถึงความเลื่อมใสคล้ายพิธีศักดิ์สิทธิ์ ค่อย ๆ ปีนขึ้นสู่จุดสูงสุดของหอคอย

ภาพวันสิ้นโลกที่ทั้งแปลกประหลาดและยิ่งใหญ่นี้ ทำให้หลินเฟิงและทุกคนที่อยู่ตรงนั้นตกตะลึงจนพูดไม่ออก

“พี่เฟิง ดูนั่น! เหมือนจะมีคนอยู่บนยอดหอ!”

โจวเฉียงพูดเตือน ทำให้หลินเฟิงเพ่งสายตาไป และก็เห็นว่ามีคนยืนอยู่บนปลายยอดของหอส่งสัญญาณจริง ๆ

แต่เนื่องจากระยะไกลเกินไป พวกเขามองเห็นได้เพียงจุดสีดำเล็ก ๆ เท่านั้น

แม้ว่าหลินเฟิงจะมีสกิลมองไกล แต่เขาก็ไม่สามารถใช้มันผ่านหน้าจอได้

ดังนั้นเขาจึงรีบบังคับโดรนให้บินเข้าไปใกล้อีกหน่อย

แต่สิ่งที่หลินเฟิงไม่คาดคิดก็คือ จู่ ๆ ซอมบี้ระดับเจ็ดชนิดหนึ่งก็อ้าปากรูปแตร แล้วพ่นของเหลวสีเขียวเหนียวหนืดพร้อมกระดูกจำนวนมากใส่โดรนจากระยะไกล จนยิงมันตกลงมา

โจวเฉียงและคนอื่น ๆ มองหน้าจอที่สัญญาณขาดหายไป ความตกใจยังคงไม่จางหาย

เพราะพวกเขาไม่เคยเห็นภาพที่ยิ่งใหญ่และประหลาดเช่นนี้มาก่อน และไม่เคยพบซอมบี้ระดับสูงขนาดนี้มาก่อน

“พี่เฟิง เมื่อกี้… พี่เห็นซอมบี้ตัวนั้นไหม?”

โจวเฉียงที่เริ่มตั้งสติได้เล็กน้อย ถามด้วยเสียงสั่น

หลินเฟิงค่อย ๆ พ่นลมหายใจยาว พยายามสงบอารมณ์ แล้วพูดช้า ๆ

“ซอมบี้ตัวนั้นคือ ซอบบี้วิปริต ซอมบี้ระดับเจ็ด เป็นหนึ่งในซอมบี้ระดับสูงที่สุดที่ฉันเคยเจอมา”

“ซอบบี้วิปริต…” โจวเฉียงพึมพำเบา ๆ ก่อนจะถามต่อ “พี่เฟิง แล้วทำไมซอมบี้ทั้งเมืองถึงมารวมตัวกัน พวกมันกำลังจะทำอะไรกันแน่?”

หลินเฟิงขมวดคิ้วแล้วส่ายหน้า

“ฉันก็ไม่รู้ แต่ถ้าฉันเดาไม่ผิด พวกมันอาจกำลังทำพิธีอะไรบางอย่าง แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไร มันไม่ใช่ข่าวดีสำหรับผู้รอดชีวิตในเมืองนี้แน่”

“งั้นพวกเราจะทำยังไงดี เราหยุดพวกมันได้ไหม?”

“จะหยุดได้หรือไม่ได้ ยังไงก็ต้องหยุดให้ได้”

ขณะที่หลินเฟิงพูด โดรนจำนวนหลายหมื่นลำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน

ถัดจากนั้น กล่องระเบิดมือก็ปรากฏขึ้นทีละกล่อง

ระเบิดมือเหล่านี้คือรุ่น 82-2 แบบพลาสติกทั้งชิ้น ไม่มีด้าม บรรจุวัตถุระเบิดพลังสูง 40 กรัม และมีลูกเหล็กอัดแน่นมากกว่า 600 ลูก รัศมีสังหารหกเมตร และจำนวนสะเก็ดมากกว่าระเบิดรุ่น 67 ถึง 15 เท่า

ที่สำคัญที่สุดคือ ระเบิดมือรุ่น 82-2 ทุกลูกที่นี่ ล้วนผ่านการสังเคราะห์สิบรวมหนึ่งของหลินเฟิงมาแล้ว

ดังนั้นพลังทำลายของการระเบิดแต่ละครั้งจึงเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสิบเท่า

“เร็วเข้า ติดตั้งระเบิดมือสามลูกต่อโดรนหนึ่งลำ เราจะทำให้มันเป็นโดรนพลีชีพ ไปขัดขวางพิธีของพวกมัน!”

ทันทีที่หลินเฟิงออกคำสั่ง โจวเฉียงและลูกน้องทั้งหมดก็เริ่มลงมือทันที

ผู้ที่สามารถควบคุมโดรนได้ ก็รีบปล่อยโดรนที่ติดตั้งระเบิดแล้ว บินมุ่งหน้าไปยังหอส่งสัญญาณโทรทัศน์

ในขณะเดียวกัน ซอมบี้ระดับเก้าตัวหนึ่งกำลังใช้ “บันไดเนื้อ” ที่สร้างจากซอมบี้ระดับต่ำ คุกเข่าลงอย่างศรัทธาต่อหน้าซอมบี้ผู้หญิงเชี่ยเค่อ แล้วค่อย ๆ ก้มศีรษะลง

ซอมบี้ผู้หญิงเชี่ยเค่อวางมือเพียงข้างเดียวของเธอลงบนศีรษะของมัน แล้วพูดด้วยเสียงแหบต่ำ

“การเสียสละของนาย ฉันจะจดจำไว้ในใจ”

เสียงของเธอเย็นเยียบราวน้ำแข็ง ทันทีที่พูดจบ กรงเล็บที่แหลมคมราวใบมีดก็แทงทะลุกะโหลกของซอมบี้ระดับเก้าอย่างรวดเร็ว

แกรก—!

เสียงแตกดังสะท้านใจ แกนคริสตัลสีม่วงเข้มลึกล้ำราวกับความมืดแห่งห้วงลึก ปรากฏอยู่ในฝ่ามือที่เปื้อนเลือดของเธอ

ทันใดนั้น ร่างมหึมาของซอมบี้ระดับเก้าที่ถูกบูชายัญก็สูญเสียชีวิตที่เหลืออยู่ ตกลงมาจากความสูงหลายร้อยเมตรราวกับอุกกาบาต

ตูม—!

การตกกระแทกนั้นรุนแรงราวฟ้าถล่มแผ่นดินแยก สั่นสะเทือนพื้นดิน ฝุ่นฟุ้งกระจาย ราวกับโลกทั้งใบสั่นไหว

หึ่ง หึ่ง หึ่ง—!

แต่ในตอนนั้นเอง โดรนพลีชีพนับร้อยก็พุ่งเข้ามา

สิ่งนี้ทำให้ซอมบี้ผู้หญิงเชี่ยเค่อโกรธจัดทันที

“หยุดพวกมันไว้!”

เมื่อเสียงคำรามของเธอดังขึ้น ซอมบี้นับล้านใต้หอส่งสัญญาณก็เงยหน้าคำรามใส่โดรนที่พุ่งเข้ามา

และซอมบี้ระดับสูงที่มีความสามารถโจมตีระยะไกล ก็เริ่มโจมตีฝูงโดรนอย่างต่อเนื่อง

ตูม ตูม ตูม—!

แต่โดรนพลีชีพที่พุ่งเข้าไปในฝูงซอมบี้ก็ระเบิดขึ้นทันที

ซอมบี้จำนวนมากถูกระเบิดจนแหลกเป็นชิ้น ๆ

ในตอนนี้ ซอมบี้ผู้หญิงเชี่ยเค่อบนยอดหอคอยหลับตาแน่น นั่งขัดสมาธิอยู่บนหอส่งสัญญาณ

แกนคริสตัลระดับเก้าที่อยู่ในมือก่อนหน้านี้ ถูกเธอดูดซับไปแล้ว ตอนนี้เธอกำลังย่อยพลังของมัน โดยไม่สนใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

ในขณะนั้นเอง โดรนพลีชีพลำหนึ่งพุ่งลงมาจากมุมอันยากจะรับมือ ตรงไปยังซอมบี้ผู้หญิงเชี่ยเค่อ

แต่ในช่วงเวลาคับขันนั้น ซอมบี้ระดับหกตัวหนึ่งก็พุ่งผ่าน “สะพานเนื้อ” ราวกับลูกศรที่หลุดจากคันธนู

จากนั้นมันกระโดดขึ้น และตบโดรนลำนั้นกระเด็นออกไปได้อย่างเหลือเชื่อ

“ที่แท้ก็เป็นเธอ!”

ในเวลาเดียวกัน หลินเฟิงที่มองเห็นภาพผ่านหน้าจอ ก็เอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ…

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………