บทที่ 190: แผนของหลินเฟิง (ฟรี)

“ฉันจะแกล้งทำตัวเพี้ยนบ้างเป็นครั้งคราวไม่ได้เหรอ?” หลินเฟิงพูดกึ่งล้อเล่น

“น่าเบื่อจริง ๆ”

จ้าวจิงอี้และผู้หญิงคนอื่น ๆ เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟิง ก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตา จากนั้นก็บ่นพึมพำแล้วกลับไปนั่งที่โต๊ะอาหารเพื่อกินมื้อเช้าต่อ

ท้ายที่สุดแล้ว สำหรับหลินเฟิง นี่ก็เป็นเพียงลางสังหรณ์เท่านั้น

เขาจะต้องเอาความรู้สึกที่ไม่มีหลักฐานแบบนี้ไปบอกจ้าวจิงอี้และคนอื่น ๆ จริง ๆ เหรอ?

ถ้าทำแบบนั้น เขาก็คงกลายเป็นคนเสียสติจริง ๆ

หลังอาหารเช้า หลินเฟิงหยิบแผนที่เมืองแบบกระดาษออกมาจากมิติเก็บของ คลี่มันลงบนโต๊ะอย่างสบาย ๆ แล้วเริ่มศึกษามันอย่างตั้งใจ

“หลินเฟิง คุณทำอะไรอยู่?” จ้าวจิงอี้เห็นหลินเฟิงจู่ ๆ ก็ศึกษาพื้นที่ ก็อดสงสัยไม่ได้

หลินเฟิงมองแผนที่ไปพลาง แล้วตอบอย่างเรียบ ๆ ว่า

“ฉันรู้สึกว่าความเร็วในการฆ่าซอมบี้ของพวกเรายังช้าเกินไป ฉันต้องศึกษาวิเคราะห์เมืองนี้ให้ดี”

จ้าวจิงอี้ หลี่ซิน หนิงหรูซวง และผู้หญิงคนอื่น ๆ ต่างตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟิง

จ้าวจิงอี้ถามด้วยความประหลาดใจว่า

“พวกเราฆ่าซอมบี้เป็นหมื่น ๆ ตัวในแต่ละครั้ง คุณยังคิดว่าช้าอีกเหรอ?”

“ฉันว่า พี่ใหญ่ แบบนี้ต้องฆ่าซอมบี้อีกกี่ตัวถึงจะเรียกว่าเยอะ?” หยางมี่พูดเสริม ขณะกินบ๊วย

“ใช่เลย…”

ผู้หญิงแต่ละคนมองเขาด้วยความไม่เข้าใจ หลินเฟิงทำเครื่องหมายตำแหน่งหนึ่งบนแผนที่ จากนั้นเงยหน้ามองพวกเธอแล้วพูดว่า

“สำหรับผู้รอดชีวิตทั่วไป ความเร็วของพวกเราถือว่าเร็วมากจริง ๆ แต่สำหรับฉัน มันยังไม่พอ”

จ้าวจิงอี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งหลังได้ยินคำพูดของหลินเฟิง เหมือนจะเข้าใจความคิดของเขา แต่ก็ยังไม่มั่นใจนัก

ดังนั้นเธอจึงมองเขาแล้วพูดสิ่งที่เดาออกมา:

“หลินเฟิง คุณกำลังคิดจะยึดเมืองนี้ก่อนที่กลุ่มอำนาจอื่นจะมาตั้งหลักใช่ไหม?”

“ถูกต้อง เพราะงั้นฉันต้องกำจัดซอมบี้ทั้งหมดในเมืองนี้ให้เร็วที่สุด”

หลินเฟิงพยักหน้า ยืนยันคำคาดเดาของจ้าวจิงอี้

เมื่อได้ยินแนวคิดของหลินเฟิง ผู้หญิงทุกคนต่างมองเขาด้วยความตกตะลึง

ท้ายที่สุดแล้ว เมืองนี้กว้างใหญ่มาก และจำนวนซอมบี้น่าจะเกินห้าล้านตัว การจะกำจัดทั้งหมดในเวลาอันสั้นแทบเป็นไปไม่ได้

จ้าวจิงอี้ถามอีกครั้งว่า

“หลินเฟิง การจะกำจัดซอมบี้ทั้งหมดในเมืองนี้ในเวลาอันสั้นไม่ใช่เรื่องง่าย คุณมีแผนที่น่าทึ่งอะไรอีกหรือเปล่า?”

ในสายตาของพวกเธอ วิธีฆ่าซอมบี้ของหลินเฟิงมีประสิทธิภาพยิ่งกว่าเครื่องเกี่ยวข้าวในชนบทเสียอีก

ท้ายที่สุดแล้ว เครื่องเกี่ยวข้าวยังต้องเคลื่อนที่ แต่หลินเฟิงกลับทำให้ซอมบี้จำนวนมากไหลเข้ามาในเครื่องบดเนื้อได้เอง

หลินเฟิงได้ยินคำพูดของจ้าวจิงอี้แล้วคิดในใจว่านี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ตอนนี้เครื่องบดเนื้อของเขายังเป็นแค่แบบสามรวมหนึ่ง

แต่ถ้าเป็นแบบสิบรวมหนึ่งเมื่อไหร่ นั่นถึงจะเรียกว่าน่ากลัวจริง ๆ

“ฉันมีไอเดียหนึ่งที่พวกคุณอาจจะรู้สึกว่าบ้าหน่อย ๆ เลยเอาแผนที่ออกมาดูว่าจุดไหนของเมืองเหมาะจะใช้วิธีนี้มากที่สุด”

หลินเฟิงพยักหน้าแล้วพูด

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟิง ผู้หญิงทุกคนก็สูดหายใจลึก มองเขาด้วยความตกใจ

ในตอนนั้น หลี่ซินอุทานว่า

“หลินเฟิง ฉันเคยคิดว่าคุณเก่งมากอยู่แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าคุณจะไปได้ไกลกว่านี้อีก!”

“โอ้พระเจ้า สามี คุณสุดยอดจริง ๆ” อิริน่าถึงกับยกนิ้วโป้งให้หลินเฟิง พร้อมพูดด้วยความชื่นชม

หวังซูเสวี่ยถามอย่างตื่นเต้นว่า

“พี่เฟิง รีบบอกพวกเราหน่อย แผนของคุณคืออะไร?”

“ใช่ ๆ รีบบอกเร็ว” ผู้หญิงคนอื่น ๆ ก็เริ่มตื่นเต้นขึ้นมา

หลินเฟิงมองไปรอบ ๆ ที่จ้าวจิงอี้ หลี่ซิน และคนอื่น ๆ แล้วเริ่มพูดช้า ๆ ว่า

“จริง ๆ ก็ไม่มีอะไร ฉันแค่ปรับปรุงวิธีฆ่าซอมบี้ของพวกเราเล็กน้อย”

“ปรับปรุง? ปรับยังไง?”

“วิธีฆ่าซอมบี้ยังอัปเกรดได้อีกเหรอ?”

“รีบบอกหน่อยว่าอัปเกรดยังไง?”

“…”

ทันทีที่หลินเฟิงพูดจบ จ้าวจิงอี้และคนอื่น ๆ ก็ยิงคำถามใส่เขารัว ๆ

“จริง ๆ ก็ไม่มีอะไร ฉันแค่ต้องหาพื้นที่โล่งกลางเมืองแห่งนี้

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ฉันคิดว่าใช้เวลาแค่ประมาณหนึ่งวัน ก็สามารถกำจัดซอมบี้ได้ประมาณเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของทั้งเมือง”

เมื่อได้ยินแบบนี้ ผู้หญิงทุกคนต่างมองหลินเฟิงด้วยสีหน้าตกตะลึง

เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ นั่นคืออะไร?

นั่นคือซอมบี้นับล้านตัว!

และต้องทำให้เสร็จภายในหนึ่งวัน!

พูดตามตรง ก็เพราะคำพูดนี้ออกมาจากปากของหลินเฟิง

ถ้าเป็นคนอื่นพูด จ้าวจิงอี้และคนอื่น ๆ คงไม่เชื่อแม้แต่คำเดียว

ดังนั้นจ้าวจิงอี้จึงพยายามระงับความตื่นเต้นในใจ แล้วมองหลินเฟิงก่อนจะถามต่อว่า

“แล้วอีกสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือล่ะ?”

“อีกสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือคือซอมบี้ระดับสูงที่มีสติปัญญา จะฆ่าพวกมัน ฉันอาจต้องรอให้ความสามารถของฉันพัฒนาไปอีกขั้น”

เมื่อได้ยินแบบนี้ สีหน้าของจ้าวจิงอี้และคนอื่น ๆ ก็เคร่งเครียดขึ้นทันที

เพราะสำหรับพวกเธอ นั่นต่างหากคือความท้าทายที่แท้จริง

ซอมบี้ระดับต่ำที่ไม่มีสติปัญญาสามารถกำจัดได้ง่ายด้วยเครื่องบดเนื้อยักษ์ แต่ซอมบี้ระดับสูงที่มีสติปัญญานั้นรับมือยากมาก

หลินเฟิงเห็นสีหน้าของพวกเธอเปลี่ยนไป ก็ยิ้มแล้วพูดว่า

“ถ้าพวกเรากำจัดซอมบี้ได้เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของทั้งเมือง อีกสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือก็จะไม่เป็นภัยกับพวกเราอีกต่อไป”

เมื่อได้ยินแบบนี้ ผู้หญิงทุกคนก็เข้าใจทันที สีหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความดีใจ

“พี่เฟิง ทำไมล่ะ? นั่นมันซอมบี้ระดับสูงนะ ทำไมถึงบอกว่าไม่เป็นภัยแล้ว?” ฮั่นอู๋ซวงถามด้วยความสงสัย

ก่อนที่หลินเฟิงจะตอบ จ้าวจิงอี้ก็ยิ้มแล้วพูดกับฮั่นอู๋ซวงว่า

“ยัยน้องโง่ ตอนนั้นแกนคริสตัลเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของทั้งเมืองก็จะถูกพวกเราดูดซับไปแล้ว พลังของพวกเราต้องเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดดแน่นอน แล้วจะจัดการซอมบี้อีกสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือไม่ได้เหรอ?”

“จริงด้วย ฉันคิดไม่ถึงเลย!” ฮั่นอู๋ซวงอุทานด้วยความตื่นเต้น

ชั่วขณะหนึ่ง ภายในวิลล่าก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของผู้หญิง

หลินเฟิงอดไม่ได้ที่จะยิ้มเมื่อเห็นภาพนี้ ในบรรยากาศที่อบอุ่นแบบนี้ เขาเองก็รู้สึกผ่อนคลายไปด้วย

ในตอนนั้น หลินเฟิงอดคิดไม่ได้ว่า อีกแปดเก้าเดือนข้างหน้า ถ้าจิงอี้กับอู๋ซวงมีลูกเพิ่มอีกสองคน วิลล่านี้คงคึกคักกว่านี้แน่นอน

และในตอนนั้นเอง จ้าวจิงอี้ก็มองหลินเฟิงแล้วพูดต่อว่า

“อ้อ หลินเฟิง คุณยังไม่ได้บอกพวกเราเลยว่าวิธีฆ่าซอมบี้ครั้งนี้คืออะไร?”

แต่ในขณะที่หลินเฟิงกำลังจะพูด เสียงของโจวเฉียงก็ดังมาจากนอกวิลล่า:

“พี่เฟิง เด็กผู้หญิงที่หน้าทางเข้าชุมชนเหมือนจะหมดสติแล้ว พวกเราจะไม่ช่วยเธอจริง ๆ เหรอ?”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………