บทที่ 85: กลับไปยังที่เดิมและพบผู้หญิงอ้วนอีกครั้ง (ฟรี)

หลิวหยุนที่กำลังขนของอยู่อย่างขะมักเขม้น เมื่อได้ยินหลินเฟิงพูดแบบนั้นก็สะดุ้งเล็กน้อย

จากนั้นเธอก็หันไปมองหลินเฟิง แล้วยิ้มอย่างเขินอายก่อนจะพูดว่า

“ขอโทษนะคะ ทำให้คุณขำเลย”

เมื่อเห็นหลิวหยุนเป็นแบบนี้ หลินเฟิงก็อดถอนหายใจเบาๆ ไม่ได้

การต้องใช้ชีวิตอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงเธอเลย ใครก็ตามที่เห็นอาหารมากมายขนาดนี้ก็ต้องเป็นแบบเดียวกัน

ดังนั้น หลินเฟิงจึงมองหลิวหยุนแล้วพูดว่า

“ไม่มีอะไรต้องขำหรอก เอาล่ะ พวกคุณรีบไปหาวิลล่าสักหลังเพื่อปักหลักให้เร็วที่สุด ช่วงบ่ายค่อยกลับมารวมตัวกันที่นี่”

“อืม ได้ค่ะ”

หลิวหยุนพยักหน้า แล้วก็ไปตั้งหลักกับโจวเฉียงและคนอื่นๆ ในวิลล่าหลังหนึ่งที่อยู่ติดกับของหลินเฟิง

ส่วนหลินเฟิง หลังจากกินอาหารเช้ากับจ้าวจิงอี้และคนอื่นๆ แล้ว ก็ทิ้งหวังซูเสวี่ยกับเอ้อเฮาไว้ที่วิลล่า

จากนั้นพวกเขาก็ออกไปฆ่าซอมบี้และเก็บแกนคริสตัลเหมือนเช่นเคย

ครั้งนี้ ก่อนออกไป หลินเฟิงตัดสินใจอัปเกรดอุปกรณ์ให้จ้าวจิงอี้และคนอื่นๆ

เขาแอบหยิบปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ M1 Garand พร้อมดาบปลายปืนออกมามากกว่าสิบกระบอก แล้วมอบให้พวกเธอ

ภาพนี้ทำให้จ้าวจิงอี้และคนอื่นๆ ตกตะลึงจนปากอ้าค้างโดยไม่รู้ตัว

“หลินเฟิง ฉันไม่คิดเลยว่าห้องเก็บของของเราจะมีอาวุธทางทหารมากขนาดนี้”

“ใช่ พี่เฟิง ปืนนี้มันปืนอะไร”

“หลินเฟิง ปืนนี้ของจริงใช่ไหม”

ในตอนนี้ ผู้หญิงเหล่านั้นมองปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ M1 Garand ตรงหน้า ลูบมันไปมาในมือ พูดคุยกันไม่หยุด

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเธอไม่เคยเห็นปืนจริงมาก่อน

มีเพียงหนิงหรูซวงที่เข้าใจเรื่องปืน เธอหยิบ M1 Garand ขึ้นมา ลองตรวจดูเล็กน้อย แล้วอุทานว่า

“นี่มัน M1 Garand ของจริงนี่นา แต่ทำไมไม่มีลูกกระสุนล่ะ”

“อย่างแรก พวกเธอยังไม่เคยฝึกใช้ปืน อย่างที่สอง ฉันกลัวว่าพวกเธอจะยิงมั่วแล้วดึงดูดซอมบี้ตัวอื่นมา แบบนั้นพวกเราก็จะถูกล้อมเอาได้”

เมื่อได้ยินหลินเฟิงพูดแบบนี้ ผู้หญิงทุกคนก็พากันกลอกตาใส่เขา แสดงความไม่พอใจออกมาเงียบๆ

หลินเฟิงจึงพูดต่อ

“ดังนั้นฉันเลยตัดสินใจให้พวกเธอแต่ละคนถือ M1 Garand หนึ่งกระบอก แล้วใช้ดาบปลายปืนฆ่าซอมบี้”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ผู้หญิงทุกคนก็อดมองไปที่ดาบปลายปืนที่เย็นวาบบนปืนไม่ได้ ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

ดังนั้น หลินเฟิงจึงพาผู้หญิงเหล่านั้น ถือปืน M1 Garand ที่ยังไม่มีลูกกระสุน ขึ้นรถกระบะเก่าๆ ที่แทบจะพังเต็มที แล้วขับไปยังหมู่บ้านที่เขาเคยอาศัยอยู่อย่างไม่รู้ตัว

ในตอนนี้ หลินเฟิงมองเพื่อนบ้านเก่าที่กลายเป็นซอมบี้ไปหมดแล้ว ความรู้สึกมากมายก็ถาโถมขึ้นมา ก่อนจะเริ่มกวาดล้างซอมบี้ในพื้นที่นี้

ขณะเดียวกัน จ้าวจิงอี้และคนอื่นๆ ที่ได้อุปกรณ์ใหม่ ก็ยิ่งขยันเป็นพิเศษ

พวกเธอทำงานเป็นคู่ เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างเป็นระเบียบ

ซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาหาพวกเธอ ถูกแทงทะลุหัวอย่างแม่นยำและเด็ดขาด ถูกกำจัดลงอย่างสิ้นเชิง!

ทันใดนั้นเอง ซอมบี้ผู้หญิงอ้วนตัวหนึ่ง ร่างกายบวมเป่ง สีม่วงแดงทั่วตัว ท้องโตมหึมา ก็พุ่งเข้าหาหลินเฟิงและคนอื่นๆ

นั่นมันผู้หญิงอ้วนที่เป็นแฟนใหม่ของหลี่หมิงฮ่าว อดีตน้องเขยของเขา และยังอยู่ชั้นเดียวกับเขานี่นา?

แต่ทำไมท้องเธอถึงใหญ่ขนาดนั้น

ขณะที่หลินเฟิงกำลังครุ่นคิด ซอมบี้ผู้หญิงอ้วนก็ลากร่างหนักอึ้งของตัวเอง สีหน้าดุร้าย เตรียมพุ่งเข้าใส่หลินเฟิงและคนอื่นๆ

แต่ในจังหวะสำคัญนั้นเอง หลินเฟิงก็นึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

“หลบไป! พวกเธอสู้ผู้หญิงอ้วนคนนี้ไม่ได้!”

จ้าวจิงอี้ จ้าวลู่ซือ และผู้หญิงคนอื่นๆ ได้ยินเสียงหลินเฟิงจากด้านหลัง ก็รีบหลบออกด้านข้างโดยไม่ลังเล

ในขณะเดียวกัน หลินเฟิงก็ชักปืนพกติดท่อเก็บเสียงออกมา แล้วลั่นไกยิงหัวซอมบี้ผู้หญิงอ้วนด้วยเสียงดังปัง

ทันใดนั้น ซอมบี้ผู้หญิงอ้วนที่อยู่ใกล้เข้ามาแล้ว ก็ล้มลงไปด้านหลังด้วยร่างอันหนักอึ้ง กระแทกพื้นจนฝุ่นฟุ้ง พร้อมเสียงทึบหนัก

ในตอนนั้น จ้าวจิงอี้มองหลินเฟิงอย่างสงสัย แล้วพูดว่า

“หลินเฟิง ซอมบี้ตัวนี้โดนยิงนัดเดียวก็ตาย ดูไม่น่าจะแข็งแกร่งอะไรเลยนะ”

“ใช่ พี่เฟิง คุณกำลังทำให้เรื่องมันดูใหญ่เกินไปหรือเปล่า” ฮั่นอู๋ซวงพูดเสริม

“ฉันก็คิดแบบนั้น...”

เมื่อเห็นผู้หญิงเหล่านั้นพูดแบบนี้ หลินเฟิงเพียงยิ้มบางๆ ชี้ปืนไปที่ศพของซอมบี้ผู้หญิงอ้วน แล้วพูดว่า

“พวกเธอรู้ไหมว่าทำไมเธอถึงล้มไปด้านหลัง”

“ก็คุณยิงจากด้านหน้า มันก็ควรล้มไปด้านหลังไม่ใช่เหรอ” จ้าวจิงอี้พูด

แต่เมื่อได้ยินคำพูดของจ้าวจิงอี้ หลินเฟิงก็ส่ายหัว แล้วพูดว่า

“แรงที่เธอพุ่งเข้ามาเมื่อกี้มากแค่ไหน ฉันไม่ต้องอธิบาย พวกเธอก็เห็นกันชัดอยู่แล้ว

ดังนั้น ด้วยแรงพุ่งเมื่อกี้ ต่อให้ฉันยิงจนหัวเธอแตกทั้งหัว เธอก็ไม่ควรล้มไปด้านหลัง

เธอควรจะล้มคว่ำหน้าลง”

“แต่หลินเฟิง แบบนั้นมันพิสูจน์อะไรได้ล่ะ” จ้าวจิงอี้ถามกลับ

“มันพิสูจน์ว่าเธอกำลังตั้งครรภ์!”

“อะไรนะ ตั้งครรภ์?”

จ้าวจิงอี้และคนอื่นๆ สูดลมหายใจด้วยความตกใจ มองหลินเฟิงด้วยสายตาเหลือเชื่อ

ในตอนนั้น หลินเฟิงก็พูดต่อ

“ถ้าฉันเดาไม่ผิด ผู้หญิงอ้วนคนนี้ใช้วิธีแบบนี้ปกป้องเด็กในท้องของเธอ”

“แต่หลินเฟิง มันเป็นซอมบี้ไปแล้ว ยังจะมีสติอยู่อีกเหรอ” หลี่ซินถามอย่างงุนงง

“พวกเธอลืมซอมบี้ระดับ 4 ที่วิวัฒนาการเร็วผิดปกติในซูเปอร์มาร์เก็ตไปแล้วเหรอ”

“แน่นอนว่าจำได้ แต่นั่นไม่ใช่ว่ามันถูกคุณฆ่าไปแล้วเหรอ”

หลินเฟิงถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดว่า

“พวกเธอรู้ไหมว่าทำไมซอมบี้ระดับ 4 ตัวนั้นถึงวิวัฒนาการเร็วกว่าซอมบี้ตัวอื่น นั่นก็เพราะมันกินแกนคริสตัลจากหัวซอมบี้ตัวอื่น”

“คุณหมายความว่าซอมบี้ระดับ 4 ตัวนั้นก็เก็บแกนคริสตัลเหมือนพวกเราเหรอ”

“ใช่ ตอนที่ฉันกับต้าเฮาเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตวันนั้น เราเห็นโครงกระดูกเต็มไปหมด...”

หลินเฟิงอธิบายสิ่งที่เขาเห็นในซูเปอร์มาร์เก็ตคร่าวๆ แล้วเปลี่ยนเรื่องทันที

“ดังนั้น ฉันสรุปได้ว่า ไม่ใช่ซอมบี้ทุกตัวจะไร้สติ อาจจะยังมีซอมบี้ส่วนน้อยมากที่ยังหลงเหลือสติของมนุษย์อยู่บ้าง”

เมื่อได้ยินหลินเฟิงพูดแบบนี้ สีหน้าของจ้าวจิงอี้และคนอื่นๆ ก็เปลี่ยนเป็นหวาดกลัวเล็กน้อย

ลองจินตนาการดูสิ ถ้าในอนาคตซอมบี้วิวัฒนาการจนมีสติปัญญาเหมือนมนุษย์ มันจะน่ากลัวแค่ไหน

แต่ในตอนนั้นเอง หลินเฟิงเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ มองไปที่ซอมบี้ผู้หญิงอ้วน ใจเต้นแรงขึ้น แล้วคิดในใจ

ถ้าคำนวณจากช่วงเวลาที่ผู้หญิงอ้วนข่มขืนหลี่หมิงฮ่าว ลูกในท้องของซอมบี้ผู้หญิงอ้วนคนนี้ ก็มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นลูกของหลี่หมิงฮ่าว

บ้าเอ๊ย มันจะบังเอิญขนาดนี้เลยเหรอ

“หลินเฟิง ดูสิ! ท้องของผู้หญิงอ้วนเหมือนกำลังขยับ!”

แต่ในขณะที่หลินเฟิงกำลังคิดอยู่ในใจ หลี่ซินที่สายตาไวก็ชี้ไปที่ศพของผู้หญิงอ้วน แล้วร้องออกมาด้วยความตกใจ…

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………