บทที่ 65: ผลข้างเคียงของแกนคริสตัล การเปลี่ยนแปลงอย่างสมบูรณ์ (ฟรี)

แต่ใครจะไปคิดว่าเพียงแค่หลินเฟิงพูดออกมา จ้าวจิงอี้และผู้หญิงคนอื่น ๆ ต่างก็ส่งสายตาร้อนแรงมาที่เขา

จากนั้น จ้าวจิงอี้ก็เดินเข้ามาหาหลินเฟิงแล้วพูดเสียงนุ่มว่า “หลินเฟิง มีฉันอยู่ข้าง ๆ คุณ คุณจะต้องกังวลอะไรอีก รีบดูดซับเถอะ”

“พี่เฟิง ฉันก็อยู่ตรงนี้เหมือนกัน ฉันก็ช่วยได้”

ในตอนนี้ ฮั่นอู๋ซวงก็พูดขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความรักใคร่

กวนชิงเหยียนและกวนหยวนหยวน สองพี่น้องฝาแฝดก็พูดว่า “นี่ก็ดึกแล้ว รีบดูดซับเถอะ”

ในตอนนั้นเอง อิริน่าก็เป็นฝ่ายรุกก่อน เธอพุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของหลินเฟิง หยิบแกนคริสตัลขึ้นมาหนึ่งก้อน ยื่นไปที่ปากของหลินเฟิง แล้วกระซิบเบา ๆ ว่า “หลินเฟิง ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่ตรงนี้”

“...”

เมื่อมองดูผู้หญิงที่เอาแต่ยั่วยวนและแสดงตัวต่อหน้าเขาไม่หยุด หลินเฟิงก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นจักรพรรดิที่กำลังเลือกสนม

ความรู้สึกในใจของเขาดีอย่างบอกไม่ถูก

เพราะสถานการณ์แบบนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยก่อนวันสิ้นโลก

แต่ตอนนี้โลกได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ผู้หญิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพึ่งพาผู้ชายที่แข็งแกร่งเพื่อเอาชีวิตรอด

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้หญิงส่วนใหญ่ก็มีจิตใจที่ชื่นชมความแข็งแกร่งของผู้ชายอยู่แล้ว

ดังนั้น เมื่อผู้ชายคนหนึ่งสามารถพิชิตพวกเธอได้ ผู้หญิงเหล่านี้ก็จะทุ่มเทให้เขาอย่างสุดใจ และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต พวกเธอก็จะคำนึงถึงผู้ชายคนนั้นเป็นอันดับแรก

ภายใต้สายตาร้อนแรงของผู้หญิงทั้งหมด หลินเฟิงจึงดูดซับแกนคริสตัลมากกว่าสองร้อยก้อนในคราวเดียว

ในชั่วพริบตา พลังงานร้อนระอุก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างของหลินเฟิง ทำให้เขาครางออกมาอย่างเจ็บปวดแต่ก็แฝงด้วยความสุข

ในตอนนี้ จ้าวจิงอี้และผู้หญิงคนอื่น ๆ เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงของหลินเฟิง ต่างก็อดตั้งตารอการ “เลือก” ของหลินเฟิงในคืนนี้ไม่ได้

ในขณะนี้ เขาแทบจะถูกพลังงานทั่วร่างกลืนกิน...

...

วันถัดมา

หลินเฟิงลืมตาขึ้นทันที ก็พบว่าเป็นเวลาบ่ายสามแล้ว

ราวกับสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย หลินเฟิงค่อย ๆ ลุกจากเตียง เดินไปที่กระจก แล้วมองตัวเองในนั้น ก่อนจะพึมพำว่า

“นี่คือการเปลี่ยนแปลงของร่างกายหลังจากดูดซับแกนคริสตัลถึงระดับหนึ่งงั้นเหรอ ร่างกายแบบนี้มันสมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว”

จากนั้น ความคิดของหลินเฟิงก็ขยับ เขาชกหมัดออกไปแบบไม่ตั้งใจ เพียงเห็นกระบองเพชรบนระเบียงระเบิดตูมขึ้นมา แตกกระจายพร้อมกับกระถาง

เขาไม่คิดจริง ๆ ว่า หลังจากดูดซับแกนคริสตัลถึงระดับหนึ่งแล้ว เขาจะสามารถใช้แรงลมจากหมัดฆ่าคนได้โดยไม่ต้องสัมผัส มันน่าทึ่งจริง ๆ

ขณะที่หลินเฟิงกำลังคิดอยู่นั้น เขาก็ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวในห้องนอน จ้าวจิงอี้และเฉินปั้นเซี่ย รวมถึงคนอื่น ๆ ต่างก็วิ่งขึ้นบันไดมาด้วยเสียงดัง

“หลินเฟิง เกิดอะไรขึ้น?”

จ้าวจิงอี้เป็นคนแรกที่เปิดประตูเข้ามาแล้วถามอย่างกังวล

หลินเฟิงที่เปลือยกายมองจ้าวจิงอี้แล้วพูดอย่างสงบว่า “ไม่มีอะไร ฉันแค่เผลอทำกระถางต้นไม้แตก”

แต่เมื่อจ้าวจิงอี้เห็นร่างกายที่สมบูรณ์แบบของหลินเฟิง เธอก็อดเดินเข้าไปไม่ได้ ค่อย ๆ ยื่นมือออกไป ราวกับกำลังสัมผัสงานศิลปะชิ้นเอกอย่างระมัดระวัง พร้อมกับอุทานว่า

“โอ้พระเจ้า หลินเฟิง... นี่คือ... การเปลี่ยนแปลงหลังจากดูดซับแกนคริสตัลถึงระดับหนึ่งงั้นเหรอ?”

และในตอนนั้น เฉินปั้นเซี่ย หยางมี่ จ้าวลู่ซือ และคนอื่น ๆ ก็เดินเข้ามาเช่นกัน

“โอ้โห พี่เฟิง ร่างกายของคุณเปลี่ยนไปชัดเจนมาก!” หวังซูเสวี่ยอุทานอย่างตกใจ

“จริงเหรอ ให้ฉันดูหน่อย”

“จริงด้วย”

“...”

ในตอนนี้ ผู้หญิงทุกคนต่างก็อดชื่นชมไม่ได้ ดวงตาเต็มไปด้วยความหลงใหล

“พอแล้ว พอแล้ว เลิกพูดได้แล้ว ตอนนี้ฉันหิวมาก”

หลินเฟิงพูดอย่างจนใจ ขณะสวมเสื้อผ้า

เมื่อได้ยินแบบนั้น ผู้หญิงทุกคนก็มองหน้ากัน ก่อนจะค่อย ๆ ถอนมือออกอย่างเสียดาย

หลังจากกินอาหารที่จ้าวจิงอี้และคนอื่น ๆ เตรียมไว้ให้ หลินเฟิงก็ดูนาฬิกา พบว่าเลยสี่โมงเย็นไปแล้ว

หลินเฟิงเอนตัวลงบนโซฟาอย่างสบาย ปล่อยให้จ้าวจิงอี้นวดเท้า หลี่ซินนวดไหล่ และจ้าวลู่ซือป้อนเฟรนช์ฟรายให้

ในตอนนี้ หลินเฟิงกำลังเสพสุขอย่างเต็มที่

“หลินเฟิง มีคนมา”

แต่ในตอนนั้นเอง คำพูดของเฉินปั้นเซี่ยก็ทำลายบรรยากาศทั้งหมดลงทันที

หลินเฟิงลุกขึ้นทันทีแล้วไปดูหน้าจอกล้องวงจรปิด ก่อนจะพูดอย่างแปลกใจว่า “ทำไมเธอถึงมาด้วย?”

เพราะในหน้าจอ ตอนนี้ไม่ใช่แค่โจวเฉียงเท่านั้น แต่ยังมีครูหลิวมาด้วย

เมื่อเห็นสีหน้าของหลินเฟิง ผู้หญิงทุกคนก็เข้ามาดูหน้าจอด้วยเช่นกัน

แต่เมื่อจ้าวจิงอี้และคนอื่น ๆ เห็นว่าครูหลิวก็ปรากฏตัวในภาพ พวกเธอก็แค่นหัวเราะทันที

“ดูเหมือนว่าครูหลิวคนนี้จะไม่ธรรมดาเลยนะ”

“ครั้งก่อนพี่เฟิงไม่ได้พาเธอกลับมา เธอคงไม่พอใจใช่ไหม ไม่งั้นจะมาด้วยตัวเองทำไม?”

“ใช่เลย...”

เมื่อได้ยินการพูดคุยของพวกผู้หญิง หลินเฟิงกลับพูดว่า “ฉันคิดว่าครั้งนี้เธอน่าจะมีเรื่องสำคัญ”

จ้าวลู่ซือแค่นเสียงแล้วพึมพำว่า “จะมีอะไรอีก ก็แค่อยากให้คุณรับเธอเข้ามาอยู่ด้วย”

“ใช่ ไม่งั้นจะมาพร้อมไอ้เด็กโจวเฉียงทำไม?”

“...”

เมื่อเห็นว่าผู้หญิงกำลังจะเริ่มพูดกันไม่หยุดอีกครั้ง

หลินเฟิงก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างจนใจ แล้วเดินออกจากวิลล่าไปดูว่าโจวเฉียงกับครูหลิวมาทำอะไรในครั้งนี้

แต่ในตอนนั้นเอง จ้าวจิงอี้และคนอื่น ๆ ก็มองหน้ากัน แล้วเดินตามออกไป

เพราะในความคิดของพวกเธอ คนในวิลล่ามีมากพอแล้ว

ดังนั้น ไม่ว่าอย่างไร ครั้งนี้พวกเธอจะไม่ยอมให้ครูหลิวย้ายเข้ามาอยู่แน่นอน

เมื่อเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว โจวเฉียงและครูหลิวก็มาถึงหน้ารั้ววิลล่าแล้ว

“ปกติพวกนายจะมาแลกอาหารตอนเช้าไม่ใช่เหรอ ทำไมวันนี้ถึงมาช่วงนี้?”

ในตอนนี้ หลินเฟิงเป็นฝ่ายพูดก่อน ทำให้โจวเฉียงและครูหลิวอึ้งไปเล็กน้อย จากนั้นครูหลิวก็รวบรวมความกล้าแล้วพูดเสียงเบาว่า

“ครั้งนี้พวกเราไม่ได้มาแลกอาหาร”

“ถ้าไม่ได้มาแลกอาหาร แล้วมาทำไม?”

หลินเฟิงจุดบุหรี่ให้ตัวเอง สูดควันหนึ่งครั้ง แล้วพูดอย่างไม่รีบร้อน

ในตอนนี้ จ้าวจิงอี้และคนอื่น ๆ เมื่อได้ยินครูหลิวพูดแบบนี้ ก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้นว่า จุดประสงค์ที่แท้จริงของครูหลิวคือการย้ายเข้ามาอยู่

ไม่อย่างนั้น หลังจากเพิ่งเจอหลินเฟิงแค่ครั้งเดียวครั้งก่อน เธอจะมาด้วยตัวเองทำไมกัน...?

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………