บทที่ 37 ความสนุกของการลาสช็อต

【 บทที่ 37 ความสนุกของการลาสช็อต 】

การต่อสู้เปิดฉากอย่างดุเดือดและรวดเร็ว

หมาป่าขาวโผล่มาปุ๊บ โทรลล์ภูเขาก็คำรามแล้วพุ่งเข้าใส่ปั๊บ

หมาป่าสีเทาตัวอื่นๆ ก็เปิดฉากโจมตีโทรลล์ภูเขาพร้อมกัน

พวกมันอ้าปากกว้าง ปล่อยคมมีดสายลมออกมา

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!

คมมีดสายลมฟันเข้าใส่เกราะหินของโทรลล์ภูเขา

แม้จะหยุดการพุ่งเข้าหาหมาป่าขาวได้ แต่ความเสียหายก็แทบไม่มี

คมมีดเจ็ดเส้นทำได้แค่สร้างรอยร้าวบนเกราะหิน

พอลวดลายสีเหลืองบนตัวโทรลล์ภูเขากะพริบไม่กี่ครั้ง รอยร้าวก็หายวับไป

"อู๊ว!"

หมาป่าขาวหอนเสียงดัง

หมาป่าสีเทาทั้งเจ็ดตัวกระโจนเข้าใส่โทรลล์ภูเขาทันที

พวกมันเลิกใช้คมมีดสายลม แล้วหันมาใช้เขี้ยวเล็บแหลมคมจัดการกับศัตรูที่แข็งแกร่งตรงหน้าแทน

ปัง!

โทรลล์ภูเขาทุบพื้นจนเป็นหลุม

พลังธาตุดินกระจายตัวออกไป

พื้นดินแข็งๆ กลายเป็นบึงโคลนในพริบตา

หมาป่าสีเทาสองตัวพลาดท่าจมลงไป

แต่อีกหลายตัวดูเหมือนจะรู้ทัน กระโดดหลบแล้วพุ่งเข้าใส่

แววตาโทรลล์ภูเขาฉายแววเจ้าเล่ห์แบบมนุษย์

มันทุบพื้นอีกครั้ง ดินที่สั่นไหวเหมือนดอกไม้ตูมก็บานออกเป็นหนามหินแหลมคม

หมาป่าสีเทาที่ลอยอยู่กลางอากาศตั้งตัวไม่ทัน

สามตัวโดนแทงทะลุท้อง ติดแหง็กอยู่บนหนาม ดิ้นทุรนทุรายใกล้ตายเต็มที

อีกสองตัวรอดมาได้แต่ก็บาดเจ็บ

พริบตาเดียว หมาป่าตายไปเกินครึ่ง!

"อู๊ววว!"

หมาป่าขาวหอนโหยหวน

คมมีดสายลมรูปพระจันทร์เสี้ยวจำนวนมากก่อตัวขึ้น พุ่งแหวกอากาศเข้าใส่โทรลล์ภูเขา

ปัง ปัง ปัง...

คมมีดของหมาป่าขาวรุนแรงกว่าลูกน้องมาก

มันทำลายเกราะหินของโทรลล์ภูเขาจนแหลก

และกรีดร่างมันจนเลือดสาด

แต่มันก็สมกับเป็นลูกรักของป่า

พลังธาตุดินจากพื้นไหลเข้าสู่ร่างโทรลล์ภูเขา

บาดแผลสมานตัวอย่างรวดเร็ว

โจมตีได้ ป้องกันดี แถมควบคุมพื้นที่ได้อีก

สัตว์ประหลาดตัวนี้รับมือยากสุดๆ!

เช้ง!

เสียงดาบฟันดังขึ้น

คลื่นดาบสีฟ้าอ่อนฟันลงที่เท้าโทรลล์ภูเขา

หวงอวี่ที่รอจังหวะมานานก็ลงมือ

น้ำแข็งบางๆ แผ่ขยายปกคลุมพื้นดิน ตัดการดูดซับพลังธาตุดินของโทรลล์ภูเขา

โฮก!

หมาป่าขาวสบโอกาส ปล่อยคมมีดสายลมขนาดใหญ่ใส่

คมมีดตัดผ่านพุ่มไม้ ฟันเข้าใส่โทรลล์ภูเขาก่อนที่เกราะหินจะฟื้นฟูเสร็จ

เลือดสีม่วงสาดกระเซ็น โทรลล์ภูเขาร้องลั่นล้มลงบนพื้นน้ำแข็ง

หมาป่าขาวหันมามองกลุ่มหวงอวี่ แล้วเห็นเขาง้างธนูพันไหม

"มองอะไร?"

"คิดว่าฉันกำลังช่วยแกอยู่หรือไง?"

หวงอวี่ง้างธนู

ลูกธนูไม่ได้เล็งไปที่หมาป่าขาวหรือโทรลล์ภูเขา แต่เล็งไปที่หมาป่าสีเทาสามตัวที่กำลังดิ้นอยู่บนหนามหิน

ฟิ้ว!

ลูกธนูเฉียดหัวหมาป่าหายเข้าป่าไป

หวงอวี่ชะงัก

ก่อนจะยื่นธนูให้ดิลีออสอย่างเขินๆ

นี่มันธนูสำหรับมือใหม่ไม่ใช่เหรอ?

ทำไมไม่เห็นรู้สึกถึง 'สมาธินักยิงธนู' เลยล่ะ?

เขาหน้าแดง ชักดาบคลื่นเหมันต์ออกมา อัดพลังแล้วฟันเต็มแรง

ผลึกน้ำแข็งพุ่งกระจายออกไป

เจาะร่างหมาป่าสีเทาทั้งสามบนหนามหินจนพรุน

【ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ 378 แต้ม, ผลึกวิญญาณ 37 ก้อน!】

【ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ 425 แต้ม, ผลึกวิญญาณ 40 ก้อน!】

【ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ 289 แต้ม, ผลึกวิญญาณ 30 ก้อน!】

【ขอแสดงความยินดี ลอร์ดได้รับคัมภีร์สกิล 1 เล่ม โปรดตรวจสอบ!】

ถึงหวงอวี่จะลาสช็อตหมาป่าสีเทา

แต่ค่าประสบการณ์ก็ยังน้อยกว่าตอนที่ดิลีออสฆ่าตะกวดโบราณยักษ์ผู้ถูกความมืดครอบงำอยู่ดี

แต่เขาก็พอใจแล้ว

เพราะได้คัมภีร์สกิลมาด้วย

【คมมีดสายลม】

【คุณภาพ: ชั้นเลิศ】

【คำอธิบาย: รวบรวมพลังงานสร้างคมมีดสายลม มีพลังในการตัดเฉือนสูง】

【หมายเหตุ: ผู้ที่ไม่ได้อยู่ในสายอาชีพนักเวท ไม่สามารถเรียนรู้คัมภีร์สกิลเล่มนี้ได้ (ลอร์ดไม่รวมอยู่ในข้อจำกัดนี้)】

หวงอวี่ไม่สนว่ามันจะเป็นแค่คุณภาพระดับชั้นเลิศ

เขากดเรียนรู้ทันที

ลอร์ดไม่มีจำกัดจำนวนสกิลอยู่แล้ว

เรียนรู้ไว้เยอะๆ ดีกว่า

สกิลเยอะไม่เสียหาย

อ๊าว—

หมาป่าขาวโกรธแค้นที่เห็นลูกน้องโดนฆ่า

มันปล่อยคมมีดสายลมใส่หวงอวี่รัวๆ แต่โดนโดมคุ้มครองกันไว้หมด

"เฮ้ๆ มองศัตรูตรงหน้าแกสิ!"

"อุตส่าห์ช่วยหยุดมันให้แล้วนะ!"

หวงอวี่บ่นหมาป่าขาว พร้อมกับใช้สกิลคมมีดสายลมที่เพิ่งเรียนมา จัดการหมาป่าสีเทาสองตัวในบึงโคลน

【ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ 734 แต้ม, ผลึกวิญญาณ 72 ก้อน!】

【ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ 667 แต้ม, ผลึกวิญญาณ 65 ก้อน!】

ดูเหมือนว่าค่าประสบการณ์กับผลึกวิญญาณจะแบ่งตามความเสียหายที่ทำได้สินะ?

หวงอวี่เริ่มเข้าใจแล้ว

โทรลล์ภูเขาร่างแข็งทื่อจากพิษเย็นของดาบคลื่นเหมันต์

มันกระทืบพื้นหมายจะทำลายน้ำแข็งเพื่อดูดพลังธาตุดินต่อ

พอเหยียบลงไป น้ำแข็งแตกก็จริง แต่พิษเย็นก็แทรกซึมเข้าเท้า มันร้องโหยหวนเดินกะเผลกไปทางที่ไม่มีน้ำแข็ง

คลื่นเหมันต์ที่เป็นอาวุธระดับดีเยี่ยม มีพลังสุดแสบยอดเยี่ยมอย่างพิษเย็น

เป้าหมายที่โดนพิษเย็นจะเนื้อตายและทรมานแสนสาหัส

อ๊าววว—

หมาป่าขาวหอนเรียกหมาป่าสีเทาสองตัวที่เหลือรอด

มันจ้องหวงอวี่ด้วยดวงตาสีแดงก่ำ แล้วหันหลังทำท่าจะทิ้งโทรลล์ภูเขาไป

สวบ สวบ สวบ!

หมูป่าขนาดยักษ์ตัวหนึ่งโผล่ออกมาจากป่า

มันมีผิวเรียบเหมือนหิน มีแค่แผงคอสีแดง ดูน่าเกรงขาม

มันร้องเสียงน่าเกลียด วิ่งตึงตังเข้าชนหมาป่าขาว

หมาป่าขาวหลบได้สบาย

แต่ยังไม่ทันได้หอน

มันก็รู้สึกถึงแผ่นดินสะเทือน

พอหันไปมอง

มันก็เห็นสัตว์ประหลาดมากมายในป่า

ฝูงสัตว์ประหลาดบุกถึงอาณาเขตหวนอวี่แล้ว!

"นักรบสปาร์ตัน ไม่ต้องงกหอกสั้นกับธนู ฆ่าพวกที่ขยับไม่ได้กับใกล้ตายก่อนเลย!"

"เห็นโทรลล์ภูเขานั่นไหม? ดิลีออส จัดการมันเลย มันใกล้ตายแล้ว!"

"หมาป่าขาวนั่นเก่งแฮะ ยังรอดมาได้อีก!"

"บ้าเอ๊ย หมูป่าขนเหล็กนั่นป่วนชะมัด!"

"เสียดายวัสดุจากพวกสัตว์ประหลาดจัง"

ป่านอกอาณาเขตหวนอวี่กลายเป็นสนามรบสุดวุ่นวาย

ในฐานะที่สูงแห่งเดียว แสงไฟดึงดูดความสนใจสัตว์ประหลาดมากมาย

พอเข้ามาในอาณาเขตไม่ได้ พวกมันก็ไประบายความบ้าคลั่งกับสัตว์ประหลาดตัวอื่นที่โดนดึงดูดมาเหมือนกัน

ส่วนหวงอวี่ก็ยืนเก็บกวาดอยู่ในอาณาเขตอย่างสบายใจ

【ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ 245 แต้ม, ผลึกวิญญาณ 27 ก้อน!】

【ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ 432 แต้ม, ผลึกวิญญาณ 42 ก้อน!】

【ขอแสดงความยินดี ลอร์ดได้รับคัมภีร์สกิล 1 เล่ม โปรดตรวจสอบ!】

แสงอัปเลเวลสว่างขึ้นเรื่อยๆ

กลุ่มของหวงอวี่ที่ยืนอยู่ในอาณาเขตได้สัมผัสความสนุกของการลาสช็อตอย่างแท้จริง