เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 18 ความผิดปกติของฝูงตะกวดโบราณยักษ์

บทที่ 18 ความผิดปกติของฝูงตะกวดโบราณยักษ์

บทที่ 18 ความผิดปกติของฝูงตะกวดโบราณยักษ์


โซนซื้อขายด้านข้างค่อยๆ กลับเข้าสู่ความสงบ

แต่ในช่องแชทโลกยังคงคึกคักอย่างต่อเนื่อง

ดูท่าทางค่ำคืนนี้ คงมีลอร์ดหลายคนที่ถูกความเคลื่อนไหวของร้านค้าหวนอวี่กระตุ้นจนนอนไม่หลับเป็นแน่

พลบค่ำ

ดิลีออสนำนักรบสปาร์ตันทั้งสิบสี่คนกลับสู่อาณาเขต

ก่อนหน้านี้ พวกเขาลำเลียงซากสัตว์ประหลาดกลับมาถึงสามรอบรวด

จนถึงตอนนี้ บริเวณที่ดินรกร้างภายในอาณาเขตก็ยังคงมีซากสัตว์ประหลาดกองพะเนินอยู่เต็มไปหมด

ผู้รวบรวมทรัพยากรสิบกว่าคนทำงานง่วนมาทั้งวัน

เลเวลเฉลี่ยของพวกเขาเกือบจะพุ่งไปถึง LV4 กันถ้วนหน้าแล้ว!

ไล่ตามเหล่านักรบสปาร์ตันที่ออกไปรบราฆ่าฟันมาทั้งวันมาติดๆ

แน่นอนว่า ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการอัปเลเวลของสองฝ่ายนี้ ย่อมเอามาเปรียบเทียบกันไม่ได้เลย

หวงอวี่ลองคำนวณคร่าวๆ

ค่าประสบการณ์ของนักรบสปาร์ตันหนึ่งคนที่ต้องใช้ในการเลื่อนเป็น LV5 แทบจะเทียบเท่ากับค่าประสบการณ์ของผู้รวบรวมทรัพยากรสิบคนที่ต้องใช้เลื่อนเป็น LV5 รวมกันเสียอีก

ส่วนค่าประสบการณ์ที่เขาและดิลีออสต้องใช้ในการเลื่อนระดับนั้น...

ยิ่งทวีความมหาศาลขึ้นไปอีกขั้น

ไม่อย่างนั้น หวงอวี่ที่คอยสูบค่าประสบการณ์จากประชากรอยู่ตลอดเวลา เลเวลคงไม่หยุดอยู่แค่ LV8 หรอก

"การออกล่าครั้งล่าสุด น่าจะได้สัตว์ประหลาดมาเกินห้าสิบตัวแน่ๆ!"

"ได้อาหารมาทั้งหมด 650 หน่วย!"

"ส่วนวัสดุที่ได้มา น่าจะพอให้สร้างอุปกรณ์สวมใส่ได้ร่วมร้อยชุดเชียวล่ะ!"

ยิ่งความแข็งแกร่งเพิ่มพูนขึ้น

ประสิทธิภาพในการกอบโกยทรัพยากรของอาณาเขตหวงอวี่ก็ยิ่งทวีคูณ

อีกไม่นาน เมล็ดเพลิงก็คงอัปเกรดเป็นระดับสามได้แล้ว

ความเร็วในการพัฒนาระดับนี้ เป็นสิ่งที่ลอร์ดคนอื่นๆ ได้แต่มองตาปริบๆ และไม่มีทางไล่ตามทันแน่

สำหรับการทดสอบในอีกเจ็ดวันข้างหน้า สำหรับหวงอวี่แล้ว คงเป็นอะไรที่ผ่านฉลุยแบบนอนมาเลยทีเดียว

ลองคิดดูสิ

หากระดับเขาพ่ายแพ้ต่อบททดสอบ

พอผ่านไปเจ็ดวัน ลอร์ดเผ่ามนุษย์ที่มีอยู่นับพันล้านคน ก็คงเหลือรอดอยู่เพียงหยิบมือเท่านั้น

หวงอวี่สั่งให้นักรบทั้งสิบสี่คนกลับไปพักผ่อนฟื้นฟูร่างกายที่ค่ายฝึกสปาร์ตัน

ส่วนดิลีออสเดินเข้าไปพบเขาในปราสาทเพียงลำพัง

ผ่านการต่อสู้มาทั้งวัน

ในที่สุดเมื่อราตรีมาเยือน ดิลีออสก็สามารถเลื่อนเป็น LV6 ได้สำเร็จ

ส่วนนักรบสปาร์ตันอีกสิบสี่คนที่เหลือ ก็ขยับขึ้นเป็น LV5 กันถ้วนหน้า

ความแข็งแกร่งโดยรวมของกองทัพถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น!

เมื่อเห็นดิลีออสในสภาพมอมแมมจากการกรำศึก

หวงอวี่จึงบอกให้อีกฝ่ายไปจัดการธุระส่วนตัว ทานอาหารให้เรียบร้อยเสียก่อน ส่วนตัวเองก็นั่งรออยู่บนเก้าอี้ประธานอย่างใจเย็น

"ขอบพระคุณขอรับ ท่านลอร์ด!"

หลังจากสวาปามอาหารที่หวงอวี่จัดเตรียมไว้ให้จนหมดเกลี้ยงแล้ว

ดิลีออสก็รายงานด้วยความเคารพว่า:

"พวกเราทำตามคำสั่งของท่าน ทั้งต่อสู้และสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบไปพร้อมๆ กันขอรับ"

"ฝั่งอาณาเขตมนุษย์แจ็คคัลไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ที่ผิดปกติ แต่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ พวกเราพบร่องรอยการอพยพของฝูงตะกวดโบราณยักษ์นับร้อยตัว!"

"พวกมันมากันเป็นฝูงใหญ่ แถมยังมีตะกวดโบราณยักษ์อยู่สองสามตัวในฝูงนั้น ที่แผ่กลิ่นอายกดดันยิ่งกว่าจระเข้เกราะแดง LV17 ตัวนั้นเสียอีก!"

ฝูงตะกวดโบราณยักษ์อพยพงั้นเหรอ?

หวงอวี่ขมวดคิ้ว

ตะกวดโบราณยักษ์เป็นสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ตามทุ่งหญ้า

พวกมันไม่เหมาะกับการใช้ชีวิตในป่าทึบเลยสักนิด

ตอนแรกที่ดิลีออสล่าตะกวดโบราณยักษ์กลับมาได้ตัวหนึ่ง

หวงอวี่ยังนึกว่ามันคงหลงฝูงมาโดยบังเอิญ

แต่พอดูจากสถานการณ์ตอนนี้ น่าจะมีสาเหตุอะไรบางอย่างที่พวกมันไม่อาจต้านทานได้

บังคับให้พวกมันต้องทิ้งถิ่นฐานเดิมในทุ่งหญ้า แล้วอพยพหนีเข้ามาในป่าแทน

และสาเหตุที่มีความเป็นไปได้มากที่สุด ก็คือการอุบัติขึ้นของขุมกำลังที่แข็งแกร่งบนทุ่งหญ้า!

หวงอวี่นวดหว่างคิ้วพลางรู้สึกปวดหัวตึบๆ

ทุกคนเพิ่งจะถูกส่งตัวมายังโลกนี้ได้แค่สองวันเท่านั้น

เมื่อวานมีตะกวดโบราณยักษ์หลุดเข้ามาในป่า

พอมาวันนี้ดันพบร่องรอยการอพยพครั้งใหญ่เสียอย่างนั้น

เรื่องนี้บ่งบอกถึงปัญหาใหญ่สองประการ

ทุ่งหญ้าที่พวกตะกวดโบราณยักษ์อาศัยอยู่น่าจะอยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก

ขุมกำลังใหม่ที่ผงาดขึ้นมาบนทุ่งหญ้าแห่งนั้น ต้องมีความแข็งแกร่งมาก!

แข็งแกร่งถึงขนาดที่สามารถขับไล่ตะกวดโบราณยักษ์นับร้อยตัวให้แตกกระเจิงได้!

นี่คือสัญญาณเตือนภัยร้ายแรง!

ขนาดดิลีออสยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากตะกวดโบราณยักษ์บางตัวในฝูง

นั่นแปลว่า พลังรบของศัตรูที่อยู่เบื้องหลังการอพยพในครั้งนี้ อาจจะเหนือกว่าดิลีออสก็เป็นได้!

พวกมนุษย์แจ็คคัลที่ห่างออกไปสามกิโลเมตรยังคอยเป็นเสี้ยนหนามตำใจอยู่เลย

ตอนนี้ดันมีขุมกำลังใหม่โผล่มาอีก

เผลอๆ อาจจะแกร่งพอๆ กับพวกมันเลยด้วยซ้ำ!

หวงอวี่รู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่ถาโถมเข้าใส่ตัวเขาทันที

"พรุ่งนี้จะมีคนเพิ่มมาอีกสิบ... อืม..."

หวงอวี่ลูบคางพลางชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปถามดิลีออสว่า:

"ดิลีออส ตอนนี้เจ้าสามารถบัญชาการนักรบสปาร์ตันได้มากที่สุดกี่คน?"

"หากต้องการให้แสดงประสิทธิภาพสูงสุด ข้าสามารถคุมนักรบได้ยี่สิบคนขอรับ!"

ดิลีออสตอบหลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน:

"แต่หากสถานการณ์บีบบังคับ ข้าก็พอจะคุมนักรบจำนวนไม่เกินสี่สิบคนได้อยู่!"

"สี่สิบคนงั้นรึ..."

หวงอวี่พยักหน้ารับ

เขาคิดว่าด้วยพลังรบของเหล่านักรบสปาร์ตัน

ต่อให้ประสิทธิภาพในการนำทัพของดิลีออสจะลดลงไปบ้าง

แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ยังเป็นที่ประจักษ์อยู่ดี

"พรุ่งนี้ข้าจะมอบหมายกำลังพลให้เจ้าเพิ่ม!"

หวงอวี่เตรียมจะเปย์เพื่อขยายกองทัพแล้ว

การจ่ายแค่สิบผลึกวิญญาณ เพื่อเปลี่ยนประชากรธรรมดาหนึ่งคนให้กลายเป็นนักรบสปาร์ตัน

นับว่าเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าเอามากๆ

หวงอวี่มองหน้าดิลีออส แล้วเอ่ยต่อว่า:

"ในเมื่อพวกเจ้าเจอร่องรอยของฝูงตะกวดโบราณยักษ์แล้ว พรุ่งนี้เจ้าก็พานักรบไปกวาดล้างพวกมันซะ!"

"แต่จงจำไว้ว่า ต้องเน้นความปลอดภัยเป็นหลัก!"

"อย่าผลีผลามทำอะไรบุ่มบ่าม หากไม่มั่นใจว่าจะชนะ ก็อย่าไปยุ่งกับพวกที่ทำให้เจ้ารู้สึกถูกกดดันเด็ดขาด"

ดิลีออสลุกขึ้นยืนค้อมศีรษะรับคำสั่ง:

"น้อมรับคำสั่ง ท่านลอร์ด!"

"อืม คืนนี้ไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้อย่าลืมติดต่อกับซิวจั่วด้วยล่ะ ทางฝั่งพวกมนุษย์แจ็คคัลก็ห้ามชะล่าใจเป็นอันขาด!"

"ขอรับ!"

ดิลีออสโค้งคำนับอย่างนอบน้อมก่อนจะถอยออกไป

หวงอวี่ยืนทอดสายตาอยู่ที่ระเบียงปราสาท

ค่ำคืนนี้ ดวงจันทร์สีม่วงยังคงส่องประกายเจิดจ้าที่สุดบนฟากฟ้า

เพียงแต่แสงของมันดูจะหม่นหมองลงกว่าเมื่อวานเล็กน้อย

ในทางกลับกัน ดวงจันทร์สีแดงเข้มที่อยู่เคียงข้าง กลับทอแสงสว่างไสวขึ้นกว่าเดิมเสียอีก

แสงจันทร์สีแดงอมม่วงอาบไล้ผืนป่ากว้าง

เมื่อสายลมพัดโชยมา ทิวไม้ก็พลิ้วไหวราวกับเกลียวคลื่น เนรมิตให้ป่าใหญ่แลดูเหมือนมหาสมุทรแห่งความฝันอันลี้ลับ

หวงอวี่ยังคงตาสว่าง ไม่มีทีท่าว่าจะง่วงนอนเลยแม้แต่น้อย

เขาเฝ้ารอคอยให้แสงแรกแห่งวันที่สามมาเยือนอย่างเงียบๆ

กาลเวลาหนึ่งคืนผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว

หวงอวี่สะดุ้งตื่นเพราะเสียงอึกทึกจากภายนอกปราสาท

เขาลืมตาขึ้นมาพร้อมกับบิดขี้เกียจ

หลังจากให้พ่อบ้านกับคนรับใช้คอยปรนนิบัติล้างหน้าบ้วนปากและทานมื้อเช้าเรียบร้อยแล้ว

หวงอวี่ก็เปิดร้านค้าแห่งความโกลาหลเพื่อกดเช็คอินทันที

【เช็คอินสำเร็จ!】

【ขอแสดงความยินดี ลอร์ดได้รับปศุสัตว์——ลูกแกะเขาย้อย (10 ตัว)!】

【แกะเขาย้อย】

【คุณภาพ: ระดับทั่วไป】

【คำอธิบาย: ปศุสัตว์ระดับทั่วไป ใช้เวลาเติบโตตามธรรมชาติหนึ่งเดือน เนื้อนุ่มอร่อย เมื่อโตเต็มวัยจะสามารถให้เนื้อได้ตัวละ 10 หน่วย...】

ปศุสัตว์ระดับทั่วไปที่ใช้เวลาโตตั้งหนึ่งเดือนเนี่ยนะ...

หวงอวี่เบ้ปาก

ถึงแม้นี่จะเป็นผลลัพธ์การเช็คอินที่ถือว่าปกติที่สุดสำหรับลอร์ดส่วนใหญ่ก็ตาม

แต่ไม่ว่าจะเป็นต้นกล้ามันเทศหรือลูกแกะเขาย้อย

มันก็แทบจะไม่ได้ช่วยอะไรหวงอวี่เลยสักนิด

สิ่งที่เขาขาดแคลนน้อยที่สุดในตอนนี้ก็คืออาหารนั่นแหละ...

เมื่อเห็นว่ายังเช้าอยู่ หวงอวี่ก็ยังไม่รีบออกไปจากปราสาท แต่เลือกที่จะเข้าไปส่องดูในร้านค้าแห่งความโกลาหลก่อน

"มาดูกันสิว่า สิ่งประดิษฐ์ลดราคาระดับเทพจะมอบความประหลาดใจอะไรให้ฉันในวันนี้บ้าง..."

เขากรองดูเฉพาะสินค้าที่จัดรายการลดราคา

สินค้ากว่าพันรายการเรียงรายปรากฏแก่สายตา

【กองกำลังทหารอาสาสมัครระดับทั่วไป 20 คน ลด 70% ราคาเต็ม 600 ผลึกวิญญาณ ลดเหลือ 180 ผลึกวิญญาณ!】

"ถึงจะพอมีปัญญาจ่าย แต่ก็ดูไม่ค่อยจำเป็นเท่าไหร่นะ..."

หวงอวี่หมดความสนใจในสินค้าชิ้นแรกไปอย่างรวดเร็ว

ผลึกวิญญาณ 600 ก้อน เอาไปใช้ในค่ายฝึกสปาร์ตัน ก็สามารถฝึกนักรบสปาร์ตันออกมาได้ตั้ง 60 คนเชียวนะ

【ฮีโร่ผู้มีศักยภาพระดับเหนือธรรมชาติ——เจโรม ลด 90% ราคาเต็ม 2.2 ล้านผลึกวิญญาณ ลดเหลือ 220,000...】

หน่วยรบระดับฮีโร่ลด 90% เลยงั้นเหรอ!

หวงอวี่ถึงกับตาลุกวาว

เขาได้ประจักษ์ถึงความแข็งแกร่งของดิลีออสด้วยตาตัวเองแล้ว

ดังนั้นเขาจึงให้ความสนใจกับเจโรมมากทีเดียว

ทว่าจำนวนผลึกวิญญาณที่มีอยู่ ก็ดับความหวังของเขาลงอย่างรวดเร็ว...

"น่าเสียดายจัง..."

หวงอวี่กดข้ามฮีโร่เจโรมไปด้วยความเสียดาย

เขาได้แต่พร่ำรำพันในใจ

"ถ้าลดให้ถูกกว่านี้สักนิดก็คงจะดีสิ!"

จบบทที่ บทที่ 18 ความผิดปกติของฝูงตะกวดโบราณยักษ์

คัดลอกลิงก์แล้ว