บทที่ 11 ชุดเกราะจระเข้แดง, การรับรองจากร้านค้าแห่งความโกลาหล!

【คำขอเป็นเพื่อนของคุณถูกปฏิเสธ!】

【คุณถูกลอร์ดหวนอวี่บล็อกแล้ว!】

【ตราบใดที่ยังไม่ถูกปลดบล็อก คุณจะไม่สามารถเพิ่มลอร์ดหวนอวี่เป็นเพื่อนได้!】

【ตราบใดที่ยังไม่ถูกปลดบล็อก คุณจะไม่สามารถเข้าสู่ร้านค้าหวนอวี่ได้!】

【กรุณาอย่าทำรายการซ้ำบ่อยเกินไป!】

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาเป็นชุดๆ จากเมล็ดเพลิง

มูราซามะ โยตะ กัดฟันกรอด สบถด่าทออย่างเกรี้ยวกราด:

"บากะ!"

"ไอ้ลอร์ดหวนอวี่นี่มันน่ารังเกียจชะมัด!"

"สักวันหนึ่งเถอะ ฉันจะเอาคืนให้สาสมเลยคอยดู!"

เขาเดินปั้นปึ่งออกจากกระท่อมไม้ด้วยใบหน้ามืดครึ้ม

เมื่อเห็นพวกชาวนาที่ถืออาวุธหยาบๆ สภาพสะบักสะบอมไปด้วยบาดแผล แถมยังทำหน้าตาตื่นกลัว มูราซามะ โยตะก็ยิ่งฉุนขาดเข้าไปใหญ่

"ไอ้พวกสวะเอ๊ย!"

เขาเตะชาวนาคนหนึ่งจนล้มคว่ำ แล้วด่าทอด้วยความเดือดดาล:

"แค่กระต่ายตัวเดียวยังจัดการไม่ได้ ฉันจะเลี้ยงไอ้พวกขยะอย่างพวกแกไว้ทำไมกัน!"

มูราซามะ โยตะกะจะหาเรื่องระบายอารมณ์กับประชากรคนอื่นๆ ต่อ แต่พอหันไปมอง กลับพบว่าคนอื่นๆ วิ่งหนีไปหลบอยู่ไกลๆ หมดแล้ว ทำให้เขาต้องขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด

เมื่อวานตอนที่เขาซ้อมประชากร ไอ้พวกนี้ยังยืนนิ่งไม่กล้าแม้แต่จะหลบเลยนี่นา

มาตอนนี้ ถึงกับกล้าขัดขืนเจตนารมณ์ของลอร์ดงั้นเรอะ!

เมื่อจ้องมองไปยังเหล่าประชากรที่มีสีหน้าหวาดหวั่น และสายตาที่หลุกหลิกหลบตา

ลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในใจของเขา

เขาเรียกเปิดดูหน้าต่างข้อมูลของประชากร

มูราซามะ โยตะก็ต้องตกตะลึง เมื่อพบว่าความภักดีของประชากรทั้งสิบเอ็ดคนของตน ล้วนลดฮวบลงกันถ้วนหน้า

ส่วนประชากรคนที่กำลังนอนกองอยู่แทบเท้าของเขานั้น ความภักดีถึงกับร่วงกราวรูดไปต่ำกว่าระดับ 60 (เฉยชา) ซะแล้ว

เมื่อเห็นความโกรธแค้นที่อัดอั้นอยู่ภายในแววตาของประชากร มูราซามะ โยตะก็ถึงกับสะดุ้งโหยง

ไอ้พวกนี้ คงไม่กล้าคิดจะก่อกบฏหรอกมั้ง!!!

นักรบสปาร์ตันทั้งสิบสี่คนยืนจัดแถวเป็นสองหน้ากระดาน

พวกเขาสวมชุดเกราะหนังหนาสีแดง ในมือถือหอกยาวที่ทำจากเหล็กกล้ากันทุกคน

พลธนูยาวสปาร์ตัน หลู่ตั๋ว ถือคันธนูขนาดใหญ่ บนหลังสะพายซองใส่ลูกธนูถึงสองซอง

ส่วนพลขว้างหอกสปาร์ตัน มั่วเอน สะพายมัดหอกสั้นไว้ที่หลัง ปลายหอกน่าจะทำมาจากการนำกรงเล็บของสัตว์ประหลาดมาฝนจนแหลมคม ดูแล้วน่าเกรงขามไม่น้อย

ดิลีออสยืนอยู่ด้านหลังหวงอวี่

อุปกรณ์สวมใส่บนตัวเขานั้นอลังการยิ่งกว่า

มือซ้ายถือโล่กลมคุณภาพระดับชั้นเลิศที่เต็มไปด้วยรอยเลือด ส่วนมือขวาถือหอกยาวเหล็กกล้า

ที่เอวเหน็บดาบยาวเหล็กกล้าไว้หนึ่งเล่ม และที่แผ่นหลังก็ยังสะพายมัดหอกสั้นไว้อีกหนึ่งมัด

เรียกได้ว่าติดอาวุธให้ตัวเองแบบจัดเต็มครบสูตรเลยทีเดียว

เพียงแต่ว่า อาวุธส่วนใหญ่เหล่านี้ ล้วนเป็นเพียงคุณภาพระดับทั่วไปเท่านั้น

สายตาของหวงอวี่ถูกดึงดูดด้วยเกราะหนังครึ่งท่อนบนตัวของเหล่านักรบสปาร์ตัน

เกราะหนังเป็นสีแดงเข้ม บนตัวเกราะมีลวดลายแบบหนังจระเข้

เกราะไหล่ทั้งสองข้าง ด้านซ้ายทำมาจากหางของจระเข้เกราะแดง ห่อหุ้มบริเวณต้นแขนของนักรบเอาไว้

ส่วนด้านขวาทำมาจากกรามบนของจระเข้

ดวงตาจระเข้สีแดงฉานสองดวง ถูกยึดติดไว้ด้านบนด้วยเทคนิคพิเศษ

ดูดุดันและน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก

แผ่รังสีข่มขวัญศัตรูได้ดีเยี่ยม!

หวงอวี่เรียกเปิดหน้าต่างข้อมูลของชุดเกราะหนัง

【ชุดเกราะจระเข้แดง】

【คุณภาพ: ชั้นเลิศ】

【คำอธิบายอุปกรณ์: สร้างขึ้นอย่างประณีตโดยช่างตีเหล็กระดับผู้เชี่ยวชาญแห่งโรงปฏิบัติงานบลูเมาน์เทน มีพลังป้องกันสูงเยี่ยม สามารถป้องกันการโจมตีจากอาวุธยิงระดับทั่วไปได้ส่วนใหญ่ เกราะไหล่ขวาสามารถปลดปล่อยไอโลหิตแห่งความบ้าคลั่ง ช่วยเสริมพลังในการคลุ้มคลั่ง และฟื้นฟูบาดแผลของผู้สวมใส่ได้อย่างช้าๆ】

【หมายเหตุ: ผลิตภัณฑ์ชิ้นนี้คือผลงานการดัดแปลงและปรับปรุงโดยชางอวิ๋น ช่างตีเหล็กระดับผู้เชี่ยวชาญแห่งโรงปฏิบัติงานบลูเมาน์เทน ถือเป็นอุปกรณ์ชิ้นใหม่ที่ยังไม่เคยมีมาก่อนในทวีปแห่งความโกลาหล!】

พลังป้องกันขั้นเทพ!

ป้องกันการโจมตีจากอาวุธยิงระดับทั่วไปได้เกือบทั้งหมด!

แถมยังช่วยเสริมพลังการคลุ้มคลั่ง และฟื้นฟูบาดแผลได้อย่างช้าๆ อีกต่างหาก!

นี่มันไม่ใช่ว่า เป็นอุปกรณ์ที่พวกลอร์ดในตอนนี้ต้องการมากที่สุดหรอกหรือ?

หวงอวี่จินตนาการเห็นภาพชุดเกราะจระเข้แดงขาดตลาด หลังจากนำไปวางขายได้เลย

แต่ที่ชางอวิ๋นบอกเมื่อกี้...

ถึงแม้ชุดเกราะจระเข้แดงจะจัดว่าเป็นอุปกรณ์ที่มีประสิทธิภาพโดดเด่นในหมู่ของระดับชั้นเลิศก็ตาม

แต่เทคโนโลยีที่แฝงอยู่ในตัวมัน ก็ไม่ได้ซับซ้อนลึกล้ำอะไรมากมายนัก

หากมีช่างตีเหล็กระดับปรมาจารย์คนไหนอยากจะถอดรหัสล่ะก็

ก็คงไม่ต้องลงแรงอะไรมากนัก ก็สามารถเรียนรู้วิธีการสร้างชุดเกราะจระเข้แดงไปได้แล้ว

นั่นหมายความว่า บางทีในอีกไม่ช้า ก็คงจะมีชุดเกราะจระเข้แดงของก็อปโผล่มาแน่ๆ

เพียงแต่ว่าพอถึงเวลานั้น หวงอวี่ก็คงไม่ได้ใส่ใจกับรายได้จากชุดเกราะจระเข้แดงอีกแล้วก็เป็นได้

【ติ๊ง!】

ในขณะที่หวงอวี่กำลังครุ่นคิด ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

【ร้านค้าแห่งความโกลาหลประเมินมูลค่าชุดเกราะจระเข้แดงอยู่ที่ 780 ผลึกวิญญาณ มีคุณสมบัติคู่ควรแก่การรับรอง!】

【ต้องการส่ง [ชุดเกราะจระเข้แดง] ให้ร้านค้าแห่งความโกลาหลรับรองหรือไม่?】

【ลอร์ดจะได้รับค่าประสบการณ์ 2,000 แต้ม และได้รับส่วนแบ่งกำไร 3% จากการขายชุดเกราะจระเข้แดงในร้านค้าแห่งความโกลาหล!】

【หมายเหตุ: ลอร์ดไม่ต้องจัดเตรียมวัสดุในการสร้างอุปกรณ์ หลังจากที่ร้านค้าแห่งความโกลาหลนำ [ชุดเกราะจระเข้แดง] ขึ้นวางขาย จะมีการระบุว่าผลิตโดย หวนอวี่-บลูเมาน์เทน!】

แบบนี้ก็ถือว่าเป็นการคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญาทางอ้อมเลยไม่ใช่หรือไง?

หวงอวี่อ่านรายละเอียดคร่าวๆ แล้วก็กดตกลงทันที

แทนที่จะปล่อยให้คนอื่นก็อปปี้ไปขาย สู้ให้ 'ออฟฟิเชียล' อย่างร้านค้าแห่งความโกลาหลมารับรองไปเลยดีกว่า

ถึงแม้มันจะป้องกันของปลอมไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ตาม

แต่สถานะของแท้ดั้งเดิมที่ประทับตราอยู่นั้น ความหมายของมันก็ถือว่าประเมินค่าไม่ได้แล้ว

เมื่อเทียบกันแล้ว ส่วนแบ่งกำไร 3% นั่นกลับดูไม่ค่อยสลักสำคัญเท่าไหร่เลย

ยังไงซะเดี๋ยวร้านค้าหวนอวี่ ก็จะนำชุดเกราะจระเข้แดงขึ้นวางขายเหมือนกันนี่นา

แถมราคาก็ยังถูกกว่าในร้านค้าแห่งความโกลาหลเยอะด้วย

หากพวกลอร์ดเผ่ามนุษย์ส่วนใหญ่คิดจะซื้อล่ะก็

ยังไงพวกเขาก็ต้องมาซื้อที่ร้านค้าหวนอวี่อยู่ดี

หลังจากเลือก 【ใช่】

เพื่อส่งชุดเกราะจระเข้แดงให้ร้านค้าแห่งความโกลาหลรับรอง

พลังงานอันเปี่ยมล้นอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ก็ทะลักทะลวงออกมาจากทั่วทุกอณูในร่างกาย

ทั่วทั้งร่างของหวงอวี่ถูกอาบชโลมไปด้วยแสงสีทองอันเข้มข้น

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน แสงสีทองนั้นจึงค่อยๆ เลือนหายไป

【ขอแสดงความยินดี ลอร์ดเลื่อนระดับเป็น LV8 แล้ว!】

ค่าประสบการณ์ 2,000 แต้ม ทำให้หวงอวี่เลื่อนรวดเดียวถึง 3 เลเวล!

แม้ว่า LV8 จะยังคงจัดอยู่ในระดับของสิ่งมีชีวิตธรรมดาก็ตาม

แต่หวงอวี่กลับรู้สึกว่า พละกำลังของเขาเพิ่มขึ้นมาหลายเท่าตัว!

ตอนนี้แค่เขากระโดดเบาๆ ก็สามารถกระโดดลอยตัวขึ้นไปได้สูงถึงสามสี่เมตรแล้ว

"ท่านลอร์ด วัสดุหมดแล้วครับ นี่คือชุดเกราะจระเข้แดงสองชุดสุดท้ายแล้วครับ"

ชางอวิ๋นเดินออกมาจากโรงปฏิบัติงานบลูเมาน์เทน ด้วยสีหน้าที่ยังคงค้างคาใจ

ช่างตีเหล็กระดับฝึกหัดสองคนเดินตามหลังเขามาติดๆ

แต่ละคนประคองชุดเกราะจระเข้แดงมาคนละชุด

หลังจากนำชุดเกราะจระเข้แดงไปเก็บไว้ในโกดังชั่วคราว

ปัจจุบัน ในโกดังมีอุปกรณ์ระดับทั่วไปเก็บรวบรวมไว้ทั้งหมด 82 ชุด และอุปกรณ์ระดับชั้นเลิศอีก 2 ชุด

ซึ่งยังห่างไกลจากอุปกรณ์ระดับทั่วไป 200 ชุดที่ต้องเตรียมไว้ขายคืนนี้อยู่อีกมาก

"ท่านลอร์ด! เรื่องวัสดุปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกข้าน้อยเองขอรับ!"

ดิลีออสตบอกตัวเองอย่างมั่นใจ กล่าวด้วยน้ำเสียงห้าวหาญ:

"เมื่อมีอุปกรณ์พวกนี้ พวกข้าน้อยมั่นใจว่าจะสามารถกวาดล้างพวกจระเข้เกราะแดงที่อยู่นอกเมือง ให้เรียบเป็นหน้ากลองได้ภายในเวลาสองชั่วโมงแน่ขอรับ!"

"ฉันเชื่อว่าพวกนายจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง!"

หวงอวี่พยักหน้า ก่อนจะกล่าวต่อ:

"แต่หลังจากจัดการพวกจระเข้เกราะแดงเสร็จแล้ว ก็อย่าเพิ่งรีบร้อนบุกเข้าไปในป่าลึกนะ ให้ไปสำรวจสภาพแวดล้อมรอบๆ เมืองดูก่อน"

สัญชาตญาณบอกเขาว่า ในส่วนลึกของผืนป่านั้น มีอันตรายใหญ่หลวงซุกซ่อนอยู่

ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่จะบุกทะลวงเข้าไปลึกเกินไป

"รับทราบขอรับ!"

ดิลีออสพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น

ก่อนจะกล่าวลาหวงอวี่ แล้วนำทัพนักรบสปาร์ตันมุ่งหน้าเข้าสู่ผืนป่า

"ถ้ามีแค่วัสดุพวกหนังสัตว์หรือกรงเล็บสัตว์ประหลาดแค่นั้นมันยังไม่พอหรอกครับ"

ชางอวิ๋นขมวดคิ้ว กล่าวกับหวงอวี่ว่า:

"การสร้างอุปกรณ์จำเป็นต้องใช้โลหะเป็นจำนวนมาก แต่เหล็กกล้าของเรามีน้อยนิดเหลือเกิน จนไม่เพียงพอที่จะใช้รองรับความต้องการในการผลิตอุปกรณ์ขั้นต่อไปแล้วล่ะครับ"

เหล็กกล้างั้นเหรอ...

หวงอวี่รู้สึกปวดหัวตึบขึ้นมาทันที

ปัจจุบันบนแพลตฟอร์มการซื้อขาย เหล็กกล้าถือเป็นทรัพยากรหายากทั้งนั้น

จนป่านนี้ ก็ยังไม่เคยได้ยินว่ามีใครเจอเหมืองแร่เหล็กเลย

ดูท่าทาง คงต้องยอมควักกระเป๋าซะแล้วล่ะ

หวงอวี่เปิดร้านค้าแห่งความโกลาหลขึ้นมา

เขาค้นหาพวกทรัพยากรประเภทเหมืองแร่

【เหมืองเหล็กระดับทั่วไป】

【ราคา: 800 ผลึกวิญญาณ】

【คำอธิบาย: เหมืองเหล็กเป็นของดี การพัฒนาของลอร์ดจะขาดมันไปไม่ได้... แต่แน่นอนว่า แร่ดิบนั้นไม่สามารถนำมาใช้งานได้โดยตรง นอกจากเหมืองเหล็กแล้ว คุณยังต้องมีเตาหลอมเหล็กกล้าอีกด้วยนะ!】