บทที่ 6 อัปเกรดระดับสองพร้อมกัน!

ส่วนลึกของป่าไร้สิ้นสุด

หมู่บ้านเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งหนึ่ง ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขา

หญิงสาวรูปร่างอรชรงดงามคนหนึ่ง กำลังนอนเอกเขนกอยู่บนเตียงภายในกระท่อมไม้ เธอกำลังแทะอาหารระดับชั้นเลิศที่เพิ่งได้มาอย่างไม่ห่วงภาพลักษณ์

ด้วยความที่อาหารในมือนั้นอร่อยจนเกินไป ดวงตากลมโตคู่สวยของเธอจึงหยีลงจนกลายเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว

"อร่อยจังเลย!"

หลังจากกินอาหารระดับชั้นเลิศหมดไปหนึ่งชิ้น หญิงสาวก็ลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยอย่างติดลม

วาบ!

แสงสีทองสว่างวาบขึ้น

เลเวลของหญิงสาวเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ

"ช่างเป็นวันที่เปี่ยมสุขจริงๆ แค่กินของอร่อยก็อัปเลเวลได้แล้ว อิจฉาเถ้าแก่ร้านค้าหวนอวี่จังเลย!"

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเนื้อที่อยู่ในท้องนี้ ตัวเองต้องจ่ายด้วยไม้ถึง 200 หน่วยกว่าจะได้มา

สีหน้าเพ้อฝันของหญิงสาวก็กลับมาดูย่ำแย่ลงเล็กน้อย

เธอผุดลุกขึ้นเดินออกจากกระท่อมไม้ ด้านนอกครึกครื้นเป็นอย่างมาก

คนที่ทำหน้าที่ตัดไม้ก็ตัดไม้ คนที่เคาะหินก็เคาะหิน

เป็นภาพบรรยากาศการทำงานที่คึกคักอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นว่าประชากรทั้ง 110 คนของตนกำลังทำงานอย่างขยันขันแข็งโดยไม่มีใครแอบอู้

หญิงสาวก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจและชูหมัดขึ้นให้กำลังใจเหล่าประชากร

"ทุกคนพยายามเข้านะ!"

"พรุ่งนี้เสวียนจีจะได้กินเนื้อต่อหรือไม่ ก็พึ่งพาทุกคนแล้ว!"

"วางใจได้เลยครับท่านลอร์ด!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเสวียนจี ประชากรทั้งร้อยสิบคนก็ขานรับอย่างพร้อมเพรียง

ก่อนจะก้มหน้าก้มตาทำงานในมือต่อไป

เสวียนจีปรบมืออย่างพอใจ จากนั้นก็เดินไปที่ด้านหลังกระท่อมไม้

ตรงนั้นมีกองไม้และกองหินกองพะเนินเป็นภูเขาเลากา

วัสดุเยอะแยะไปหมดเลยแฮะ...

เสวียนจียกมือเกาหัวอย่างกลัดกลุ้ม

ประชากรของเธอทำงานหนักมาทั้งวัน แต่จนป่านนี้ยังไม่ได้กินข้าวเลยสักคำ!

หรือว่าฉันจะเปิดร้านค้าบ้างดี

เอาของพวกนี้ไปขายแล้วแลกเนื้อมาให้ทุกคนกินดีกว่า!

ณ หุบเขาแห่งหนึ่ง

นักรบชุดดำสวมไอ้โม่งยี่สิบคน ในมือถือหอกไม้ กำลังต้อนเลียงผาห้าตัวที่มีขนาดตัวใหญ่เทียบเท่าม้าศึก ให้จนมุมอยู่ที่ตีนหน้าผาหิน

จากนั้นเหล่านักรบก็จัดกระบวนทัพอย่างเป็นระเบียบ

ใช้หอกไม้ในมือเปิดฉากโจมตีเลียงผาอย่างต่อเนื่อง

แบะ!

ทันใดนั้น เลียงผาตัวสุดท้ายที่เหลือรอดก็กระโดดพุ่งพรวดเข้าไปกลางวงล้อมของนักรบ

กีบเท้าอันแข็งแกร่งราวกับค้อนเหล็ก

กระทืบหัวของนักรบคนหนึ่งจนสมองเละกระจุยกระจายทันทีที่เท้าแตะพื้น

ตามด้วยเขาเลียงผาอันเรียวยาวที่แปรสภาพเป็นหอกอันแหลมคม

แทงทะลุร่างของนักรบอีกคนแล้วงัดจนตัวลอยกระเด็นไป

"ฆ่า!"

เหล่านักรบสวมไอ้โม่งแผดเสียงคำราม พากันพุ่งเข้าไปรุมแทงมันจนตาย

ทว่านักรบอีกสองคนนั้น ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่อาจรอดชีวิตได้แล้ว

หลินฉีที่แอบดูการต่อสู้อยู่ในหมู่บ้าน เดิมทีเขารู้สึกปวดใจกับการสูญเสียหน้านักรบไปถึงสองคน

แต่เมื่ออัปเกรดเป็น LV2 และได้รับผลึกวิญญาณมา ความทะเยอทะยานที่เคยมีก็กลับคืนมาอีกครั้ง

"ไม่ว่าอาหารหรือผลึกวิญญาณ เดี๋ยวมันก็มีมาเอง!"

"ในเมื่อมีหน่วยทหารระดับดีเยี่ยมอย่าง 'กองทัพเหยียนสิง' อยู่ในมือ ข้าหลินฉีผู้นี้จะไม่มีทางล้าหลังใครเด็ดขาด!"

ทวีปแห่งความโกลาหลนั้นกว้างใหญ่ไพศาล สถานการณ์ของลอร์ดเผ่าพันธุ์มนุษย์แต่ละคนก็แตกต่างกันออกไป

บางคนยังคงเอาแต่พร่ำบ่นและพยายามปรับตัว

บางคนกลับเริ่มเชี่ยวชาญทักษะการเอาชีวิตรอดแล้ว

หวงอวี่ไม่ได้สนใจลอร์ดเผ่าพันธุ์มนุษย์คนอื่นๆ เลย เพราะเมล็ดเพลิงของเขากำลังจะได้รับการอัปเกรดแล้ว

เขาสำรวจตรวจสอบทรัพย์สินของตัวเอง

ตอนนี้เขามีผลึกวิญญาณทั้งหมด 220 ก้อน, ไม้ 2,300 หน่วย และหิน 1,050 หน่วย

การอัปเกรดเมล็ดเพลิงเป็นระดับสอง ต้องใช้ผลึกวิญญาณ 100 ก้อน, ไม้ 1,000 หน่วย และหิน 500 หน่วย

ถือว่าตรงตามเงื่อนไขอย่างครบถ้วน

ทรัพยากรที่เหลือเฟือนี้ ยังมากพอที่จะใช้สำหรับอัปเกรดค่ายฝึกสปาร์ตันเป็นระดับสองในภายหลังได้อีกด้วย

【ต้องการอัปเกรดเมล็ดเพลิงเป็นระดับสองหรือไม่?】

【ใช่】【ไม่ใช่】

"ใช่!"

เวลาเริ่มล่วงเลยจนดึกดื่น เหล่านักรบสปาร์ตันยังฟื้นฟูร่างกายได้ไม่เต็มที่

ประชากรเองก็ต้องการการพักผ่อน

ช่วงเวลานี้ไม่มีอะไรให้ทำ พอดีเลยที่จะใช้มันอัปเกรดเมล็ดเพลิงและค่ายฝึกสปาร์ตัน

พริบตาเดียว

ผลึกวิญญาณ 220 ก้อนก็เหลือเพียง 120 ก้อน

เปลวเพลิงของเมล็ดเพลิงสว่างจ้าขึ้นอย่างรวดเร็ว พร้อมกับปลดปล่อยพลังงานสายหนึ่งแผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งอาณาเขต

หวงอวี่เดินออกจากกระท่อมไม้

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือแสงสีทองอันอ่อนโยนที่ปกคลุมไปทั่วทุกหนแห่ง

ไม้และหินค่อยๆ สลายหายไป

กระท่อมไม้ที่อยู่ด้านหลังหวงอวี่ แปรสภาพกลายเป็นปราสาทขนาดเล็กสองชั้นที่สร้างจากหินเป็นหลัก

ส่วนกระท่อมฟางที่ประชากรอยู่อาศัยก็กลายเป็นบ้านไม้ที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ

หวงอวี่ลองนับดู มีถึงยี่สิบหลังถ้วน

นอกจากนี้ยังมีโกดังที่กินพื้นที่ไม่น้อยอีกหนึ่งหลัง

กระบวนการอัปเกรดดำเนินไปประมาณหนึ่งชั่วโมง

จากนั้นแสงสีทองก็จางหายไป ทั้งอาณาเขตดูแปลกตาไปอย่างสิ้นเชิง

【ติ๊ง! เมล็ดเพลิงอัปเกรดเป็นระดับ 2! (เพิ่มประชากร 10 คนต่อวัน)】

【หมายเหตุ: การอัปเกรดเมล็ดเพลิงเป็นระดับ 3 ต้องใช้ผลึกวิญญาณ 1,000 ก้อน, ไม้ 10,000 หน่วย, หิน 5,000 หน่วย, เหล็กกล้า 1,000 หน่วย】

【อาณาเขต: เมืองขนาดเล็กหวนอวี่ (500x500 ม.)】

【ลอร์ด: หวงอวี่ (LV4)】

【สิ่งปลูกสร้างทั่วไป: โกดัง (ระดับ 1: สามารถเก็บไม้ได้ 11,000 หน่วย, หิน 5,500 หน่วย, เหล็กกล้า 1,100 หน่วย)】

【สิ่งปลูกสร้างพิเศษ: ค่ายฝึกสปาร์ตัน (ระดับ 1)】

【หมายเหตุ: ผู้เล่นสามารถหาซื้อพิมพ์เขียวสิ่งปลูกสร้างที่เกี่ยวข้องมาสร้างอาณาเขตของตนเองได้】

พื้นที่อยู่อาศัยของประชากรแท้จริงแล้วกินพื้นที่ไม่ถึงหนึ่งในสิบของอาณาเขตด้วยซ้ำ

พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกเว้นว่างไว้ให้ลอร์ดเป็นผู้ก่อสร้างเอง

อย่างเช่นการพาประชากรไปบุกเบิกที่นาเพื่อปลูกพืชผล

หรือการซื้อคอกม้า เหมืองแร่ และทรัพยากรต่างๆ จากร้านค้าแห่งความโกลาหล

หวงอวี่เคยเห็นพิมพ์เขียวสิ่งปลูกสร้างและเหมืองแร่ต่างๆ มากมายในร้านค้าแห่งความโกลาหล

เพียงแต่ตอนนี้เขายังไม่มีปัญญาซื้อ

ฟ้ามืดลงแล้ว

ป่าที่อยู่ไกลออกไปมีเสียงคำรามชวนขนลุกดังมาเป็นระยะ

เมืองขนาดเล็กแห่งนี้ตั้งอยู่บนที่สูง

เมื่อยืนอยู่บนชั้นสองของปราสาท ครั้งหนึ่งหวงอวี่ยังมองเห็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่มีร่างกายกำยำสูงใหญ่เลือนราง

นัยน์ตาตาเดียวสีแดงฉานของอีกฝ่ายจ้องมองมาทางอาณาเขตอยู่นาน กว่าจะค่อยๆ ล่าถอยกลับไป

พอตกกลางคืน สัตว์ประหลาดในป่าดูเหมือนจะกระตือรือร้นและมีชีวิตชีวายิ่งกว่าตอนกลางวันเสียอีก

"ฉวยโอกาสตอนนี้อัปเกรดค่ายฝึกสปาร์ตันเป็นระดับสองด้วยเลยดีกว่า"

"พรุ่งนี้เมืองจะให้กำเนิดประชากรอีกสิบคน"

"เมื่อค่ายฝึกสปาร์ตันอัปเกรดเป็นระดับสอง จำนวนคนที่ฝึกได้ในแต่ละวันก็น่าจะเพิ่มขึ้นด้วย"

หวงอวี่ยืนพิงหน้าต่างบนชั้นสองของปราสาท จ้องมองไปยังสิ่งปลูกสร้างระดับเหนือธรรมชาติอย่างค่ายฝึกสปาร์ตัน

แผงข้อมูลของค่ายฝึกก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

【ต้องการอัปเกรดค่ายฝึกสปาร์ตันเป็นระดับสองหรือไม่?】

【ใช่】【ไม่ใช่】

"ใช่!"

ลำแสงสายหนึ่งพุ่งจากเมล็ดเพลิงไปยังค่ายฝึกสปาร์ตัน

จากนั้น

ค่ายฝึกสปาร์ตันก็ถูกครอบคลุมด้วยบาเรียสีทอง

จนกระทั่งครึ่งชั่วโมงผ่านไป

บาเรียก็สลายหายไป

พื้นที่ของค่ายฝึกสปาร์ตันขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมถึงหนึ่งเท่าตัว

จากเดิมที่ใช้ไม้เป็นโครงสร้างหลัก

ตอนนี้พื้นที่ส่วนใหญ่ได้กลายเป็นเสาหินไปแล้ว

ในที่สุดก็ให้ความรู้สึกเหมือนในเรื่อง "300 ขุนศึกพันธุ์สะท้านโลก" ขึ้นมาบ้าง

หวงอวี่มองไปที่ค่ายฝึกสปาร์ตัน

【ค่ายฝึกสปาร์ตัน (สิ่งปลูกสร้างระดับเหนือธรรมชาติ)】

【ระดับ: ระดับ 2】

【หมายเหตุ: การอัปเกรดเป็นระดับ 3 ต้องใช้เมล็ดเพลิงระดับ 3, ผลึกวิญญาณ 600 ก้อน, ไม้ 3,000 หน่วย, หิน 6,000 หน่วย, เหล็กกล้า 600 หน่วย】

【ฟังก์ชัน: สามารถฝึกฝนมนุษย์ 10 คนให้กลายเป็นทหารระดับเหนือธรรมชาติ - นักรบสปาร์ตัน ได้สำเร็จ 100% ทุกวัน】

แค่นี้เองเหรอ?

หวงอวี่มองค่ายฝึกสปาร์ตันด้วยความประหลาดใจ

นอกจากโควตาการฝึกที่เพิ่มขึ้นแล้ว ฟังก์ชันอื่นๆ ของค่ายฝึกสปาร์ตันแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกเสียดายอยู่บ้าง

ทำได้เพียงปลอบใจตัวเองว่า บางทีถ้าอัปเกรดขึ้นไปอีกสักสองสามระดับ ความสามารถของค่ายฝึกสปาร์ตันอาจจะเพิ่มขึ้นก็ได้

เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า

เบื้องหลังหมู่เมฆที่เลือนราง มีดวงดาวรายล้อมดวงจันทร์ทั้งสามดวง

สีแดงหนึ่งดวง สีม่วงหนึ่งดวง และสีขาวหนึ่งดวง

ดวงจันทร์ที่ดวงใหญ่ที่สุดคือดวงสีม่วง

โลกหล้าถูกอาบชโลมไปด้วยแสงสีม่วงที่ดูพิลึกพิลั่น

ทำให้รู้สึกแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก

"พักผ่อนดีกว่า"

หวงอวี่วางความกังวลในใจลง

"ช่วงเวลาคุ้มครองเจ็ดวัน พอดีเลยที่จะได้นอนหลับสนิทสักงีบ"

"เพราะหลังจากเจ็ดวันไปแล้ว คงไม่สบายแบบนี้อีกแน่!"