บทที่ 4 ราชันย์ที่แท้จริงล้วนโดดเดี่ยว

เมื่อหันกลับมามอง นักรบสปาร์ตันอีกสี่คนยังคงพัวพันอยู่กับหมูป่า

จิตวิญญาณการต่อสู้ของดิลีออสไม่ลดน้อยลงเลย มือขวาของเขาขว้างหอกยาวออกไป หอกแหวกอากาศส่งเสียงหวีดหวิว ก่อนจะพุ่งทะลุหัวหมูป่าตัวหนึ่งไปอย่างแม่นยำ

จากนั้นเขาก็ไม่แม้แต่จะปรายตามอง

หันหลังพุ่งเข้าใส่หมูป่าตัวสุดท้ายที่เหลืออยู่

ปัง!

ดิลีออสกระโดดถีบเต็มแรงจนหมูป่าที่พยายามจะหนีล้มกลิ้งลงไป

นักรบสปาร์ตันสองคนก้าวเข้ามาซ้ำดาบปลิดชีพหมูป่าได้อย่างทันท่วงที

การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดเลือดพล่าน แต่กลับประสานงานกันได้อย่างยอดเยี่ยม

ทำเอาหวงอวี่รู้สึกเลือดสูบฉีดด้วยความตื่นเต้น

【ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ 62 หน่วย, ผลึกวิญญาณ 3 ก้อน!】

【ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ 54 หน่วย, ผลึกวิญญาณ 2 ก้อน!】

【ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ 50 หน่วย, ผลึกวิญญาณ 2 ก้อน!】

แสงสว่างวาบที่มองเห็นได้แค่หวงอวี่เพียงผู้เดียวพาดผ่าน

พลังงานอันเปี่ยมล้นไหลเวียนเข้าสู่ร่างกาย

กล้ามหน้าท้องที่รวมกันเป็นก้อนเดียวของหวงอวี่แตกออกเป็นแปดแพ็ก

เขาลองเหวี่ยงหมัด สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

หวงอวี่รู้สึกว่าหมัดเดียวของเขาคงสามารถอัดไมค์ ไทสันจนต้องร้องขอชีวิตได้เลย

เมื่อเปิดแผงข้อมูลลอร์ดดู ตรงช่องเลเวลก็เปลี่ยนจาก LV1 เป็น LV2 แล้ว

"ท่านลอร์ด!"

ดิลีออสลากซากหมูป่าที่ตัวใหญ่กว่าเขาหลายเท่าเข้ามาในหมู่บ้าน

เขาพูดกับหวงอวี่ด้วยความตื่นเต้น:

"ข้าสัมผัสได้ว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นแล้ว!"

โอ้?

เมื่อได้ยินคำพูดของดิลีออส หวงอวี่ก็เกิดความสนใจขึ้นมา จึงเปิดแผงข้อมูลของอีกฝ่ายขึ้นมาดู

【ฮีโร่สปาร์ตัน: ดิลีออส】

【เลเวล: LV2】

【ความภักดี: 100 (จงรักภักดีถวายหัว)】

【ศักยภาพ: เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ (อัปเกรดได้สูงสุด LV69)】

【อาชีพ: นักรบคลั่งสปาร์ตัน】

【สกิล: โทสะสปาร์ตัน, ทักษะการต่อสู้แบบสปาร์ตัน, ค่ายกลสปาร์ตัน...】

อัปเลเวลขึ้นมาจริงๆ ด้วย!

หวงอวี่มองไปที่นักรบสปาร์ตันอีกสี่คนที่เหลือ

และก็เป็นไปตามคาด นักรบสปาร์ตันทั้งสี่คนก็อัปเลเวลขึ้นมาเป็น LV2 อย่างพร้อมเพรียงกัน

น่าจะเป็นเพราะการสังหารสัตว์ประหลาดข้ามระดับเลเวล

"เยี่ยมมาก!"

หวงอวี่พยักหน้า พร้อมกับเอ่ยสั่ง:

"สู้ต่อไปเถอะ เหล่านักรบของข้า!"

"การต่อสู้จะทำให้พวกเราแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก!"

"น้อมรับคำสั่ง ท่านลอร์ด!"

เมื่อได้ยินคำสั่งให้ต่อสู้ ดิลีออสก็มีท่าทีตื่นเต้นผิดปกติ

เขานำนักรบสปาร์ตันทั้งสี่คนบุกทะลวงเข้าไปในป่าอีกครั้ง

ไม่นานนัก

ในป่าก็มีเสียงคำรามจากการต่อสู้ของพวกเขาดังขึ้น

พร้อมกับเสียงร้องโหยหวนก่อนตายของเหล่าสัตว์ประหลาด

ทางฝั่งของหวงอวี่ก็ได้รับการแจ้งเตือนเรื่องค่าประสบการณ์และผลึกวิญญาณไม่ขาดสาย

สัตว์ประหลาดในป่ามีจำนวนเยอะมาก

นักรบสปาร์ตันทั้งห้าคนแทบไม่ได้หยุดพักจากการต่อสู้เลย

ภายใต้การนำทัพของดิลีออส พวกเขาไม่เกรงกลัวต่อความเจ็บปวดและความเหนื่อยล้า

กลายร่างเป็นเครื่องจักรสังหาร เข่นฆ่าสัตว์ประหลาดที่อยู่รอบๆ หมู่บ้านอย่างบ้าคลั่ง

ซากสัตว์ประหลาดถูกลากกลับเข้ามาในหมู่บ้านมากขึ้นเรื่อยๆ

ผู้รวบรวมทรัพยากรทั้งสองคนทำงานกันจนหัวหมุน

อาหาร หนังสัตว์ และวัสดุต่างๆ ถูกส่งเข้าไปในกระท่อมไม้อย่างไม่หยุดหย่อน

ยอดผลึกวิญญาณในบัญชีของหวงอวี่ก็พุ่งทะลุ 20 ก้อนไปแล้ว!

เมื่อเดินเข้าไปในกระท่อมไม้

ลังไม้ที่ใช้สำหรับเก็บทรัพยากรก็ถูกยัดจนเต็มปรี่

อาหารและวัสดุหลายอย่างถูกกองทิ้งไว้บนพื้น

หวงอวี่ลองนับดู

แค่อาหารอย่างเดียวก็มีถึงหนึ่งร้อยยี่สิบหน่วย เพียงพอให้คนในอาณาเขตตอนนี้กินได้ถึงสิบวัน!

แถมยังมีแต่เนื้อสัตว์ล้วนๆ ไม่ใช่ขนมปังธัญพืชหยาบๆ จากร้านค้าแห่งความโกลาหล

หวงอวี่มองดูกองทรัพยากรที่สุมกันอยู่ แล้วก็เกิดความกังวลใจท่ามกลางความสุข

ที่นี่ไม่มีตู้เย็น

เนื้อสัตว์ปล่อยทิ้งไว้สองวันก็คงเน่าเสียหมดแล้ว

แถมร้านค้าแห่งความโกลาหลก็รับแต่ผลึกวิญญาณ ไม่ได้รับซื้อทรัพยากรคืนเสียด้วย...

รับซื้อคืนงั้นเหรอ?

หวงอวี่เกิดไอเดียปิ๊งปั๊ง นึกถึงแพลตฟอร์มการซื้อขายขึ้นมาได้

อาหารราคา 1 ผลึกวิญญาณต่อหน่วยเท่ากัน

ระหว่างธัญพืชหยาบกับเนื้อสัตว์ ลอร์ดคนอื่นๆ จะเลือกอะไร?

ก็ต้องเลือกกินเนื้ออยู่แล้ว!

เนื้อสัตว์ไม่เพียงแต่อร่อยกว่า แต่ยังให้โปรตีนและไขมันที่มากกว่า

คุ้มค่ากว่าขนมปังธัญพืชหยาบเป็นไหนๆ!

อีกอย่างก็ไม่จำเป็นต้องใช้ผลึกวิญญาณในการซื้อเสมอไป!

ร้านค้าแห่งความโกลาหลรับแค่ผลึกวิญญาณ แต่แพลตฟอร์มการซื้อขายสามารถแลกเปลี่ยนสินค้ากันได้!

หวงอวี่สามารถใช้ประโยชน์จากลอร์ดคนอื่นๆ ให้ทำงานแทนเขาได้อย่างเต็มที่

เขาตั้งใจจะเอาอาหารของตัวเองไปแลกเปลี่ยนกับไม้ หิน และทรัพยากรก่อสร้างอื่นๆ ที่ลอร์ดคนอื่นหามาได้

ถึงจะได้ผลประโยชน์ในระยะสั้น แต่ถ้าช่วงแรกเขาสามารถใช้มันเพื่อสร้างความได้เปรียบไปก่อน การพัฒนาของเขาในระยะยาวย่อมรวดเร็วกว่าคนอื่นแน่นอน

เมื่อคิดได้เช่นนั้น หวงอวี่ก็รีบเปิดร้านค้าส่วนตัวบนแพลตฟอร์มการซื้อขายทันที

จากนั้นก็ทำการอัปโหลดเนื้อสัตว์จำนวนหนึ่งร้อยหน่วยผ่านเมล็ดเพลิง และยังเน้นย้ำว่าเป็นเนื้อสัตว์โดยเฉพาะอีกด้วย

หลังจากนั้นก็ตั้งราคาเอาไว้:

【เนื้อสัตว์สดใหม่】

【ราคาต่อหน่วย: 1 ผลึกวิญญาณ / ไม้ 20 หน่วย / หิน 10 หน่วย】

【จำนวน: 100 หน่วย】

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้คนส่วนใหญ่คงกำลังสิงอยู่ในช่องแชทโลก หวงอวี่จึงใช้สิทธิ์การพิมพ์ข้อความได้วันละหนึ่งครั้ง เพื่อโฆษณาในช่องแชทโลก

【ประกาศ: ร้านค้าหวนอวี่เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการแล้ววันนี้ สินค้าปัจจุบัน: เนื้อสัตว์สดใหม่ 100 หน่วย ราคายุติธรรม มาก่อนได้ก่อน!】

ทันทีที่โฆษณาถูกส่งออกไป

ช่องแชทโลกก็ครึกครื้นขึ้นมาทันตาเห็น

【เพิ่งจะเริ่มก็มีคนเอาทรัพยากรมาขายแล้วเหรอเนี่ย เชี่ย มีเนื้อสัตว์ด้วย!】

【ราคาเนื้อสัตว์เท่ากับขนมปังธัญพืชหยาบเลย แค่ 1 ผลึกวิญญาณเอง!】

【ฉันเพิ่งเสียประชากรไปสองคน กว่าจะจับไก่ได้ตัวนึง ชำแหละออกมาได้เนื้อแค่ 3 หน่วยเอง...】

【คนข้างบนแค่จับไก่ก็มีคนตายแล้วเหรอวะ?】

【เนื้อสัตว์ตั้ง 100 หน่วย นี่ต้องฆ่าสัตว์ประหลาดไปเยอะขนาดไหนเนี่ย?】

【ผลึกวิญญาณมีค่าเกินไป ฉันเอาไม้ไปแลกดีกว่า พอดีตัดต้นไม้มาได้เยอะเลย】

【เอาเปรียบกันเกินไปแล้ว! พ่อค้าหน้าเลือดชัดๆ ต้องใช้ไม้กับหินเป็นสองเท่าเลยนะถึงจะแลกเนื้อได้หน่วยเดียว!】

ศึกหมื่นเผ่าพันธุ์เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น ลอร์ดหลายคนยังไม่ยอมรับความจริงเรื่องการทะลุมิติด้วยซ้ำ

ลอร์ดส่วนใหญ่จึงทำได้แค่ตัดไม้ เคาะหินเพื่ออัปเลเวล

น้อยคนนักที่จะกล้าเสี่ยงออกไปฆ่าสัตว์ประหลาดด้านนอก

การที่มีคนจู่ๆ ก็เอาอาหารจำนวนมากออกมาขายแบบนี้

ทำให้หลายคนรู้สึกอิจฉาตาร้อน

มันไม่ใช่แค่สัญลักษณ์แห่งความมั่งคั่ง แต่มันยังสะท้อนถึงความแข็งแกร่งของหวงอวี่อีกด้วย

ทว่า...

หลังจากความตกตะลึงผ่านพ้นไป เสียงวิพากษ์วิจารณ์และต่อว่าหวงอวี่ในช่องแชทโลกก็เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ

ในร้านค้าแห่งความโกลาหล ผลึกวิญญาณหนึ่งก้อนสามารถซื้ออาหารได้ 1 หน่วย, ไม้ 10 หน่วย, หรือหิน 5 หน่วย

แต่เนื้อของหวงอวี่ชิ้นหนึ่ง ถึงจะขายแค่หนึ่งผลึกวิญญาณเท่ากัน

แต่ถ้าใช้ของแลกเปลี่ยน กลับต้องการไม้และหินในปริมาณที่มากกว่าถึงสองเท่า

หลายคนจึงออกมาแสดงความไม่พอใจในเรื่องนี้

ส่วนอีกพวกหนึ่ง ก็อ้างหลักคุณธรรมเพื่อบีบบังคับคนอื่น

มองว่าหวงอวี่ควรจะขายเนื้อในราคาถูก หรือแม้กระทั่งยกอาหารให้เผ่าพันธุ์มนุษย์ไปแบบฟรีๆ

เพื่อช่วยเหลือให้มนุษย์ก้าวผ่านวิกฤตินี้ไปด้วยกัน

ถึงขั้นมีคนเสนอให้เอาทรัพยากรที่เหลือใช้ของลอร์ดแต่ละคนมารวมกันแล้วจัดสรรแบ่งปันให้เท่าเทียม...

ทว่าคำพูดของคนผู้นั้นก็ถูกกลืนหายไปกับข้อความอื่นๆ ในพริบตา

หวงอวี่ไม่เคยเก็บเอาคำตำหนิของคนอื่นมาใส่ใจ

หากเขายกอาหารให้ฟรีๆ จริงๆ รังแต่จะดึงดูดคำด่าทอมาให้มากขึ้นกว่าเดิม

อาหารมีจำนวนจำกัด ไม่กลัวขาดแคลนแต่กลัวการแบ่งปันที่ไม่เท่าเทียม

คนที่ไม่ได้กินย่อมต้องออกมาก่อความวุ่นวายอย่างแน่นอน

หากไม่ยอมจ่ายค่าตอบแทน ก็จะไม่มีวันรู้ว่าในโลกนี้ไม่มีของฟรี

ส่วนเรื่องที่ว่าจะโดนรวมหัวกันแบนหรือไม่นั้น หวงอวี่ไม่กังวลเลยสักนิด

หากมนุษย์หลายพันล้านคนสามารถร่วมมือกันได้ทั้งหมดจริงๆ ล่ะก็

มนุษยชาติตอนที่อยู่บนโลก คงบินออกนอกกาแล็กซีทางช้างเผือกไปได้ตั้งนานแล้ว

มีสินค้าที่ดีกว่า มีตลาดที่กว้างใหญ่ที่สุด จะไปกลัวอะไรกับแค่ขายของในมือไม่ออก!

และก็เป็นไปตามคาด

หลังจากส่งข้อความไปได้ไม่นาน บนแพลตฟอร์มการซื้อขายและคำขอเป็นเพื่อนก็มีการแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาเป็นชุด

เนื้อสัตว์ 100 หน่วยถูกกว้านซื้อจนเกลี้ยง

หวงอวี่ได้รับผลึกวิญญาณ 25 ก้อน, ไม้ 700 หน่วย และหิน 400 หน่วย

ทรัพยากรเหล่านี้ถูกเก็บไว้ในแพลตฟอร์มการซื้อขาย เมื่อถึงเวลาต้องการใช้งาน ก็สามารถกดเบิกใช้ได้โดยตรง

สุดท้าย หวงอวี่ก็เปิด 【รายชื่อเพื่อน】 แล้วกดลบคำขอเป็นเพื่อนระดับ 999+ ทิ้งไปในปุ่มเดียว

ราชันย์ที่แท้จริงล้วนโดดเดี่ยว ไม่จำเป็นต้องมีเพื่อน!

(จบตอน)