บทที่ 2 นี่แหละคือสปาร์ตัน!

เมื่อกดใช้งานพิมพ์เขียวสิ่งปลูกสร้าง อาคารหลังหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหน้าของกระท่อมไม้ในทันที

มันคือค่ายฝึกที่มีพื้นที่กว่าสองร้อยตารางเมตร

ตรงกลางค่ายมีลานทรายขนาดร้อยกว่าตารางเมตร

นั่นคือลานฝึกซ้อมของเหล่านักรบสปาร์ตัน

หวงอวี่มองไปยังค่ายฝึก แผงข้อมูลจำลองก็ปรากฏขึ้นในระยะสายตาของเขา

【ค่ายฝึกสปาร์ตัน (สิ่งปลูกสร้างระดับเหนือธรรมชาติ)】

【ระดับ: ระดับ 1】

【หมายเหตุ: การอัปเกรดเป็นระดับ 2 ต้องใช้เมล็ดเพลิงระดับ 2 พร้อมด้วยผลึกวิญญาณ 50 ก้อน, ไม้ 800 หน่วย, หิน 400 หน่วย】

【ฟังก์ชัน: สามารถฝึกฝนมนุษย์ 5 คนให้กลายเป็นทหารระดับเหนือธรรมชาติ - 'นักรบสปาร์ตัน' ได้สำเร็จ 100% ทุกวัน】

【ทุกการจ่าย 10 ผลึกวิญญาณ สามารถฝึกนักรบสปาร์ตันเพิ่มได้ 1 คน!】

【นักรบสปาร์ตันที่ผ่านการฝึก มีโอกาส 30% ที่จะได้รับอาชีพรอง, มีโอกาส 5% ที่จะกลายเป็นหน่วยระดับฮีโร่, มีโอกาส 0.1% ที่จะกลายเป็นหน่วยระดับราชา และมีโอกาส 0.01% ที่จะกลายเป็นหน่วยระดับเทพ!】

【นักรบสปาร์ตันที่พักผ่อนในค่ายฝึก จะสามารถฟื้นฟูสภาพร่างกายได้อย่างรวดเร็ว】

【หมายเหตุ: หน่วยทหารแบ่งออกเป็น นักรบเดินเท้า, นักรบผู้กล้า, ฮีโร่, ราชา, เทพ ระดับอาคารในปัจจุบันสามารถฝึกได้เฉพาะมนุษย์ที่มีเลเวลต่ำกว่า LV10 เท่านั้น】

"ทหารระดับเหนือธรรมชาติ!"

"นักรบสปาร์ตัน!"

"ถึงขั้นฝึกออกหน่วยระดับเทพได้ด้วย!"

หวงอวี่รู้สึกว่าตัวเองมีอนาคตที่สดใสรออยู่บนทวีปแห่งความโกลาหลนี้แล้ว!

"แค่ไม่รู้ว่าพลังการต่อสู้ของพวกเขาจะขนาดไหนเชียว?"

หวงอวี่หันไปมองประชากรทั้งสิบคนที่เดินออกมาจากด้านข้าง

พวกเขาตื่นตระหนกกับสิ่งปลูกสร้างพิเศษที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้น

หลังจากเดินออกจากกระท่อมฟาง ก็เห็นท่านลอร์ดของพวกเขายืนอยู่ จึงพากันทำความเคารพอย่างนอบน้อม

"ท่านลอร์ดจงเจริญ!"

"ท่านลอร์ดน่าเกรงขามยิ่งนัก!"

"ท่านลอร์ดรูปหล่อมากเลยขอรับ!"

……

ทั้งสิบคนพูดไปพูดมาก็มีอยู่แค่นี้ ฟังแป๊บเดียวหวงอวี่ก็เบื่อแล้ว

เขาจึงเปิดแผงข้อมูลของพวกเขาขึ้นมาดู

【ประชากรคนที่ 1】

【เลเวล: LV1】

【ความภักดี: 90】

【ศักยภาพ: เหล็กดำ (อัปเกรดได้สูงสุด LV9)】

【หมายเหตุ: ระดับศักยภาพแบ่งออกเป็นสิบระดับ ได้แก่ เหล็กดำ, ทองแดง, เงิน, ทอง, เพชร, เหนือธรรมชาติ, เขตแดนศักดิ์สิทธิ์, ตำนาน, อมตะ, นิรันดร์】

【อาชีพพื้นฐาน: ชาวนา】

……

【ประชากรคนที่ 2】……【อาชีพพื้นฐาน: ผู้รวบรวมทรัพยากร】

……

【ประชากรคนที่ 3】……【อาชีพพื้นฐาน: พ่อครัว】

……

【ประชากรคนที่ 4】……【อาชีพพื้นฐาน: คนเกียจคร้าน】

……

มีประชากรทั้งหมด 10 คน

เลเวลและศักยภาพเหมือนกันหมด

มีเพียงความภักดีกับอาชีพพื้นฐานที่แตกต่างกันออกไปเล็กน้อย

ชาวนาห้าคน ผู้รวบรวมทรัพยากรสามคน พ่อครัวหนึ่งคน... แล้วก็มีคนเกียจคร้านด้วยหนึ่งคน!

หวงอวี่มองไปที่ประชากรท่าทางทำตัวลอยชายคนนั้นด้วยความตกตะลึง

นี่มีคนกล้าปฏิเสธพรอันประเสริฐของการทำงานแบบ 996 ด้วยงั้นเหรอ?

ไม่ได้การล่ะ

ต้องจับโยนเข้าค่ายฝึกสปาร์ตันไปดัดนิสัยสักหน่อย!

ภายใต้คำสั่งของหวงอวี่ ชาวนาสามคน ผู้รวบรวมทรัพยากรหนึ่งคน และคนเกียจคร้านคนนั้นก็ถูกส่งให้เดินเข้าไปในค่ายฝึกสปาร์ตันด้วยกัน

ก่อนที่คนเกียจคร้านจะเข้าไป เขายังเดินสามก้าวหันกลับมามองทีนึง ปากก็พ่นคำประจบสอพลอหวงอวี่ไม่หยุด เห็นได้ชัดว่าไม่อยากเข้าไป

สุดท้ายก็โดนหวงอวี่เตะอัดก้นส่งเข้าไปจนได้

【โควตาของวันนี้เต็มแล้ว ต้องการเริ่มการฝึกหรือไม่?】

【ใช่】【ไม่ใช่】

"ใช่!"

【เริ่มการฝึกฝน คาดว่าจะใช้เวลาในการฝึกฝนครั้งนี้หนึ่งชั่วโมง!】

หวงอวี่เลือกที่จะทำการฝึกฝนอย่างไม่ลังเล

เงาร่างในป่าลึกที่อยู่ไกลออกไปมีสัตว์ร้ายส่งเสียงคำราม แค่มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่ามีสัตว์ประหลาดรวมตัวกันอยู่ไม่น้อย

และอาณาเขตของเขาก็ยังไม่มีทั้งอาวุธหรืออาหาร

หากไม่สามารถออกไปหาทรัพยากรได้

ไม่ต้องรอให้ช่วงเวลาคุ้มครองหมดลง เขาก็คงจะอดตายไปเองเสียก่อน

และนักรบสปาร์ตันก็คือที่พึ่งพิงของเขาในก้าวต่อไป!

……

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ท่ามกลางสายตาอันคาดหวังของหวงอวี่ ประตูค่ายฝึกก็เปิดออกเสียงดังสนั่น

นักรบรูปร่างกำยำและล่ำสันห้าคนเดินเรียงแถวออกมา

พวกเขาเปลือยท่อนบน ท่อนล่างสวมเพียงกางเกงขาสั้นสีขาว เดินเท้าเปล่าเหยียบย่ำลงบนพื้นดิน

กล้ามเนื้อที่พัฒนามาอย่างดีทั่วทั้งร่างเป็นสีข้าวสาลี ดูราวกับซุกซ่อนพลังอันน่าทึ่งเอาไว้

"ท่านลอร์ด!"

นักรบสปาร์ตันทั้งห้าคนคุกเข่าข้างหนึ่ง ทำความเคารพหวงอวี่

หวงอวี่เปิดแผงข้อมูลของพวกเขาขึ้นมาดูอีกครั้ง

【นักรบสปาร์ตัน: ซิวจือ】

【เลเวล: LV1】

【ความภักดี: 100 (จงรักภักดีถวายหัว)】

【ศักยภาพ: เพชร (อัปเกรดได้สูงสุด LV49)】

【อาชีพ: นักรบเดินเท้า】

【สกิล: ทักษะการต่อสู้แบบสปาร์ตัน, ค่ายกลสปาร์ตัน...】

【อาชีพรอง: คนขายเนื้อ】

【คติประจำใจ: ฆ่าศัตรูก็เหมือนฆ่าหมู!】

……

ให้ตายเถอะ

หวงอวี่ได้แต่อุทานอยู่ในใจ

หลังจากออกมาจากค่ายฝึก ก็เหมือนกับได้เกิดใหม่ เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง

แม้เลเวลจะยังไม่เปลี่ยนไป แต่ศักยภาพกลับพุ่งพรวดขึ้นมาถึงสี่ระดับ แถมยังได้รับสกิลที่เกี่ยวข้องกับสปาร์ตันอีกด้วย

หลังจากกลายเป็นนักรบ พวกเขาก็มีชื่อและคติประจำใจเป็นของตัวเอง

หวงอวี่มองไปที่นักรบสปาร์ตันคนที่สองด้วยใบหน้าตื่นเต้น

นักรบคนนี้ชื่อซิวเอน ฟังดูคล้ายกับเป็นพี่น้องของซิวจือ

เลเวล ศักยภาพ สกิลและอื่นๆ ของซิวเอนก็คล้ายคลึงกับซิวจือ เพียงแต่เขาไม่มีอาชีพรอง

นักรบสปาร์ตันอีกสองคนถัดมาชื่อ อาเอ่อร์ และ โอวหลู่ ทั้งคู่ก็ไม่มีอาชีพรองเช่นกัน

เป็นเพียงนักรบเดินเท้าล้วนๆ

แม้จะรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่การได้รับนักรบที่มีศักยภาพสูงมาถึงสี่คน หวงอวี่ก็พอใจมากแล้ว

หวงอวี่จับจ้องไปที่นักรบสปาร์ตันคนสุดท้าย

【ฮีโร่สปาร์ตัน: ดิลีออส (มีเพียงหนึ่งเดียว)】

【เลเวล: LV1】

【ความภักดี: 100 (จงรักภักดีถวายหัว)】

【ศักยภาพ: เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ (อัปเกรดได้สูงสุด LV69)】

【อาชีพ: นักรบคลั่งสปาร์ตัน】

【สกิล: โทสะสปาร์ตัน, ทักษะการต่อสู้แบบสปาร์ตัน, ค่ายกลสปาร์ตัน...】

【คติประจำใจ: นี่แหละคือสปาร์ตัน! (this is sparta!)】

【พรสวรรค์ฮีโร่: นักรบสปาร์ตันที่นำทัพโดยดิลีออส (หมายเหตุ: ปัจจุบันสามารถนำทัพนักรบสปาร์ตันได้เพียง 10 คน) ในขณะต่อสู้ พลังจะถูกยกระดับขึ้น ไม่เกรงกลัวต่อความเจ็บปวดหรือความเหนื่อยล้า...

แต่จะค่อยๆ สูญเสียสติสัมปชัญญะและกลายเป็นเครื่องจักรสังหารไร้ความปรานี มีเพียงราชา เทพเจ้า หรือลอร์ดของพวกเขาเท่านั้นที่จะสามารถเรียกสติพวกเขาที่กำลังคลุ้มคลั่งกลับมาได้...】

……

"โอกาสแค่ 5% ฉันดันสุ่มเจอซะด้วย!"

หวงอวี่มองดิลีออสด้วยความตื่นเต้น

นี่คือหน่วยทหารระดับฮีโร่ที่มีคุณสมบัติเพียงหนึ่งเดียว

หากเติบโตอย่างเต็มที่ จะสามารถไปถึงระดับเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ได้เลย!

"สมกับเป็นค่ายฝึกระดับเหนือธรรมชาติจริงๆ!"

หวงอวี่ถอนหายใจออกมาจากใจจริง และแอบอิจฉาในความสามารถของเหล่านักรบสปาร์ตันอยู่ลึกๆ

ทันใดนั้น หวงอวี่ก็นึกถึงปัญหาข้อหนึ่งขึ้นมา

ตัวเขาเองจะเข้าไปในค่ายฝึกสปาร์ตันได้หรือไม่?

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา เสียงอันไร้ความรู้สึกก็ดังขึ้นในหัวทันที

【การเข้าสู่ค่ายฝึกจะทำให้สูญเสียสถานะลอร์ด ศักยภาพของลอร์ดนั้นไร้ขีดจำกัด โปรดให้ลอร์ดพิจารณาเลือกอย่างถี่ถ้วน!】

ศักยภาพไร้ขีดจำกัด!

การสละสถานะลอร์ดเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

หวงอวี่ปัดความคิดที่จะเข้าไปในค่ายฝึกสปาร์ตันออกไป

ทว่า การซื้อทรัพยากรจำเป็นต้องใช้ผลึกวิญญาณ การอัปเกรดค่ายฝึกและเมล็ดเพลิงก็ต้องใช้ผลึกวิญญาณเช่นกัน

เมื่อมองดูผลึกวิญญาณที่เหลืออยู่เพียง 8.2 ก้อน หวงอวี่ก็ร้อนรนอยากจะรู้วิธีหาผลึกวิญญาณ

สิ้นความคิด เสียงแจ้งเตือนในหัวก็ดังขึ้นมาทันที

【การสังหารสัตว์ป่า มอนสเตอร์ และสิ่งมีชีวิตฝ่ายศัตรู จะได้รับผลึกวิญญาณ!】

【การกลืนกินสัญลักษณ์ลอร์ดของฝ่ายศัตรู จะสามารถแปลงเป็นผลึกวิญญาณได้จำนวนมาก หรือใช้เพื่ออัปเกรดเมล็ดเพลิงได้!】

……

"เป็นอย่างนี้นี่เอง..."

หวงอวี่ครุ่นคิด

"วิธีการหาทรัพยากรแต่ละอย่าง ล้วนเป็นการบีบบังคับให้ลอร์ดต้องออกไปผจญภัยภายนอก หรือแม้กระทั่งทำสงครามกับลอร์ดคนอื่นๆ"

"หากไม่กระตือรือร้นในการบุกเบิกขยายอาณาเขต ด้วยทรัพยากรเพียงน้อยนิดที่มีอยู่ในตอนนี้ ต่อให้ไม่ถูกลอร์ดคนอื่นกลืนกิน ก็ต้องถูกพวกสัตว์ประหลาดในป่ากวาดล้างจนพินาศอยู่ดี"

"ยิ่งไปกว่านั้นยังมีบททดสอบในอีกเจ็ดวันข้างหน้ารออยู่อีก!"

หวงอวี่สั่งให้นักรบสปาร์ตันทั้งห้าคนแยกย้ายกันไปพักผ่อนตามอัธยาศัยภายในอาณาเขต ส่วนตัวเองก็เดินเข้าไปในกระท่อมลอร์ดเพื่อจะซื้ออาวุธชุดหนึ่งจากร้านค้าแห่งความโกลาหลมาสวมใส่ให้นักรบสปาร์ตัน

เมื่อมีอาวุธ เหล่านักรบสปาร์ตันก็เปรียบดั่งพยัคฆ์ติดปีก!

(จบตอน)