บทที่ 41.ฮ่าวเจ๋อทะลวงขั้น

ภายในหออมตะ

ฮ่าวเจ๋อกำลังยืนอยู่เบื้องหน้าเฉินเซวียนด้วยความเคารพนอบน้อม

ทันทีที่ฮ่าวเจ๋อเข้าไปในหอชั้นในก็เห็นเฉินเซวียนนอนหลับอยู่บนเก้าอี้เขาก็ไม่กล้ารบกวนจึงยืนอยู่ข้างๆรอให้เฉินเซวียนตื่นขึ้นมา

เฉินเซวียนลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงียเห็นฮ่าวเจ๋อยืนอยู่ข้างกายตนเองก็ลุกนั่งขึ้นมา

“ฮ่าวเจ๋อเจ้ามาได้อย่างไรมาหาข้ามีเรื่องอะไรหรือ?”

ฮ่าวเจ๋อกล่าวอย่างเคารพ

“ท่านเจ้าหอข้าได้ย้ายหอกาลเวลามาไว้ข้างหออมตะแล้ว”

ฮ่าวเจ๋อรายงานเรื่องของหอกาลเวลาอย่างเคารพ

เฉินเซวียนฟังจบก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“ไม่เลวประสิทธิภาพในการทำงานค่อนข้างสูงเลยทีเดียวเอาล่ะเจ้าคิดจะทะลวงไปยังขอบเขตกึ่งเทพเมื่อใด”

ฮ่าวเจ๋อกล่าวว่า

“ตั้งใจว่าจะเป็นภายในสองวันนี้ข้ามีความมั่นใจว่าจะทะลวงสำเร็จ”

ก่อนหน้านี้ก็เพราะการตายของหลิงจิ้งจิ้งจึงทำให้เขาไม่อาจทะลวงกึ่งเทพได้กลับกันยังได้รับผลสะท้อนกลับบางส่วนแต่ตอนนี้หลิงจิ้งจิ้งฟื้นคืนชีพแล้วเขาย่อมมีความมั่นใจที่จะทะลวงกึ่งเทพ

เฉินเซวียนกล่าวว่า

“ไม่มีความจำเป็นต้องรอแล้วโอกาสสุกงอมแล้วตอนนี้ก้ทะลวงเถอะข้าจะเป็นผู้พิทักษ์ให้เจ้า”

ฮ่าวเจ๋อฟังแล้วซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง

“คิดไม่ถึงว่าท่านเจ้าหอจะเป็นผู้พิทักษ์ให้ข้าด้วยตนเองข้าต้องสามารถทะลวงขอบเขตกึ่งเทพได้แน่”

หลังจากนั้นเฉินเซวียนก็ดึงฮ่าวเจ๋อเข้าไปในห้วงมิติแห่งหนึ่ง

ล้อเล่นน่าหากทะลวงขอบเขตกึ่งเทพอยู่ในหออมตะพลังทำลายนั้น…

เฉินเซวียนพยักหน้าให้ฮ่าวเจ๋อ

“เริ่มเถอะ”

ฮ่าวเจ๋อขานรับอย่างเคารพคำหนึ่งว่าใช่แล้วจึงเริ่มการทะลวง

เห็นเพียงฮ่าวเจ๋อปล่อยกลิ่นอายออกมาภายนอกพลังของจักรพรรดิเทพขั้นสูงสุดถูกปลดปล่อยออกมาอย่างฉับพลันพุ่งกระแทกไปยังชั้นกำแพงกั้นภายในร่างไม่นานนักภายในร่างของฮ่าวเจ๋อก็มีเสียง “แคร็ก” ดังขึ้นกำแพงกั้นแตกสลายต่อจากนั้นก็คือเผชิญหน้ากับทัณฑ์สวรรค์

ผู้แข็งแกร่งเหนือขอบเขตจักรพรรดิขึ้นไปไม่ว่าใครก็ตาม ทุกครั้งที่ทะลวงหนึ่งขอบเขตก็จะต้องเผชิญหน้ากับทัณฑ์สวรรค์หากทนรับไหวก็เลื่อนขั้นแต่หากทนรับไม่ไหวก็สลายหายไปเหมือนควันและเมฆง่ายดายเช่นนี้ขอเพียงสามารถข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์ได้ทุกอย่างย่อมราบรื่นเป็นธรรมดา

แล้วเหตุใดฮ่าวเจ๋อที่ไม่ได้ข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์จึงสามารถมีชีวิตรอดมาได้ก็เพราะเขาข้ามทัณฑ์สวรรค์เพียงสองรอบแรกแล้วก็ยอมแพ้ก่อนจะข้ามทัณฑ์สวรรค์รอบที่สามล้วนสามารถยอมแพ้ได้อย่างอิสระแต่ทันทีที่ตัดสินใจข้ามทัณฑ์สวรรค์รอบที่สามก็จะไม่มีทางถอยอีกแล้ว

เฉินเซวียนเห็นฮ่าวเจ๋อเริ่มข้ามเคราะห์แล้วก็เคลื่อนย้ายในพริบตาไปไกลออกไปหมื่นลี้เพราะหากอยู่ใกล้ฮ่าวเจ๋อมากเกินไปทัณฑ์สวรรค์จะคิดว่าเฉินเซวียนกำลังข้ามเคราะห์พร้อมกับฮ่าวเจ๋อเช่นนั้นอานุภาพของทัณฑ์สวรรค์ก็จะเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน

เฉินเซวียนเองไม่กลัวทัณฑ์สวรรค์แต่เขากลัวว่าฮ่าวเจ๋อที่เดิมทีสามารถผ่านทัณฑ์สวรรค์ได้จู่ๆจะตายไปการสูญเสียขอบเขตกึ่งเทพหนึ่งคนขาดทุนเกินไปแต่ความจริงต่อให้ฮ่าวเจ๋อไม่สามารถผ่านทัณฑ์สวรรค์ได้เขาก็ยังสามารถชุบชีวิตเขาได้เพียงแต่ต้องรอภายหลังอย่างไรเสียระบบเคยบอกไว้ว่ามีโอกาสเข้าสู่แม่น้ำแห่งชะตากรรมได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

ฮ่าวเจ๋อมองไปยังทัณฑ์สวรรค์

“ครั้งนี้ข้าจะไม่กลัวเจ้าอีกแล้วมาเถอะ”

“ครืนครืนครืน” เสียงของทัณฑ์สวรรค์สายแล้วสายเล่าดังขึ้นเหนือศีรษะของฮ่าวเจ๋อ

“ตูม!” ทัณฑ์สวรรค์ผ่าลงบนร่างของฮ่าวเจ๋อ

“หึ ก็ไม่เท่าไร”

ทัณฑ์สวรรค์ผ่าอยู่นานพักหนึ่งทัณฑ์สวรรค์รอบแรกจึงหายไป

ไม่ผิดเมื่อครู่นี้เป็นเพียงรอบแรกเท่านั้นทัณฑ์สวรรค์มีทั้งหมดสามรอบรอบแรกเป็นเพียงอาหารเรียกน้ำย่อยเท่านั้น

“ตูม!” ทัณฑ์สวรรค์รอบที่สองก็ลงมา

ผ่าฮ่าวเจ๋อจนใบหน้าเผยสีหน้าเจ็บปวดออกมาแม้ว่าเขาจะเคยถูกทัณฑ์สวรรค์ผ่ามาหลายครั้งแล้วแต่ความรู้สึกเช่นนี้ไม่อาจสลัดให้หายไปได้

ผ่านไปครู่ใหญ่ฮ่าวเจ๋อก็ผ่านทัณฑ์สวรรค์รอบที่สองได้อย่างปลอดภัย

เฉินเซวียนพึมพำว่า

“เหลือรอบสุดท้ายแล้ว……”

ฮ่าวเจ๋อในเวลานี้หอบหายใจหนัก

มองไปยังทัณฑ์สวรรค์ที่ส่งเสียงครืนครั่นอยู่เหนือศีรษะเผยแววตาเด็ดเดี่ยวออกมา

“ครั้งนี้ข้าจะต้องข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์ให้ได้จิ้งเอ๋อร์ยังรอข้าอยู่ท่านเจ้าหอก็กำลังรอข้าอยู่ข้าไม่อาจทำให้พวกเขาผิดหวังได้”

กล่าวจบทัณฑ์สวรรค์ก็ผ่าลงมาอย่างรุนแรง

ฮ่าวเจ๋อส่งเสียง “อ๊ากก” กระอักเลือดคำใหญ่คำหนึ่งออกมาคุกเข่าลงครึ่งหนึ่งร่างกายก้มโค้งลงมา

“ไม่ได้ข้าต้องยืนหยัดให้ได้ไม่ใช่ก็แค่ทัณฑ์สวรรค์เล็กน้อยหรอกหรือมาเถอะ!”

ฮ่าวเจ๋อค่อยๆยืดร่างกายขึ้นตรงออกแรงต้านรับทัณฑ์สวรรค์อย่างสุดกำลัง

เฉินเซวียนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“ไม่เลวนี่ต่างหากจึงเป็นท่าทางที่เจ้าหอของหอกาลเวลาสมควรมี”

พร้อมกับการยืนหยัดของฮ่าวเจ๋อทัณฑ์สวรรค์ก็กำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว

“ตูม!”

หลังจากนั้นทัณฑ์สวรรค์สายหนึ่งก็ผ่าลงมา

ผ่าฮ่าวเจ๋อลงไปใต้พื้นดินเห็นเพียงในหลุมลึกฮ่าวเจ๋อนอนอยู่บนพื้นใบหน้าเผยรอยยิ้ม

“ในที่สุดข้าก็ทะลวงสำเร็จแล้ว”

ฮ่าวเจ๋อกล่าวจบก็หมดสติไปเฉินเซวียนโบกมือครั้งหนึ่งบาดแผลทั้งหมดบนร่างฮ่าวเจ๋อก็ฟื้นฟูทั้งหมด

หลังจากนั้นเฉินเซวียนอุ้มฮ่าวเจ๋อขึ้นมาแล้วกล่าวว่า

“เฮ้อ นับตั้งแต่ทะลุมิติมายังไม่เคยอุ้มใครมาก่อนเลยคิดไม่ถึงว่าคนแรกจะเป็นเจ้า”

กล่าวจบเฉินเซวียนก็ก้าวเข้าสู่ประตูห้วงมิติตรงไปยังหอกาลเวลาส่งฮ่าวเจ๋อกลับไปยังห้องของเขาจากนั้นจึงกลับมายังหออมตะ

เฉินเซวียนอารมณ์ดีอย่างยิ่ง

“คราวนี้หออมตะของข้าก็มีผู้แข็งแกร่งขอบเขตกึ่งเทพสองท่านแล้ว”

ไม่ผิดตอนนี้ฮ่าวเจ๋อไม่เพียงเป็นขอบเขตกึ่งเทพคนที่สองของหออมตะเท่านั้นแต่ยังเป็นขอบเขตกึ่งเทพคนที่สองของมิติระดับสูงทั้งหมดด้วย