44 เริ่มเปิดฉากการบันทึกเทป!

บทที่ 44: เริ่มเปิดฉากการบันทึกเทป!

ทันทีที่สิ้นเสียงของหลิ่วหยุนฉิง ทุกคนต่างหันไปมองเย่เว่ยหยางโดยพร้อมเพรียง

อย่างน้อยที่สุดในตอนนี้ คนที่มีฝีมือการแต่งเพลงออริจินัลแข็งแกร่งที่สุดในวงก็คือเย่เว่ยหยาง วงจะไปได้ไกลแค่ไหนในรายการก็ต้องฝากความหวังไว้ที่เขาทั้งสิ้น

ใช่ว่าพวกหยางเซียวและพุดดิ้งจะแต่งเพลงเองไม่เป็น แต่ระดับฝีมือย่อมสู้เย่เว่ยหยางที่จบเอกการประพันธ์บทเพลงมาโดยตรงไม่ได้ ซึ่งเพลง 'เจวี๋ยเฉียง' (ดื้อรั้น), ‘ตี้อีเทียน’ (วันแรก) และเพลงที่ยังไม่ได้ปล่อยอย่างซานชิว (เนินเขา) ก็พิสูจน์พรสวรรค์ของเขาได้เป็นอย่างดีแล้ว

เย่เว่ยหยางยิ้มรับสายตาของทุกคนอย่างถ่อมตัว ก่อนเอ่ยด้วยความมั่นใจว่า "พี่หลิ่ววางใจได้ครับ พวกเราจะพยายามอย่างเต็มที่!"

"ในเมื่อมาแข่งแล้ว เป้าหมายเดียวคือการพุ่งชนตำแหน่งแชมป์!"

"ทหารที่ไม่คิดอยากเป็นนายพลไม่ใช่ทหารที่ดี ผู้เข้าแข่งขันที่ไม่หวังแชมป์ก็ไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขันที่ดีเหมือนกัน ผมจะทุ่มสุดตัวครับ!"

เย่เว่ยหยางคนเดิมนั้นมีพรสวรรค์ด้านการแต่งเพลงอยู่แล้ว พอเขามาสืบทอดพรสวรรค์นี้ บวกกับมีคลังเพลงฮิตจากความทรงจำในชาติก่อนคอยหนุนหลัง ระดับความมั่นใจของเย่เว่ยหยางในตอนนี้จึงเต็มเปี่ยม ต่อให้ต้องประชันฝีมือกับราชาเพลงรุ่นเก๋า อัจฉริยะนักแต่งเพลง หรือดาราท็อปสตาร์ เขาก็พร้อมชน!

"มีความมั่นใจแบบนี้ก็ดีแล้ว!" หลิ่วหยุนฉิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เธอต้องการความกล้าหาญประเภทลูกโคเพิ่งคลอดไม่กลัวเสือแบบนี้แหละ

---

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถตู้ธุรกิจทั้งสองคันก็เลี้ยวเข้าสู่สตูดิโอถ่ายทำระบบปิดแถบชานเมืองนครเซี่ยงไฮ้

"ที่นี่คือสตูดิโออัดรายการงั้นเหรอ?" พวกเย่เว่ยหยางมองสำรวจอาคารตรงหน้าจากลานจอดรถภายในด้วยความสนอกสนใจ

สตูดิโอแห่งนี้เป็นอาคารชั้นเดียวที่กว้างขวางมโหฬารจนดูราวกับสนามฟุตบอล แม้จะดูเหมือนมีแค่ชั้นเดียว แต่เพื่อรองรับการเซ็ตฉากและเวทีการแสดง เพดานจึงสูงชันเท่ากับตึกสามสี่ชั้นเลยทีเดียว

"สตูดิโออัดรายการของพวกเว็บสตรีมมิ่งส่วนใหญ่ก็แบบนี้แหละ กว้านซื้อที่ดินผืนใหญ่สร้างอาคารชั้นเดียวขนาดยักษ์ แล้วเนรมิตเวทีระบบปิดไว้ข้างใน ส่วนหลังเวทีก็จัดเป็นห้องพักผ่อนและห้องสัมภาษณ์ของแขกรับเชิญ ไม่เหมือนพวกสถานีโทรทัศน์ที่จะเซ็ตฉากในตึกของสถานีเอง" หลิ่วหยุนฉิงคอยอธิบายเกร็ดความรู้ในวงการบันเทิงให้วงหน้าใหม่ฟังอย่างตั้งใจ

"ป่ะ ฉันจะพาเข้าไปข้างใน"

สมาชิกวง No Closing Band เดินลงจากรถไปสมทบกับกลุ่มผู้ช่วย รวมคณะแล้วราว ๆ แปดเก้าคนพากันเดินมุ่งหน้าเข้าสู่สตูดิโอ

ห่างออกไปห้าหกสิบเมตรบนถนนฝั่งตรงข้าม ลานจอดรถกลางแจ้งคลาคล่ำไปด้วยกลุ่มแฟนคลับและช่างภาพรับจ้างถ่ายรูปดาราที่มารอเฝ้าดนตรี ทันทีที่เห็นวง No Closing Band ลงจากรถ ทุกคนก็ยกกล้องติดเลนส์ซูมขนาดยักษ์รัวชัตเตอร์ใส่ทันที ก่อนจะเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กัน

"นั่นใครน่ะ?"

"ไม่รู้สิ น่าจะเป็นวงดนตรีหน้าใหม่ที่มีรายชื่อในประกาศของรายการมั้ง?"

"อ๋อ วง No Closing Band เหรอ? ช่วงนี้เพลงใหม่สองเพลงของพวกเขาก็ดังอยู่นะ!"

"ก็งั้น ๆ แหละ ฝีมือพอมี แต่ยังห่างชั้นกับ 'พี่ชาย' ของพวกเราอีกไกล"

"แน่นอนอยู่แล้ว ลู่เหยาของบ้านเราได้รางวัลเพลงยอดเยี่ยมแห่งปีจากงานแผ่นเสียงทองคำเชียวนะ เป็นถึงอัจฉริยะทางดนตรี วงหน้าใหม่จะเอาอะไรมาสู้!"

"หึ ลู่เหยาก็งั้น ๆ แหละ อยู่ต่อหน้าราชาเพลงรุ่นพี่อย่างเฉินหลานก็ต้องทำตัวเป็นน้องเล็ก ตอนเฉินหลานกวาดรางวัลจนมือไม้อ่อน ลู่เหยายังไม่ได้เข้าวงการเลยด้วยซ้ำ ถอยไปต่อคิวข้างหลังนู่นไป"

"เฉินหลาน? ก็แค่อดีตราชาเพลงตกยุคไปแล้วป่ะ ยุคนี้ท็อปสตาร์ตัวจริงต้องหลีจือของบ้านเรา ทั้งสวย ทั้งแต่งเพลงเก่ง อัลบั้มใหม่ขายแผ่นซีดีได้ตั้งห้าแสนแผ่น ยอดดิจิทัลพุ่งเกินล้านชุด ยอดของเฉินหลานตอนนี้เทียบไม่ติดหรอก!"

"เหอะ หลีจือเนี่ยนะ? ก็แค่ผู้หญิงแพศยาที่เหยียบย่ำแฟนเก่าขึ้นมาดังเท่านั้นแหละ..."

คุยกันได้ไม่กี่ประโยค แฟนคลับแต่ละบ้านก็เปิดศึกทะเลาะกันเองเสียแล้ว ช่วยไม่ได้ เพราะนอกจากวง No Closing Band แล้ว แขกรับเชิญกลุ่มอื่นต่างก็มีหัวหน้าแฟนคลับคอยตามคุมตารางงาน บรรยากาศรายการประกวดแข่งขันแบบนี้ย่อมมีความเข้มข้นดุเดือดเป็นทุนเดิม แฟนคลับแต่ละบ้านต่างไม่ยอมใคร และเชื่อมั่นว่าศิลปินของตัวเองเจ๋งที่สุด ย่อมต้องคว้าแชมป์ได้แน่นอน ถ้าไม่ทะเลาะกันสิแปลก

ทว่า พวกเขากลับมีความเห็นตรงกันอยู่เรื่องหนึ่ง... คือวง No Closing Band น่าจะเป็นกลุ่มที่กระจอกและไร้น้ำหนักที่สุดในบรรดาแขกรับเชิญ ทั้งชั่วโมงบินน้อย ผลงานก็น้อย คงจะผูกขาดตำแหน่งอันดับบ๊วยและตกรอบไปตามระเบียบ

---

ในขณะที่แฟนคลับด้านนอกกำลังเสียดายแทน และแอบคิดไว้ในใจแล้วว่าหลังจากวงนี้ตกรอบไป ใครจะมาร่วมรายการแทนดี สมาชิกวง No Closing Band ก็เดินตามทีมงานเข้ามาถึงห้องพักส่วนตัวหลังเวทีเรียบร้อยแล้ว

iQIYI ในฐานะแพลตฟอร์มยักษ์ใหญ่ระดับแนวหน้าของประเทศนั้นกระเป๋าหนักมาก แขกรับเชิญแต่ละกลุ่มได้รับจัดสรรห้องพักพ่วงห้องแต่งตัวขนาดตึกยี่สิบตารางเมตร พื้นที่กว้างขวางสะดวกสบาย ไม่ต้องไปเบียดเสียดกันในห้องรวมเหมือนรายการทุนต่ำ สวัสดิการและต้อนรับที่วงหน้าใหม่ได้รับนับว่าดีเยี่ยมทีเดียว

ช่างแต่งหน้าห้าคนของรายการมารอแสตนด์บายอยู่ในห้องเรียบร้อย ทันทีที่มาถึง ทุกคนก็เริ่มนั่งประจำที่เพื่อแต่งหน้าตามการแจกแจงของพี่หลิว ช่างแต่งหน้าประจำวง

หลังจากพี่หลิวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทีม เธอก็ทุ่มเทศึกษาอย่างหนักว่าจะแต่งหน้าให้สมาชิกทั้งห้าคนอย่างไรเพื่อให้ดึงจุดเด่นและกลบจุดด้อยบนใบหน้าได้มากที่สุด รวมถึงต้องเข้ากับบุคลิกของแต่ละคนด้วย ผลลัพธ์ออกมาน่าประทับใจมาก ฝีมือดีกว่าช่างแต่งหน้าที่โรงเรียนเคยจ้างคราวก่อนหลายเท่า! อย่างน้อยเย่เว่ยหยางส่องกระจกแล้วยังแอบทึ่งกับความหล่อเหลาระดับเทพบุตรของตัวเองในกระจกจนแทบจำไม่ได้

"ไม่เลวเลย หล่อระเบิด ภาพลักษณ์แบบนี้แค่ขึ้นไปยืนบนเวทีเฉย ๆ ไม่ต้องร้องสักคำ ก็ตกแฟนคลับสาว ๆ ได้เป็นกองแล้ว" หลิ่วหยุนฉิงกอดอกมองสำรวจสมาชิกในวงด้วยความพึงพอใจ

แม้จะบอกว่านักร้องต้องสู้กันด้วยผลงานเพลง แต่ในยุคที่ตัดสินกันด้วยหน้าตา การมีรูปลักษณ์ที่ดีย่อมเป็นไพ่เหนือกว่าใบหนึ่ง นักร้องสองคนที่เก่งเท่ากัน คนที่หน้าตาดีกว่าย่อมได้เปรียบและมีฐานนิยมสูงกว่า แม้ทุกคนจะปากบอกว่าพรสวรรค์สำคัญที่สุด แต่ยามมองใครก็มักจะดูที่รูปร่างหน้าตาก่อน แล้วค่อยชื่นชมความสามารถภายในทีหลัง

โชคดีที่วง No Closing Band มีดีทั้งพรสวรรค์และหน้าตา สมาชิกชายแต่ละคนหล่อเหลาโดดเด่น ส่วนดอกไม้หนึ่งเดียวอย่างพุดดิ้ง พอแต่งองค์ทรงเครื่องอย่างพิถีพิถันแล้วก็สวยงามมาก เพียงแต่สไตล์ที่พี่หลิววางให้เธอคือสายแบ๊วน่ารัก ติดสติกเกอร์รูปดาวระยิบระยับที่หางตาพ่วงด้วยผมทรงทวินเทล

มองว่าน่ารักก็น่ารักมากจริง ๆ แหละ... แต่ในสายตาของหยางเซียวที่เคยเห็นด้านดุดันโหดร้ายของเธอมาก่อน ภาพตรงหน้านี้มันคือหมาป่าห่มหนังแกะชัด ๆ ...

"พุดดิ้ง ลุคเธอน่ารักขนาดนี้ มันจะไม่ขัดกับนิสัยจริงไปหน่อยเหรอ..." หยางเซียวเอ่ยปากรนหาที่ตาย

พลันมีสายตาพิฆาตเปี่ยมด้วยรังสีอำมหิตพุ่งตรงมาทันที พุดดิ้งยิ้มแยกเขี้ยวแต่ตาไม่ยิ้มด้วยพลางถามเสียงเรียบ "ทำไม? หมายความว่าตัวจริงฉันไม่น่ารักงั้นเหรอ?"

"น่ารักสิ... น่ารักจะตาย... เหมาะสมที่สุดเลยจ้า..." หยางเซียวหดคอหนี ตอบเสียงอ้อมแอ้มอย่างขลาดกลัว

"เอาละ ๆ เลิกเล่นกันได้แล้ว ทุกคนเตรียมตัว ตรวจสอบบทรายการอีกรอบ แขกรับเชิญคนอื่นน่าจะมาครบกันแล้ว เทปเปิดตัวกำลังจะเริ่มอัดในไม่ช้านี้" หลิ่วหยุนฉิงเดินเข้ามาสั่งการเป็นครั้งสุดท้าย "พวกเธอชั่วโมงบินน้อยที่สุดในบรรดาแขกรับเชิญทั้งหมด จะต้องเป็นกลุ่มแรกที่เดินเข้าฉากถ่ายทำ ตั้งสติและดึงความกระปรี้กระเปร่าออกมาให้เต็มที่ ข้อควรระวังในการอัดรายการวาไรตี้ที่ฉันเคยสอนไป จำให้ขึ้นใจ อย่าให้มีอะไรผิดพลาดเด็ดขาด"

"เทคนิคการตัดต่อระดับปีศาจของพวกรายการวาไรตี้น่ะร้ายกาจมาก มันสามารถตัดต่อหาเรื่องดึงรถทัวร์และพวกนักเลงคีย์บอร์ดมารุมด่าพวกเธอได้ง่าย ๆ เพราะงั้นอยู่หน้ากล้องต้องจริงจังและรอบคอบที่สุด!"

"จำได้ใช่ไหม!"

ทุกคนเก็บรอยยิ้มและตอบรับด้วยน้ำเสียงจริงจังขรึมตึง "รับทราบครับ/ค่ะ พวกเราจะระมัดระวังอย่างเต็มที่ร้อยเปอร์เซ็นต์แน่นอน!"

"ดีมาก!"