9 No Closing Band!

บทที่ 9: No Closing Band!

"จะให้ชื่ออะไรดีน้า..."

พุดดิ้งเอามือเท้าคาง เหม่อมองภาพสายลมพัดเอื่อยผ่านผืนหญ้าในสวนหย่อม สมองของเธอตื้อไปหมด

อันที่จริงก่อนหน้านี้เธอเคยคิดไว้สองสามชื่อเหมือนกัน แต่ก็รู้สึกว่ามันยังไม่ค่อยโดนเท่าไหร่

พอมองดูผืนหญ้าที่ลู่เอนไปตามแรงลมตรงหน้า พุดดิ้งก็เกิดไอเดียแล่นขึ้นมาในหัวทันที!

"หรือพวกเราจะชื่อว่า วงสายลมแห่งคิมหันต์ (Summer Breeze) ดีไหม?"

"ช่วงนี้ก็จวนจะหมดหน้าร้อนพอดี ชื่อนี้เหมาะมากเลย แถมยังสื่อความหมายว่าเพลงของพวกเราจะเหมือนกับสายลมในฤดูร้อนที่โชยมาให้คนฟังรู้สึกสบายใจด้วย"

เย่ เว่ยหยางแอบกระตุกมุมปากเล็กน้อย พอได้ยินคำว่า "สายลมแห่งคิมหันต์" ในหัวเขาก็พาลนึกไปถึงเพลงสุดฮิตเพลงหนึ่งในโลกก่อนทันที ชวนหลุดโฟกัสฉิบหาย...

ส่วนคนอื่นๆ ก็ดูท่าทางจะไม่ค่อยปลื้มชื่อนี้เท่าไหร่เหมือนกัน

"ไม่ไหวอ่ะ 'สายลมแห่งคิมหันต์' ฟังดูสายดนตรีอินดี้โลกสวยเกินไป ชื่อแบบนี้เหมาะกับพวกวงผสมสไตล์โฟล์ค (Folk) มากกว่า แต่แนวเพลงของวงเราแทบจะไม่มีอะไรเฉียดกรายคำว่าโฟล์คเลยนะ?"

หยางเซียวทำท่าดีดกีตาร์ประกอบพลางพูดอย่างปลงๆ "มันมีที่ไหนเล่า เพลงโฟล์คที่ใช้กีตาร์ไฟฟ้าโซโล่พ่นไฟน่ะ?"

"ชื่อมันนุ่มนิ่มเกินไป ไม่มีกลิ่นอายของวงดนตรีเลยสักนิด" จิงป๋ออันส่ายหัวดุ๊กดิ๊ก ก่อนจะเสนอขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

"งั้นเอาชื่อ วงคูลเพลย์ (Coolplay) เป็นไง! วงดนตรีที่ทั้งคูลทั้งเล่นดนตรีกันโครตมันส์!"

*คูลเพลย์... มันก็วง Coldplay ชัดๆ เลยนี่หว่า* เย่ เว่ยหยางเอามือกุมขมับ รู้สึกเหนื่อยใจไม่น้อย

ในโลกก่อน วง Coldplay ถือเป็นหนึ่งในวงดนตรีป๊อปร็อกที่โด่งดังและมีอิทธิพลที่สุดในวงการเพลงสากล ระดับตํานานค้างฟ้าเลยทีเดียว!

ถึงแม้ว่าบนโลกใบนี้จะไม่มีวงดนตรีชื่อนี้อยู่แล้วก็เถอะ แต่การจะให้เขาแบกชื่อนี้ไปใช้ มันก็อดรู้สึกแปร่งๆ ในใจไม่ได้อยู่ดี

เย่ เว่ยหยางกระแอมไอเบาๆ แล้วเอ่ยเรียบๆ

"ชื่อนี้มันดูทื่อและตรงตัวเกินไปหน่อย แถมไม่มีกิมมิคหรือองค์ประกอบที่เชื่อมโยงถึงพวกเราเลย มันไม่ค่อยมีความหมายน่ะ"

"ฉันคิดว่าสิ่งสำคัญมากของการตั้งชื่อวง คือมันต้องสอดรับกับสไตล์ดนตรีของพวกเรา พอคนฟังได้ยินปุ๊บ ภาพลักษณ์ของชื่อวงกับแนวเพลงมันจะส่งเสริมกันและกัน ทำให้คนจำเราได้แม่นยำขึ้น"

"การตั้งชื่อวงดนตรีเนี่ย ถ้าไม่แปลกแหวกแนวไปเลย ก็ต้องเรียบง่ายจำง่าย หรือไม่ก็ต้องตรงกับแนวเพลงของวง"

"ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเราตั้งชื่อวงว่า 'วงเนอร์สเซอรี่ดูแลแม่สุกรหลังคลอด' ชื่อมันแปลกพิลึกขนาดนี้ พอคนอื่นได้ยินปุ๊บ ร้อยทั้งร้อยต้องเกิดความอยากรู้อยากเห็นแน่นอน แล้วก็จะไปเสิร์ชหาเพลงของวงนี้มาลองฟังดู"

พุดดิ้งได้ยินเย่ เว่ยหยางยกตัวอย่างแบบนั้นก็ทำตาโตด้วยความสยดสยอง รีบสะบัดหน้าจนหัวสั่นหัวคลอนปฏิเสธพัลวัน "ฉันไม่เอาชื่อ 'วงดูแลแม่หมูหลังคลอด' อะไรนั่นเด็ดขาดนะ! ชื่อบ้าบอคอแตกอะไรเนี่ย!"

เย่ เว่ยหยางหัวเราะขำพลางส่ายหน้า

"ฉันแค่ยกตัวอย่างให้เห็นภาพเฉยๆ นี่แหละคือพลังของชื่อวงที่แปลกแหวกแนว อย่างน้อยที่สุดมันก็จุดชนวนความอยากรู้อยากเห็นของคนได้"

"ชื่อที่แปลกใหม่มันดึงดูดสายตาคนได้ง่าย ต่อให้ตอนแรกเขาไม่อยากฟังเพลงของวงนี้ แต่ก็อาจจะยอมกดเข้ามาลองฟังดูสักครั้งเพราะความอยากรู้"

"นอกจากแนวทางสร้างความแปลกใหม่แล้ว อีกวิธีคือการตั้งชื่อที่เรียบง่ายและจำง่าย เช่น วงซิมเปิล (Simple), วงแสงจันทร์ (Moonlight), วงป็อปลาร์ขาว (Little White Poplar) อะไรทำนองนี้ ชื่อพวกนี้แม้จะดูธรรมดาไปหน่อย แต่ข้อดีคือมันจำง่ายมาก ฟังแค่ครั้งเดียวก็ไม่ลืม สไตล์มินิมอลแบบนี้คนทั่วไปก็ชอบกันเยอะนะ"

"ชื่อแบบนั้นก็น่าเบื่อตายชัก พูดออกไปนึกว่าโชว์การแสดงดนตรีของเด็กประถม ไม่เร้าใจเลย"

หยางเซียวเบะปาก จิตวิญญาณชาวร็อกในตัวทำให้เขาไม่สามารถยอมรับชื่อวงที่ราบเรียบไร้ความหวือหวาแบบนี้ได้

เย่ เว่ยหยางหงายมือสองข้างแล้วอธิบายต่อ

"งั้นก็เหลืออีกวิธีหนึ่ง คือตั้งชื่อให้ตรงตามแนวทางดนตรีของวง ชนิดที่ว่าคนฟังได้ยินชื่อปุ๊บก็รู้ทันทีว่าวงนี้เล่นแนวไหน"

"เช่น ถ้าเป็นวงแนวแจ๊สบลูส์ (Jazz Blues) ก็อาจจะชื่อวง สโมกเกอร์ (The Smokers), ไปป์ยักษ์ (Big Pipe), บลูส์บราเธอร์ส (Blues Brothers) หรือวง วินด์เซอร์ (Windsor)"

"ถ้าเป็นวงสายเฮฟวี่เมทัล (Heavy Metal) ก็อาจจะตั้งชื่อว่า ทูตจากนรก (Hell Messenger), หัตถ์พระเจ้า (Hand of God), บลัดดี้แมรี่ (Bloody Mary) หรือวง คลั่งระเบิด (Fury)"

"ถ้าเป็นวงพังก์ (Punk) ก็อาจจะเป็น วงกางเกงขาด (Ripped), วงนีออน (Neon) หรือวง หมุดกบฏ (Rebel Rivet)"

"สรุปคือ การเอาดีไซน์ตามแนวทางดนตรีมาตั้งชื่อวง ก็เป็นตัวเลือกที่เข้าท่าเหมือนกัน"

"แต่ปัญหามันอยู่ตรงนี้... วงของพวกเรามีแนวเพลงที่แน่ชัดแล้วหรือยังล่ะ?"

เย่ เว่ยหยางกวาดสายตามองเพื่อนร่วมวงทุกคน

"หยางเซียวชอบเล่นร็อกเน้นจังหวะหนักๆ (Rhythm Rock), พุดดิ้งถนัดแนวซอฟต์ร็อกละมุนๆ (Slow Rock), ต้าเหว่ยไม่ต้องพูดถึง จิตวิญญาณร็อกเข้าเส้นไปแล้ว ส่วนจิงปาก็ชอบดนตรีเน้นบรรยากาศ (Ambient Music) กับแนวบลูส์"

"ส่วนตัวผมเอง... ชอบมันทุกแนวเลย เป็นคนที่ไม่มีสไตล์ตายตัว ร็อก, ป็อป, บลูส์, อิเล็กทรอนิกส์ หรือแม้แต่โฟล์คก็พอได้หมด เพราะในฐานะนักแต่งเพลง มันจำเป็นต้องทำความเข้าใจดนตรีที่หลากหลายอยู่แล้ว"

"พวกเราเอาสไตล์ร้อยแปดพันเก้ามามิกซ์รวมกันขนาดนี้ ในอนาคตวงนี้จะก้าวไปทางแนวไหน ตัวผมเองยังตอบไม่ได้เลย เพราะฉะนั้นการจะเอาเรื่องแนวเพลงมาตั้งชื่อวงดนตรีมันเลยเป็นเรื่องยากมาก"

"ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด วงของพวกเราน่าจะเป็นวงดนตรีแนววาไรตี้ที่มีสไตล์หลากหลายและปรับเปลี่ยนได้ตลอดเวลา คงไม่สามารถเอาคำว่า ร็อก, พังก์ หรือป็อป คำใดคำหนึ่งมาครอบจักรวาลได้หรอก"

พุดดิ้งถอนหายใจเฮือกใหญ่ พูดอย่างอ่อนใจว่า

"เว่ยหยาง นายพูดมายาวเหยียดตั้งยืดยาว สุดท้ายมันก็เท่ากับไม่ได้ช่วยอะไรเลยนี่หว่า"

"อันนั้นก็ไม่ได้ อันนี้ก็ไม่เหมาะ แล้วสรุปเราต้องตั้งชื่อว่าอะไรล่ะเนี่ย"

"เพราะงั้นไง ในเมื่อสไตล์ของทุกคนไม่เหมือนกัน เราก็ตั้งชื่อวงที่มีส่วนร่วมของทุกคนซะเลยสิ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าวงนี้คือผลผลิตที่เกิดจากการหลอมรวมของพวกเราทุกคน"

เย่ เว่ยหยางยิ้มกว้าง พลางพูดจาบอกใบ้อย่างมีนัยสำคัญ "พวกเราสามารถเล่นคำพ้องเสียงจากชื่อของแต่ละคนได้นะ"

"จิงป๋ออัน, พุดดิ้ง, อู๋ต้าเหว่ย, หยางเซียว แล้วก็ผม" เขาใช้นิ้วชี้ไล่เรียงไปทีละคนก่อนจะเสนอไอเดีย

"ผมมีความคิดดีๆ อยู่ชื่อนึง"

"ชื่อวงสามารถหยิบเอาเสียงพ้องจากชื่อของพวกเราคนละคำมารวมกัน"

"คำว่า 'จิง' จากจิงป๋ออัน, 'บู้' (พู่) จากพุดดิ้ง, 'ต้า' จากต้าเหว่ย, 'หยาง' จากหยางเซียว แล้วก็คำว่า 'เย่' จากชื่อของผม มารวมกันเป็นชื่อวงว่า: จินเย่ปู่ต่าหยาง (คืนนี้ไม่ปิดทำการ) หรือเรียกสั้นๆ ว่า 'วงไม่ปิดทำการ' (No Closing Band) พวกนายคิดว่าไง?"

อันที่จริง ตอนที่ทุกคนกำลังนั่งถกเถียงกันนัวเนียเมื่อครู่ เย่ เว่ยหยางก็แวบไอเดียนี้ขึ้นมาในหัวแล้ว

และยิ่งคิด เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าชื่อนี้มันเจ๋งมากจริงๆ!

"จินเย่ปู่ต่าหยาง? (คืนนี้ไม่ปิดทำการ?)"

พวกพุดดิ้งพึมพำทวนชื่อวงนี้เบาๆ อยู่สองสามรอบ พลางนำไปขบคิดพิจารณาอย่างละเอียด

"ฟังดูไม่เลวเลยแฮะ แถมชื่อวงยังไปพ้องเสียงล้อกับชื่อ 'เย่ เว่ยหยาง' นักร้องนำของเราพอดีเป๊ะเลยด้วย"

พุดดิ้งตบมือฉาด ดวงตาคู่สวยยิ้มหยีจนโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว พลางเอ่ยเย้าเย้าว่า

"นักร้องนำชื่อ 'เว่ยหยาง' (ค่ำคืนยังอีกยาวไกล) วงของเราเลย 'จินเย่ปู่ต่าหยาง' (คืนนี้ไม่ปิดทำการ) สินะ?"

อู๋ต้าเหว่ยเค่นหัวเราะหึ "เหอะ เล่นมุกพ้องเสียงได้ฝืดสนิทใจจริงนะนาย"

"แต่มันกลับเข้ากันได้อย่างเหลือเชื่อเลยว่ะ! มีตัวอักษรที่เป็นตัวแทนจากชื่อของพวกเราทุกคนอยู่ในนั้น มันมีความหมายน่าจดจำมาก โคตรคูลเลย!" หยางเซียวเอ่ยขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

เขา รู้สึกว่าชื่อนี้มันเท่ดี แถมยังได้กลิ่นอายความขบถแบบชาวร็อกนิดๆ ให้ความรู้สึกเหมือนค่ำคืนปาร์ตี้คอนเสิร์ตสุดเหวี่ยงที่ไม่มีวันเลิกรา

"ชื่อเต็มคือ 'คืนนี้ไม่ปิดทำการ' แต่เวลาเรียกเท่ๆ สั้นๆ ก็คือ 'วงไม่ปิดทำการ' (No Closing Band) ชื่อวงแบบนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก จำง่าย แถมจุดชนวนความอยากรู้ของคนได้ดี และที่สำคัญคือมีความหมายลึกซึ้งกับพวกเรา ฉันว่าผ่านเลยชื่อนี้" จิงป๋ออันลูบคางพลางสรุปความเห็น

เย่ เว่ยหยางพยักหน้ายิ้มรับ

"ใช่ เข้าใจง่าย มีเอกลักษณ์ และมีความหมาย ไม่มีชื่อไหนจะเหมาะกับวงของพวกเราไปมากกว่าชื่อนี้อีกแล้ว"

พุดดิ้ง หยางเซียว และคนอื่นๆ หันมาสบตากัน ก่อนจะพยักหน้าตกลงพร้อมกันโดยพร้อมเพรียง

"โอเค! งั้นนับจากนี้เป็นต้นไป วงดนตรีของพวกเรา จะมีชื่อว่า 'No Closing Band' !"

ทุกคนลุกขึ้นยืนพลางยื่นมืออกมาวางซ้อนทับกันตรงกลาง ก่อนจะตะโกนก้องออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่า

"No Closing Band! สู้โว้ย!"

มือทั้งห้าถูกชูสะบัดขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างทรงพลัง ภายใต้แสงแดดที่สาดส่อง ใบหน้าของทุกคนต่างแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขและเปี่ยมไปด้วยความหวัง