ตอนที่ 27 ยอดปรมาจารย์จับตามอง มาได้ถูกเวลาพอดี! (ตอนที่สี่)

ตอนที่ 27 ยอดปรมาจารย์จับตามอง มาได้ถูกเวลาพอดี! (ตอนที่สี่)

บู๊ตึ๊งรุ่งโรจน์!

บรรดาผู้อาวุโสระดับยอดปรมาจารย์ที่อยู่ในลานประลอง พอได้ยินแบบนี้ก็ถึงกับชะงักไปตามๆ กัน

พวกเขานึกไม่ถึงเลยว่า หลิวหยางที่เป็นแค่ศิษย์อารามสายบนตัวเล็กๆ คนหนึ่ง จะไปเกี่ยวโยงกับคำว่า "บู๊ตึ๊งรุ่งโรจน์" ได้ยังไง?

ถึงแม้เข้าอารามมาได้แค่สิบเอ็ดเดือน ก็มีพลังพอที่จะเข้าร่วมงานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนได้แล้ว ความก้าวหน้าในการฝึกฝนทิ้งห่างอัจฉริยะแห่งอารามสายบนไปไกลลิบ สมศักดิ์ศรีการเป็นยอดอัจฉริยะแห่งวิถียุทธ์อย่างแท้จริง

แต่ว่า...

บู๊ตึ๊งไม่ใช่สำนักเล็กๆ ไก่กาอาราเร่ที่ไหนนะ แต่เป็นถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วหล้า!

ระยะเวลาในการบ่มเพาะศิษย์ของบู๊ตึ๊งน่ะ....

เขาไม่ได้นับกันแค่สิบปีที่เข้าอารามหรอกนะ แต่เขานับจากอายุขัยของศิษย์ขอบเขตก่อนพฤกษา ที่ยืนยาวถึงสองร้อยปีต่างหาก

โดยใช้มาตรฐานเวลาสองร้อยปีนับเป็นหนึ่งรุ่น

ในช่วงเวลาสองร้อยปีนี้ งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนจะถูกจัดขึ้นถึงสองร้อยครั้ง!

ต่อให้เป็นศิษย์ร้อยอันดับแรกแห่งอารามสายบนคนไหน พอมาอยู่ต่อหน้าตัวเลขสองร้อยครั้งอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ก็ดูไร้ค่าไปเลย

สำหรับยอดปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ที่อย่างน้อยๆ ก็มีอายุขัยยืนยาวถึงห้าร้อยปี ในชั่วชีวิตของพวกเขา จะได้เห็นยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์จำนวนมหาศาล โผล่พรวดขึ้นมาจากอารามสายบนอย่างไม่ขาดสาย

พอเห็นบ่อยๆ เข้า มันก็กลายเป็นเรื่องธรรมดา ไม่ได้มีค่าอะไรแล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงมหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ ที่มีอายุขัยยืนยาวถึงพันปีเลย

พรสวรรค์ในการฝึกฝนของหลิวหยางดีไหมน่ะเหรอ?

ดีมาก!

ถึงขั้นสร้างสถิติการฝึกฝนที่รวดเร็วที่สุดของอารามสายบนบู๊ตึ๊งไปแล้ว!

แต่การฝึกวิถียุทธ์น่ะ เขาไม่ได้ดูแค่พรสวรรค์ในการฝึกฝนเท่านั้นหรอกนะ

สำหรับยอดปรมาจารย์และมหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์แล้ว สิ่งที่พวกเขาให้ความสำคัญมากกว่าก็คือ พรสวรรค์ด้านวรยุทธ์!

ต่อให้ฝึกฝนได้เร็วแค่ไหน มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก!

เพราะสุดท้ายก็จะไปติดแหง็กอยู่ที่จุดสูงสุดของขอบเขตก่อนพฤกษา ทะลวงคอขวดไปไม่ได้อยู่ดี

มีเพียงผู้ที่มีพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์โดดเด่นเท่านั้น ถึงจะสามารถตระหนักรู้ "สภาวะยอดปรมาจารย์" ทะลวงผ่านอุปสรรคอันยิ่งใหญ่ และก้าวขึ้นเป็นยอดปรมาจารย์แห่งยุคได้

ในบู๊ตึ๊ง ต้องเป็นระดับยอดปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ขึ้นไปเท่านั้น ถึงจะมีค่า!

ถ้าต่ำกว่ายอดปรมาจารย์ลงมา ก็ไม่มีค่าอะไรเลย เป็นได้แค่ศิษย์บู๊ตึ๊งธรรมดาๆ เท่านั้นแหละ

"หรือว่าหลิวหยางคนนี้ จะมีพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ที่โดดเด่นสุดๆ วิชาตัวเบาและเพลงกระบี่อาจจะไม่ได้แค่บรรลุขั้นสมบูรณ์งั้นรึ?!"

"ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ ถึงจะคู่ควรกับคำประเมิน 'บู๊ตึ๊งรุ่งโรจน์' จากท่านเจ้าสำนัก!"

บรรดาผู้อาวุโสระดับยอดปรมาจารย์ทุกคน ต่างพากันครุ่นคิดในใจ สายตาทุกคู่หันขวับไปจับจ้องที่หลิวหยางอย่างพร้อมเพรียง

แทบอยากจะมองทะลุตัวหลิวหยาง เพื่อดูว่าเขาแอบซ่อนอะไรเอาไว้อีกกันแน่

แต่เห็นได้ชัดว่า พวกเขาที่เป็นแค่ยอดปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ ไม่มีทางมองทะลุได้หรอก!

มีแค่มหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ไม่กี่คนเท่านั้น ที่มองจนตาเป็นประกายวาววับ แล้วปรบมือหัวเราะร่วนออกมา "ที่ท่านเจ้าสำนักพูดมาถูกต้องที่สุด สมควรแล้วที่บู๊ตึ๊งเราจะยิ่งใหญ่!"

การที่มหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์แต่ละคนแสดงท่าทีแบบนี้ มันยิ่งทำให้บรรดาผู้อาวุโสระดับยอดปรมาจารย์ รู้สึกคันไม้คันมืออยากรู้จนแทบทนไม่ไหว

ต่างพากันหันไปมองซ่งหยวนเฉียว หวังว่าจะได้รับคำอธิบาย

แต่ซ่งหยวนเฉียวกลับไม่ยอมอธิบายออกมาตรงๆ แถมยังทำตัวลึกลับ แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า "ผู้อาวุโสทุกท่านอย่าเพิ่งใจร้อนไปเลย งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ถึงตอนนั้นทุกอย่างก็จะกระจ่างเองนั่นแหละ!"

ถึงแม้ประโยคนี้จะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่มันก็ทำให้บรรดาผู้อาวุโสระดับยอดปรมาจารย์ที่อยู่ในลานประลอง พากันกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที

ศิษย์อารามสายบนอย่างหลิวหยาง ยังแอบซ่อนความแข็งแกร่งเอาไว้อีกงั้นรึ!

ลมปราณภายในอาจจะมากกว่าแปดพันสาย ลึกล้ำกว่านั้นอีก?

หรือว่า วิชาตัวเบากับเพลงกระบี่ จะมีวิชาไหนบรรลุขั้นขีดสุดไปแล้ว?!

ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ มันก็หมายความว่า หลิวหยางไม่ได้มีแค่พรสวรรค์ในการฝึกฝนที่น่าทึ่งเท่านั้น แต่พรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ก็โดดเด่นสุดๆ ไปเลยน่ะสิ!

ศิษย์ที่ฝึกฝนได้เร็วโคตรๆ แถมพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ยังแข็งแกร่งทะลุปรอท!

นี่แหละคือยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ของแท้!

นี่มันต้นกล้าชั้นยอดของยอดปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ หรืออาจจะไปถึงระดับมหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์เลยด้วยซ้ำ!

เรื่องนี้ทำเอาบรรดาผู้อาวุโสระดับยอดปรมาจารย์ของบู๊ตึ๊ง แต่ละคนรู้สึกตื่นเต้นจนเนื้อเต้นขึ้นมาทันที

ในฐานะผู้อาวุโสระดับยอดปรมาจารย์ของบู๊ตึ๊ง ใครบ้างล่ะจะไม่อยากเห็นศิษย์บู๊ตึ๊ง มียอดอัจฉริยะวิถียุทธ์โผล่มาเยอะๆ และแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ?!

โดยเฉพาะในยุคแห่งการแย่งชิงอันดุเดือดนี้ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งอื่นๆ รวมถึงหกราชวงศ์ใหญ่ หรือแม้แต่ราชวงศ์ทั่วไป ต่างก็มียอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ผุดขึ้นมามากมาย

แต่บู๊ตึ๊งกลับให้ความรู้สึกเหมือนยิ่งรุ่นยิ่งแย่ลงซะอย่างงั้น

ถึงแม้ส่วนหนึ่งจะเป็นเพราะจางซานเฟิง ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งบู๊ตึ๊งนั้น แข็งแกร่งเกินไป รัศมีเจิดจ้าเกินไป จนไปบดบังแสงสว่างของบรรดาศิษย์บู๊ตึ๊งคนอื่นๆ จนหมดก็ตาม

แต่นั่นมันก็ทำให้คนทั้งเขาบู๊ตึ๊งรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่ดี

ในสำนักไม่มีตัวตึงระดับยอดอัจฉริยะ ที่พอจะเอาไปเชิดหน้าชูตา และไต่อันดับติดท็อปๆ ใน "ทำเนียบมังกรซ่อน" หรือ "ทำเนียบยอดปรมาจารย์" แห่งเสินโจวได้เลย

ซ่งชิงซู ถึงแม้จะมีพรสวรรค์ใช้ได้ และก้าวเข้าสู่ "ทำเนียบมังกรซ่อน" ได้แล้วก็เถอะ แต่อันดับของเขามันก็รั้งท้ายเกินไปหน่อย

ช่างไม่สมกับอันดับความยิ่งใหญ่ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์บู๊ตึ๊งเอาซะเลย!

เรียกได้ว่าแค่พอถูไถไปได้เท่านั้น ถ้าคิดจะเอาไปเชิดหน้าชูตาล่ะก็ มันยังห่างชั้นอีกเยอะ

เทียบคนเก่งกว่าก็ไม่ได้ แต่ก็ยังดีกว่าคนกากกว่า มันน่ากระอักกระอ่วนใจสุดๆ

ในเวลาแบบนี้ หากบู๊ตึ๊งสามารถมียอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ ที่สามารถไปโลดแล่นโชว์เทพใน "ทำเนียบมังกรซ่อน" โผล่มาสักคนล่ะก็....

ถ้าอย่างนั้น ทุกคนตั้งแต่บนลงล่างของบู๊ตึ๊ง ก็จะได้มีหน้ามีตาไปด้วย

ยุทธภพแห่งเสินโจวนั้นวุ่นวายสุดๆ แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แต่ละแห่งก็มีบารมีคับฟ้า คุมพื้นที่ของตัวเองอยู่ พวกเขาจะไม่ยอมลงมาเข่นฆ่ากันง่ายๆ หรอก

ด้วยเหตุนี้ "ทำเนียบมังกรซ่อน" และ "ทำเนียบยอดปรมาจารย์" จึงกลายเป็นสมรภูมิสำหรับให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แต่ละแห่ง ใช้เป็นที่แสดงความยิ่งใหญ่และบารมีของตัวเอง

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไหนแข็งแกร่งหรือไม่ ก็ดูว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไหน มีศิษย์ติด "ทำเนียบมังกรซ่อน" กับ "ทำเนียบยอดปรมาจารย์" มากกว่ากัน และอันดับสูงกว่ากัน?

และการที่บรรดายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ ไปแข่งขันปั่นแรงค์ใน "ทำเนียบมังกรซ่อน" และ "ทำเนียบยอดปรมาจารย์" นั้น แท้จริงแล้วมันก็คือการเป็นตัวแทนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ไปต่อสู้เข่นฆ่ากับโลกภายนอกนั่นเอง!

เรื่องนี้มันส่งผลต่อผลประโยชน์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แต่ละแห่งในแผ่นดินเสินโจวเลยนะ

ตอนนี้บู๊ตึ๊ง ก่อตั้งสำนักมานับพันปี ไม่ว่าจะภายในเทือกเขาบู๊ตึ๊ง หรือสถานที่ต่างๆ ทั่วแผ่นดินเสินโจว รากฐานทุกอย่างได้ถูกปูเอาไว้อย่างมั่นคงแล้ว

มีรากฐานความยิ่งใหญ่ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์พึงมีครบถ้วน

แต่ถ้าอยากจะก้าวหน้าไปอีกขั้น เพื่อให้ได้รับผลประโยชน์มากขึ้น และยกระดับชื่อเสียงของบู๊ตึ๊งในเสินโจวให้สูงขึ้น ภายใต้เงื่อนไขที่จะไม่ทำสงครามกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งอื่นๆ ล่ะก็

สิ่งที่สามารถทำได้ ก็มีแค่การส่งยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ ไปตะลุยปั่นแรงค์ใน "ทำเนียบมังกรซ่อน" และ "ทำเนียบยอดปรมาจารย์" เท่านั้นแหละ

เรียกได้ว่า เวลานี้แหละคือช่วงเวลาที่บู๊ตึ๊ง กำลังต้องการ "ยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์" จำนวนมหาศาลอย่างเร่งด่วนที่สุด

การปรากฏตัวของหลิวหยาง....

ทำให้ซ่งหยวนเฉียวที่มักจะกลุ้มใจกับเรื่องนี้อยู่เสมอ ถึงกับอดไม่ได้ที่จะปรบมือหัวเราะร่วนออกมา สมควรแล้วที่บู๊ตึ๊งจะยิ่งใหญ่!

มาได้ถูกเวลาพอดี!

เขาคือบุคลากรที่บู๊ตึ๊งกำลังต้องการตัวด่วนสุดๆ!

ถึงแม้ซ่งหยวนเฉียวจะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่มันก็ทำให้บรรดาผู้อาวุโสระดับยอดปรมาจารย์ของบู๊ตึ๊ง พากันข่มความร้อนรนในใจเอาไว้ แล้วเริ่มตั้งตารอคอยงานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนครั้งนี้อย่างใจจดใจจ่อ

งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนปีนี้ ได้รับความสำคัญจากทั้งบนและล่างของบู๊ตึ๊งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

แถมยังเป็นที่จับตามองของท่านเจ้าสำนัก และถูกจ้องมองจากบรรดาผู้อาวุโสระดับยอดปรมาจารย์อย่างไม่วางตา

เรื่องนี้ทำเอาบรรดาศิษย์อารามสายบนที่ลงทะเบียนเข้าร่วมประลองอยู่ด้านล่าง ถึงกับใจสั่นสะท้าน สัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันหนักอึ้งจนอธิบายไม่ถูก และยิ่งรู้สึกตื่นเต้นเคร่งเครียดหนักกว่าเดิม

ถึงแม้จะไม่เข้าใจ ว่าทำไมแค่งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนเล็กๆ ถึงได้ดึงดูดความสนใจจากท่านเจ้าสำนัก และบรรดาผู้อาวุโสระดับยอดปรมาจารย์ ซึ่งเป็นถึงบุคคลระดับบิ๊กเบิ้มแห่งแผ่นดินเสินโจวได้มากมายขนาดนี้

แต่พวกเขาก็รู้ดีว่า...

นี่คือโอกาสทองที่หาได้ยากยิ่ง!

ถ้าโชว์ฟอร์มได้ดีในการประลอง แล้วดันไปเข้าตาผู้อาวุโสคนไหนเข้าล่ะก็ นั่นหมายความว่าชีวิตจะได้พุ่งทะยานขึ้นฟ้าไปเลย!

สำหรับศิษย์อารามสายบนแล้ว นี่คือโอกาสทองที่ในรอบร้อยปีจะโผล่มาสักครั้ง!

ทำเอาบรรดาศิษย์อารามสายบนที่ยืนมุงดูอยู่รอบนอก อิจฉาตาร้อนผ่าวจนตาแดงก่ำไปหมดแล้ว

แทบอยากจะตบหน้าตัวเองสักฉาด ที่ดันมีพลังกากเกินไป จนพลาดโอกาสทองระดับยอดเยี่ยมขนาดนี้!

และภายในเขตพักผ่อน เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาจำนวนมหาศาลจากด้านบนที่จับจ้องมา

หลิวหยางก็รู้สึกพูดไม่ออกสุดๆ!

โดยเฉพาะสายตาของซ่งหยวนเฉียว และมหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์อีกหลายคนที่จ้องมองมา มันทำให้ใจเขาเต้นตึกตัก แม่งเอ๊ย โดนมองทะลุปรุโปร่งหมดแล้ว ความแข็งแกร่งโดนแฉอีกแล้วสิเนี่ย!

ภายใต้สายตาของมหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ ลมปราณภายใน รวมไปถึงวิชาตัวเบาและเพลงกระบี่ของเขา ถูกมองทะลุจนหมดเปลือก ปิดบังเอาไว้ไม่ได้เลย

แต่โชคดีที่สิ่งที่ทำให้หลิวหยางรู้สึกใจชื้นขึ้นมาหน่อย ก็คือเขาไม่ได้สัมผัสถึงความประสงค์ร้ายใดๆ เลย

นี่ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

และในเวลาเดียวกัน เขาก็ล้มเลิกความคิดที่จะค่อยๆ เผยความแข็งแกร่งออกมาทีละนิดไปเลย

ไม่มีความจำเป็นแล้ว โดนมองทะลุไปหมดแล้ว จะมาทำเป็นม้ามืดเซอร์ไพรส์อะไรอีก สู้เปิดอัลติใส่เต็มสูบ จัดหนักจัดเต็มตั้งแต่เริ่มไปเลยดีกว่า!