ตอนที่ 9 เคล็ดวิชาใจบู๊ตึ๊ง มรรคาบรรลุสวรรค์

ตอนที่ 9 เคล็ดวิชาใจบู๊ตึ๊ง มรรคาบรรลุสวรรค์

หลังจากสงบสติอารมณ์อันตื่นเต้นลงได้แล้ว หลิวหยางก็หันไปมองสิ่งของอื่นๆ ที่ได้รับแจกมาหลังจากเลื่อนขั้นเข้าสู่อารามสายบน

กระบี่มาตรฐานที่ตีขึ้นจากเหล็กนิลหนึ่งเล่ม!

กระบี่เล่มนี้มีความเหนียวแน่นเป็นพิเศษ สามารถทนรับแรงเหวี่ยงอันมหาศาลได้อย่างสบายๆ

เพียงพอให้จอมยุทธ์ที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตก่อนพฤกษาใช้งานได้แล้ว!

หากนำไปวางขายข้างนอก กระบี่เล่มนี้มีมูลค่าถึงหนึ่งพันตำลึงเงิน!

แต่สำหรับศิษย์อารามสายบนของบู๊ตึ๊งทุกคน กลับได้รับแจกคนละเล่ม

"บู๊ตึ๊งนี่ป๋าจริงๆ!"

หลิวหยางชักกระบี่เหล็กนิลออกมาลองแกว่งไกวดูสองสามครั้ง สัมผัสถึงความเหนียวแน่นของตัวกระบี่ แล้วอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

กระบี่เหล็กนิลเล่มนี้ รูปลักษณ์ภายนอกดูธรรมดา ไม่ได้มีจุดเด่นอะไร

แต่ด้วยคุณสมบัติความเหนียวแน่นอันไร้เทียมทานของมัน หากนำไปให้พวกจอมยุทธ์ในยุทธจักรภายนอกล่ะก็ มันก็ไม่ต่างอะไรกับยอดศาสตราวุธเลยทีเดียว

แต่ศิษย์บู๊ตึ๊ง กลับมีถือกันคนละเล่ม!

สถานะศิษย์บู๊ตึ๊งนี่มันฟินจริงๆ!

นอกจากนี้ ยังมีคัมภีร์วิชายุทธ์อีกสามเล่ม ได้แก่ เคล็ดวิชาใจบู๊ตึ๊ง เพลงกระบี่บู๊ตึ๊ง และ วิชาตัวเบาบู๊ตึ๊ง

เรียกได้ว่า จัดเต็มมาให้ครบเซ็ต ทั้งเคล็ดวิชาลมปราณ เพลงกระบี่ และวิชาตัวเบา

แม้จะพูดได้ว่า ส่วนใหญ่ก็เป็นแค่วิชายุทธ์พื้นฐานที่เพิ่มกลิ่นอายความเป็นบู๊ตึ๊งเข้าไปนิดหน่อยก็ตาม

แต่จอมยุทธ์ที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตก่อนพฤกษา ก็คือช่วงเวลาของการวางรากฐานนี่แหละ

วิชายุทธ์ที่ลึกล้ำจนเกินไป กลับจะไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง

เขาเปิดคัมภีร์ทั้งสามเล่มขึ้นมา แล้วกวาดสายตาอ่านทีละเล่ม

หลิวหยางก็รู้ได้ทันทีว่า วิชายุทธ์ทั้งสามแขนงนี้ เหมาะสมกับเขาที่สุดแล้ว

เพียงพอให้เขาฝึกรวดเดียวไปจนถึงขอบเขตก่อนพฤกษาได้เลย

และเมื่อก้าวเข้าสู่ขอบเขตก่อนพฤกษาแล้ว ย่อมมีวิชายุทธ์ขั้นสูงรอให้เขาไปเรียนรู้อยู่อีก

ในจุดนี้ บู๊ตึ๊งช่างคิดเผื่อศิษย์ในสำนักได้อย่างรอบคอบไร้ที่ติจริงๆ

เรื่องการดันลูกศิษย์เนี่ย บู๊ตึ๊งเขาเอาจริง!

เขาไม่รอช้า เปิด เคล็ดวิชาใจบู๊ตึ๊ง ขึ้นมา แล้วเริ่มเดินลมปราณเพื่อฝึกฝนทันที

เมื่อเริ่มโคจร เคล็ดวิชาใจบู๊ตึ๊ง ลมปราณภายในจุดตันเถียน ก็เริ่มไหลเวียนไปตามเส้นชีพจรวิเศษทั้งแปด

เคล็ดวิชาใจบู๊ตึ๊ง นั้นเที่ยงตรงและอ่อนโยน ช่วยทะนุถนอมเส้นชีพจร เมื่อโคจรเคล็ดวิชารอบแล้วรอบเล่า ลมปราณที่กลั่นมาจากพลังโลหิตล้วนๆ ก็ค่อยๆ สลัดสีแดงเลือดออกไป

"ฟู่!"

กว่าครึ่งค่อนวันผ่านไป เมื่อเห็นว่าลมปราณนับร้อยสายภายในจุดตันเถียนได้เปลี่ยนเป็นสีขาวขุ่น หลิวหยางก็พ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด

ฝึกเคล็ดวิชาลมปราณสำเร็จแล้ว!

นับจากนี้ไป การกลั่นลมปราณก็ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีดิบเถื่อนอย่างการเผาผลาญพลังโลหิตอีกแล้ว

แต่เป็นการโคจร เคล็ดวิชาใจบู๊ตึ๊ง โดยตรง เพื่อใช้สภาวะที่อ่อนโยนที่สุดในการกลั่นสกัดพลังกายเป็นลมปราณ และเพิ่มพูนลมปราณภายใน

การโคจรเคล็ดวิชาเพื่อกลั่นลมปราณนั้นอ่อนโยนอย่างยิ่ง ไม่เพียงแต่จะไม่ทำให้ปราณบริสุทธิ์เสียหายแล้ว ประสิทธิภาพในการกลั่นยังสูงปรี๊ดอีกด้วย

ยามที่กลั่นปราณบริสุทธิ์เป็นลมปราณภายใน ก็จะไม่สูญเสียพลังโลหิตไปด้วย

ส่วนการจุดไฟเผาพลังโลหิตโดยตรงเพื่อกลั่นลมปราณนั้น จะทำให้พลังโลหิตสูญหายไป

เมื่อมีเคล็ดวิชาลมปราณ มันก็เหมือนกับการแปลงพลังงานแบบไร้รอยต่อ

และนอกเหนือจากนี้ เคล็ดวิชาลมปราณยังสามารถช่วยทะนุถนอมเส้นชีพจรทั่วร่างได้อีกด้วย

จุดนี้สำคัญอย่างยิ่งยวด การฝึกในขอบเขตลมปราณภายในและขอบเขตหลังพฤกษานั้น สิ่งที่ฝึกก็คือเส้นชีพจรนี่แหละ

นอกจากการทะลวงชีพจรหลักทั้งยี่สิบเส้นของชีพจรวิเศษทั้งแปดแล้ว มันยังสามารถช่วยทะนุถนอม หล่อเลี้ยง และขยายเส้นชีพจรแขนงต่างๆ ของชีพจรหลักได้อีกด้วย

เมื่อทะลวงเข้าสู่ขอบเขตก่อนพฤกษา และสามารถสูดซับพลังธรรมชาติได้แล้ว เคล็ดวิชาลมปราณขั้นสูงหลายๆ วิชา ล้วนต้องอาศัยเส้นชีพจรแขนงเล็กๆ จำนวนมากเหล่านี้

เส้นชีพจรแขนงนั้น เดิมทีก็บอบบางและเล็กจิ๋ว ราวกับเส้นเลือดฝอย ซึ่งเปราะบางอย่างยิ่ง

หากไม่วางรากฐานไว้ล่วงหน้า และหล่อเลี้ยงให้มันเหนียวแน่นขึ้น

มันก็จะได้รับความเสียหายได้ง่ายดายมาก!

เมื่อเส้นชีพจรเสียหายแล้ว การจะฟื้นฟูให้กลับมาเหมือนเดิมนั้นยากแสนยาก

ถึงตอนนั้น ต่อให้มีเคล็ดวิชาลมปราณขั้นสูงอยู่ในมือ ก็ไม่อาจฝึกฝนได้

เส้นทางสู่วิถียุทธ์ ต้องก้าวขึ้นไปทีละขั้น ไม่มีทางที่จะก้าวกระโดดทีเดียวถึงสวรรค์ได้หรอก

หากต้องการฝึกฝนวิชายุทธ์ขั้นสูงให้ราบรื่นไร้อุปสรรค ก้าวขึ้นเป็นยอดปรมาจารย์วรยุทธ์ ไปจนถึงมหาปรมาจารย์วรยุทธ์

ก็ต้องปูรากฐานให้แน่นหนา!

หากปูรากฐานไม่ดี ต่อให้ได้รับยอดคัมภีร์ระดับเทพมา ก็ได้แต่มองตาปริบๆ ไม่มีทางฝึกได้เลย

และ เคล็ดวิชาใจบู๊ตึ๊ง นี่แหละ คือรากฐานของเคล็ดวิชาลมปราณขั้นสูงเหล่านั้นของบู๊ตึ๊ง

ปัจจุบันบู๊ตึ๊งมีเคล็ดวิชาลมปราณขั้นสูงอยู่สองวิชา วิชาหนึ่งคือ วิชาเก้าตะวันบู๊ตึ๊ง อีกวิชาหนึ่งคือ วิชาพลังไร้ขีดจำกัดหยางบริสุทธิ์

วิชายุทธ์ทั้งสองวิชานี้ ล้วนเป็นสิ่งที่จางซานเฟิงดัดแปลงมาจากคัมภีร์ที่หลงเหลืออยู่ของเคล็ดวิชาเก้าตะวัน

โดยหลอมรวมหลักการทางวิถียุทธ์อันล้ำลึกเข้าไปมากมาย จนอานุภาพไม่ได้ด้อยไปกว่าเคล็ดวิชาเก้าตะวันต้นฉบับเลยแม้แต่น้อย

ซึ่งตัวจางซานเฟิงเอง ก็ฝึกฝนวิชาพลังไร้ขีดจำกัดหยางบริสุทธิ์

แต่วิชานี้ ขึ้นชื่อเรื่องหยางบริสุทธิ์ ซึ่งก็คือวิชาพรหมจรรย์อย่างแท้จริง

ยิ่งฝึกฝนด้วยร่างกายที่บริสุทธิ์ผุดผ่องนานเท่าไหร่ อานุภาพก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น!

อานุภาพของมันนั้นน่าสะพรึงกลัวก็จริง แต่หลิวหยางกลับไม่มีความคิดที่จะแตะต้องเคล็ดวิชาลมปราณวิชานี้เลยสักนิด

อุตส่าห์ทะลุมิติมาอยู่ในโลกยุทธภพรวมมิตรได้ทั้งที เขาก็ไม่อยากจะต้องรักษาความบริสุทธิ์ไปตลอดชีวิตหรอกนะ!

เพราะเหตุนี้ ทางเลือกของเขาก็มีเพียงวิชาเก้าตะวันบู๊ตึ๊งเท่านั้น

เคล็ดวิชาลมปราณบู๊ตึ๊งก็คือขั้นตอนของการปูรากฐาน

ยิ่งปูรากฐานไว้ดีเท่าไหร่ เมื่อถึงเวลาฝึกวิชาเก้าตะวันบู๊ตึ๊ง ก็จะยิ่งฝึกได้ไวขึ้นเท่านั้น!

เคล็ดวิชาลมปราณเป็นเช่นไร เพลงกระบี่และวิชาตัวเบาก็ล้วนเป็นเช่นนั้น

แม้บู๊ตึ๊งจะเป็นสำนักตั้งใหม่ รากฐานที่แท้จริงย่อมไม่อาจเทียบเคียงกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดมานับพันนับหมื่นปีได้

แต่ขุมกำลังระดับดินแดนศักดิ์สิทธิ์หน้าใหม่ ก็มีข้อดีของมัน นั่นคือวิชายุทธ์ขั้นสูงต่างๆ มีข้อจำกัดที่ต่ำมาก และสามารถเรียนรู้ได้ง่าย

สิ่งเดียวที่ยังขาดหายไป ก็คือยอดวิชาประจำสำนักที่สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วยุทธภพเท่านั้น

เมื่อเทียบกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งอื่น บู๊ตึ๊งยังขาดยอดวิชาประจำสำนักอยู่

แต่หลิวหยางกลับไม่รู้สึกตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

มีปรมาจารย์ระดับเทพเซียนอย่างจางซานเฟิงอยู่ทั้งคน ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ได้เรียนรู้วิชายุทธ์ที่เทียบเท่ากับยอดวิชาประจำสำนักหรอก

อย่างน้อยหลิวหยางก็แน่ใจเรื่องหนึ่ง

นั่นก็คือหมัดเทพไทเก๊กและกระบี่เทพไทเก๊ก ซึ่งเป็นสองวิชายุทธ์ที่แฝงไปด้วยหลักการแห่งวิถียุทธ์อันล้ำลึก จางซานเฟิงได้คิดค้นมันขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว

เพียงแต่เขายังไม่ได้ถ่ายทอดมันให้กับเหล่าศิษย์ก็เท่านั้น

สองวิชายุทธ์นี้ มีขีดจำกัดล่างที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่กลับมีขีดจำกัดบนที่สูงลิบลิ่ว หรือจะพูดว่าไร้ขีดจำกัดเลยก็ว่าได้!

หากฝึกได้ไม่ดี มันก็เป็นแค่รำไทเก๊ก เอาไว้ใช้บำรุงสุขภาพ

แต่ถ้าหากฝึกได้ดีล่ะก็ สามารถเข้าถึงวิถีแห่งหยินหยางได้โดยตรงเลย!

นี่คือยอดวิชาที่ส่งตรงถึงขอบเขตเทวมนุษย์!

สำหรับเรื่องนี้ หลิวหยางรู้สึกตั้งตารออย่างยิ่ง!

เรียกได้ว่า ศิษย์เขาบู๊ตึ๊งนั้น ถูกท่านปรมาจารย์จางซานเฟิงปูทางเตรียมไว้ให้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้งแล้ว

ขอเพียงแค่แสดงพรสวรรค์ทางวิถียุทธ์ออกมาให้เห็น

จางซานเฟิงย่อมถ่ายทอดวิชาให้จนหมดไส้หมดพุงอย่างแน่นอน!

หากเปลี่ยนเป็นขุมกำลังดินแดนศักดิ์สิทธิ์อื่นล่ะก็ อย่าว่าแต่เรียนยอดวิชาประจำสำนักเลย ต่อให้เป็นแค่วิชายุทธ์ขั้นสูง

ก็ยังต้องตั้งเงื่อนไขยุ่งยากมากมาย และต้องผ่านการทดสอบเป็นกระบุงถึงจะเรียนได้

ไม่ใช่แค่มีพรสวรรค์แล้วจะจบเรื่องเสียหน่อย!

พูดได้เลยว่า การได้อยู่ที่เขาบู๊ตึ๊ง แถมยังมีระบบปล่อยบอทคอยช่วยเหลือ

เส้นทางสู่วิถียุทธ์ของหลิวหยางนั้น ถูกถางจนราบเรียบ กลายเป็นมรรคาอันกว้างใหญ่ที่ทอดตรงสู่สวรรค์ไปตั้งนานแล้ว!

ขอบเขตเทวมนุษย์อยู่แค่เอื้อม!

หลิวหยางกำหมัดแน่น ภายในใจเต็มไปด้วยความตื่นเต้นเต้นรัว

ยอดฝีมือขอบเขตเทวมนุษย์ ในแผ่นดินเสินโจว จะถูกยกย่องให้เป็นถึงปรมาจารย์เทวมนุษย์เชียวนะ!

ต่อให้เป็นในโลกยุทธภพรวมมิตร ที่มีหกมหาอาณาจักรแย่งชิงความเป็นใหญ่ และดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั่วหล้าฟาดฟันกันนี้

นั่นก็ยังถือเป็นตัวตนระดับผู้เดินหมากอย่างแท้จริง!

เป็นยอดฝีมือที่สามารถเดินหมากชี้ชะตาแผ่นดินเสินโจวได้อย่างแท้จริง!

และในยามนี้ มรรคาอันกว้างใหญ่ที่ทอดตรงสู่ขอบเขตเทวมนุษย์ ก็ได้มาปรากฏอยู่แทบเท้าของเขาแล้ว

รอเพียงให้เขาก้าวเดินและมุ่งหน้าต่อไปเท่านั้น

จะมีอะไรบนโลกนี้ฟินไปกว่านี้อีกไหมเนี่ย?!

ที่สำคัญที่สุดก็คือ เส้นทางสายนี้มันไม่ได้ยากลำบากอะไรเลย ออกจะง่ายดายซะด้วยซ้ำ!

ซึ่งอุปสรรคที่ยากที่สุด ก็มีแค่การไปเตะซ่งชิงซูให้พ้นทาง แล้วแย่งตำแหน่งศิษย์พี่ใหญ่แห่งวิถียุทธ์มาแทนที่ก็เท่านั้นแหละ

แต่การจะแซงหน้าซ่งชิงซูน่ะ ขอแค่มีมือก็ทำได้แล้วป่ะ!?

เมื่อคิดได้เช่นนั้น หลิวหยางก็อดไม่ได้ที่จะหลุดขำออกมา