ตอนที่ 5 ปล่อยบอทสิบห้าวัน เสริมรากฐานขั้นปลาย!
ตอนที่ 5 ปล่อยบอทสิบห้าวัน เสริมรากฐานขั้นปลาย!
ตอนที่ 5 ปล่อยบอทสิบห้าวัน เสริมรากฐานขั้นปลาย!
แกปล่อยบอทเป็นเวลาสิบวัน ฝึกฝน ท่ามวยผสมผสานลมปราณบู๊ตึ๊ง รวมทั้งสิ้นสี่ร้อยแปดสิบครั้ง!
รับผลลัพธ์การปล่อยบอท!
ตูม!
กระแสความอบอุ่นมหาศาลพลุ่งพล่านออกมาจากความว่างเปล่า ไหลทะลักเข้าสู่กระดูกและองคาพยพทั่วร่าง
ในห้วงคำนึง หลิวหยางรู้สึกราวกับว่าตนเองไม่ได้หลับไม่ได้นอนและไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทุ่มเทฝึกฝน ท่ามวยผสมผสานลมปราณบู๊ตึ๊ง อย่างหนักตลอดสิบวันเต็มถึงสี่ร้อยแปดสิบครั้ง!
ผลลัพธ์จากการปล่อยบอทถูกส่งต่อมาให้เขาทั้งหมด!
ไม่มีรั่วไหลออกไปแม้แต่นิดเดียว!
คนตัวจิ๋วในหน้าต่าง ระบบปล่อยบอท เป็นเสมือนร่างแยกของเขา
ยามนี้เมื่อกลับคืนสู่ร่างต้น จึงหลอมรวมกันได้โดยไร้ซึ่งรอยต่อ
พลังปราณบริสุทธิ์ทั่วร่างขยายตัวอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ทั้งผิวหนัง เส้นเอ็น กระดูก กล้ามเนื้อ และอวัยวะภายใน ต่างได้รับการยกระดับขึ้นในทุกๆ ด้าน
เขาทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเสริมรากฐานขั้นปลายอย่างห้าวหาญ!
และดูเหมือนจะก้าวข้ามไปไกลกว่านั้นอีกด้วย!
เมื่อเขากำหมัดแน่น พละกำลังจากแขนทั้งสองข้างพุ่งสูงถึงหนึ่งพันชั่ง!
"เสริมรากฐานขั้นปลาย พละกำลังหนึ่งพันชั่ง!"
ดวงตาของหลิวหยางเป็นประกายโชติช่วง เขารู้สึกฮึกเหิมและเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจในความสำเร็จรวมถึงพลังอันมหาศาลนี้
ในช่วงห้าวันแรก เขาเลือกรับผลลัพธ์การปล่อยบอทแบบวันต่อวัน
แต่หลังจากนั้น เขาเลือกที่จะสะสมผลลัพธ์ไว้รวบยอดทีเดียวสิบวัน
เรียกได้ว่า ปล่อยบอทเพียงสิบห้าวัน ก็ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเสริมรากฐานขั้นปลายได้สำเร็จ
เสริมรากฐานขั้นปลาย คือระดับที่ได้จากการเคี่ยวกรำร่างกายด้วยวิชา ท่ามวยผสมผสานลมปราณบู๊ตึ๊ง
หากเทียบในแผ่นดินเสินโจว ระดับนี้ก็นับเป็นขีดจำกัดสูงสุดของวิชาเสริมรากฐานกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ในยุทธภพแล้ว
เมื่อมาถึงจุดนี้ เขาสามารถฝืนกลั่นสกัดพลังกายเพื่อสร้างลมปราณภายใน และทะลวงเข้าสู่ขอบเขตลมปราณภายในได้ทันที
พูดได้ว่าเพียงปล่อยบอทสิบห้าวัน หลิวหยางก็ก้าวมาถึงธรณีประตูของขอบเขตลมปราณภายในแล้ว
แน่นอนว่าหลิวหยางย่อมไม่เลือกที่จะฝืนทะลวงด่านในตอนนี้
เพราะหลังจากขั้นเสริมรากฐานขั้นปลายไปแล้ว วิชา ท่ามวยผสมผสานลมปราณบู๊ตึ๊ง จึงจะเริ่มแสดงอานุภาพที่แท้จริงของการเป็นวิชารากฐานชั้นเลิศออกมา
จากเสริมรากฐานขั้นปลายไปจนถึงขั้นสมบูรณ์ ยังมีการยกระดับที่มหาศาลรออยู่!
ตามที่หลิวหยางรู้มา ศิษย์อารามชั้นล่างของบู๊ตึ๊งส่วนใหญ่ เมื่อถึงขั้นเสริมรากฐานระดับสมบูรณ์ จะมีพละกำลังแขนสูงถึงสองพันชั่ง
พละกำลังหนึ่งพันชั่งกับสองพันชั่ง เมื่อนำไปใช้ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตลมปราณภายใน
รากฐานวรยุทธ์ที่สร้างขึ้นจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ราวกับฟ้ากับเหว
เพราะพลังฝีมือเกี่ยวข้องกับทุกส่วนของร่างกาย มันไม่ใช่แค่ความต่างของพละกำลังสองเท่าเพียงอย่างเดียว
แต่ปราณบริสุทธิ์ที่แฝงอยู่นั้นจะต่างกันอย่างน้อยสี่ถึงห้าเท่า!
ขอบเขตเสริมรากฐาน หัวใจสำคัญคือการทำให้ปราณบริสุทธิ์กล้าแกร่ง!
ยิ่งปราณบริสุทธิ์แข็งแกร่ง ยามกลั่นเป็นลมปราณภายใน ลมปราณที่ได้ย่อมมีปริมาณมหาศาล ประกอบกับความเร็วในการฟื้นฟู และปัจจัยอื่นๆ
ความเร็วในการสะสมลมปราณภายในจะต่างกันลิบลับ
และการฝึกฝนในขอบเขตลมปราณภายในรวมถึงขอบเขตหลังพฤกษา สิ่งที่ฝึกก็คือลมปราณภายในนี่เอง
ยิ่งปราณบริสุทธิ์แกร่ง ลมปราณภายในย่อมลึกล้ำ และความเร็วในการทะลวงสู่ขอบเขตก่อนพฤกษาก็จะยิ่งรวดเร็วขึ้น!
ในขณะเดียวกัน ความลุ่มลึกของลมปราณภายในยังส่งผลต่อความแข็งแกร่งของปราณก่อนพฤกษาหลังจากทะลวงด่านได้อีกด้วย
ทุกอย่างเชื่อมโยงกันเป็นทอดๆ
อาจกล่าวได้ว่า ความเหลื่อมล้ำในวิถียุทธ์ เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ขั้นเสริมรากฐานนี่เอง
ยิ่งวางรากฐานได้ดีเท่าไหร่ ผลกำไรในอนาคตย่อมมหาศาลขึ้นเท่านั้น!
หลิวหยางวางเป้าหมายไว้ที่ขอบเขตมหาปรมาจารย์ ย่อมไม่มีทางทำเรื่องตัดรอนรากฐานตัวเองเด็ดขาด
เขายังมีเวลาอีกเกือบหนึ่งปีก่อนจะครบกำหนดห้าปีนับจากเข้าสำนัก
เขายังมีเวลาเหลือเฟือที่จะฝึกฝนขั้นเสริมรากฐานให้ถึงระดับสมบูรณ์จนไม่อาจก้าวหน้าไปมากกว่านี้ได้อีก!
"ไม่ใช่แค่ปราณบริสุทธิ์ที่แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น..."
หลิวหยางสูดลมหายใจลึก การปล่อยบอทสิบห้าวันใน ระบบปล่อยบอท ที่ฝึกฝนท่ามวยอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั้งกลางวันกลางคืนนั้น นอกจากจะได้ปราณบริสุทธิ์ที่พุ่งทะยานแล้ว
เขายังได้รับความเข้าใจในวิชา ท่ามวยผสมผสานลมปราณบู๊ตึ๊ง มาอย่างมหาศาลอีกด้วย
ไม่มีมนุษย์คนไหนจะสามารถฝึกวิชานี้ซ้ำๆ ได้ถึงเจ็ดร้อยยี่สิบครั้งภายในเวลาเพียงสิบห้าวันโดยไม่พัก!
และแน่นอนว่า ย่อมไม่มีใครได้รับความเข้าใจในตัววิชามากมายขนาดนี้ภายในระยะเวลาอันสั้นเช่นกัน
สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดก็คือ...
หลังจากรับผลลัพธ์การปล่อยบอทมาแล้ว เท้าทั้งสองข้างของหลิวหยางราวกับหยั่งรากลึกลงในปฐพี
เขายืนได้อย่างมั่นคงยิ่งนัก ทุกย่างก้าวเปี่ยมไปด้วยท่วงทำนองที่ล้ำลึก
ท่ามวยคือวิชารากฐานของวรยุทธ์ ประโยชน์สูงสุดของมันคือการเคี่ยวกรำร่างกายและเสริมปราณบริสุทธิ์
ทว่าในวินาทีนี้ หลิวหยางกลับสัมผัสได้ถึงกระบวนท่าการต่อสู้มากมายที่แฝงอยู่ในวิชา ท่ามวยผสมผสานลมปราณบู๊ตึ๊ง นี้
เหตุผลนั้นเรียบง่ายมาก... ยืนให้มั่นคง ถึงจะต่อสู้ได้!
ไม่ว่าจะเปิดฉากโจมตีหรือตั้งรับ ก็สามารถส่งแรงออกมาได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ
ท่ามวยแทบจะกลายเป็นสัญชาตญาณของเขาไปแล้ว ทันทีที่เขายืน ท่าทางของเขาก็จะเข้าสู่ท่วงท่าของวิชามวยโดยอัตโนมัติ
และท่วงท่านั้น... มันคือท่วงท่าสำหรับการต่อสู้!
หยั่งรากลึกลงสู่ปฐพี สายตาตรวจตราแปดทิศ หูสดับฟังรอบด้าน!
"คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีผลพลอยได้แบบนี้ด้วย..."
หลิวหยางรู้สึกยินดีในใจ การได้รับความเข้าใจในการต่อสู้จากวิชาท่ามวยเป็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิดมาก่อน
เพราะเดิมที ท่ามวยเป็นเพียงวิธีเคี่ยวกรำร่างกายเพื่อเสริมปราณบริสุทธิ์เท่านั้น
ไม่ว่าจะเป็นท่ามวยชั้นเลิศเพียงใด เป้าหมายหลักก็คือการวางรากฐาน ไม่ได้มีไว้เพื่อใช้ต่อสู้โดยตรง
และคงไม่มีใครเอาท่ามวยไปใช้สู้กับใครจริงๆ
แต่หากพิจารณาให้ดี เรื่องนี้ก็สมเหตุสมผลอยู่
ในเมื่อท่ามวยคือรากฐานของวรยุทธ์ ย่อมต้องเกี่ยวข้องกับทุกแง่มุม
อีกทั้ง ท่ามวยผสมผสานลมปราณบู๊ตึ๊ง ยังเป็นวิชารากฐานที่จางซานเฟิงบัญญัติขึ้นมาด้วยตนเอง
จางซานเฟิงคือใครกัน?!
เขาคือยอดคนผู้ยิ่งใหญ่ที่เข้าถึงสัจธรรม นิ่งคือบำรุง ขยับคือสังหาร!
วิชาทุกแขนงที่เขาบัญญัติขึ้นย่อมแฝงไปด้วยหลักการอันล้ำลึกของวิถียุทธ์
เมื่อคิดได้เช่นนั้น หลิวหยางก็ยิ่งมีกำลังใจ เขาจัดการสั่งปล่อยบอทต่อไปทันที!
เขาตัดสินใจจะใช้เวลาอีกไม่กี่เดือนต่อจากนี้ ฝึกฝนวิชา ท่ามวยผสมผสานลมปราณบู๊ตึ๊ง ให้ถึงขีดสุด!
ขีดสุดของเขาเอง!
เพราะวิชาท่ามวยย่อมมีขีดจำกัด เมื่อฝึกไปถึงระดับหนึ่งแล้ว
การยกระดับปราณบริสุทธิ์จะเริ่มช้าลงจนแทบไม่เห็นผล
ศิษย์บู๊ตึ๊งส่วนใหญ่เมื่อฝึกมาถึงจุดนี้ ก็มักจะเลิกฝึกเพราะเห็นว่าไม่มีประโยชน์ที่จะเสียเวลาทำต่อไป
การสิ้นเปลืองเวลาและแรงกายมหาศาลเพื่อแลกกับผลลัพธ์เพียงน้อยนิด ย่อมไม่มีใครยอมทำ
แต่หลิวหยางไม่สนใจ เพราะเขาไม่ได้เป็นคนฝึกเอง ทุกอย่างเป็นหน้าที่ของคนตัวจิ๋วใน ระบบปล่อยบอท ที่จะปล่อยบอททำงานไป
แค่เวลาไม่กี่เดือน เขารอได้สบายมาก!
เมื่อคิดดังนั้น หลิวหยางก็เผยรอยยิ้มแบบนายทุนหน้าเลือดออกมา แล้วเดินออกจากห้องพักไป...
......
"เสริมรากฐานขั้นปลาย?!"
"เป็นไปได้ยังไง?!"
"เจ้านั่นไปกินยาอะไรมากันแน่?!"
"ไอ้ท่าทางเยาะแหยะแบบนั้น มีสิทธิ์อะไรมาทะลวงเข้าสู่ขั้นเสริมรากฐานขั้นปลายได้?!"
"บัดซบเอ๊ย!"
"......"
ในเวลาต่อมา เมื่อหลิวหยางเดินทอดน่องผ่านไป เหล่าคนที่เคยเมินเฉยต่อเขา ในตอนนี้ต่างก็ต้องเบิกตาค้าง จ้องมองตามแผ่นหลังของเขาไปอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
เดิมทีทุกคนคิดว่าเขาเป็นแค่คนโง่ที่ไม่รู้จักใช้เวลาอันมีค่ามาขยันฝึกท่ามวย กลับเอาแต่เดินเตร็ดเตร่ไร้สาระไปทั่ว
เป็นแค่คนโง่ที่ทำลายอนาคตและทิ้งโอกาสของตัวเองชัดๆ!
แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่า... เพียงชั่วข้ามคืน!
กลิ่นอายของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง และก้าวเข้าสู่ขั้นเสริมรากฐานขั้นปลายไปแล้ว!
ด้วยรากฐานที่สร้างจากวิชา ท่ามวยผสมผสานลมปราณบู๊ตึ๊ง ในระดับเสริมรากฐานขั้นปลาย เขาสามารถกลั่นปราณเป็นลมปราณภายใน เพื่อทะลวงเข้าสู่ขอบเขตลมปราณภายในได้แล้ว
การได้เลื่อนขั้นเป็นศิษย์สำนักสายบนนั้น นอนมาตั้งแต่อยู่ในมุ้งแล้ว!
ที่สำคัญคือ หลิวหยางเพิ่งเข้าสำนักมาได้เพียงสี่ปี เขายังมีเวลาเหลืออีกหนึ่งปีเต็มๆ ซึ่งเป็นเวลาที่เหลือเฟือมาก
เขายังสามารถก้าวไปได้ไกลกว่านี้อีก!
เรื่องนี้ทำให้ศิษย์อารามชั้นล่างจำนวนมากบนยอดเขาแห่งนี้ต่างอิจฉาจนตาแดงก่ำ!
ทำไมกันล่ะ?!
จิตใจที่เคยแน่วแน่ของแต่ละคน เริ่มสั่นคลอนและยากจะสงบลงได้
ไม่มีอะไรที่น่าโมโหไปกว่าการต้องมาเห็นคนใกล้ตัวพุ่งทะยานล่วงหน้าไปก่อนอย่างรวดเร็ว
ยิ่งไปกว่านั้น คนคนนั้นยังเป็นไอ้ขี้เกียจที่ชอบทำตัวน่าหมั่นไส้ด้วยการเดินลอยชายไปมาอีกต่างหาก!
บัดซบโว้ย!
ศิษย์อารามชั้นล่างหลายคนพลันรู้สึกว่าท่ามวยที่กำลังฝึกอยู่นี้... มันเริ่มจะไม่น่าฝึกขึ้นมาเสียแล้ว!