บทที่ 38 - แผนร้ายเริ่มปรากฏ ความแค้นอัดแน่นของมามอน, ฮุย, กู่!

บทที่ 38 - แผนร้ายเริ่มปรากฏ ความแค้นอัดแน่นของมามอน, ฮุย, กู่!

หลังจากเฉินซีอินบ่นกระปอดกระแปดไปสองสามประโยค

หน้าจอของแคปซูลชีวภาพก็สว่างขึ้น พร้อมกับเสียงสังเคราะห์ที่ดังตามมา

【เพื่อความปลอดภัยด้านสุขภาพของผู้เข้าสอบ และเพื่อป้องกันไม่ให้มีการแอบลักลอบใช้สารต้องห้ามเพื่อโกงการสอบ!】

【ผู้เข้าสอบทุกคนจะต้องค้างคืนภายในแคปซูลชีวภาพในคืนนี้ แคปซูลชีวภาพจะทำการตรวจสอบสภาพร่างกายของผู้เข้าสอบ หากพบว่าผู้เข้าสอบคนใดแอบใช้สารต้องห้าม จะถูกตัดสิทธิ์จากการสอบทันที!】

【ขอให้ผู้เข้าสอบทุกคนอยู่ในความสงบ แคปซูลชีวภาพจะปล่อยของเหลวสารอาหารสีเขียวออกมาเพื่อซ่อมแซมร่างกายของผู้เข้าสอบ และเพื่อรักษาสภาพร่างกายให้อยู่ในความพร้อมสูงสุดสำหรับการสอบ จะมีการปล่อยก๊าซยานอนหลับ ซึ่งมีส่วนผสมของตัวยาที่ช่วยฟื้นฟูสภาพจิตใจ และซ่อมแซมความเสียหายที่เกิดจากการทดสอบเจตจำนงในครั้งนี้】

【ต่อจากนี้ ทุกท่านจะได้รับฟังเสียงดนตรีอันผ่อนคลาย ขอให้ผู้เข้าสอบทุกคนโชคดีในการสอบ ราตรีสวัสดิ์!】

เสียงดนตรีเบาๆ บรรเลงขึ้น คลอเคล้าไปกับเสียงสายลมพัดแผ่วเบา และจังหวะที่ผ่อนคลาย

ผนังด้านในของแคปซูลชีวภาพมีรูเล็กๆ สี่รูเปิดออก

"ฟู่ๆ~~"

หมอกสีขาวลอยพวยพุ่งออกมาจากรูอย่างต่อเนื่อง ปกคลุมไปทั่วทั้งแคปซูลชีวภาพในชั่วพริบตา

ของเหลวสารอาหารสีเขียวค่อยๆ เอ่อล้นขึ้นมาจากด้านล่าง

เปลือกตาของเฉินซีอินเริ่มหนักอึ้ง เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงว่า: "แม่งเอ๊ย.. มีบังคับให้นอนด้วย... บ้าบออะไรวะเนี่ย.."

วินาทีต่อมา ภาพตรงหน้าเขาก็ดับวูบลง ก่อนจะหมดสติไป

……

ในขณะเดียวกัน ภายในถ้ำแห่งหนึ่งในมิติสอบเข้ามหาวิทยาลัย มีมารยักษ์สองตัวกำลังปรึกษาหารือกันอยู่

"จิกิรากัว ลาฟาปาซาเฮ มิซิวูซิดิซา!"

"มามอน·ฮุย พวกเราอุตส่าห์แกล้งทำตัวกาก หยุดอยู่แค่ระดับทองแดงขั้นสูงยอมถูกจับมาตั้ง 5 ปีแล้วนะ! 5 ปีเลยนะเว้ย! เมื่อไหร่แผนการจะสำเร็จสักทีวะ!"

"มามอน·กู่ ข้าจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ ถ้าไม่ได้บังเอิญไปเจออัจฉริยะเผ่ามนุษย์ที่ต่อสู้ข้ามรุ่นได้ล่ะก็ คงต้องรอต่อไปเรื่อยๆ นั่นแหละ"

……

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน

เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น

เฉินซีอินค่อยๆ ลืมตาขึ้น กวาดสายตามองไปรอบๆ ขณะที่กำลังงุนงงอยู่นั้น ของเหลวสารอาหารในแคปซูลก็ลดระดับลงอย่างรวดเร็ว ไหลลงสู่รูระบายที่ก้นแคปซูล ไม่นานก็แห้งสนิท

นี่มันระบบรีไซเคิลรักษ์โลกงั้นเหรอ?

ยังไม่ทันที่เฉินซีอินจะได้คิดอะไรต่อ กระแสน้ำก็พุ่งออกมาฉีดชำระล้างจากทั่วทุกทิศทาง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้น

【เริ่มกระบวนการทำความสะอาด กรุณาอย่าตกใจ เช้าวันใหม่ที่สดใส ขอให้ผู้เข้าสอบทุกคนเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง】

"เดี๋ยวก่อน ฉันทำความสะอาดตัวเองได้ ไม่ต้อง..... อู้อี้ๆ.... บุ๋งๆ..."

หลังจากโดนหมุนวนเป็นลูกข่างโธมัสอยู่พักใหญ่ ลวดลายวิญญาณบนผนังแคปซูลก็สว่างวาบขึ้น สายลมวิญญาณพัดโชยมาเป่าตัวเขาจนแห้งสนิทอย่างรวดเร็ว

และในตอนนั้นเอง สายรัดข้อมือข้อเท้าของเฉินซีอินก็ปลดล็อกดัง "แกร๊ก" ประตูแคปซูลเปิดออกดัง "แกร็กๆ" แล้วกลับคืนสู่สภาพเก้าอี้ตามเดิมอย่างรวดเร็ว

เฉินซีอินรู้สึกหน้ามืดตาลาย ทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดสภาพ ต้องใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะดึงสติกลับมาได้ ในใจก็แอบก่นด่า

แม่มันเถอะ!!

กระทรวงศึกษาธิการปีนี้ใครเป็นคนคุมวะ!!

เปลี่ยนขั้นตอนการสอบที่ปกติเขาทำกันมาดีๆ ให้กลายเป็นสภาพบ้าๆ บอๆ แบบนี้เนี่ยนะ!

เช้าวันใหม่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงั้นเหรอ ไปลงนรกซะเถอะ เต็มเปี่ยมไปด้วยความแค้นล่ะสิไม่ว่า!

"แกร๊ก~ ครืด~"

ในตอนนั้นเอง เสียงกลไกบางอย่างก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

"อะไรอีกล่ะเนี่ย ยังไม่จบอีกเหรอ!"

เฉินซีอินสะดุ้งโหยง ขนลุกซู่ไปทั้งตัว รู้สึกเหมือนมีเข็มทิ่มที่ก้น รีบเด้งตัวลุกพรวดออกจากเก้าอี้ทันที!

หลังจากตรวจสอบดูจนแน่ใจแล้วว่าไม่มีกับดักอะไรซ่อนอยู่ เขาก็หันกลับไปมอง พบว่ามีถาดเลื่อนยื่นออกมาจากด้านหลังเก้าอี้ บนถาดมีเอนเนอร์จี้บาร์แบบแท่งยาวที่เคลือบด้วยน้ำตาลหลากสีวางอยู่

【ขอให้ผู้เข้าสอบทุกคนรีบเติมพลังงานโดยด่วน จากนั้นให้ไปยังพื้นที่สอบของตนเอง】

เฉินซีอินมองดูเอนเนอร์จี้บาร์ เขาเคยได้ยินชื่อของเจ้านี่มาก่อน เอนเนอร์จี้บาร์ระดับ F แท่งเล็กๆ แค่แท่งเดียว ก็เพียงพอต่อความต้องการของร่างกายคนปกติได้ทั้งวัน เป็นของที่ขาดไม่ได้เวลาเดินทางไกล ราคาอยู่ที่ 100 หยวน

แต่แท่งเดียวมันจะไปอิ่มอะไรวะ?

จากนั้นเขาก็หยิบเอนเนอร์จี้บาร์ขึ้นมาพิจารณาดูใกล้ๆ

คำอธิบายบนฉลากเขียนไว้ว่า: หิวเมื่อไหร่ อ่อนล้าแค่ไหน ซัดเอนเนอร์จี้บาร์ตระกูลเฉินระดับ E เข้าไปสักแท่งสิ ขจัดความหิวให้สิ้นซาก ปลุกพลังความสดชื่นในทุกๆ วัน (รสช็อกโกแลต)

แม่มันเถอะ!

นี่มันสินค้าของตระกูลเขานี่หว่า!

ไอ้คนคิดสโลแกนโฆษณานี่มันยอดอัจฉริยะชัดๆ!

และในตอนนั้นเอง เขาก็สังเกตเห็นว่าที่มุมด้านหลังของเก้าอี้สอบ มีโลโก้เล็กๆ ติดอยู่ ซึ่งเป็นสินค้าของตระกูลเฉินจริงๆ ด้วย

ในวินาทีนั้น ภายในใจของเฉินซีอินก็เต็มไปด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก

.....

"ขอให้ผู้เข้าสอบทุกคนรีบไปยังสนามสอบที่ตรงกับสายพลังของตนเองโดยด่วน"

เจ้าหน้าที่ผู้ใช้พลังสายเสียงประจำฐานทัพ ใช้พลังพิเศษส่งเสียงกระจายเข้าไปในหูของทุกคนโดยตรง

บาเรียพลังงานที่ล้อมรอบตัวค่อยๆ สลายหายไป

เหล่านักเรียนต่างได้รับอิสระกลับคืนมา พากันจับกลุ่มคุยกันจอแจ บ่นอุบอิบเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของการสอบภาคทฤษฎีและการทดสอบเจตจำนงในปีนี้

"งั่มๆๆ!"

เฉินซีอินไม่ได้เข้าไปร่วมวงสนทนากับคนอื่นๆ หลังจากลุกขึ้นยืน เขาก็เดินตรงดิ่งไปทางประตูทางออก พลางแกะห่อเอนเนอร์จี้บาร์ ยัดเข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆ แล้วกลืนลงคอ

ในขณะเดียวกัน เขาก็กวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อหาหลินอู่

แต่พอมองดูรอบๆ แล้วก็ไม่เห็นวี่แวว คาดว่าไอ้หมอนี่คงใส่เกียร์หมาวิ่งแจ้นไปที่สนามสอบของตัวเองแล้วแหงๆ

เปลี่ยนชื่อเป็นไอ้หมาหลินซะเลยดีไหม วิ่งเร็วยังกับจรวด

เฉินซีอินส่ายหน้า แล้วก้าวเดินต่อไปข้างหน้า

ในเวลานี้ ประตูทางเข้าตอนแรกปิดลงแล้ว มีประตูบานใหม่ปรากฏขึ้นทางด้านขวา ซึ่งกำลังเปิดอ้าซ่าอยู่

เมื่อเขาเดินผ่านประตูบานใหม่มาโผล่ที่ทางเดิน ก็พบกับทางแยกหกสายอยู่เบื้องหน้า

บนป้ายบอกทางเขียนไว้ว่า สายธาตุ, สายเสริมกำลัง, สายพลังจิต, สายพิเศษ, สายรักษา, สายควบคุม

ผ่านวิวัฒนาการ การคลำหาทาง และการปฏิรูปการสอบเข้ามหาวิทยาลัย รวมถึงสถานการณ์ในสนามรบมานานหลายปี

การทดสอบในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ไม่ได้เอาผู้เข้าสอบทุกสายมารวมกันแล้วทดสอบพร้อมกันเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว แต่จะแบ่งประเภทการทดสอบตามสายพลัง ซึ่งแต่ละสายก็จะมีแนวทางการทดสอบที่แตกต่างกันไป

ต้องเข้าใจก่อนนะว่า คุณจะไปคาดหวังให้สายรักษามาแข่งทำดาเมจกับสายอื่นๆ ได้ยังไงล่ะ!

สายซัพพอร์ตจะไปทำดาเมจยังไงวะ?

ฮีลให้ศัตรูเหรอ แสงศักดิ์สิทธิ์จะสาดส่องลงมาที่แกงั้นสิ?

สายเสริมกำลังกับสายธาตุ ก็เอามาเทียบความเสียหายทางจิตวิญญาณกันไม่ได้หรอก เพราะสายเสริมกำลังพอเข้าประชิดตัวสายธาตุได้ ก็ตบเกรียนแตกได้สบายๆ

สายพลังจิตกับสายควบคุมก็ยิ่งเอามาเปรียบเทียบกันยากเข้าไปใหญ่!

คนนึงยกมือขึ้นมาก็ควบคุมได้ทุกสรรพสิ่ง บีบอัดด้วยพลังจิตจนทำให้ศัตรูกลายเป็นคนบ้า ทำลายล้างสภาพจิตใจ

อีกคนปล่อยหญ้าสีฟ้าออกมา จะเอาไปเทียบกับการเอาหญ้ามาพันขาเนี่ยนะ?

สายพิเศษนี่แหละที่ซับซ้อนที่สุด

เหมือนกับวิชาแปลงกายเจ็ดสิบสองประการ จะเล็กจะใหญ่ จะสั้นจะยาว จะแข็งจะอ่อน ก็ปรับเปลี่ยนได้ตามใจชอบ

ไอ้ที่เทพก็เทพจนหลุดโลก อย่างเช่น พวกควบคุมเวลา พยากรณ์ ควบคุมมิติ ปล้นชิง กลืนกิน แยกร่าง ก๊อปปี้ และอื่นๆ อีกมากมาย

ไอ้ที่กากก็กากจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี อย่างเช่น พวกกินจุ นอนนาน เดินเร็ว ง่วงนอน ขี้เกียจขยับตัว เป็นต้น

ดังนั้น การแยกสอบตามประเภท และจัดรูปแบบการทดสอบให้เหมาะสมกับความสามารถของแต่ละสาย จึงเป็นเรื่องที่จำเป็นอย่างยิ่ง

เฉินซีอินไม่ได้มัวเสียเวลายืนรอ

เขามุ่งหน้าตรงไปยังทางแยกของสายพิเศษทันที เดินสวนทางกับนักเรียนคนอื่นๆ โดยไม่สนใจสายตาแปลกๆ ที่มองมา

ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังในชุดคลุมขาวอันหล่อเหลา

พวกนักเรียนที่เดินรั้งท้ายต่างซุบซิบกระซิบกระซาบ แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา

"รู้งี้วันนี้น่าจะสระผมมา แต่งตัวให้มันดูดีกว่านี้หน่อย เผื่อฟลุกไปเตะตาพี่สาวคนสวยคนไหนตอนถ่ายทอดสด ผู้หญิงอายุมากกว่าสามปีเหมือนได้ทองคำแท่ง ฉันว่าก็ไม่เลวนะ"

"ใช่ๆๆ ฉันกระเพาะไม่ค่อยดี เหมาะกับการกินข้าวคำอ่อนๆ (เกาะผู้หญิงกิน) ที่สุดเลย...."

(จบแล้ว)