บทที่ 31 - จางซงอวิ๋นผู้สับสนว้าวุ่น อันดับหนึ่งบนบอร์ดทำเวลา

บทที่ 31 - จางซงอวิ๋นผู้สับสนว้าวุ่น อันดับหนึ่งบนบอร์ดทำเวลา

ณ ฐานทัพทหารเมืองเหวินโจว บริเวณห้องโถงควบคุมกลาง

คุณครูและผู้อำนวยการจากโรงเรียนมัธยมปลายต่างๆ ในเมืองเหวินโจว เจ้าหน้าที่พิเศษจากกระทรวงศึกษาธิการ รวมถึงเหล่านายทหารระดับต่างๆ ประจำฐานทัพทหาร ล้วนรวมตัวกันอยู่ที่นี่

"อะไรนะ?!"

"ราชันปืน จ้าวหานอวิ๋นงั้นเหรอ?"

"คุณชายรองตระกูลเฉิน??"

"ฉินไป๋ อธิบายให้ชัดเจนสิ ราชันปืนกับคุณชายรองอยู่ที่ไหน?"

"พวกเราต้องออกไปต้อนรับพวกท่าน!"

ภายในห้องโถงควบคุมกลาง พันตรีฉินไป๋เพิ่งกลับมาจากข้างนอก แล้วเล่าเรื่องที่บังเอิญพบกับเฉินซีอินและคณะให้จางทงไห่และซ่างกวนหยวนหลงฟัง ทำเอาเกิดเสียงฮือฮาดังระงม

"ฉินไป๋ นายช่วยคุมสถานการณ์ที่นี่ไปก่อนนะ ฉันจะไปรับพวกท่านเอง!"

สิ้นเสียง จางทงไห่กับซ่างกวนหยวนหลงก็ผุดลุกขึ้นยืน เตรียมตัวจะออกไปต้อนรับราชันปืนและคุณชายรอง

"ไม่ต้องหรอก ฉันมาถึงแล้ว!"

จ้าวหานอวิ๋นเดินก้าวเข้ามาจากนอกประตู

ทุกคนในห้องต่างพร้อมใจกันลุกพรวดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นจนเนื้อเต้น ลืมรักษาภาพพจน์ของตัวเองไปซะสนิท ทำตัวราวกับเป็นแฟนคลับตัวยงที่เพิ่งได้เจอไอดอลในดวงใจ!

"เทพบุตร! นี่มันเทพบุตรตัวเป็นๆ ราชันปืนเชียวนะ!"

"เชี่ย! ได้เจอคนเป็นๆ ที่เคยเห็นแต่ในคลิปแล้วโว้ย!"

"??? เป็นอะไรของนาย ดูคลิปอะไรมาเยอะไปหรือไง?"

พวกทหารยามบางคนกระซิบกระซาบกัน

"เทพบุตรท่านนี้? มาทำอะไรที่นี่เนี่ย!"

"ไม่รู้สิ! แต่ไอดอลของฉัน ไอดอลของฉันกำลังเดินมาทางนี้แล้ว ฉันเองก็ใช้ปืนเหมือนกันนะโว้ย!"

กลุ่มคุณครูมัธยมปลายต่างวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ ตื่นเต้นกันสุดๆ

"ขอทำความเคารพท่านพลโทจ้าว!"

"ขอทำความเคารพท่านราชันปืน!"

จางทงไห่และซ่างกวนหยวนหลง ต่างนำกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังทำความเคารพจ้าวหานอวิ๋น พร้อมกับก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยพร้อมเพรียงกัน เพื่อหลีกทางให้ตำแหน่งประธาน

"ท่านราชันปืน เชิญนั่งครับ!" ทุกคนกล่าวด้วยท่าทีนอบน้อม

จ้าวหานอวิ๋นไม่ได้ปฏิเสธหรือถ่อมตัวแต่อย่างใด เพราะการทำแบบนั้นมันไม่มีประโยชน์อะไร แถมจะทำให้ดูเสียระดับเปล่าๆ

ตราบใดที่มีความแข็งแกร่งและชื่อเสียงมากพอ ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหน ก็จะได้รับการต้อนรับอย่างเป็นมิตรและเคารพยำเกรงเสมอ!

จ้าวหานอวิ๋นเดินไปที่ตำแหน่งประธานแล้วนั่งลงทันที สายตาจับจ้องไปยังช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ช่องหนึ่งบนหน้าจอแสดงผลที่อยู่ไกลออกไป

จางทงไห่ค่อยๆ เดินเข้าไปถามอย่างระมัดระวัง: "ท่านราชันปืน! ลมอะไรหอบท่านมาถึงที่นี่ได้ครับเนี่ย ผมได้ยินจากฉินไป๋ว่า คุณชายรองก็มากับท่านด้วย ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณชายรองอยู่ที่ไหนเหรอครับ?"

จ้าวหานอวิ๋นชี้มือไปที่ช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ตรงมุมหน้าจอนั่น มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยแล้วตอบว่า: "อยู่นั่นไง กำลังสอบเข้ามหาลัยอยู่พอดีเลย!"

ผู้คนที่อยู่ในห้องนี้ อย่างต่ำๆ ก็อยู่ระดับสามกันทั้งนั้น แถมยังเงี่ยหูฟังกันอย่างตั้งใจ เสียงพูดในระยะใกล้แค่นี้ ย่อมต้องได้ยินชัดเจนอยู่แล้ว

"อะไรนะ คุณชายรองกำลังสอบเข้ามหาลัย?" คุณครูคนหนึ่งถามหน้าตาตื่น

"คุณชายรองอะไรกัน พวกนายกำลังทำอะไรอยู่? ทำไมทำหน้าตาตื่นเต้นขนาดนั้น?" คุณครูคนหนึ่งที่เพิ่งงัวเงียตื่นจากการงีบหลับ ถามด้วยความงุนงง

คุณครูที่อยู่ข้างๆ หันไปด่าทันที: "ไอ้บ้านนอกเอ๊ย ไม่รู้หรือไงว่า ตระกูลเฉินน่ะ ก็คือตระกูลเฉินระดับท็อปนั่นไง! น้องชายของพลเอกเฉินซีเนี่ยน คุณชายรองของตระกูลเฉิน ปีนี้ก็มาสอบเข้ามหาลัยเหมือนกัน แถมยังมาสอบที่เขตเมืองเหวินโจวของเราด้วย!"

"ห๊ะ เป็นไปได้ยังไง ตระกูลเฉินมีคุณชายรองด้วยเหรอ? ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ คนระดับนั้นน่าจะไปสอบที่เขตเมืองหลวงมังกรสิถึงจะถูก?!" คุณครูที่เพิ่งตื่นสะดุ้งสุดตัว เบิกตากว้าง

คุณครูอีกคนช่วยเสริม: "นั่นน่ะสิ นั่นน่ะสิ! เมืองเหวินโจวของเราเป็นแค่เมืองระดับสอง สำหรับพวกตระกูลใหญ่ระดับนั้นแล้ว มันก็แค่บ้านนอกดีๆ นี่เอง คุณชายรองตระกูลเฉินจะมาโผล่ที่นี่ได้ยังไง!?"

คุณครูที่ด่าเมื่อกี้สวนกลับ: "เรื่องนั้นฉันจะไปรู้ได้ไงล่ะ แต่ท่านราชันปืนเป็นคนพูดเองกับปาก ยังไงก็ต้องเป็นเรื่องจริงแน่ๆ!!"

......

จางทงไห่และซ่างกวนหยวนหลงเบิกตากว้าง ตกตะลึงสุดขีด!

พอตั้งสติได้ ก็รีบตะโกนสั่งการทันที: "เร็วเข้า! ขยายภาพคุณชายรองบนจอควบคุมกลางให้ใหญ่ที่สุด!!"

"รับทราบครับ!"

เจ้าหน้าที่ควบคุมระบบพยายามข่มมือที่สั่นเทาเอาไว้

เมื่อนึกถึงว่า น้องชายของบุคคลระดับตำนานคนนั้น กำลังอยู่ในฐานทัพของพวกเขา

หัวใจก็เต้นรัวด้วยความตื่นเต้น ขนาดมือที่ปกติใช้ควบคุมอุปกรณ์ต่างๆ ได้อย่างคล่องแคล่ว ก็ยังอดสั่นไม่ได้

"พรึ่บ!"

ภาพบนหน้าจอถูกขยายใหญ่ขึ้น จนกินพื้นที่ไปถึงหนึ่งในสี่ของจอควบคุมกลางทั้งหมด

เมื่อเทียบกับช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ รอบข้างแล้ว มันดูแตกต่างกันราวกับพระอาทิตย์และดวงดาว

"เป็นไปได้ยังไง??"

"เฉินซีอิน!!"

บริเวณจุดพักคอยของคุณครูจากโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแห่งเมืองเหวินโจว เกิดความโกลาหลขึ้นมาทันที

บรรดาคุณครูที่รู้จักเฉินซีอินต่างก็ร้องอุทานด้วยความตกใจ

ผู้อำนวยการจางซงอวิ๋นยิ่งมีสีหน้าสับสนงุนงงไปกันใหญ่.....

"ท่านผู้อำนวยการ ท่านผู้อำนวยการ! นั่นมันเฉินซีอิน โรงเรียนเราไม่ใช่เหรอ?"

จางซงอวิ๋นพยักหน้าอย่างเลื่อนลอย จนถึงตอนนี้ในหัวเขาก็ยังคงดังอื้ออึงไปหมด

คุณชายรองตระกูลเฉิน?

เฉินซีอิน?

จะเป็นหมอนั่นไปได้ยังไง!

ไอ้เด็กหนุ่ม....... สุนัขรับใช้คนนั้นน่ะนะ..... พระเจ้าช่วย!

จางซงอวิ๋นจู่ๆ ก็นึกเชื่อมโยงไปถึงเหตุการณ์ใหญ่ๆ สองสามเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นในเมืองเหวินโจวเมื่อเร็วๆ นี้ ถึงแม้จะไม่เห็นวี่แววของเฉินซีอินเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยก็ตาม

แต่ได้ข่าวมาว่า หลินอู่เพิ่งจะมีเรื่องกับพวกลูกคุณหนูรวยๆ พอตื่นเช้ามาอีกวัน บ้านพวกนั้นก็หายวับไปกับตาเลย...

เชี่ย!

ฉันจะโดนฆ่าปิดปากไหมเนี่ย โทษฐานที่รู้มากเกินไป หรือไม่ก็เพราะหลายปีที่ผ่านมาไม่เคยให้ความช่วยเหลืออะไรเฉินซีอินเลย?!

จางซงอวิ๋นแอบทบทวนดูว่า ตลอดหลายปีที่ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมหนึ่งมานี้ ตัวเองเคยทำอะไรผิดพลาดไปบ้างหรือเปล่า...

ถึงแม้จะดูเหมือนไม่มีอะไรผิดพลาด แต่ก็ยังแอบรู้สึกเสียวสันหลังวาบอยู่ดี

........

เฉินซีอินค่อยๆ ดึงสติกลับมา รู้สึกว่าเรื่องนี้มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

ในวินาทีนี้ เขารู้สึกราวกับว่าได้เขมือบความรู้เกี่ยวกับพลังพิเศษระดับมัธยมปลายทั้งหมดเข้าไปในสมองเรียบร้อยแล้ว

ในหัวเต็มไปด้วยความรู้มากมาย ไม่ว่าจะเป็น ทฤษฎีพลังพิเศษเชิงเส้น, ทฤษฎีสนามพลังพิเศษ, ทฤษฎีอนุภาควิญญาณสัมพัทธ์, สมมติฐานมหภาคและจุลภาค, สารานุกรมสัตว์อสูรที่มีอยู่, ประวัติศาสตร์ต้าเซี่ย, สารานุกรมโอสถ, ทฤษฎีความพัวพันทางวิญญาณ และอื่นๆ อีกมากมาย

เรียกได้ว่าเป็นการเปิดโลกกว้างอย่างแท้จริง

พอหันกลับไปมองโจทย์บนหน้าจออีกครั้ง คำตอบก็ผุดขึ้นมาในหัวอย่างทะลุปรุโปร่ง

จากนั้น เขาก็เริ่มเปล่งเสียงตอบ: "ข้อ 1 ตอบ: f(x)..."

"ข้อ 2 ตอบ: ทฤษฎีบทการตัดกันของรูปสามเหลี่ยมในผลึกพลังพิเศษสมบูรณ์...."

"ข้อ 3 ตอบ: ต้าเซี่ยมีสถาบันระดับท็อปทั้งหมด 2 แห่ง ได้แก่ สถาบันพลังพิเศษนักรบต้าเซี่ย และสถาบันพลังพิเศษเทพต้าเซี่ย"

.....

"ข้อ 52 ตอบ: ต้าเซี่ยแบ่งออกเป็นสี่วิหารหลัก หน่วยงานบริหารสูงสุดคือ วิหารบริหารต้าเซี่ย หน่วยงานกำลังรบสูงสุดคือ วิหารเทพต้าเซี่ย หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายสูงสุดคือ วิหารกฎหมายต้าเซี่ย และหน่วยงานวิจัยพลังพิเศษสูงสุดคือ วิหารวิจัยพลังพิเศษ"

.....

"ข้อ 100 ตอบ: ปัจจุบันต้าเซี่ยอมียอดฝีมือระดับเทพที่ยังประจำการอยู่ทั้งหมด 13 ท่าน ได้แก่..#@."

ด้วยความเร็วในการตอบที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เฉินซีอินก็สามารถชดเชยเวลาที่สูญเสียไปจากการยืนเหม่อในตอนแรกได้อย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน

ผู้เข้าสอบคนอื่นๆ ตามสถานที่ต่างๆ ยังคงนั่งปวดหัว กุมขมับคิดหาคำตอบให้กับข้อสอบมหาโหดของปีนี้อยู่เลย.....

ผู้ชมบนอินเทอร์เน็ตก็พากันตั้งกระทู้และคอมเมนต์ถามหาเทพแห่งการเรียน ให้มาช่วยไขคำตอบกันให้วุ่น.....

บรรดาคุณครูมัธยมปลาย อาจารย์มหาวิทยาลัย และนักวิจัยบางส่วน ก็กำลังปรึกษาหารือกันอยู่อย่างเคร่งเครียด....

....

ณ สนามสอบเมืองหลวงปีศาจ

เด็กหนุ่มผมแดงรูปหล่อคนหนึ่ง แสยะยิ้มอย่างมาดมั่น "หึหึ ข้อสอบพวกนี้ก็น่าสนใจดีนะ แต่คิดจะมาต้อนให้ฉันจนมุมน่ะ มันยังเร็วไปร้อยปี ฉันคือชายผู้ที่อ่านหนังสือวิจัยห้าปี ทำข้อสอบสามปีจนเปื่อยขาดกระจุยมาแล้วนะเว้ย....."

"ครั้งนี้! อันดับหนึ่งของการสอบภาคทฤษฎี ฉัน ซูยวน จะขอรับไปล่ะนะ...."

.......

(จบแล้ว)