บทที่ 24 - ทุ่มสุดตัวเพื่ออัปเลเวล เตรียมพร้อมสอบเข้ามหาวิทยาลัย

บทที่ 24 - ทุ่มสุดตัวเพื่ออัปเลเวล เตรียมพร้อมสอบเข้ามหาวิทยาลัย

หลังจากที่ลุงจ้าวกลับไปรายงานสถานการณ์ให้เฉินเหวินหยวนฟัง เขาก็พยักหน้ารับ

ถือว่าเป็นการยอมรับวิธีการจัดการของลูกชาย จากนั้นก็สั่งการจ้าวหานอวิ๋นไปสองสามประโยค ว่าให้ส่งไปรบที่แนวหน้าสุด ถ้าตายในการรบก็จัดหาโกศใส่กระดูกให้สักใบ แต่ถ้าไม่ ก็ฝังมันลวกๆ ไปนั่นแหละ

【โฮสต์เลือกตัวเลือกที่ 4....... รางวัลเมื่อสำเร็จ: 【กลิ่นอายแห่งผู้นำ】】

เฉินซีอินกลับมาที่ห้อง

ในเวลานี้ ภายในใจของเขารู้สึกเบาสบาย ปลอดโปร่งโล่งสบาย ความคิดกระจ่างชัด

เขารู้สึกได้เลยว่า ความขุ่นข้องหมองใจในอดีตได้มลายหายไปพร้อมกับการจัดการซือลวี่ช่าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดู

【ชื่อ】: เฉินซีอิน

【ระดับ】: เหล็กดำขั้นกลาง (+)

【พลังพิเศษ】: สายเสียงอเนกประสงค์ (ระดับเทพ)

【เคล็ดวิชา】: เคล็ดวิชาฝึกพลังพิเศษสายพิเศษ (ระดับ S)

【ร่างกาย】: พลังเลือดลม 165 (+)

【จิตวิญญาณ】: 285 เฮิร์ตซ์ (+)

【ทักษะ】: ทฤษฎีเสียง (สมบูรณ์แบบ) คอร์ดเสียง (ชำนาญ+) คมมีดเสียง (เชี่ยวชาญ) บทเพลงเกลียวคลื่นทะเลมรกต (ชำนาญ)

【ฉายาและคุณสมบัติ】: 【ผู้ไม่ยอมจำนน】 【กลิ่นอายแห่งผู้นำ】

【สิ่งของ】: ขลุ่ยซีเหยียน (อาวุธศักดิ์สิทธิ์เติบโตได้ระดับเหล็กดำ)

【แต้มพลังพิเศษ】: 9050

เฉินซีอินมองดูพลังเลือดลมและจิตวิญญาณบนหน้าต่างสถานะ

อัปเกรดให้เป็นขั้นสูงก่อนสักรอบดีกว่า!

จากนั้นเขาก็ใช้แต้มพลังพิเศษ 300 แต้มไปเพิ่มให้กับจิตวิญญาณ

จิตวิญญาณ: 300

แต้มพลังพิเศษเหลืออยู่ 8750 แต้ม

เครื่องหมาย + ปรากฏขึ้นข้างๆ ระดับเหล็กดำขั้นกลางบนหน้าต่างสถานะ

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

การสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว ต้องพยายามดันพลังรบของตัวเองให้ถึงขีดสุดเท่าที่จะทำได้

เฉินซีอินกดปุ่มอัปเลเวล

【การเลื่อนระดับจากเหล็กดำขั้นกลางเป็นเหล็กดำขั้นสูง จำเป็นต้องใช้แต้มพลังพิเศษ 4000 แต้ม ยืนยันหรือไม่?】

"ยืนยัน!"

วินาทีต่อมา พลังวิญญาณในอากาศก็ควบแน่น แล้วพุ่งทะลักเข้าสู่ร่างกายของเฉินซีอิน!

เฉินซีอินรู้สึกได้เลยว่า พลังวิญญาณกำลังเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าทั้งจิตวิญญาณและร่างกายได้รับการชำระล้างใหม่หมดจด มันช่างเบาสบายสุดๆ!

ความรู้สึกนี้มันวิเศษมาก ราวกับได้กินไอติมเย็นๆ ในช่วงฤดูร้อนยังไงยังงั้น

กระบวนการนี้กินเวลาประมาณ 3 วินาที หลังจากที่การเสริมความแข็งแกร่งสิ้นสุดลง เฉินซีอินก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่

เขาเปิดดูหน้าต่างสถานะอีกครั้ง

ระดับก้าวขึ้นสู่เหล็กดำขั้นสูงแล้ว แต้มพลังพิเศษเหลืออยู่ 4750 แต้ม

พลังพิเศษเพิ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน สามารถใช้งานได้จำนวนครั้งมากขึ้น

จากเดิมที่อยู่ระดับเหล็กดำขั้นกลาง เมื่อได้รับบัฟจากพรสวรรค์ จะสามารถใช้คมมีดเสียงได้ 50 ครั้ง แต่ตอนนี้สามารถใช้ได้ถึง 100 ครั้งแล้ว

เขาลองประเมินความแข็งแกร่งของตัวเองคร่าวๆ

คมมีดเสียงที่เขาปล่อยออกไปแบบชิลๆ ตอนนี้มีพลังทำลายล้างเทียบเท่ากับขีดจำกัดสูงสุดของเหล็กดำขั้นสูงแล้ว

ถ้าบวกกับขลุ่ยซีเหยียนเข้าไปด้วย พลังทำลายจะทะลุปรอท กลายเป็นผู้ไร้เทียมทานในระดับเหล็กดำอย่างแท้จริง!

มองดูหน้าต่างสถานะ นอกจากจิตวิญญาณและพลังเลือดลมแล้ว เครื่องหมาย + ในจุดอื่นๆ หายไปหมดแล้ว

เฉินซีอินรู้ดีว่า ไม่สามารถใช้แต้มพลังพิเศษเพื่อเร่งอัปเลเวลแบบรวดรัดได้อีกแล้ว

จากนั้นเขาก็นั่งขัดสมาธิลงบนเตียง

ส่งพลังจิตเข้าไปในแหวน หยิบเอาโอสถหลอมกายา โอสถกลั่นปราณระดับหนึ่ง และหยาดวารีวิญญาณออกมาทีละขวดๆ

เทยาออกจากขวด

โยนเข้าปาก

ยกขวดหยาดวารีวิญญาณขึ้นกระดก

หืม!?

รสชาติเปรี้ยวๆ หวานๆ เหมือนนมเปรี้ยวเลยแฮะ?

ยิ่งกินยา ยิ่งดื่มนม ก็ยิ่งมีพลัง!

จากนั้นก็เริ่มลงมือฝึกฝน……

พลังวิญญาณในอากาศเริ่มค่อยๆ มารวมตัวกัน

"นายท่าน คลื่นพลังเมื่อกี้ เหมือนคุณชายซีอินจะทะลวงผ่านระดับเหล็กดำขั้นสูงไปแล้วนะครับ" จ้าวหานอวิ๋นยืนอยู่ข้างเฉินเหวินหยวน สีหน้าฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย

"อืม ฉันก็สัมผัสได้เหมือนกัน ความเร็วในการฝึกฝนนี่เร็วจนเกือบจะสูสีกับพี่ชายเขาแล้ว ตอนที่ซีเนี่ยนสอบเข้ามหาวิทยาลัย เขาใช้เวลาสามวันในการบรรลุเหล็กดำขั้นสมบูรณ์ ไม่รู้เหมือนกันว่าซีอินจะทำได้หรือเปล่า" เฉินเหวินหยวนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไร้ซึ่งความผันผวนใดๆ บนใบหน้า

แต่ในใจกลับเกิดคลื่นลมปั่นป่วน

ลูกชายคนโตเป็นถึงยอดฝีมือระดับ 9 ที่อายุน้อยที่สุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งต้าเซี่ย

ลูกชายคนรองก็ดูมีวี่แววว่าจะวิ่งไล่ตามมาติดๆ

ไม่รู้เหมือนกันว่าสองคนนี้ใครจะเจ๋งกว่ากัน?

แต่มีเรื่องหนึ่งนะ ตอนนั้นซีเนี่ยนใช้เคล็ดวิชาฝึกพลังพิเศษสายพลังจิตระดับ SSS แต่ซีอินเพิ่งจะได้ใช้แค่ระดับ S เอง

จากจุดนี้ก็พอจะมองออกแล้วว่า บางทีพรสวรรค์ของซีอินอาจจะน่ากลัวยิ่งกว่าซะอีก

ดูท่าคงต้องรีบไปหาเคล็ดวิชาฝึกพลังสายพิเศษระดับ SSS มาให้ซีอินซะแล้วสิ

พ่ออย่างฉันนี่มันน่าอายจริงๆ!

ตอนฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัย รู้สึกว่าจะเพิ่งอยู่แค่เหล็กดำขั้นสูงเองมั้ง!

ถึงแม้ว่าคลื่นลูกใหม่จะไล่ตามคลื่นลูกเก่าทัน

ก็ทำให้ฉันรู้สึกภูมิใจอยู่หรอก

แต่… ลึกๆ แล้วก็แอบอึดอัดอยากจะร้องไห้เหมือนกันนะ

เรื่องที่เมียเป็นใหญ่ในบ้าน ฉันก็พอทนได้

แต่นี่โดนลูกชายโค่นตำแหน่งผู้นำครอบครัวไปแล้วรอบนึง

นี่ในอนาคตฉันจะต้องโดนโค่นอีกรอบงั้นเหรอ?

เฉินเหวินหยวนส่ายหน้า แย่งบุหรี่มาจากจ้าวหานอวิ๋น จุดสูบเงียบๆ อัดเข้าปอดลึกๆ… แล้วพ่นควันระบายความอัดอั้นตันใจออกมา…

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป…

เฉินซีอินดูดซับโอสถและหยาดวารีวิญญาณระดับหนึ่งจนหมด

เขาลองสำรวจการเปลี่ยนแปลงของตัวเองดู

หมอกพลังวิญญาณในจุดตันเถียน เติมเต็มไปกว่าสามในสี่แล้ว พลังเลือดลมในร่างกายก็เพิ่มขึ้นมาอีกนิด สมองก็ปลอดโปร่งขึ้นอีกหน่อย

ตรวจสอบหน้าต่างระบบ

【ระดับ】: เหล็กดำขั้นสูง (2%)

【ร่างกาย】: พลังเลือดลม 167 (+)

【จิตวิญญาณ】: 302 เฮิร์ตซ์ (+)

【แต้มพลังพิเศษ】: 4750

หยาดวารีวิญญาณช่วยเพิ่มความคืบหน้าในการฝึกฝน 2% ส่วนยาทั้งสองชนิดช่วยเพิ่มค่าสถานะอย่างละ 2 แต้ม

เฉินซีอินคำนวณเวลาดู

เหลือเวลาอีกแค่วันครึ่ง ก็จะถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว

ประมาณ 30 กว่าชั่วโมง

เวลาค่อนข้างกระชั้นชิดเลยแฮะ!

แต่ก็น่าจะพอถูไถไปได้

ครึ่งชั่วโมงได้ 2% ขอแค่ตั้งใจฝึกฝน การจะไปถึงระดับเหล็กดำขั้นสมบูรณ์ก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย ย่อมไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน

จากนั้น เขาก็ส่งพลังจิตเข้าไปในแหวน หยิบเอาโอสถและหยาดวารีวิญญาณระดับสองออกมา

แอบคิดในใจ

ถ้าใช้ยาและหยาดวารีวิญญาณระดับสูงขึ้น จะทำให้ฝึกฝนได้เร็วขึ้นไหมนะ?

แต่จากความรู้ที่เคยเรียนมา เหมือนจะเคยมีคนเตือนไว้ว่า ผู้ใช้พลังพิเศษระดับล่างไม่ควรใช้ยาข้ามระดับนี่นา???

ช่างมันเถอะ!

ไม่สนโว้ย!

เขาเป็นใครล่ะ?

ระบบเทพประทาน - ลูกรักสวรรค์ - ตระกูลระดับท็อป - พรสวรรค์ระดับเทพ - คุณชายรองแห่งตระกูลเฉิน

แค่น้ำยาระดับสองจิ๊บๆ จะมาทำอะไรฉันได้?

ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาคว้าโอสถระดับสองมา 2 เม็ด โยนเข้าปาก แล้วก็คว้าขวดหยาดวารีวิญญาณระดับสองมากระดกพรวดๆ

จากนั้นก็เดินลมปราณตามเคล็ดวิชาระดับ S ต่อไป…

20 นาทีผ่านไป……

"อ๊ากกก! ปวดโว้ย!"

"เบาหน่อย… เบาๆ หน่อย… ฉันทนไม่ไหวแล้ว!"

"จะล้นออกมาแล้ว… มันจะล้นออกมาแล้ว…"

"ไม่เอา… ไม่เอา… อย่าเข้าไปตรงนั้นนะ ฉันรับไม่ไหวแล้ว!"

ภายในห้องมีแต่เสียงร้องโหยหวนอันแหบพร่าของเฉินซีอิน เขาไม่กล้าร้องเสียงดังเกินไป

กลัวว่าพ่อกับคนอื่นๆ จะได้ยิน...

แต่ทว่า!

เขาดันลืมไปซะสนิทว่า ประสาทการได้ยินของพ่อยอดฝีมือระดับ 9 กับลุงจ้าวระดับ 8 น่ะ มันหูผีขนาดไหน เรื่องแค่นี้มีหรือจะไม่ได้ยิน...

ชายวัยกลางคนสองคนที่อยู่ชั้นล่างพ่นควันบุหรี่ฉุยๆ สบตากันปริบๆ... ในหัวต่างก็มีความคิดเดียวกันผุดขึ้นมา....

"ไอ้ลูกชายคนนี้ มันปัญญาอ่อนขนาดนี้เลยเหรอ?"

"คุณชายของเรา ทำไมถึงได้ซื่อบื้อแบบนี้นะ?"

จากนั้น ทั้งสองคนก็พากันส่ายหน้า

"ช่างเถอะ ปล่อยให้มันเจ็บตัวซะบ้าง จะได้จำบทเรียนไว้....."

.....

โอสถและหยาดวารีวิญญาณระดับสอง มีสรรพคุณทางยามากกว่าระดับหนึ่งถึงสิบเท่า มันรุนแรงและเกรี้ยวกราดเกินกว่าที่ร่างกายจะดูดซับได้ทัน

พลังยาอันมหาศาลจากโอสถหลอมกายา พุ่งเข้ากระแทกเส้นลมปราณและกล้ามเนื้อของเฉินซีอินอย่างบ้าคลั่ง

เขารู้สึกปวดร้าวราวกับร่างกายจะฉีกขาด แถมยังมีอาการคันยิบๆ เหมือนมีมดเป็นล้านๆ ตัวไต่ยั้วเยี้ยอยู่ตามตัว มันช่างทรมานและพิลึกพิลั่นสุดๆ

พลังยาที่ละลายมาจากโอสถกลั่นปราณ ก็พุ่งตรงเข้าจู่โจมสมองของเฉินซีอิน

ด้วยความที่พลังยามันรุนแรงเกินไป ทำเอาเขาปวดหัวตึ้บๆ

รู้สึกเหมือนมีค้อนปอนด์อันเบ้อเร่อ คอยทุบหัวเขาอยู่ปังๆๆ 80, 80, 80!

หยาดวารีวิญญาณก็แปรสภาพเป็นพลังวิญญาณอย่างบ้าคลั่ง พุ่งทะลักเข้าสู่จุดตันเถียนของเฉินซีอิน ทำเอาจุดตันเถียนบวมเป่งจนเจ็บปวดไปหมด

เหมือนคนที่กินจนอิ่มแปล้ แต่อยากจะอ้วกก็อ้วกไม่ออก ต้องจำใจทนรับความเจ็บปวดนั้นไว้

เมื่อเคล็ดวิชาฝึกพลังสายพิเศษระดับ S ทำงาน พลังยาและหยาดวารีวิญญาณอันมหาศาล ก็ถูกดูดซับไปส่วนหนึ่ง ล้นทะลักออกมาส่วนหนึ่ง และสูญสลายไปอย่างไร้ค่าอีกส่วนหนึ่ง

2 ชั่วโมงผ่านไป……

เฉินซีอินหน้าซีดเผือด เหงื่อโชกไปทั้งตัว นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงอย่างหมดสภาพ

สภาพเหมือนเพิ่งโดนชายฉกรรจ์เป็นสิบคนรุมโทรมมายังไงยังงั้น

"เชี่ย! โคตรจะทรมานเลย!"

"การไม่มีความรู้นี่มันน่ากลัวจริงๆ!"

"เกือบจะเอาชีวิตตัวเองไปทิ้งอีกรอบแล้ว อุตส่าห์เริ่มต้นมาอย่างเทพ เกือบจะมาตกม้าตายซะแล้ว ความนิ่งสุขุมหายไปไหนหมด…"

เฉินซีอินที่นอนหมดสภาพอยู่บนเตียงแอบบ่นในใจ

ลองเปิดดูหน้าต่างสถานะอีกรอบ

พลังเลือดลมกับจิตวิญญาณเพิ่มขึ้นมา 14 แต้ม

ส่วนความคืบหน้าของระดับเหล็กดำขั้นสูงจาก 2% ก็ขยับขึ้นมาเป็น 16%

โอสถระดับสองช่วยให้พัฒนาได้เยอะกว่าระดับหนึ่งพอสมควร

แต่ทว่า!

เห็นได้ชัดเลยว่าพลังยาสูญเปล่าไปเยอะมาก พลังยาเพิ่มขึ้นสิบเท่า แต่ผลลัพธ์กลับไม่ได้เพิ่มขึ้นสิบเท่าตามไปด้วย

เฉินซีอินไม่อยากจะลิ้มรสความรู้สึกแบบนี้อีกเป็นครั้งที่สองแล้ว

กลับไปใช้ของระดับหนึ่งอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวดีกว่า ปลอดภัย ไร้ความเจ็บปวด แถมยังอ่อนโยน ดีจะตายไป!

จะหาเรื่องใส่ตัวไปทำไม?

ถือโอกาสตอนที่กำลังพักเหนื่อย นอนกลิ้งอยู่บนเตียง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดดูความรู้ต่างๆ นานา เพื่อประดับสมองซะหน่อย!

"เฮ้อ! การเป็นคนไร้การศึกษานี่มันน่ากลัวจริงๆ!" มุมปากกระตุกยิกๆ พึมพำกับตัวเองเบาๆ

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง หลังจากค้นคว้าข้อมูลจนพอใจ เฉินซีอินก็ค่อยๆ ฟื้นตัว หยิบเอาโอสถและหยาดวารีวิญญาณระดับหนึ่งออกมาอีกครั้ง

แล้วเริ่มตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝนอย่างสงบเสงี่ยม……

วันเวลาล่วงเลยไป

……

(จบแล้ว)