บทที่ 11 - ขลุ่ยซีเหยียนและบทเพลงเกลียวคลื่นทะเลมรกต

บทที่ 11 - ขลุ่ยซีเหยียนและบทเพลงเกลียวคลื่นทะเลมรกต

ภายในห้อง เฉินซีอินกวาดตามองหน้าต่างสถานะแวบหนึ่ง

ระดับเหล็กดำ ในทุกๆ 100 แต้มของพลังเลือดลมหรือจิตวิญญาณจะนับเป็นหนึ่งขั้น

สายโจมตีระยะประชิดจะเน้นฝึกฝนพลังเลือดลมเป็นหลัก ส่วนสายเวทจะเน้นฝึกฝนจิตวิญญาณเป็นหลัก

ถ้าพรสวรรค์ดีพอและทรัพยากรมีมากพอ ก็สามารถเลือกฝึกฝนแบบครอบจักรวาลได้

ในแต่ละระดับจะแบ่งออกเป็น 4 ขั้น ได้แก่ ขั้นต้น, ขั้นกลาง, ขั้นสูง, และขั้นสมบูรณ์

"ตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่าการหาแต้มพลังพิเศษมันยากง่ายแค่ไหน ดูท่าคงต้องไปเสี่ยงตายสู้กับพวกเผ่าพันธุ์ต่างดาวในมิติสอบเข้ามหาวิทยาลัยซะแล้วมั้งถึงจะรู้…… ส่วนเรื่องการช่วยเหลือคนอื่นแล้วได้แต้มพลังพิเศษนั่นน่ะ การเป็นสายซัพพอร์ตไม่ใช่เส้นทางที่ฉันจะเดินสักหน่อย……"

ความคิดแล่นผ่านเข้ามาในหัว เฉินซีอินส่ายหน้า แล้วแยกย้ายไปตรวจสอบข้อมูลของ 【ขลุ่ยซีเหยียน】 และ 【บทเพลงเกลียวคลื่นทะเลมรกต】

【ขลุ่ยซีเหยียน】: อาวุธศักดิ์สิทธิ์เติบโตได้ ตัวขลุ่ยเรียวยาวสีขาวล้วน ความยาว 55 เซนติเมตร บริเวณปลายทั้งสองด้านประดับด้วยลวดลายสีทอง

เมื่อใช้ทักษะผ่านขลุ่ยซีเหยียน อานุภาพของทักษะจะเพิ่มสูงขึ้น และจะเพิ่มขึ้นตามระดับของอาวุธ

อาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวของโฮสต์ เมื่อโฮสต์บรรลุระดับทองแดง และขลุ่ยซีเหยียนมีเงื่อนไขการวิวัฒนาการครบถ้วน มันจะอัปเกรดเป็นระดับทองแดงโดยอัตโนมัติ การอัปเกรดแต่ละครั้งจะได้รับเอฟเฟกต์แบบสุ่ม

ปัจจุบันอยู่ระดับเหล็กดำ จำเป็นต้องใช้แร่หายาก ความคืบหน้าในการวิวัฒนาการปัจจุบัน (0/100)

คุณสมบัติปัจจุบัน: 【ไม่มีวันถูกทำลาย】

บัฟปัจจุบัน: 【ขอบเขตการกระจายเสียงเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่า】

เมื่อมองดูขลุ่ยซีเหยียน เฉินซีอินก็เข้าใจได้ทันทีว่าอาวุธชิ้นนี้น่าจะอยู่เป็นเพื่อนคู่กายเขาไปตลอดชีวิต

ขอเพียงแค่เขาเลเวลอัป ขลุ่ยก็จะอัปเลเวลตามไปด้วย แถมคุณสมบัติ 【ไม่มีวันถูกทำลาย】 นี่มันโคตรจะเจ๋งเลย

ดูฉันนะ!

เพลงขลุ่ย!

ฮาซากิ!

แต่น่าเสียดายที่ยาวแค่ 55 เซนติเมตร พอเอาไปเทียบกับพวกกระบี่ ดาบ หรือหอกแล้ว มันดูสั้นเต่อไปหน่อยแฮะ

ไม่สิ!

ฉันจะไปเทียบความยาวทำซากอะไรล่ะ!

เฉินซีอินตบหัวตัวเองเบาๆ เกือบลืมไปเลยว่านี่มันคือเครื่องดนตรีนะเฟ้ย!

สิ่งที่ต้องวัดกันคือระดับความรุนแรงต่างหาก!

หลังจากได้รับการเสริมพลังจากพรสวรรค์ระดับเทพ 【สายเสียงอเนกประสงค์】 แล้ว

เดิมทีถ้าเขาใช้มือเปล่าบรรเลงเพลงกลางอากาศ เสียงจะสามารถกระจายออกไปได้ในรัศมี 50 เมตร

แต่ตอนนี้มีขลุ่ยมาช่วยเสริมพลัง รัศมีก็พุ่งทะยานไปแตะ 100 เมตรได้อย่างสบายๆ

นี่มันเท่ากับว่า ถ้าคนอื่นง้างดาบยาว 40 เมตรวิ่งนำไปก่อน 39 เมตร

เขาก็สามารถปล่อยให้ศัตรูวิ่งหนีนำไปก่อน 99 เมตรได้เลย!

จะว่าไป ชาติก่อนเคยมีคำกล่าวที่ว่า 'ผีผาพันปี เจิงหมื่นปี เอ้อหูสีชั่วชีวิต ซั่วหน่าเป่าทีเดียวจบเรื่อง'

ไม่รู้เหมือนกันว่าในอนาคตถ้าเขางัดเอาปี่ซั่วหน่าออกมาเป่า อยากจะถามหน่อยว่าศัตรูจะรับมือยังไง?

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฉินซีอินก็ส่ายหน้า สลัดภาพแปลกๆ ตรงหน้าทิ้งไป

พอพูดถึงซั่วหน่า ภาพมีมคนดำแบกโลงเต้นแร้งเต้นกาก็ลอยเข้ามาในหัวทันที ทำเอาเขาอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเขารับจ๊อบส่งศพครบวงจร จะได้แต้มพลังพิเศษด้วยหรือเปล่านะ?

แต่ความรู้สึกนั้นมันดูพิลึกพิลั่นเกินไปหน่อย

จากนั้นเฉินซีอินก็เบนความสนใจไปที่บทเพลงเกลียวคลื่นทะเลมรกต

【บทเพลงเกลียวคลื่นทะเลมรกต】: ใช้เสียงคลื่นทะเลเพื่อล่อลวงผู้คน พลังสายเสียงจะควบคุมอารมณ์และเจตจำนง หากศัตรูไร้การป้องกันจะค่อยๆ สูญเสียการควบคุม สถานเบาคือเกิดความสับสนงุนงง เชื่องช้าลง สถานหนักคือบาดเจ็บสาหัส หรือแม้กระทั่งถึงแก่ชีวิต เส้นลมปราณขาดสะบั้น

เทียบเท่าทักษะการต่อสู้ระดับ SSS (โปรดใช้ด้วยความระมัดระวัง)

เฉินซีอินชะงักไปครู่หนึ่ง

ทักษะการต่อสู้ระดับ SSS เนี่ย ต่อให้อยู่ในตระกูลระดับท็อปก็ถือว่าเป็นของหายากสุดๆ

ในตระกูลระดับหนึ่งบางแห่ง ถือว่าเป็นสมบัติล้ำค่าประจำตระกูลเลยด้วยซ้ำ

ส่วนตระกูลระดับสองหรือสาม แทบจะหาทักษะการต่อสู้ระดับนี้ไม่เจอเลย

"ไม่นึกเลยว่าเริ่มเกมมาก็แจกทักษะที่รุนแรงขนาดนี้ให้เลย ไม่รู้เหมือนกันว่าอานุภาพจะขนาดไหน……"

ความคิดแล่นผ่านเข้ามา เฉินซีอินก็เกิดความรู้สึกอยากจะลองของที่บ้านขึ้นมาทันที

แต่พอลองคิดดูอีกที ถ้าเกิดควบคุมพลังไม่อยู่ขึ้นมา มีหวังได้กลายร่างเป็นไซบีเรียนฮัสกี้จอมทำลายล้างบ้านแน่ๆ

สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจว่า พรุ่งนี้ค่อยไปลองวิชาที่หอพลังพิเศษจะดีกว่า

วินาทีต่อมา

เฉินซีอินเหลือบมองท้องฟ้าด้านนอกที่เริ่มมืดค่ำ หลังจากอาบน้ำชำระล้างร่างกายเสร็จ เขาก็ถอดเสื้อผ้าแล้วมุดตัวเข้าไปในผ้าห่ม

ในขณะเดียวกัน ที่ชั้นล่าง

"นายท่าน คนมาถึงแล้วครับ ท่านดูว่าเหมาะสมไหมครับ?"

"อืม ลองดูก่อนก็แล้วกัน…"

……

วันรุ่งขึ้น

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องลงบนใบหน้าของเฉินซีอิน ปลุกเขาให้ตื่นจากความฝันอันแสนหวาน ในขณะที่ตากำลังสะลึมสะลือ เขาก็คลำไปโดนบางสิ่งบางอย่างที่เรียบลื่นผิดปกติเข้า

"หืม? ทำไมจู่ๆ ผ้าห่มผืนนี้ถึงได้นุ่มลื่นขนาดนี้เนี่ย?"

เฉินซีอินแอบบ่นงึมงำในใจ วินาทีต่อมา เขาก็เหมือนจะตระหนักอะไรบางอย่างได้ จึงเบิกตาโพลงด้วยความตกใจจนแทบจะอ้าปากค้าง

เห็นเพียงผู้หญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง สวมชุดนอนผ้าไหม กำลังนอนตะแคงอยู่ข้างกายเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เธอกำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

ในตอนนั้นเอง เสียงของผู้หญิงคนนั้นก็ดังขึ้นข้างหู ไพเราะเสนาะหูราวกับเสียงนกขมิ้นออกจากหุบเขา

"คุณชาย ตื่นแล้วเหรอคะ?"

เมื่อเห็นผู้หญิงแปลกหน้าโผล่มาอยู่ตรงหน้า เฉินซีอินก็เกือบจะนึกว่าตัวเองทะลุมิติมาอีกรอบแล้ว

"สถานการณ์อะไรเนี่ย?"

เฉินซีอินตั้งสติ กวาดตามองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ทะลุมิติมาอีกรอบ แววตาเต็มไปด้วยความสับสน

ผู้หญิงแปลกหน้าคนนี้โผล่มาจากไหนกัน? หรือว่าโจรขึ้นบ้าน?

ไม่ได้ฝันไปใช่ไหมเนี่ย?

วินาทีต่อมา เฉินซีอินก็ออกแรงหยิกต้นขาของผู้หญิงสวยตรงหน้าอย่างจัง ภายใต้เสียงกรีดร้องอันดังกังวานของอีกฝ่าย เขาก็มั่นใจแล้ว

ร้องซะเสียงใสแจ๋วขนาดนี้ ไม่ได้ฝันไปแน่นอน

หลังจากแน่ใจแล้วว่าไม่ได้ทะลุมิติซ้ำสอง เฉินซีอินก็รีบเด้งตัวลุกจากเตียง แล้วเดินลงไปชั้นล่างทันที

ในขณะเดียวกัน หญิงสาวหน้าตาสะสวยก็พูดด้วยสีหน้าน้อยใจว่า "คุณชายหยิกฉันทำไมคะ จำเสวี่ยเอ๋อร์ไม่ได้แล้วเหรอ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินซีอินก็ชะงักไป ตัวเลือกสองข้อปรากฏขึ้นตรงหน้าทันที

【ตัวเลือกที่ 1: ผลพลอยได้ของตระกูลเศรษฐี รั้งตัวไว้อยู่ปลอบโยน รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังพิเศษ 2666 แต้ม, โอสถลูกดกพูนสุข】

【ตัวเลือกที่ 2: เมินผู้หญิงคนนี้ แล้วเดินออกจากห้องไป รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังพิเศษ 1250 แต้ม, เพิ่มระดับความชำนาญของทักษะแบบสุ่ม】

"เชี่ย นี่มันจุดเปลี่ยนเนื้อเรื่องแบบไหนกันเนี่ย?" เฉินซีอินร้องลั่นในใจ

ชีวิตของลูกผู้ดีมีตระกูลมันจะแฮปปี้ขนาดนี้เลยเหรอ?

ถ้าเลือกข้อหนึ่ง มันจะเป็นประสบการณ์ที่ผ่านกองเซ็นเซอร์ไหมเนี่ย?

เฉินซีอินหยุดชะงัก หันกลับไปมองหญิงสาวหน้าตาสะสวยราวกับดอกไม้อยู่บนเตียงตั้งแต่หัวจรดเท้า

เห็นเพียงอีกฝ่ายสวมชุดนอนผ้าไหมสีขาวล้วน มัดผมทรงดังโงะสีเงิน ผิวพรรณที่โผล่พ้นร่มผ้าขาวเนียนดุจหิมะ ใบหน้ารูปไข่สวยงามประณีต ริมฝีปากแดงระเรื่อ ฟันขาวสะอาด คิ้วตาคมคายราวกับภาพวาด

ท่อนขาเรียวยาวสวมถุงน่องสีขาวเลยเข่า ส่วนโค้งเว้าทรงกลมสมบูรณ์แบบด้านหน้าดันเสื้อจนนูนเด่น

ก็ไม่เลวเลยนะ มีครบทุกอย่างที่ควรจะมี

"คุณเป็นใครเนี่ย?" เฉินซีอินค้นหาความทรงจำในหัว แต่ก็จำไม่ได้ว่าคนตรงหน้าคือใคร

"ฉันคือ……"

ยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะพูดจบ เฉินซีอินก็หันหลังเดินออกจากประตูไปแล้ว

เลือกที่จะเมินใส่แบบดื้อๆ

【โฮสต์เลือกตัวเลือกที่ 2 ได้รับแต้มพลังพิเศษ 1250 แต้ม ทฤษฎีเสียงเลื่อนระดับเป็นขั้นเชี่ยวชาญ】

ความรู้เกี่ยวกับสายเสียงก้อนใหญ่ไหลทะลักเข้าสู่สมองของเฉินซีอิน ทำให้เขามีความเข้าใจในพลังพิเศษสายเสียงลึกซึ้งยิ่งขึ้น แอบดีใจอยู่ลึกๆ

"ได้มา 1250 แต้มจริงๆ ด้วย ของที่มาประเคนให้ถึงที่ยังไม่เอา แต่ทฤษฎีเสียงอัปเลเวลนี่มันหอมหวานสุดๆ ไปเลย!"

"แต่ฉันก็ไม่ใช่พ่อพันธุ์สักหน่อย โลกใบนี้ออกจะน่าสนุก ปีนป่ายสู่จุดสูงสุด ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต่างดาว ยกระดับเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งต้าเซี่ย สนุกกว่าตั้งเยอะ"

"ผู้หญิงน่ะ มีแต่จะทำให้ความเร็วในการขยับนิ้วทั้งห้าของฉันช้าลงเท่านั้นแหละ!"

ไม่นานนัก เฉินซีอินก็เดินลงบันไดมาอย่างรวดเร็ว มาถึงห้องนั่งเล่น

เขาเห็นเฉินเหวินหยวนที่สูงเกือบสองเมตรสวมชุดสูท แผ่กลิ่นอายความน่าเกรงขาม นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา กำลังจดจ่ออยู่กับการดูข่าวในทีวี

"เผ่าพันธุ์สมุทรบุกรุกด่านเสวียนอู่ของเรา กองทัพมนุษย์แห่งต้าเซี่ยได้ขับไล่พวกมันกลับไปเมื่อวันก่อน! พลเอกหลี่ว่านจง ได้รับบาดเจ็บสาหัส!"

"เมืองหนานเจียงเกิดรอยแยกมิติ มีคลื่นสัตว์อสูรบุกโจมตี ผู้ใช้พลังพิเศษจำนวนมากมุ่งหน้าไปให้ความช่วยเหลือ! ยอดผู้บาดเจ็บ: บาดเจ็บเล็กน้อย 2 หมื่นนาย บาดเจ็บสาหัส 3 หมื่นนาย และเสียชีวิต 8 พันนาย!"

"ด่านชิงหลงเข้าขั้นวิกฤต เผ่าพันธุ์ต่างดาวควบคุมสัตว์ดุร้ายกว่า 2 ล้านตัวบุกโจมตีแนวหน้า! พลเอกเฉินซีเนี่ยน รับมือศัตรูหนึ่งต่อสี่ สังหารราชันต่างดาวไป 3 ตน ขับไล่ราชันต่างดาวไป 1 ตน ได้รับบาดเจ็บสาหัส!"

"การสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้เข้ามาแล้ว เผ่าพันธุ์ต่างดาวและสัตว์อสูรระดับต่ำจำนวนมากกำลังถูกส่งเข้าไปในมิติสอบเข้ามหาวิทยาลัย กระทรวงศึกษาธิการกำลังเร่งเตรียมการถ่ายทอดสดและมาตรการรักษาความปลอดภัยอย่างแข็งขัน"

"หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ผลักดันนโยบายส่งเสริมการมีบุตรอย่างเต็มที่ อยากรวยต้องรีบมีลูก ตอบแทนเผ่าพันธุ์มนุษย์ต้องพึ่งพาทุกคน!"

"ตึก ตึก!"

ในตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าเดินลงบันไดก็ดึงความสนใจของเฉินเหวินหยวน เขาเงยหน้าขึ้นมองเฉินซีอินด้วยสายตาขี้เล่น

"พ่อ คนที่อยู่ข้างบนนั่นใครอะ?"

พูดยังไม่ทันขาดคำ

"พึ่บ พึ่บ พึ่บ!"

เห็นเพียงเฉินเหวินหยวนหายตัวไปจากโซฟาอย่างกะทันหัน โผล่พรวดมาอยู่ตรงหน้าเฉินซีอินราวกับหายตัวได้ มือขวาตบลงบนไหล่เขาไม่ยั้ง ทำเอาเขาเจ็บจนหน้าเบี้ยว

"ลูกเพิ่งจะปลุกพลังได้ พลังยังอ่อนแออยู่ จำเป็นต้องได้รับการคุ้มครอง คนนั้นคือหวังเจียเสวี่ย ผู้ติดตามที่ตระกูลตั้งใจบ่มเพาะมาเพื่อลูกโดยเฉพาะ ตอนเด็กลูกน่าจะเคยเจอเธอนะ"

เฉินเหวินหยวนมีสีหน้าจริงจัง เริ่มแนะนำหวังเจียเสวี่ย

"เมื่อ 12 ปีก่อนตอนที่เมืองเฟิ่งเฉิงถูกเผ่าพันธุ์ต่างดาวตีแตก หลายครอบครัวต้องบ้านแตกสาแหรกขาด สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของตระกูลเฉินเรารับเลี้ยงเธอไว้

เธอเป็นเด็กฉลาดหลักแหลมมาตั้งแต่เด็ก ผ่านการฝึกอบรมมาแล้ว ทำเป็นทุกอย่าง ให้คอยดูแลชีวิตความเป็นอยู่ของลูก รับรองว่าไม่มีปัญหาแน่นอน!"

"ถึงพรสวรรค์ของเธอจะไม่ใช่ระดับ SSS แต่ก็เป็นพรสวรรค์สายพิเศษระดับ SS ที่หาได้ยากยิ่ง นั่นคือ สายเงา"

"เธอสามารถกลืนเข้าไปอยู่ในเงาของลูกได้ เวลาลูกออกไปทำภารกิจข้างนอก เธอก็จะคอยคุ้มครองลูก แน่นอนว่าถ้าลูกเห็นใครขัดหูขัดตา ก็สั่งให้เธอไปจัดการให้ได้เลย"

"อย่าดูถูกเธอเชียวนะ ภายใต้ทรัพยากรมหาศาลของตระกูลที่ทุ่มเทให้ ปีนี้เธออยู่ปีสาม อายุ 21 ปี แต่บรรลุระดับ 5 ขั้นแพลตตินัมแล้วนะ!"

(จบแล้ว)