บทที่ 111 การแข่งกระชับมิตร 18

ภายในห้องทำงานชั่วคราวของริชาร์ด เบเกอร์ นากามูระตบโต๊ะด้วยความหงุดหงิด “มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? พวกผู้เล่นที่บอกว่าไร้เทียมทานกลับพ่ายแพ้กันหมด แถมยังเป็นการแพ้แบบราบคาบด้วย!”

ริชาร์ด เบเกอร์ ซึ่งกำลังรินกาแฟใส่ถ้วยอย่างสบายอารมณ์ เอ่ยปลอบใจแบบขอไปที “ใจเย็นๆ ก่อน นากามูระ”

นากามูระกระสับกระส่ายอย่างหนัก “จะให้ผมใจเย็นได้ยังไง? สปอนเซอร์ส่วนใหญ่หนีกลับไปหมดแล้ว!”

“ก่อนการแสดงครั้งใหญ่ ย่อมต้องมีบทโหมโรงเพื่อเรียกน้ำย่อยเสมอ การแสดงที่แท้จริงมันยังไม่เริ่มเลยด้วยซ้ำ~”

“ตรรกะเดียวกันนี้ก็ใช้กับแมตช์กระชับมิตรครั้งนี้ แมตช์เดี่ยวมือ 1 คือเป้าหมายสูงสุดของฉัน และฉันก็ได้เตรียมบทที่จะทำให้พวกสปอนเซอร์พึงพอใจไว้เรียบร้อยแล้ว!”

นากามูระฟังคำพูดของริชาร์ด เบเกอร์ ด้วยความขุ่นมัว แต่ความกังวลของเขาก็ไม่ได้จางหายไปเลยแม้แต่น้อย

ทันใดนั้น แขกที่ไม่ได้รับเชิญก็ขัดจังหวะขึ้นจากทางประตู “อย่างนี้นี่เอง ช่วยขยายความหน่อยได้ไหมคะ?”

ผู้ที่มาถึงคือตัวแทนสปอนเซอร์หญิงเพียงคนเดียว ทาคายามะ นานาโกะ ผู้จัดการฝ่ายบริหารของทอร์แรนซ์ คอร์ปอเรชัน

แผนการทางฝั่งนี้กำลังค่อยๆ เข้าที่เข้าทางทีละน้อย~

ในขณะเดียวกัน ซาคากิ ทาโร ก็เพิ่งจะจบการสนทนาทางโทรศัพท์กับคนจากสมาคมเทนนิสคันโตด้วยบรรยากาศที่ไม่สู้ดีนักอีกครั้ง

เขาเดินตรงไปที่สนามและบังเอิญพบกับฮานามูระเข้าพอดี

“ดูเหมือนโค้ชซาคากิจะถูกร้องขอมาอีกแล้วสินะคะ?”

ฮานามูระถอนหายใจ เธอพูดไม่ออกกับความโลภอันน่าเกลียดของสมาคมเทนนิสคันโต

การบีบบังคับอย่างหนักเพื่อให้ซาคากิ ทาโร จัดแมตช์ระหว่างเอจิเซ็นกับเควิน...พวกเขาไม่รู้จักนิสัยของซาคากิเลยหรือยังไง?

ยิ่งพวกเขาผลักดันมากเท่าไหร่ ผลลัพธ์ที่สมาคมเทนนิสคันโตต้องการก็ยิ่งมีโอกาสสำเร็จน้อยลงเท่านั้น

ในห้องพักนักกีฬา เหล่านักเรียนปี 3 หลายคนพอจะเดาออกว่าใครจะถูกเลือกสำหรับเดี่ยวมือ 1 แต่นิโอะก็กระซิบกระซาบบางอย่างกับยูกิมุระ

ยูกิมุระรู้สึกไม่พอใจกับความเป็นไปได้ที่จะใช้รุ่นน้องของตัวเองเป็นเบี้ยในการพนัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อคำนึงถึงความต้องการอย่างมากของเจ้าหัวสาหร่ายที่จะลงแข่งในแมตช์นี้ เขาจึงไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายการตัดสินใจของโค้ชซาคากิ

เทซึกะเหลือบมองเอจิเซ็นที่ภายนอกดูสงบนิ่งแต่ไม่อาจซ่อนความคาดหวังไว้ได้เลย เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ จนแทบไม่ได้ยิน

วุฒิภาวะทางจิตใจของเอจิเซ็นยังไม่เติบโตเต็มที่จริงๆ

“การดวลกันแห่งโชคชะตาของพ่อลูกสองรุ่นงั้นเหรอ?”

นากามูระไม่เชื่อหูตัวเอง แผนการตื้นๆ แบบนี้น่ะเหรอคือสิ่งที่เรียกว่าบทการแสดง?

มันช่างไร้สาระสิ้นดี!

ริชาร์ด เบเกอร์ กอดอกอย่างมั่นใจ “พ่อของเควินเคยพ่ายแพ้อย่างยับเยินให้กับพ่อของเรียวมะ จนต้องถูกบังคับให้ลาออกจากวงการเทนนิส!”

“วันนี้ เควินได้ก้าวขึ้นสู่เวทีแมตช์กระชับมิตรนี้เพื่อเอาชนะเรียวมะและสะสางความแค้นของพ่อด้วยตัวเอง นี่คือเรื่องราวสายสัมพันธ์พ่อลูกที่น่าประทับใจ!”

ทาคายามะ นานาโกะ คิดตามแล้วรู้สึกว่าแผนนี้ไม่ค่อยน่าดึงดูดเท่าไหร่ หรืออาจจะเรียกได้ว่ามันดูเงอะงะเกินไปเสียด้วยซ้ำ

เธออยากจะเป็นตัวแทนบริษัทเพื่อสนับสนุนทีมที่นำโดยนักธุรกิจแบบนี้จริงๆ เหรอนะ?

ข้างๆ เธอ นากามูระมองริชาร์ด เบเกอร์ ด้วยความระแวง แผนการยอดเยี่ยมมาก วันหลังอย่าเตรียมแผนมาอีกนะ

“คุณมั่นใจเหรอว่าเอจิเซ็น เรียวมะ จะลงแข่งในแมตช์เดี่ยวมือ 1 จริงๆ?”

ริชาร์ด เบเกอร์ หัวเราะอย่างยโส “ในงานแถลงข่าว เควินได้ยั่วยุเรียวมะต่อหน้าเหล่านักข่าว ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ทุกคนย่อมรอคอยการดวลกันของทั้งสองคน”

“นอกจากนี้ ฉันได้สื่อสารกับสมาคมเทนนิสคันโตเรียบร้อยแล้ว และผลลัพธ์สุดท้ายมันจะต้องเป็นไปตามที่ฉันต้องการแน่นอน!”

“ตอนนี้เอจิเซ็น เรียวมะ เป็นผู้เล่นระดับท็อปในวงการเทนนิสญี่ปุ่นเลยนะ! เขาต้องลงแข่งเดี่ยวมือ 1 แน่นอน!”

ยูกิมุระ: เอจิเซ็น? ^_^

นิโอะ: ผู้เล่นระดับท็อป? ปุริ~

เทซึกะ: ...

ซานาดะ: ...

อาโทเบะ: หึ! ทำไมท่านผู้นี้ถึงไม่ยักษ์กะรู้เรื่องนั้นเลยล่ะ?

ทาคายามะ นานาโกะ เริ่มมีความคิดที่จะยอมแพ้ เธอจึงยื่นเงื่อนไขออกมาอย่างสงบ “ถ้าหากทีมเยาวชนฝั่งตะวันตกแพ้ในแมตช์เดี่ยวมือ 1 อีกละก็ เรื่องการเป็นสปอนเซอร์ที่คุยกันไว้ก่อนหน้านี้ก็ถือว่าไม่ต้องพูดถึงกันอีกค่ะ”

ในขณะเดียวกัน จอภาพเหนือสนามกีฬาก็ได้แสดงรายชื่อผู้เล่นสำหรับแมตช์เดี่ยวมือ 1 ของทีมตัวแทนเยาวชนคันโตออกมาแล้ว...คิริฮาระ อากายะ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล