เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 315 การ์ดพิเศษรูปแบบใหม่

ตอนที่ 315 การ์ดพิเศษรูปแบบใหม่

ตอนที่ 315 การ์ดพิเศษรูปแบบใหม่


ตอนที่ 315 การ์ดพิเศษรูปแบบใหม่

ติดตามแฟนเพจอัพเดทข่าวสารอ่านนิยายก่อนใครได้ที่ FB: ND Translate นิยายแปลไทย 

“พอแค่นั้นแหละ” ลู่โจวได้โบกมือของตัวเอง

“ข้าน้อยขอตัว”

หลังจากที่โจวจี้เฟิงจากไป ลู่โจวเองก็ได้ตรวจสอบพลังพิเศษที่ตัวเขามีในขณะนี้ ตัวเขาสามารถใช้พลังวิเศษที่มาจากเคล็ดวิชาอักษรสวรรค์ได้สองครั้งด้วยกัน จำนวนการใช้ไม่ได้เพิ่มขึ้นมาแต่อย่างใด แต่ถ้าหากตัวเขาพยายามทำความเข้าใจเคล็ดวิชาอักษรสวรรค์ต่อไป ความเร็วในการฟื้นพลังวิเศษจะเพิ่มขึ้น แต่ถึงแบบนั้นตัวเขาก็ไม่อาจเก็บพลังวิเศษให้กลายเป็นพลังสำรองได้ ตัวเขาเหลือบมองไปที่แต้มบุญที่มีอยู่ ในตอนนี้ลู่โจวมีแต้มบุญ 7,500 คะแนนแล้ว

มันเป็นแต้มบุญที่ได้มาจากการชี้แนะลูกศิษย์ทั้งหลายเป็นเวลาสามเดือนด้วยกัน ลู่โจวในตอนนี้มีค่าความโชคดี: 41

‘ฉันไม่ได้จับฉลากนำโชคมานานแล้วสินะ...’ หลังจากครุ่นคิดได้ครู่หนึ่ง ตัวเขาก็ตัดสินใจที่จะจับฉลากนำโชคไปทั้งหมดสิบครั้ง

เป็นไปตามที่คาดไว้ ลู่โจวได้รับรางวัลปลอบใจเป็นค่าความโชคดีทั้งหมด ถ้าหากจะถามหาถึงเรื่องของเหตุผลจากการจับฉลากแล้วแน่นอนว่าตัวเขาก็คงจะหาเหตุผลได้อะไรไม่ได้ ‘ปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตาก็แล้วกัน ต่อไป!’

“จับฉลากนำโชค”

“ติ้ง! คุณได้ใช้แต้มบุญ 50 และค่าความโชคดี 51 แต้ม คุณได้รับกล่องพิเศษ 1 ใบ”

เมื่อลู่โจวเห็นการแจ้งเตือน ตัวเขาก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา ดูเหมือนว่าตอนนี้ระบบจะใจดีกับลู่โจวเป็นพิเศษ ตัวเขาไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้กล่องพิเศษมาหลังจากที่มีค่าความโชคดีอยู่ที่ 51 แต้มเท่านั้น

ในเวลาไม่นานกล่องสมบัติที่ว่าก็ได้ปรากฏขึ้นบนโต๊ะต่อหน้าลู่โจว กล่องใบนั้นมันทำมาจากไม้ทั้งใบ มันไม่ได้มีขนาดที่ใหญ่โตอะไร มันมีขนาดพอๆ กับลิ้นชักธรรมดาเท่านั้น ดูเหมือนว่าของที่อยู่ในกล่องเองก็ไม่ได้มีขนาดใหญ่โตอะไรเช่นกัน

“จำกัดระยะเวลา 3 วัน ถ้าหากไม่เปิดใช้ในเวลาที่กำหนดกล่องใบนี้จะหายไป”

ลู่โจวก้มลงมองไปที่กล่องใบนั้น ตัวเขากำลังสงสัยว่ากล่องสมบัติที่ว่าจะเหมือนกับกล่องใบที่แล้วที่จะต้องใช้อาวุธของศิษย์สาวกในการเปิดไหม ถ้าหากเป็นแบบนั้นในเวลา 3 วันมันคงจะไม่ทันการแน่

ลู่โจวได้มองไปทางซ้ายก่อนที่จะเหลือบมองไปยังขวา ตัวเขาเริ่มศึกษากล่องที่ได้มาอย่างใกล้ชิด ที่กล่องไม่ได้มีลวดลายพิเศษอะไรอยู่ทั้งหกด้าน มีเพียงปุ่มที่ยื่นออกมาจากด้านหน้าเท่านั้นที่ดูพิเศษมากกว่าผืนผิวมัน

ลู่โจวที่เห็นแบบนั้นก็ได้หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะคิดในใจ ‘ถ้าหากมันเปิดง่ายแบบนี้จริงแล้วกล่องใบนี้จะกำหนดเวลาในการเปิดไปเพื่ออะไรกัน? ดูเหมือนว่าบางครั้งระบบนี่ก็จะทำเรื่องโง่ๆ เป็นเหมือนกัน’

ลู่โจวยกมือออกมาก่อนที่จะถูไปตามกล่อง ตัวเขาสงสัยว่าด้านในนั้นมีอะไรซ่อนอยู่กันแน่ หลังจากที่เอามือลูบไปเรื่อยๆ ลู่โจวก็ได้สัมผัสเข้ากับปุ่มที่อยู่ตรงหน้าด้าน

แคล๊ก!

“ติ้ง คุณได้รับพลังอวตารนวกายาหยินหยาง, คูลดาวน์พิเศษ x1 (ใช้งานทันทีหลังจากเปิดกล่อง) , การ์ดพลังชีวิต x20, การ์ดประกันชีวิต x50 คุณจะเปิดกล่องใบนี้เลยหรือไม่?”

ลู่โจวที่เห็นการแจ้งเตือนถึงกับตกตะลึงจนตาค้าง ของรางวัลที่ตัวเขาได้รับมามันดีเกินคาดไปมาก

ทั้งพลังร่างอวาตารร่างใหม่ที่มีมูลค่าสูงถึง 30,000 นอกจากนี้ยังมีการ์ดพลังชีวิตอีก 20 ใบ ตัวเขามีการ์ดพลังชีวิตเดิมอยู่แล้ว 2 ใบ เท่ากับว่าตอนนี้ลู่โจวมีการ์ดพลังชีวิตมากถึง 22 ใบ

“แล้วไอคูลดาวน์พิเศษมันคืออะไรกัน?” ลู่โจวยังไม่กล้ากดปุ่มเพื่อยืนยัน ในฐานะที่เป็นคนต่างโลกลู่โจวรู้ดีว่าคำว่า “คูลดาวน์” มันหมายความว่าอะไร บางทีการ์ดใบนี้อาจจะเป็นการ์ดพิเศษที่จะทำให้ตัวเขาไม่สามารถใช้งานของวิเศษได้ตามเวลาที่กำหนด ถ้าหากเป็นแบบนั้นจริงลู่โจวก็คงจะต้องใช้เวลาไตร่ตรองให้มากกว่านี้ก่อนที่จะเปิดกล่องขึ้น

ลู่โจวค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ พลังอวตารนวกายาหยินหยางและการ์ดพลังชีวิต 20 ใบ! ตัวเขาไม่ได้ฝันไป ลู่โจวที่เห็นแบบนั้นขมวดคิ้วก่อนที่จะพึมพำออกมา “กำหนดสามวันอย่างงั้นหรอ?”

‘การล่าสัตว์ของพวกองค์ชายกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว หรือว่าระบบนี่อยากที่จะให้ฉันเจอความยากมากขึ้นสินะ?’ ลู่โจวได้แต่สงสัย

ในตอนนั้นเองตัวเขาก็ได้ยินเสียงดังออกมาจากทางด้านนอกห้องโถงใหญ่...

“ท่านปรมาจารย์”

ลู่โจวหันกลับมาก่อนที่จะจ้องมองไปยังทางเข้า ตัวเขาเห็นเล้งลั่วกำลังเดินมาหา ดวงตาที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากสีเงินของเขาดูมีชีวิตชีวามากขึ้น เล้งลั่วได้เตรียมพร้อมรับมือกับพวกหัวรั้นที่จะหาเรื่องบุกขึ้นมาบนภูเขาทองแห่งนี้อยู่ตลอด การที่เขาดูมีชีวิตชีวาแบบนี้บางทีอาจจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็เป็นได้ เล้งลั่วได้คารวะให้กับลู่โจวเพื่อเป็นการทักทาย

ลู่โจวที่เห็นแบบนั้นได้โบกแขนก่อนจะพูดขึ้น “ไม่ต้องพิธีรีตองหรอก”

เล้งลั่วได้โค้งคำนับให้ก่อนที่จะพูดขึ้น “ข้าได้ยินมาว่าท่านปรมาจารย์อยากจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของการล่าสัตว์”

“ถูกต้องแล้ว” ลู่โจวพยักหน้าตอบรับ

“ม่อหลี่ถือว่าเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ที่ข้าได้เจอ ดังนั้นขอให้ข้าเดินทางไปที่หรงเป่ยด้วยเถอะ” เล้งลั่วได้พูดออกมาอย่างตรงไปตรงมา

ลู่โจวเคยสัญญาเรื่องแบบนี้ไว้กับเล้งลั่วอยู่ก่อนแล้ว ม่อหลี่ถือว่าเป็นเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียวของเล้งลั่ว ถ้าหากเล้งลั่วไม่เห็นม่อหลี่ตายกับตา เล้งลั่วก็คงจะไม่อาจที่จะนิ่งดูดายอยู่เฉยๆ ได้ตลอดไปแน่ ลู่โจวได้ถามขึ้น “บาดแผลของเจ้ายังไม่หายดี พลังวรยุทธของเจ้าเองก็ยังฟื้นฟูกลับมาไม่เต็มที่ด้วยเช่นกัน แน่ใจแล้วหรอว่าจะไปน่ะ?”

เล้งลั่วยืดตัวตรงก่อนที่จะพูดออกมา “ม่อหลี่อยู่ในส่วนลึกของพระราชวังมาโดยตลอด แต่ครั้งนี้นางเป็นฝ่ายออกมาซะเอง นี้ถือเป็นโอกาสทองที่สวรรค์ได้มอบให้กับข้า ท่านปรมาจารย์ลูกผู้ชายแก้แค้นสิบปีก็ยังไม่สายตัวข้าก็ไม่ได้ถือว่าเป็นลูกผู้ชายผู้ยึดถือคุณธรรมอะไรนั่นหรอก ข้าจะต้องจัดการนางให้ได้”

“...” ลู่โจวไม่คาดคิดมาก่อนว่าเล้งลั่วจะดื้อรั้นได้มากถึงขนาดนี้ ตัวเขาลูบเคราก่อนที่จะพูดตอบกลับไป “เรื่องนี้ข้าได้สัญญากับเจ้าไว้แล้ว...แล้วพลังของเจ้ามันฟื้นฟูมามากแค่ไหนแล้วล่ะ?”

“สี่ส่วน” เล้งลั่วได้ตอบกลับไปอย่างตรงไปตรงมา

ลู่โจวที่ได้ยินแบบนั้นพยักหน้า สถานการณ์ของเล้งลั่วมันแตกต่างกับสถานการณ์ที่ฝานลี่เทียนต้องเจอ พลังวรยุทธของฝานลี่เทียนถูกทำลายไปเท่านั้น ด้วยพลังของดอกแมกโนเลียสีดำการที่ฝานลี่เทียนจะฟื้นฟูตัวเองได้อย่างรวดเร็วจึงไม่ใช่เรื่องแปลก ในทางกลับกันเล้งลั่วนั้นต่างออกไป จุดตันเถียนที่คอยเก็บสะสมพลังลมปราณของเขาได้ระเบิดออกมาในตอนที่ต่อสู้กับสิบคนทรง การที่เล้งลั่วจะฟื้นฟูพลังวรยุทธทั้งหมดมาตั้งแต่ต้นจนถึงสี่ส่วนได้ก็เป็นอะไรที่น่าเคารพนับถือพออยู่แล้ว “สี่ส่วนแล้วอย่างงั้นหรอ แต่ถ้าหากเจ้าไม่ใช้พลังอวตาร บางทีเจ้าอาจจะสู้สูสีกับผู้ฝึกยุทธขั้นมหาภัยพิบัติศักดิ์ขั้นต้นได้ เจ้ามั่นใจแล้วหรอว่าจะสามารถฆ่าม่อหลี่ได้?”

พรึ๊บ!

เล้งลั่วได้คุกเข่าลงก่อนที่จะโค้งคำนับลู่โจวอีกครั้ง “ได้โปรดเติมเต็มความปรารถนาข้าด้วยเถอะ ท่านปรมาจารย์!”

ห้องโถงใหญ่ยังคงเงียบสงบ ลู่โจวไม่ได้มองกลับไปที่เล้งลั่ว ตัวเขาได้เอามือไขว้หลังก่อนที่จะเดินไปรอบๆ เล้งลั่ว

จ้าวยู่เองก็อยู่ในเมืองหลวงศักดิ์สิทธิ์ หมิงซี่หยินเองก็มีเรื่องที่จะต้องทำ

ลู่โจวได้คิดทบทวน ตราบใดที่ม่อหลี่เปิดเผยตัวออกมา เมื่อถึงตอนนั้นตัวเขาก็แค่ใช้การ์ดการโจมตีของเพชฌฆาตไปหานางก็เท่านั้น ปัญหาในตอนนี้มีเพียงอย่างเดียว ปัญหาที่ว่าก็คือยอดฝีมือผู้ที่อยู่เคียงข้างม่อหลี่ เขาคนนั้นเป็นสุดยอดคนทรงที่ใช้พลังเวทมนตร์คาถาอันแข็งแกร่งอยู่บนแท่นประลองดอกบัว เป็นไปไม่ได้เลยที่ลู่โจวจะจัดการกับยอดฝีมือจำนวนมากพร้อมกันด้วยพลังวรยุทธเพียงเท่านี้ นอกจากนี้ม่อหลี่ยังทั้งฉลาดและยังมีไหวพริบดีอีกด้วย ด้วยเหตุนี้การที่จะพาเล้งลั่วไปด้วยจึงดูเหมือนกับไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่

“อย่าขยับ” ลู่โจวได้ยกมือของเขาขึ้นมา ในตอนนั้นการ์ดรักษาฉุกเฉินโฉมใหม่ก็ได้แตกสลายไปกับมือของลู่โจว พลังอันลึกลับเริ่มแผ่ออกมาจากฝ่ามือของตัวเขา มันเป็นพลังที่ลึกล้ำเหมือนกับมหาสมุทรไม่มีผิด

“นี่มัน...” เล้งลั่วได้แต่ตกใจ แม้ว่าจะต้องเจอกับพลังแต่ถึงแบบนั้นตัวเขาก็ไม่ได้เคลื่อนไหวไปไหน ท้ายที่สุดแล้วตัวเขาเข้าใจทุกอย่างดี การที่ลู่โจวต้องการที่จะเอาชีวิตเขา ลู่โจวก็คงจะไม่รอมาถึงช่วงเวลานี้แน่

ก่อนที่เล้งลั่วจะเข้าใจอะไร ในตอนนั้นคลื่นพลังที่ลึกล้ำก็ได้ห่อหุ้มร่างกายของตัวเขาเอาไว้ พลังทั้งหมดได้ซึมซับเข้าสู่เส้นพลังลมปราณทั้งแปด พลังแห่งการรักษาเยียวยาได้แผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างกายของเล้งลั่ว

“เดินพลังซะ”

ในที่สุดเล้งลั่วก็เข้าใจแล้วว่าลู่โจวกำลังจะรักษาบาดแผลของตัวเขาให้ เมื่อรู้แบบนั้นเล้งลั่วก็เริ่มนั่งลงก่อนที่จะโค้งคำนับลู่โจวอย่างสุดซึ้ง เล้งลั่วรีบเดินพลังในขณะที่นั่ง ในตอนนั้นเองตัวเขาก็รู้สึกได้ถึงพลังที่ไหลวนตัวเองได้

ลู่โจวมองไปที่เล้งลั่วได้ความพึงพอใจ ในตอนนี้ตัวเขาไม่จำเป็นที่จะต้องกลัวเล้งลั่วเล่นตุกติกอีกต่อไป พลังของการ์ดรักษาฉุกเฉินทำได้เพียงรักษาบาดแผลได้เท่านั้น ท้ายที่สุดแล้วเล้งลั่วก็ต้องฟื้นคืนพลังวรยุทธของตัวเองใหม่ด้วยตัวของเขาเองอยู่ดี

ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา

เล้งลั่วได้ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ ตัวเขาได้จ้องมองรอบตัวก่อนที่จะสูดหายใจเข้าไปลึกๆ ตัวเขารีบวางมือก่อนที่จะลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ

ลู่โจวสังเกตเห็นค่าความจงรักภักดีของเล้งลั่วเพิ่มมากขึ้น “บาดแผลของเจ้าเป็นยังไงบ้าง?”

เล้งลั่วรีบคารวะให้อย่างเคารพก่อนที่จะตอบกลับไป “อาการบาดเจ็บของข้ากว่า 9 ส่วนหายเป็นปกติดีแล้ว ข้ามั่นใจมากว่าถ้าหากไม่มีอะไรที่น่าประหลาดเกิดขึ้น พลังวรยุทธทั้งหมดของข้าจะต้องฟื้นคืนมาภายในเวลาสามเดือนนี้แน่”

“ดีมาก” ลู่โจวพยักหน้าตอบรับ

“ในเมื่อข้าได้รับโอกาสมาแล้วข้าจะไม่ปล่อยให้ม่อหลี่หนีรอดไปได้แน่” เล้งลั่วพูดออกมาอย่างมั่นใจ ตัวเขาเป็นยอดฝีมือผู้ที่มีพลังอวตารดอกบัวแปดกลีบ ยังไงซะท้ายที่สุดแล้วแม้แต่อูฐตัวผอมแห้งก็ยังตัวใหญ่กว่าม้าอยู่ดี

ลู่โจวไม่ได้คิดสงสัยคำพูดของเล้งลั่วเลยแม้แต่น้อย “เจ้ามีแผนอะไรดีๆ ที่อยากจะบอกกับข้าไหม?”

ติดตามแฟนเพจอัพเดทข่าวสารอ่านนิยายก่อนใครได้ที่ FB: ND Translate นิยายแปลไทย 

จบบทที่ ตอนที่ 315 การ์ดพิเศษรูปแบบใหม่

คัดลอกลิงก์แล้ว