บทที่ 17 ท่าที

บทที่ 17 ท่าที

เขาคลิกดูวิดีโอที่อีกฝ่ายอัปโหลดลงบนหน้าต่างระบบ เพียงแค่เห็นก็ถึงกับชะงักงัน

ในวิดีโอ จั๋วจิงสวมชุดผู้หญิงสีดำ แต่งหน้าทาครีมรองพื้นหนาเตอะ กำลังทำปากจู๋ออดอ้อนอยู่หน้ากล้อง กะพริบขนตายาวงอน และร้องเพลง "โบยบินสู่เตียงของคนอื่น" ด้วยเสียงโลลิแสนหวานที่ผ่านเครื่องดัดเสียง...

อ่า! นี่มัน... หลุดโลกเกินไปแล้ว!

เซี่ยงเป่ยเฟยทนดูต่อไปไม่ได้ เขาต้องไปล้างตาเสียแล้ว

หมอนี่ปกติเป็นเด็กหนุ่มตัวสูงใหญ่บึกบึน แต่กลับมาถ่ายวิดีโอแบบนี้เนี่ยนะ!

เขารู้สึกว่าจะไม่สามารถมองหน้าหมอนี่ตรงๆ ได้อีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนจั๋วจิงจะไม่รู้สึกอับอายเลยสักนิด ในทางกลับกัน เขากลับดูสนุกสนานไปกับมันด้วยซ้ำ?

รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ!

ระบบชื่นชมระดับ S ที่จั๋วจิงปลุกขึ้นมานั้นใช้ยอดไลก์ปลอมไม่ได้ มันต้องคำนวณจากคนจริงๆ

ทันทีที่วิดีโอสุดพิสดารนี้ถูกปล่อยออกไป มันก็กวาดยอดไลก์ไปกว่าหกร้อยครั้งในชั่วข้ามคืน

ค่าความชื่นชมของจั๋วจิงเปรียบเสมือนสกุลเงิน เขาใช้ห้าร้อยไลก์เพื่อแลกกับโอสถชักนำลมปราณในร้านค้าระบบของเขา

ส่งผลให้ภารกิจแรกของจั๋วจิงล้มเหลว แต่เขาก็ยังสามารถเข้าสู่ขอบเขตรวบรวมลมปราณได้โดยพึ่งพาภารกิจที่สอง

สำหรับผู้ที่มีระบบระดับ S การทำภารกิจในช่วงแรกนั้นง่ายกว่าคนทั่วไปมาก

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมผู้ปลุกระบบที่มีพรสวรรค์สูงกว่าถึงประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่ในอนาคต

เซี่ยงเป่ยเฟยละสายตา เขาก็อยากจะไปกดไลก์วิดีโอของจั๋วจิงอีกครั้งจริงๆ เพื่อที่รางวัลชิ้นต่อไปของอีกฝ่ายจะได้ถูกส่งมาให้เขาอีก

ทว่าเซี่ยงเป่ยเฟยก็ยังยั้งมือไว้

เพราะถ้าเซี่ยงเป่ยเฟยไปกดไลก์วิดีโอ ระบบของจั๋วจิงก็จะได้รับการแจ้งเตือน

หากรางวัลหายไปแค่ชิ้นเดียว อาจอ้างได้ว่าเป็นข้อผิดพลาดของระบบ และจั๋วจิงก็คงไม่โยงเรื่องนี้มาที่เซี่ยงเป่ยเฟย

แต่ถ้ามันเกิดขึ้นบ่อยเกินไป จั๋วจิงจะต้องจับได้แน่ว่าทุกครั้งที่รางวัลหายไปจะมีเซี่ยงเป่ยเฟยเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเสมอ และเขาจะต้องสงสัยอย่างแน่นอน

คนเราไม่จำเป็นต้องถอนขนแกะจากแกะตัวเดิมเสมอไป

แบ่งโอกาสให้แกะตัวอื่นบ้าง

หรือไม่ก็... รอถอนขนตอนเปลี่ยนฤดูกาลแทน

เซี่ยงเป่ยเฟยถอนสายตากลับมา เขากำลังสื่อสารกับเสี่ยวเฮยอยู่ ขณะที่ข่งซิ่วเหวินซึ่งอยู่ข้างๆ นั้นฟุบหลับกรนเสียงดังลั่นโต๊ะไปแล้ว ดูเหมือนว่าการนอนดึกเมื่อคืนจะทำให้เขาอดนอนอย่างหนัก

เสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้น หยางหัวผู้เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาประจำชั้นเดินเข้ามาในห้องเรียน ทั้งห้องก็เงียบกริบลงอย่างรวดเร็ว

ท่ามกลางความเงียบสงบ เสียงกรนของข่งซิ่วเหวินก็ยิ่งฟังดูขัดหูเป็นอย่างมาก

หยางหัวขมวดคิ้ว ประกายความโกรธแวบขึ้นในดวงตา กล้าดียังไงมาหลับในคาบเรียนของเขา!

นี่เป็นโอกาสอันดีที่จะได้สั่งสอน!

แต่เมื่อสายตาของเขาตกลงบนร่างของข่งซิ่วเหวิน ประกายตาประหลาดใจก็วาบผ่านเข้ามา

ในตอนนั้นเอง ทุกคนในห้องต่างก็หันไปมองข่งซิ่วเหวิน บางคนแอบสะใจ รอคอยดูว่าอาจารย์ที่ปรึกษาจะด่าว่าข่งซิ่วเหวินอย่างไร

เซี่ยงเป่ยเฟยใช้ข้อศอกสะกิดข่งซิ่วเหวินเบาๆ เพื่อเตือนว่าคาบเรียนเริ่มแล้ว

ข่งซิ่วเหวินลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย เมื่อเห็นอาจารย์ที่ปรึกษาก็ถึงกับสะดุ้งเฮือกและรีบนั่งตัวตรงทันที

แต่คำพูดประโยคถัดมาของหยางหัวกลับทำให้ทุกคนถึงกับอ้าปากค้าง—

"ข่งซิ่วเหวิน! เมื่อคืนเธอคงเหนื่อยมากสินะ? ไม่เป็นไรหรอก ถ้ารู้สึกง่วงก็นอนต่ออีกหน่อยเถอะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร"

หยางหัวกล่าวกับข่งซิ่วเหวินด้วยความห่วงใย

ข่งซิ่วเหวินอ้าปากค้าง ตาแทบถลน เขาคิดว่าตัวเองหูฝาดไป

อาจารย์ที่ปรึกษายอมให้เขาหลับในคาบเรียนจริงๆ งั้นหรือ?

เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ต่างก็มองด้วยความอิจฉาริษยา

แต่ความจริงแล้ว พวกเขาคงพอจะเข้าใจเหตุผลที่ว่าทำไมท่าทีของอาจารย์ที่ปรึกษาถึงได้เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

แม้ว่าผลการเรียนของข่งซิ่วเหวินจะย่ำแย่แค่ไหน แต่เขาก็เป็นถึงผู้ปลุกระบบระดับ S!

เมื่อก่อนข่งซิ่วเหวินและเซี่ยงเป่ยเฟยต่างก็เป็นนักเรียนรั้งท้ายของห้องที่มีผลการเรียนย่ำแย่สุดๆ และมักจะตกเป็นเป้าหมายในการด่าทอของหยางหัวเพื่อเพิ่มค่าระบบของเขาเสมอ

อาจกล่าวได้ว่า ลำพังแค่เซี่ยงเป่ยเฟยและข่งซิ่วเหวินก็ช่วยเพิ่มค่าบารมีครูของหยางหัวไปอย่างมหาศาลแล้ว

ทว่าวันนี้หยางหัวกลับมองข่งซิ่วเหวินด้วยความเอ็นดูเป็นอย่างยิ่ง

เหตุผลนั้นไม่ใช่เรื่องอื่นใด นอกเสียจากเมื่อวานนี้ข่งซิ่วเหวินสามารถปลุกระบบระดับ S ได้ ซึ่งมันช่วยเพิ่มค่าบารมีครูให้เขาถึงห้าร้อยแต้ม!

การเพิ่มขึ้นห้าร้อยแต้มในคราวเดียวมันรวดเร็วกว่าการได้แต้มเดียวจากการด่าทอแต่ละครั้งตั้งไม่รู้กี่เท่า!

ค่าบารมีครูของ 【ระบบวิถีครูระดับ R】 ไม่ได้เพิ่มขึ้นจากการด่าทอนักเรียนเพียงอย่างเดียว บางครั้งหากนักเรียนรู้สึกซาบซึ้งใจหรือเลื่อมใสศรัทธาในตัวเขา มันก็สามารถเพิ่มขึ้นได้เช่นกัน

แต่หยางหัวเชื่อว่าการสั่งสอนนักเรียนและการเพิ่มค่าบารมีผ่านความซาบซึ้งและเลื่อมใสนั้นมันช้าเกินไป เขาจึงชอบใช้วิธีดุด่าเพื่อสร้างความน่าเกรงขามแทน

ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับข่งซิ่วเหวินผู้มีระบบระดับ S เขาก็ไม่สามารถด่าว่าอีกฝ่ายได้อีกต่อไป

ผู้ปลุกระบบระดับ S ย่อมต้องประสบความสำเร็จในอนาคตอย่างแน่นอน

ตัวหยางหัวเองก็เป็นแค่ผู้ปลุกระบบระดับ R การที่ข่งซิ่วเหวินจะก้าวข้ามหยางหัวไปได้ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

ดังนั้นหยางหัวจึงต้องเปลี่ยนท่าที เขาเตรียมจะทำให้ข่งซิ่วเหวินรู้สึกซาบซึ้งใจในตัวเขาแทน

หยางหัวพูดกับข่งซิ่วเหวินต่อ "ข่งซิ่วเหวิน ตอนนี้เธอเป็นผู้ปลุกระบบระดับ S แล้ว เธอต้องตั้งใจเรียนให้ดีนะ เอาอย่างนี้ไหม เดี๋ยวครูจัดที่นั่งให้ใหม่ ย้ายไปนั่งกับจั๋วจิงดีหรือเปล่า?"

หยางหัวดูแลเอาใจใส่ข่งซิ่วเหวินด้วยท่าทีที่เป็นกันเองอย่างมาก

ข่งซิ่วเหวินถึงกับอึ้ง อาจารย์ที่ปรึกษาที่ด่าเขาทุกวี่ทุกวัน จู่ๆ ก็มาแสดงความห่วงใยเช่นนี้ ทำเอาเขารู้สึกอึดอัดทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว

"ไม่... ไม่เป็นไรครับ" ข่งซิ่วเหวินรีบปฏิเสธ

ปกติแล้วเขาไม่ค่อยชอบขี้หน้าจั๋วจิงเท่าไหร่นัก หมอนั่นมักจะชอบเยาะเย้ยเขาและเซี่ยงเป่ยเฟยอยู่บ่อยๆ พวกเขาเข้ากันไม่ได้เลยจริงๆ

"จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง? ถ้าเธอนั่งกับเซี่ยงเป่ยเฟย เขาจะคอยเป็นตัวถ่วงเธอเปล่าๆ เธอควรจะไปนั่งกับจั๋วจิงเพื่อที่จะได้ส่งเสริมซึ่งกันและกัน พวกเธอทั้งคู่ต่างก็มีพรสวรรค์ระดับ S จะได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันได้ไงล่ะ"

หยางหัวกล่าวอย่างจริงจัง "อนาคตของเธอไร้ขีดจำกัด เธอจะปล่อยให้เซี่ยงเป่ยเฟยมามีอิทธิพลต่อตัวเธอไม่ได้ ครูต้องรับผิดชอบต่ออนาคตของเธอนะ! คนอย่างเขาน่ะหมดหวังแล้ว เอามาเปรียบเทียบกับเธอไม่ได้หรอก"

หยางหัวรู้สึกโมโหทุกครั้งที่นึกถึงเซี่ยงเป่ยเฟย!

แค่เรื่องระบบของเขาทำงานผิดปกติเมื่อวานนี้มันก็แย่พอแล้ว เดิมทีเขาคิดว่าเซี่ยงเป่ยเฟยคือผู้มีพรสวรรค์ที่ซ่อนเร้น และกำลังจะปลุกระบบระดับ UR ในตำนานที่หนึ่งในล้านคนถึงจะมีได้ เขาเตรียมพร้อมรอรับค่าบารมีครูที่จะพุ่งกระฉูดขึ้นเป็นแสนๆ แต้มไว้แล้วเชียว

แต่สุดท้ายก็เป็นแค่เรื่องตื่นตูมไปเอง

เรื่องนี้ทำให้เขาไม่พอใจเป็นอย่างมาก!

หากเซี่ยงเป่ยเฟยสามารถปลุกระบบระดับ UR ขึ้นมาได้ล่ะก็ เขาจะต้องต้อนรับเซี่ยงเป่ยเฟยด้วยรอยยิ้มอย่างแน่นอน และจะไม่บ่นสักคำแม้ว่าเซี่ยงเป่ยเฟยจะโดดเรียนก็ตาม

แต่เซี่ยงเป่ยเฟยเป็นแค่ระดับ N!

หยางหัวสังเกตเห็นปัญหาเกี่ยวกับทรงผมของเซี่ยงเป่ยเฟย จึงตวาดขึ้นว่า "เซี่ยงเป่ยเฟย เมื่อวานครูบอกให้เธอไปตัดผม ทำไมวันนี้ถึงยังไม่ตัดอีกห๊ะ?"

【คุณด่าทอเซี่ยงเป่ยเฟย ค่าบารมีครู + 1】

เซี่ยงเป่ยเฟยจับผมของตัวเอง

ทุกคนเพิ่งจะปลุกระบบได้เมื่อวานนี้ เซี่ยงเป่ยเฟยจะเอาเวลาที่ไหนไปจำเรื่องพรรค์นี้กัน?

เซี่ยงเป่ยเฟยฟังคำพูดของหยางหัวอย่างเฉยเมยโดยไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ เพียงแค่มองดูหน้าต่างระบบของหยางหัวเงียบๆ—

【เป้าหมายภารกิจ: ค่าบารมีครูถึง 15,000 แต้ม สามารถแลกเปลี่ยนโอสถโลหิตปราณได้ 1 เม็ด】

【หมายเหตุ: โอสถโลหิตปราณ สามารถยกระดับความแข็งแกร่งได้ชั่วคราว และช่วยให้สามารถต่อกรกับผู้ที่มีขอบเขตพลังสูงกว่าตนเองหนึ่งระดับย่อยได้】

"ของดีนี่นา แถมยังจัดส่งฟรีอีกด้วย"

เซี่ยงเป่ยเฟยพึมพำกับตัวเอง