เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 14 ความรักอันเรียบง่าย

บทที่ 14 ความรักอันเรียบง่าย

บทที่ 14 ความรักอันเรียบง่าย


บทที่ 14 ความรักอันเรียบง่าย

สำหรับเซี่ยงเป่ยเฟย การทำความเข้าใจพลังปราณวิญญาณของโลกนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องยากเลย

เขาโคจรเคล็ดวิชาหยินหยางโกลาหลหนึ่งรอบ พลังวิญญาณสายบางเบาก็ไหลเวียนอยู่ภายในร่างกายอย่างรางเลือน

พลังวิญญาณนี้แผ่ซ่านไปทั่วเส้นลมปราณเพื่อกระตุ้นสรีระร่างกาย ทำเอาเขารู้สึกราวกับได้เกิดใหม่

"นี่คือขอบเขตรวบรวมลมปราณงั้นหรือ?"

เซี่ยงเป่ยเฟยลุกขึ้นยืนและบิดขี้เกียจ

เขาใช้เวลาประมาณสิบชั่วโมงในการเข้าสู่ขอบเขตรวบรวมลมปราณด้วยการบำเพ็ญเพียรของตนเอง

ขอบเขตรวบรวมลมปราณคือรากฐานของผู้บำเพ็ญเพียร สำหรับผู้ที่มีระบบระดับ S โดยทั่วไปแล้วพวกเขาสามารถเข้าสู่ขอบเขตรวบรวมลมปราณได้ตั้งแต่การทำภารกิจแรก

ส่วนผู้ที่มีระบบระดับ R และระบบระดับ N ตราบใดที่พวกเขาเต็มใจทำงานหนักเพื่อทำภารกิจ ก็สามารถกลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตรวบรวมลมปราณได้ภายในไม่กี่เดือนเช่นกัน

นอกเสียจากว่าภารกิจของระบบจะยากจนเป็นไปไม่ได้ คนปกติทั่วไปล้วนสามารถกลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตรวบรวมลมปราณได้ภายในหนึ่งปี

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่คนส่วนใหญ่เข้าสู่ขอบเขตรวบรวมลมปราณแล้ว ความแตกต่างก็จะเริ่มปรากฏให้เห็น

หลายคนอาจติดอยู่ในขอบเขตรวบรวมลมปราณขั้นต้นไปตลอดชีวิต หรืออาจต้องใช้เวลาถึงสิบปีเพื่อก้าวไปให้ถึงขอบเขตรวบรวมลมปราณขั้นกลาง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความยากของภารกิจจากระบบ

เซี่ยงเป่ยเฟยมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้ามืดลงแล้ว เขาบำเพ็ญเพียรมาตั้งแต่บ่ายเมื่อวานจนถึงช่วงเย็น เมื่อเดินออกจากห้องนอน เขาก็พบว่าเซี่ยงชิงเต๋อผู้เป็นปู่ได้หลับไปแล้ว แต่ยังคงอุ่นอาหารเย็นทิ้งไว้ให้เขาในหม้อหุงข้าว

เซี่ยงชิงเต๋อรู้ว่าเซี่ยงเป่ยเฟยเพิ่งปลุกระบบได้และต้องการเวลาศึกษาเรียนรู้ จึงไม่ได้เข้าไปรบกวน

เซี่ยงเป่ยเฟยรีบทานอาหารค่ำ จากนั้นก็เข้านอนทันที

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เซี่ยงชิงเต๋อทำอาหารเช้าตามปกติก่อนจะออกไปตลาด เซี่ยงเป่ยเฟยทานอาหารเช้าเสร็จก็เดินมุ่งหน้าไปโรงเรียน

ระหว่างทาง เขาคอยสังเกตระบบของผู้คนที่สัญจรไปมา

เขาชอบสังเกตระบบของทุกคน อันที่จริงหลายๆ ระบบนั้นน่าสนใจมาก แม้จะไม่มีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่ง แต่ก็สามารถนำไปสู่ความสำเร็จในบางสิ่งได้

ตัวอย่างเช่น [ระบบเน็ตไอดอลระดับ N] โฮสต์ของมันเป็นหญิงสาวสวยที่มีคางแหลมพอจะกะเทาะเปลือกวอลนัทได้ ภารกิจของระบบคือการใช้จำนวนแฟนคลับเป็นเกณฑ์ในการเพิ่มความแข็งแกร่ง ปัจจุบันยอดผู้ติดตามของเธอเพิ่งจะถึงสองหมื่นคน

เมื่อเดินผ่านโรงพยาบาล มีหมอบางคนที่เพิ่งเริ่มเข้ากะอยู่ที่หน้าประตูโรงพยาบาล แม้ว่าพวกเขาจะยังไม่ได้สวมเสื้อกาวน์สีขาว แต่เซี่ยงเป่ยเฟยก็สามารถแยกแยะพวกเขาออกจากฝูงชนได้ในพริบตา

ชายหนุ่มสวมแว่นตาคนหนึ่งรีบลงจากรถบัส เขาปลุกได้ [ระบบไลฟ์สดการผ่าตัด] และภารกิจสูงสุดของระบบคือการเป็นปรมาจารย์ในวงการแพทย์

ระบบของหมอคนอื่นๆ ส่วนใหญ่มักเกี่ยวข้องกับการแพทย์ เช่น [ระบบหมอเทวดา] และ [ระบบทันตแพทย์สุดแกร่ง]

เมื่อมาถึงโรงเรียน เซี่ยงเป่ยเฟยเลี้ยวขึ้นบันไดและมองเห็นคนคุ้นเคยอยู่ที่โถงบันไดเบื้องหน้า

นั่นคือหลิวเชี่ยนโหรว เด็กสาวผู้มีพรสวรรค์ที่ปลุกระบบระดับ S ได้เป็นคนแรกเมื่อวานนี้!

ระบบที่หลิวเชี่ยนโหรวปลุกขึ้นมาคือ [ระบบช่วงชิงตัวสำรอง] ทุกครั้งที่เธอหาตัวสำรองพบและมีปฏิสัมพันธ์ด้วย เธอจะสามารถได้รับพลังของพวกเขามา

ในเวลานี้ หน้าต่างภารกิจของเธอแสดงให้เห็นว่าเธอมีตัวสำรองถึงยี่สิบเอ็ดคนแล้ว!

"เป็นสาวสังคมที่ร้ายกาจจริงๆ"

เซี่ยงเป่ยเฟยอดไม่ได้ที่จะชื่นชมเธอ เพียงแค่บ่ายและเย็นวันเดียว หลิวเชี่ยนโหรวกลับหาตัวสำรองได้มากมายขนาดนี้!

เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเมื่อวานเธอไปสร้างปฏิสัมพันธ์ที่ไหนมา

ภายนอกหลิวเชี่ยนโหรวดูบอบบาง เงียบขรึม และดูไร้พิษสง ดวงตากลมโตที่ดูน่าสงสารของเธอทำให้ผู้คนอยากปกป้อง และไม่มีใครเอาเธอไปเชื่อมโยงกับคำว่า "เจ้าเล่ห์" ได้เลย

ในตอนนี้ เธอน่าจะกำลังมองหาตัวสำรองคนที่ยี่สิบสองอยู่

เซี่ยงเป่ยเฟยมองไปที่เด็กหนุ่มที่กำลังคุยกับหลิวเชี่ยนโหรว เด็กหนุ่มคนนั้นหน้าตาหล่อเหลาและมีความสามารถ เป็นคนดังและหนุ่มหล่อประจำห้องห้าชื่อเซียวซ่า ถือเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในระดับชั้นของพวกเขา

เซียวซ่ามีรูปลักษณ์ที่หล่อเหลาสง่างาม สันจมูกโด่งเป็นสัน และบุคลิกที่ดูภูมิฐานซึ่งทำให้เขาโดดเด่นสะดุดตาในหมู่ผู้คน ฐานะทางบ้านของเขานั้นดีมาก เสื้อผ้าที่สวมใส่ล้วนเป็นของแบรนด์เนม แถมยังมีวาทศิลป์ดี จึงเป็นที่โปรดปรานของบรรดาหญิงสาวอย่างมาก

ทั้งสองเอนตัวพิงราวระเบียง สายลมยามเช้าพัดพริ้วเส้นผมของพวกเขา และแสงแดดที่เพิ่งสาดส่องลงมาทาบทับก็ขับเน้นรูปร่างของพวกเขาให้ดูสดใสและอ่อนโยน

"ทำไมเธอถึงชอบมองฉันแบบนั้นอยู่เรื่อยเลยล่ะ?"

หลิวเชี่ยนโหรวก้มหน้าลง ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อเล็กน้อย

เซียวซ่ายิ้มอย่างอ่อนโยนและกล่าวว่า "เธอควรจะถามตัวเองนะว่าทำไมถึงได้สวยจนฉันละสายตาไม่ได้แบบนี้"

เสียงของเขาทุ้มต่ำและนุ่มลึก แฝงไปด้วยเสน่ห์ที่ยากจะต้านทาน

ใบหน้าของหลิวเชี่ยนโหรวแดงเถือกไปหมด เธอใช้มือปิดหน้า แอบลอบมองเซียวซ่าผ่านง่ามนิ้ว ก่อนจะรีบปิดตาลงอย่างรวดเร็ว

เธอเป็นเหมือนเด็กสาวไร้เดียงสา ที่จู่ๆ ก็ถูกตามจีบ จึงรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง

"ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งที่เธอพูดเป็นความจริง?"

หลิวเชี่ยนโหรวถามด้วยความเขินอาย

เซียวซ่ายื่นมือออกมากุมมือของหลิวเชี่ยนโหรวไว้ ภาพสะท้อนของหลิวเชี่ยนโหรวปรากฏอยู่ในดวงตาสว่างไสวของเขา ราวกับว่าเด็กสาวคนนี้คือโลกทั้งใบของเขา

"แสงแดดยามเช้าช่างอบอุ่น แต่มันเทียบไม่ได้กับรอยยิ้มของเธอเลย ฉันจะโกหกเธอได้อย่างไร?"

เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้หลิวเชี่ยนโหรวเล็กน้อยและกระซิบว่า "เป็นแฟนกับฉันนะ?"

เสียงกระซิบที่เรียบง่ายและจริงใจดังก้องอยู่ในหูของหลิวเชี่ยนโหรว

สำหรับเด็กสาวคนหนึ่ง มันเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกปลอดภัย

หลิวเชี่ยนโหรวดูสับสนมาก เธอส่ายหน้าและพูดว่า "ใกล้จะเรียนจบแล้ว ฉันอยากตั้งใจเรียนเพื่อเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ น่ะ"

"อย่างนั้นหรือ?" เซียวซ่าดูผิดหวังเล็กน้อย

หลิวเชี่ยนโหรวลดเสียงลง เงยหน้าขึ้นสบตาเซียวซ่า นึกว่าเขากำลังจะยอมแพ้ เธอจึงรีบพูดขึ้นว่า "แต่ถ้าเธอรอฉันได้... หลังเรียนจบ ฉันจะลองพิจารณาดูนะ"

เซียวซ่ายิ้มออกมาเมื่อได้ยินคำพูดของหลิวเชี่ยนโหรว รอยยิ้มของเขามีเสน่ห์ดึงดูดเป็นพิเศษ ราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิที่พัดผ่านใบหน้า

"ตกลง ฉันรอเธอได้ ต่อให้น้ำทะเลเหือดแห้งหรือหินผาแหลกสลาย ฉันก็จะรอเธอ!"

...

เซี่ยงเป่ยเฟยตะลึงงันกับคำพูดหวานเลี่ยนของพวกเขา

ช่างเป็นความรักที่บริสุทธิ์และเรียบง่ายอะไรเช่นนี้!

หัวใจวัยเยาว์สองดวงที่ปะทะกันจนเกิดเป็นประกายไฟอันเจิดจ้า ช่างน่าประทับใจจริงๆ!

หากไม่ใช่เพราะเซี่ยงเป่ยเฟยเห็นหน้าต่างระบบของหลิวเชี่ยนโหรวที่กำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วล่ะก็นะ—

[คุณได้รับตัวสำรองระดับ S, ค่าตัวสำรอง +1]

[คุณมีปฏิสัมพันธ์กับตัวสำรองระดับ S, คุณได้ช่วงชิงทักษะการเข้าสังคมของตัวสำรอง, ทักษะการเข้าสังคมของคุณ +20]

[คุณจับมือกับตัวสำรองระดับ S, คุณได้ช่วงชิงพละกำลังแขนของตัวสำรอง, พละกำลังแขนของคุณ +20]

...

เห็นได้ชัดว่าเซียวซ่าก็เป็นผู้ปลุกระบบระดับ S เช่นกัน ต้องบอกเลยว่า ตัวสำรองระดับ S คนนี้ทรงพลังจริงๆ

เมื่อวานนี้ เด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่ง ตอนที่ถูกหลิวเชี่ยนโหรวช่วงชิงพลังไป กลับเพิ่มได้แค่ 1 แต้ม แต่เซียวซ่าสามารถเพิ่มได้ถึง 20 แต้ม!

มิน่าล่ะ หลิวเชี่ยนโหรวถึงได้เจาะจงมาหาเซียวซ่า

เซี่ยงเป่ยเฟยละสายตาจากระบบของหลิวเชี่ยนโหรวไปยังระบบของเซียวซ่า—

[โฮสต์: เซียวซ่า]

[ระดับ S, ระบบทาสรัก]

[ขอบเขต: ขอบเขตรวบรวมลมปราณขั้นต้น]

...

หน้าต่างระบบของเซียวซ่าก็กำลังพุ่งพรวดขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน—

[คุณประสบความสำเร็จในการคว้าหัวใจของหลิวเชี่ยนโหรวผู้มีพรสวรรค์ระดับ S, ได้รับความพึงใจจากเธอ]

[คุณจับมือกับหลิวเชี่ยนโหรว, คุณได้ช่วงชิงสง่าราศีของเธอ, สง่าราศีของคุณ +20]

[คุณเอ่ยชมหลิวเชี่ยนโหรว, คุณได้ช่วงชิงเสน่ห์ของเธอ, เเสน่ห์ของคุณ +20]

...

เซี่ยงเป่ยเฟยมองไปที่เซียวซ่า แล้วสลับไปมองหลิวเชี่ยนโหรว ก่อนจะตกตะลึงไปในทันที

ระบบของสองคนนี้—

คนหนึ่งระบบช่วงชิงตัวสำรอง อีกคนระบบทาสรัก

ต่างฝ่าย... ต่างกำลังช่วงชิงกันเองงั้นหรือ?

ช่างเป็นความรักที่เรียบง่ายและไร้การปรุงแต่ง แต่กลับน่าซาบซึ้งใจยิ่งนัก

น้ำตาแทบไหล

จบบทที่ บทที่ 14 ความรักอันเรียบง่าย

คัดลอกลิงก์แล้ว