บทที่ 11 นักแสดงนำให้ความเคารพอย่างมาก หรือว่าเบื้องหลังของผู้กำกับจะยิ่งใหญ่เกินไป?

ในฉาก

ลีโอผู้รับบทเป็นแจ็คกำลังนั่งวาดภาพอยู่บนเก้าอี้

ทีมงานสองคนจูงหมาสามตัวเดินมาที่หัวเรือ

ชายสวมหมวกทรงสูงเอนหลังพิงราวระเบียงด้วยท่าทีสบายๆ

"ตลกดีนะ หมาชั้นหนึ่งอุตส่าห์ถ่อมาอึถึงที่นี่เลย"

พูดจบ เขาก็ก้มหน้าลงสูบบุหรี่อัดเข้าปอดลึกๆ

แจ็ควางกระดานวาดภาพลงแล้วเงยหน้าขึ้น แววตาของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มสบายๆ ไร้กังวล ก่อนจะพูดติดตลกว่า

"งั้นเราก็รู้แล้วล่ะว่าพวกเราน่ะแย่ยิ่งกว่าอึหมาซะอีก"

ชายสวมหมวกทรงสูงพ่นควันบุหรี่ออกมาแล้วหัวเราะ

"คอยเตือนใจไม่ให้ลืมสถานะของตัวเองไงล่ะ"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

"โอเค คัต!"

เฉินเซียวเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้ม

ทุกคนพากันปรบมือให้จังหวะอย่างถูกเวลา

"พี่หลี่ คุณเกิดมาเพื่อเป็นนักแสดงจริงๆ! คุณแทบจะเป็นแจ็คที่เดินออกมาจากบทเลยนะ!"

ชายสวมหมวกทรงสูงเดินเข้าไปหาลีโอแล้วเอ่ยชม

"ชมเกินไปแล้วครับ ชมเกินไปแล้ว"

ลีโอเกาหัวและหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินไปหาเฉินเซียว

"ต้องขอบคุณคำแนะนำของผู้กำกับเฉินครับ พอมองย้อนกลับไปตอนนี้ การแสดงแบบเดิมของผมมันไม่ได้เรื่องจริงๆ!"

ทันทีที่เขาพูดประโยคนี้ออกมา นักแสดงรอบข้างถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน

โดยเฉพาะนักแสดงที่เพิ่งมาถึงกองถ่ายเป็นครั้งแรกในวันนี้ ล้วนแต่แสดงสีหน้างุนงง

ลีโอเป็นดาราดัง แถมยังมีชื่อเสียงเรื่องความหยิ่งยโสในวงการอีกด้วย

หลังจากถ่ายทำช็อตแรกเสร็จ เขากลับเดินมาประจบผู้กำกับหนุ่มนิรนามเนี่ยนะ

นี่มันแผนอะไรกัน?

ทุกคนต่างมองไปที่เฉินเซียวด้วยความสงสัย

หรือว่าผู้กำกับหนุ่มคนนี้จะมีเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่มากเสียจนแม้แต่ลีโอยังต้องคอยเอาอกเอาใจ?

เบื้องหลังทรงอิทธิพลแถมยังอายุน้อย เขาจะหยิ่งยโสและบ้าอำนาจหรือเปล่า?

ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลของทุกคน เฉินเซียวยิ้ม

"ลีโอ คุณถ่อมตัวเกินไปแล้ว นั่นเป็นแค่มุมมองในฐานะคนนอกของผม สิ่งสำคัญคือความเข้าใจอันลึกซึ้งของคุณต่างหาก"

เฉินเซียวรู้ดีว่าเขาได้จี้ถูกจุดที่เป็นปัญหาของลีโอเข้าให้แล้ว

แต่ในที่นี้มีผู้เชี่ยวชาญด้านภาพยนตร์และโทรทัศน์มากประสบการณ์อยู่มากมาย แถมยังมีอดีตนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึงสองคนที่กำลังครุ่นคิดเรื่องบทของตัวเองอยู่

ในฐานะหน้าใหม่ที่ยังอายุน้อยและไม่มีผลงานอะไรเลย

ในเวลานี้ เขาต้องรักษาอำนาจในฐานะผู้กำกับหลัก ในขณะเดียวกันก็ต้องดูถ่อมตน และให้เกียรตินักแสดงนำอย่างเพียงพอ

"ขอบคุณครับผู้กำกับเฉิน ถ้าผมมีปัญหาอะไร โปรดบอกผมได้เลยนะครับ ผมจะแก้ไขอย่างแน่นอน!"

ลีโอเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มซื่อๆ

เหล่าคนดังและอดีตนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมที่อยู่รอบๆ ต่างก็ส่งยิ้มให้กัน

ก้อนหินที่ถ่วงอยู่ในใจของพวกเขาในที่สุดก็ร่วงหล่นลงมา

อย่างน้อยเฉินเซียวก็มีความถ่อมตน สุภาพ และรู้จักไว้หน้าคนอื่น

การทำงานร่วมกัน อย่างน้อยก็คงไม่น่าเหนื่อยใจเท่าไหร่!

...หลังจากถ่ายทำช็อตแรกเสร็จ นักแสดงยังคงรอดูความสนุกอยู่ในกองถ่าย

เมื่อเห็นว่าทีมงานกำลังจะจัดฉากสำหรับช็อตที่สอง ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับไปที่ห้องแต่งตัวของตัวเองเพื่อทำความเข้าใจกับบทละคร

ส่วนคนที่ไม่มีคิวถ่ายในวันนี้ก็พากันขึ้นรถตู้และเดินทางออกจากกองถ่ายไป

กองถ่ายเงียบสงบลงในพริบตา

ทีมตากล้องของเฉินเซียวเพียงแค่ปรับเลนส์ แล้วก็กลับไปนั่งหลังจอมอนิเตอร์

หลังจากที่ทุกแผนกส่งสัญญาณว่าพร้อม คนตีสเลตก็สับสเลตไม้ตีฉาก

"ซีนที่ 1 ช็อตที่ 2 เทกที่ 1"

เฉินเซียวสังเกตเห็นว่าอารมณ์ของนักแสดงในจอมอนิเตอร์เข้าที่แล้ว จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า

"แอ็กชัน!"

ในฉาก แจ็คและเพื่อนๆ ของเขายังคงพูดคุยหัวเราะกันต่อไป... ข่าวการเปิดกล้องถ่ายทำแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว

เพียงไม่กี่วัน ชาวเน็ตที่ชอบตามเผือกก็ค้นพบบัญชีเวยป๋อและโต่วอินของเฉินเซียว และพากันไปทิ้งคอมเมนต์ประชดประชันไว้มากมาย

"ผู้กำกับ ช่วยถ่ายฉากเซอร์วิสแฟนๆ มาให้ดูหน่อยสิ ฉันจะได้ติดตามต่อ"

"ในเมื่อก็แค่ทำส่งๆ ไปงั้น ทำไมไม่ถ่ายฉากเซอร์วิสมาเยอะๆ หน่อยล่ะ?"

"โฆษณาความยาวสามชั่วโมงเปิดกล้องถ่ายทำแล้วจริงๆ บ้าไปแล้ว!"

"ฟอกเงินกันแบบนี้ ลำบากพี่น้องที่รู้ทันจริงๆ"

"นี่มันก็แค่ปลาซิวปลาสร้อย คนชักใยน่าจะเป็นพวกเบื้องบน ปล่อยผ่านไปเถอะ"

แต่เฉินเซียวไม่เคยกดเข้าไปดูแพลตฟอร์มเหล่านี้เลยตั้งแต่ทะลุมิติมา

ชาวเน็ตเลยรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเตะก้อนสำลีอยู่

พวกเขาทำได้เพียงแค่ไประบายในช่องคอมเมนต์ของบล็อกเกอร์ชื่อดังเพื่อหาพรรคพวกที่คิดเหมือนกัน

ในช่วงค่ำ

ลีโอนั่งอยู่บนรถตู้ ขมวดคิ้วจ้องมองโทรศัพท์มือถือ

เขาชินกับการโดนด่าแล้ว

แต่ตอนนี้บัญชีของผู้กำกับเฉินถูกขุดขึ้นมา แล้วแฟนคลับของเขาก็กำลังรุมด่าผู้กำกับเฉิน

ผู้กำกับเฉินอุตส่าห์ให้ความช่วยเหลือเขาตั้งมากมาย

แบบนี้มันไม่เท่ากับเอาความแค้นไปตอบแทนบุญคุณหรือไง?

ไม่ได้การล่ะ!

เขาต้องช่วยผู้กำกับเฉินชี้แจงความจริง

เขาวางโทรศัพท์ลงแล้วหันไปพูดกับผู้จัดการส่วนตัว

"พี่หวัง พี่มีรูปถ่ายตอนถ่ายทำวันนี้บ้างไหมครับ? ส่งมาให้ผมสักรูปสิ"

และแล้ว ในขณะที่กระแสบนโลกออนไลน์กำลังร้อนระอุ

ลีโอก็กระโดดเข้ามาร่วมวงโดยการโพสต์รูปภาพหนึ่งรูป

ในรูปถ่าย เขากำลังนั่งอยู่ท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง มีกระดานวาดภาพวางอยู่บนขาที่ไขว่ห้าง โน้มตัวไปข้างหน้า ในมือถือดินสอกำลังสเกตช์ภาพ

พร้อมกับข้อความบรรยายว่า [บทละครยอดเยี่ยมมาก! พี่เฉินมีความสามารถและพรสวรรค์ล้นเหลือ แถมยังเก่งเรื่องการให้คำแนะนำนักแสดงสุดๆ! คาดว่าผลงานเรื่องนี้จะได้พบกับทุกคนในอีกประมาณสามเดือนข้างหน้า! โปรดวางใจและเป็นกำลังใจให้อย่างเต็มที่ด้วยนะครับ]

เมื่อมองดูข้อความของตัวเอง ลีโอก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

ผู้กำกับเฉินเป็นอัจฉริยะจริงๆ!

ตอนที่นักแสดงทำการแสดง เขาจะอธิบายฉากนั้นให้ฟังก่อน สื่อสารกับนักแสดง จากนั้นก็เริ่มถ่ายทำ และช็อตส่วนใหญ่ก็จะผ่านในเทกเดียวหรือสองเทกเท่านั้น หนังของคนอื่นที่ต้องใช้เวลาถ่ายทำนานกว่าหนึ่งปี เขาอาจจะถ่ายเสร็จภายในเวลาแค่หนึ่งหรือสองเดือนด้วยซ้ำ อัจฉริยะขนานแท้!

เมื่อกดส่งข้อความเสร็จ ลีโอก็โยนโทรศัพท์ทิ้งไว้ข้างๆ แล้วหลับตาพักผ่อน

แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ คำพูดของเขาจะไปปลุกปั่นกระแสบนโลกออนไลน์ให้เดือดดาลยิ่งกว่าเดิม

"ผู้กำกับหนุ่มวัยยี่สิบกว่าเนี่ยนะ มีความสามารถและพรสวรรค์ล้นเหลือ? เสี่ยวหลี่กำลังประชดอยู่หรือเปล่า?"

"ประชดแน่นอน ฮ่าๆๆ"

"ฉายในสามเดือน เวลาสั้นแค่นี้จะไปถ่ายทำอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันได้ล่ะ!"

"เขาต้องโดนบริษัทสั่งให้มาพูดจาดีๆ แน่เลย"

"น่าสงสารเสี่ยวหลี่จัง โกรธแต่ก็พูดอะไรไม่ได้"

"เก่งเรื่องให้คำแนะนำนักแสดง... หรือว่าเสี่ยวหลี่กำลังโดนรังแกเนี่ย?"

"เขาต้องโดนผู้กำกับรังแกมาแน่ๆ สงสารเสี่ยวหลี่จัง"

"น่าเวทนาจริงๆ เดี๋ยวพอโฆษณางี่เง่านี่ออกมา ทุกคนก็เลิกด่าเขากันเถอะ"

สิบนาทีต่อมา บนรถตู้

ลีโอถูกปลุกให้ตื่นจากการงีบหลับ เขาเปิดตาขึ้นมาก็เห็นใบหน้าที่ร้อนรนของพี่หวัง

"พี่หวัง เกิดอะไรขึ้นครับ?"

"นายโพสต์อะไรลงไปน่ะ! ดูเวยป๋อของนายสิ!"

โพสต์อะไร?

เขาพิมพ์อะไรผิดไปหรือเปล่า?

ลีโอรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แล้วก็ต้องตกตะลึง

บ้าอะไรเนี่ย?

แฟนคลับพวกนี้ ตีความกันเก่งเกินไปหรือเปล่า?

เขาหมายความตามตัวอักษรเป๊ะๆ เลยนะ!

เขาไปประชดตอนไหนกัน!

พี่เฉินคงไม่ได้คิดว่าเขากำลังประชดจริงๆ หรอกใช่ไหม?

ลีโอรีบกดออกจากแอปพลิเคชันเวยป๋อ และต่อสายหาเฉินเซียวทันที

น้ำเสียงนิ่งเรียบของเฉินเซียวกังวานมาจากปลายสาย

"สวัสดีตอนค่ำ ลีโอ"

"พี่เฉิน พอดีผมเพิ่งโพสต์เวยป๋อให้กำลังใจพี่ แต่ไม่คิดว่าแฟนคลับผมจะเข้าใจผิดกันไปใหญ่ ขอโทษด้วยนะครับ ผมไม่ได้มีเจตนาอื่นแอบแฝงจริงๆ"

"อืม ฉันรู้ ไม่ต้องคิดมากหรอก แค่แสดงให้ดีก็พอ"

น้ำเสียงของเฉินเซียวฟังดูเจือไปด้วยรอยยิ้มจางๆ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เก็บมาใส่ใจจริงๆ

ลีโอถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"ขอโทษที่สร้างปัญหาให้พี่นะครับ เชิญพี่ทำธุระต่อเถอะ"

"ไม่เป็นไร พักผ่อนเยอะๆ แล้วก็รักษาสภาพร่างกายให้พร้อมล่ะ"

"ครับ ขอบคุณครับพี่เฉิน"

ลีโอวางสายไป ประกายแห่งความชื่นชมพาดผ่านแววตาของเขา

พี่เฉินอายุมากกว่าเขาแค่สองสามปีเท่านั้นเอง

แต่สภาพจิตใจของเขากลับนิ่งสงบมั่นคงจริงๆ