ตอนที่ 69 ฝีมือของทางการ!

ตอนที่ 69 ฝีมือของทางการ!

"นี่มัน... เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?"

บนหน้าจอมือถือมีแต่โพสต์สีแดงเลือดเต็มไปหมด

ความร้อนแรงของมันแซงหน้าปรากฏการณ์พระจันทร์เลือดเมื่อคืนไปซะอีก

【คืนพระจันทร์เลือดคืนเดียว คนตายคนเจ็บนับไม่ถ้วนเลย!】

【ช่วยด้วยครับ! ลุงหวังข้างบ้านตายแล้ว เมียผมร้องไห้จะเป็นจะตาย จะปลอบเธอยังไงดี?】

【เอ๊ะ? หรือว่าให้พวกเราไปปลอบใจคุณก่อนดีไหมพวก?】

【คุณตำรวจฟังผมก่อนนะ ที่ผมกับเธอมาอยู่ที่โรงแรม ก็เพราะข้างนอกมีสัตว์ประหลาด พวกเราเลยมาหลบภัยแล้วกอดกันให้ความอบอุ่นเฉยๆ! ส่วนทำไมต้องถอดเสื้อผ้า? ก็เพราะกำลังตรวจดูบาดแผลไงครับ!】

【เฮ้อ! ตอนนี้เห็นแท่นบูชาแล้วหลอนเลย! โดนงูกัดครั้งเดียว กลัวเชือกกล้วยไปสิบปี!】

【พระเจ้า ไอสาด!】

ทั้งเสียงร้องไห้ คำด่าทอ และคำล้อเลียน อารมณ์ต่างๆ ปะปนกันจนล้นไปทุกบอร์ด

สายตาของซูหมิงเป็นประกาย แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไรมากนัก

โลกนี้ได้เข้าสู่ยุคใหม่ที่ปลาใหญ่กินปลาเล็กอย่างสมบูรณ์แล้ว

ถ้าปรับตัวไม่ได้ ก็ต้องถูกคัดออกไปเป็นธรรมดา!

แต่สิ่งที่ทำให้รูม่านตาของเขาหดตัวลงจริงๆ ก็คือประกาศสีแดงฉานที่ปักหมุดอยู่ด้านบนสุด

ยอดคลิกทะลุร้อยล้านไปแล้ว!

【ประกาศอย่างเป็นทางการของประเทศมังกร!】

【เพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลง มาตรการที่เกี่ยวข้องได้รับการประกาศแล้ว!】

【1. ฟอรัมทางการเปิดใช้งานแล้ว! โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างศูนย์กลางข้อมูลที่ปลอดภัยและมีประสิทธิภาพมากขึ้น! ขอให้ประชาชนทุกคนเข้าไปลงทะเบียนในฟอรัมด้วย!】

【2. เปิดรับสมัคร [หน่วยอารักขามังกร]! ประชาชนทุกคนที่ยินดีจะช่วย และมีความสามารถในระดับหนึ่ง สามารถสมัครได้ที่หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้องในฟอรัม แล้วจะมีเจ้าหน้าที่ติดต่อกลับไป!】

【3. รับซื้อเศษชิ้นส่วนแท่นบูชา! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทางการจะรับซื้อเศษชิ้นส่วนแท่นบูชาไม่จำกัดจำนวน! ราคาชิ้นละสองหมื่น!】

【ประชาชนทุกท่าน! ยุคใหม่ โอกาสใหม่ เราจะไม่ทอดทิ้งใคร และจะไม่ยอมแพ้!】

นี่มัน!

ข่าวระเบิดระดับประเทศชัดๆ!

"หน่วยอารักขามังกร" งั้นเหรอ?

ซูหมิงเลิกคิ้วขึ้น และเข้าใจความคิดของทางการได้ในทันที

พวกเขากำลังคิดที่จะรวบรวมกองกำลังที่กระจัดกระจายอยู่ในหมู่ประชาชน เพื่อเอามาใช้งานเอง!

เพราะยังไงซะ...

ในเมื่อสถานการณ์โลกเปลี่ยนไปแบบนี้ ก็ไม่มีใครสามารถทำตัวอยู่เหนือปัญหาได้

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ซูหมิงก็กดเข้าไปในฟอรัมทางการ

【โซนพูดคุยเรื่องการบูชายัญ】, 【โซนให้ความรู้อุปกรณ์】, 【โซนรับมือภัยพิบัติ】...

มีหมวดหมู่ต่างๆ มากมายจนลายตาไปหมด

แต่สิ่งที่ฮิตที่สุดและมีคนพูดถึงมากที่สุดในตอนนี้ ก็ยังคงเป็นเรื่อง 【เศษชิ้นส่วนแท่นบูชา】!

【เศษชิ้นส่วนคืออะไรน่ะ? ชิ้นละสองหมื่นเลยเหรอ? รู้สึกเหมือนตัวเองจะรวยแล้วว่ะ! ผมเรียนจบปริญญาโทมา เงินเดือนเพิ่งจะได้แค่แปดพันเอง!】

【รวยเหรอ? หึหึ กลัวว่าจะไม่มีชีวิตอยู่ได้ใช้เงินมากกว่า! ต้องกำจัดสัตว์ประหลาดใต้แสงจันทร์เลือดให้ได้เท่านั้น แท่นบูชาที่เกี่ยวข้องถึงจะแตกออก แล้วก็จะมีเศษชิ้นส่วนดรอปออกมา】

【อ้าว... งั้นไม่เอาดีกว่า พวกคุณลุยกันไปเถอะ ผมกลับไปแบกปูนเงียบๆ เหมือนเดิมดีกว่า】

【แล้วสรุปว่าเศษชิ้นส่วนนี้มันเอาไว้ทำอะไรกันแน่? มีวงในรู้บ้างไหม?】

【ถ้ามีคนรู้เขาจะบอกคุณเหรอ? ฝันไปเถอะ!】

แววตาของซูหมิงมีประกายเฉียบคมขึ้นมาทันที

ในพื้นที่มิติของเขามีเศษชิ้นส่วนนอนนิ่งอยู่ถึง 31 ชิ้น

ถ้าคำนวณตามราคาที่ทางการเสนอมา...

การฆ่าล้างบางของเขาเมื่อคืน ทำเงินให้เขาได้ถึง 620,000 เลยทีเดียว!

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ต่อให้ทำงานงกๆ ไปสิบปี ก็อาจจะเก็บเงินไม่ได้มากขนาดนี้ด้วยซ้ำ!

"ทางการมีคนเก่งๆ มากมาย บางทีพวกเขาอาจจะรู้หน้าที่ของเศษชิ้นส่วนนี้แล้วก็ได้..."

"ต่อให้ยังไม่รู้ พวกเขาก็ไม่มีทางปล่อยโอกาสที่จะแข็งแกร่งขึ้นไปแน่นอน!"

"การมีของพวกนี้อยู่ในมือ มันคือความมั่นใจ!"

"แถม... ยิ่งคนแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ 【เศษชิ้นส่วนแท่นบูชา】 ในช่วงหลังๆ ก็น่าจะยิ่งหายากขึ้น! เสือเยอะแต่เนื้อมีนิดเดียว!"

ซูหมิงลุกขึ้น แล้วเดินตรงไปที่ห้องใต้ดินทันที

เขาหยิบ 【เศษชิ้นส่วนแท่นบูชา】 ออกมาจากพื้นที่มิติชิ้นหนึ่ง แล้วค่อยๆ วางมันลงบน 【บัลลังก์สีชาด】

"ตึก... ตึก..."

เสียงหัวใจของบัลลังก์สีชาดยังคงเต้นอย่างทรงพลัง

แต่ว่า...

กลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรอย่างอื่นอีกเลย

"ชิ! ดูเหมือนว่ามันจะไม่กินไอ้นี่แฮะ"

"ช่างมันเถอะ ไม่คิดละ!"

ซูหมิงเก็บเศษชิ้นส่วนไป และเลิกสนใจมัน

สิ่งที่ต้องทำด่วนที่สุดในตอนนี้ คือการรีบพัฒนาตัวเองให้เร็วที่สุด!

เรื่องอื่นน่ะเป็นแค่เรื่องรองลงมาทั้งนั้น

เมื่อคิดได้แบบนี้ เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วกดโทรหาเจ้าของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ทันที

"เถ้าแก่หวัง เอาของเมื่อวานกลับไปให้หมดเลยนะ!"

"แล้วก็ขนไก่มาเพิ่มอีกแปดร้อยตัวด้วย!"

"ได้เลยครับ!"

เสียงของเถ้าแก่หวังเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด

ซูหมิงเหมาไก่ที่บ้านของเขาจนเกลี้ยง ทำเอาเขาฟันกำไรไปเละเทะ!

และต่อจากนี้ ก็คือช่วงเวลาของการกินส่วนต่างในฐานะพ่อค้าคนกลาง!

คนคนนี้คือเทพเจ้าแห่งโชคลาภของเขาชัดๆ!

"ผม... ผมจะรีบไปติดต่อฟาร์มข้างๆ เดี๋ยวนี้เลยครับ!"

"คุณสบายใจได้เลย รับรองว่าเร็วแน่นอน!"

"ภายในหนึ่งชั่วโมง จะเอาของไปส่งให้ถึงที่เลยครับ!"

......

ซูหมิงวางสายแล้วเดินกลับมาที่ห้องนอน

เขาหยิบคู่โค้กแช่เย็นเจี๊ยบออกมาจากตู้เย็น แล้วเงยหน้ากระดกเข้าปากทันที

ของเหลวเย็นจัดไหลผ่านลำคอ ช่วยขับไล่ความเหนื่อยล้าเฮือกสุดท้ายออกไปจนหมด

"ตอนบ่าย... ค่อยไปเก็บแต้มอีกสักรอบละกัน"

ตอนนี้เขาคันไม้คันมือมากจริงๆ เหมือนจะเสพติดการฆ่าไปซะแล้ว

---