ตอนที่ 45 แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว! 2

ตอนที่ 45 แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว! 2

ในระหว่างที่กำลังขนของลงจากรถ เถ้าแก่หวังได้ตรวจสอบสินค้าที่ซูหมิงจัดการไว้ รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งกว้างขึ้นไปอีก ไม่มีปัญหาอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว! จากนั้นเขาก็ขยับเข้าไปใกล้ซูหมิง ลดเสียงต่ำลงและพูดด้วยท่าทางประจบเอาใจ

"เถ้าแก่ซู ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อยครับ"

"พูดมา!"

"เฮะๆ คือยังงี้ครับ"

เถ้าแก่หวังถูมือไปมา

"ฉันเห็นว่าคุณทำงานมีประสิทธิภาพสูงขนาดนี้!"

"ฉันเลยคิดว่า…… สินค้าในสต็อกที่ฉันมีอยู่ คงไม่พอให้คุณเชือดแน่ๆ"

ซูหมิงเลิกคิ้วขึ้น ส่งสัญญาณให้เถ้าแก่หวังพูดต่อ

"ความหมายของฉันก็คือ ช่องทางส่งของของคุณมั่นคงมาก! ราคาก็ยุติธรรม! แถมฝีมือยังดีเยี่ยมอีกต่างหาก!"

เถ้าแก่หวังยกนิ้วโป้งให้

"หลังจากนี้…… ไม่เพียงแต่ส่งไก่ของฉันเองเท่านั้น ฉันจะไปช่วยรวบรวมมาจากพวกเพื่อนๆ บ้านเกิดและคนในวงการเดียวกันด้วยดีไหมครับ?"

"ตอนนี้พวกเขากำลังกลุ้มใจจะตายอยู่แล้ว สินค้าค้างสต็อกปล่อยออกไปไม่ได้เลย!"

"ฉันจะช่วยรวบรวมมาให้ แล้วส่งมาที่นี่แบบเบ็ดเสร็จในที่เดียว คุณว่าดีไหมครับ?"

เมื่อได้ยินแบบนี้ ซูหมิงก็หัวเราะออกมา เถ้าแก่หวังคนนี้ สมองหมุนไวดีจริงๆ คิดคำนวณผลประโยชน์ได้ยอดเยี่ยมมาก นี่คิดอยากจะทำตัวเป็นพ่อค้าคนกลาง เพื่อกินส่วนต่างกำไรสินะ! แต่ตัวเขา…… กลับไม่ได้สนใจเรื่องนั้นเลยสักนิด! ตราบใดที่ไข่มังกรยังดูดซับพลังงานได้ไม่มากพอ เขาก็ยิ่งอยากให้ขนสินค้ามาส่งเยอะๆ อยู่แล้ว!

"ได้สิ"

ซูหมิงพยักหน้า

"ขอแค่คุณภาพผ่านเกณฑ์ ส่งมาเท่าไหร่ฉันก็รับหมด"

"แต่กฎยังเหมือนเดิม ฉันรับผิดชอบแค่การแปรรูป ไม่ได้รับผิดชอบเรื่องการขาย"

"เข้าใจแล้วครับ! เข้าใจแล้ว!"

เถ้าแก่หวังตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโอนเงินให้ซูหมิงทันที 888 หยวน!

"เถ้าแก่ซูใจถึงพึ่งได้จริงๆ!"

"เงินจำนวนนี้ คิดซะว่าฉันเลี้ยงน้ำชาคุณนะครับ! พอได้ยินคำนี้จากคุณ ฉันก็สบายใจขึ้นเยอะเลย!"

"คุณวางใจได้เลย หลังจากนี้เรื่องการแปรรูปสัตว์ปีกทางฝั่งตะวันตกของเมือง คุณเป็นคนคุมแน่นอน!"

ซูหมิงยิ้มแล้วพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น คำพูดขายฝันพวกนี้มัน…… ให้ตายเถอะ!

......

ปัง——!

ยี่สิบนาทีต่อมา ซูหมิงก็ส่งเถ้าแก่หวังที่กล่าวขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่ากลับไป แล้วปิดล็อกประตูใหญ่อีกครั้ง โรงบดเนื้อและเลือด เริ่มเดินเครื่องทำงานอีกรอบ! ครั้งนี้เขาไม่ได้เน้นแต่ประสิทธิภาพเหมือนตอนเช้า ไม่ได้ฆ่าเพื่อแค่ต้องการฆ่าเท่านั้น เขาหลับตาลง การตวัดมีดตลอดทั้งช่วงเช้า ทำให้เขาเกิดความเข้าใจและเข้าถึงบางอย่างได้รางๆ

"ฉึก——"

คมมีดกรีดผ่านลำคอไก่

ซูหมิงไม่ได้มองด้วยตา แต่เขาสามารถสัมผัสได้ถึงมุมและแรงของมีดเล่มนี้……

ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมโดยสมบูรณ์! เขาต้องทำ ไม่ใช่คนป่าเถื่อนที่กวัดแกว่งมีดฆ่าหมูไปเรื่อยเปื่อย แต่เป็นศัลยแพทย์ที่มีความแม่นยำขั้นสุดยอดต่างหาก!

ลงมีดอย่างเฉียบขาด ลื่นไหลราวกับสายน้ำไหล นี่คือ……

การฝึกฝนอีกรูปแบบหนึ่ง! ฆ่า ฆ่า ฆ่า! ซูหมิงตวัดมีดลงไป มือที่ควบคุมมีดเริ่มมีความชำนาญมากขึ้นเรื่อยๆ มีดในมือราวกับได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขาไปแล้ว!

ซูหมิง ฝันร้ายของไก่ในโรงงาน!

ข้างๆ กัน ไข่ดำก็ตื่นเต้นไม่แพ้กันเลย ตัวไข่สั่นไหวเล็กน้อย ไอคอนหัวใจสีม่วงด้านบนเต้นตุบๆ ดูดซับเลือดบนพื้นอย่างบ้าคลั่ง ที่นี่มันคือสรวงสวรรค์ชัดๆ!

......

โฮก——!

ผ่านไปพักใหญ่ เครื่องถอนขนไก่ก็เริ่มส่งเสียงคำราม ซูหมิงเดินเข้าออกท่ามกลางเครื่องจักร การเคลื่อนไหวเร็วขึ้นเรื่อยๆ แต่กลับมีความมั่นคงมากขึ้นตามไปด้วย

เขาเริ่มทดลองใช้แรงที่น้อยที่สุด เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่สมบูรณ์แบบที่สุด จะไม่ยอมสูญเสียพลังกายและเลือดไปอย่างไร้ประโยชน์แม้แต่นิดเดียว การทำงานซ้ำๆ แบบนี้…… กลับทำให้เขาควบคุมพลังกายและพลังเลือดของตัวเองได้ตามใจปรารถนามากขึ้นเรื่อยๆ!

"ที่แท้มันเป็นแบบนี้นี่เอง……"

ดวงตาของซูหมิงฉายแววประกายแสงวาบออกมา เขามีทั้งค่าสถานะ และมีทั้งทักษะการควบคุม

ตอนนี้ เขาก็ยิ่งเรียนรู้วิธีที่จะนำพลังนี้มาปรับใช้ให้ดียิ่งขึ้นไปอีก! ตลอดทั้งช่วงบ่าย ซูหมิงจมดิ่งอยู่ในสภาวะที่น่าอัศจรรย์นี้ การทำซ้ำๆ เป็นพันเป็นหมื่นครั้ง

ทำให้กระบวนการทั้งหมดฝังลึกเข้าไปในสัญชาตญาณของเขาโดยสมบูรณ์ แสงอาทิตย์อัสดงสาดส่องเข้ามาในโรงงาน ซูหมิงค่อยๆ พ่นลมหายใจสกปรกออกมาคำหนึ่ง แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว!

...

"สะใจโว้ย!"

ซูหมิงอดไม่ได้ที่จะคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง เขาหันไปมองไข่มังกรสีดำที่อยู่ข้างๆ มุมปากปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา

【ความคืบหน้าการฟักตัว: 43.6%……】

"ตั้งเป้าหมายเล็กๆ ไว้ก่อน ให้ความคืบหน้าการฟักของเจ้านี่เกินครึ่งหนึ่งให้ได้!"

ถ้าโชคดีพอ วันนี้ก็อาจจะมีโอกาสทำสำเร็จได้ เพราะว่า…… พระอาทิตย์กำลังจะตกดินแล้ว เขาต้องเตรียมตัวออกไปข้างนอก เพื่อเป็นคนเก็บขยะที่ดูธรรมดาๆ คนนั้นแล้ว!

......