ตอนที่ 27 มุมถนนในคืนหิมะตก กับเด็กหญิงขายไม้ขีดไฟ ?!

ตอนที่ 27 มุมถนนในคืนหิมะตก กับเด็กหญิงขายไม้ขีดไฟ ?!

แท่นบูชาตรงมุมกำแพงด้านหน้านี้ ดูสวยงามอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

มันถูกถักทอขึ้นมาจากใยแมงมุมจนกลายเป็นรูปทรงของเปลเด็ก

ท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืน มันกำลังเปล่งแสงสว่างอ่อนๆ ชวนฝันออกมา

ซึ่งดูไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบเอาเสียเลย และมองดูเหมือนกับงานศิลปะชิ้นหนึ่งอย่างสิ้นเชิง

“ดูสวยงามสะดุดตาแบบนี้ น่าจะยอดเยี่ยมมากเลยใช่ไหม”

ซูหมิงพึมพำในใจ แล้วรวบรวมสมาธิอีกครั้ง

【หมายเลขแท่นบูชา】：37112

【เครื่องหมายนำทางเชื่อมต่อ】：รังปีศาจแมงมุม

【สรุปเหตุปัจจัย】：ผู้เป็นแม่ของปีศาจแมงมุมที่สูญเสียเสียงร้องเพลงไป ลูกเพียงคนเดียวของมันกำลังร้องไห้ทุกค่ำคืนเนื่องจากฝันร้ายอันน่ากลัวจนไม่สามารถนอนหลับได้อย่างสนิท มันเพียงอยากจะร้องเพลงกล่อมเด็กของเผ่าพันธุ์อีกสักครั้ง เพื่อปลอบประโลมลูกของตัวเอง

“……”

หลังจากซูหมิงอ่านข้อมูลส่วนนี้จบ เขารู้สึกเหมือนสมองส่งเสียงวิงเวียนออกมา

และรู้สึกสับสนยิ่งกว่าเมื่อสักครู่นี้เสียอีก

เพลงกล่อมเด็กของเผ่าพันธุ์ปีศาจแมงมุมในต่างโลกงั้นหรือ

แล้วจะให้เขาไปหามาจากไหนกัน

อย่าว่าแต่เพลงกล่อมเด็กของปีศาจแมงมุมเลย ขนาดเพลงกล่อมเด็กของมนุษย์เขายังฮัมเพลงได้ไม่จบสักเพลงด้วยซ้ำ

“ทำไม่ได้หรอก ทำไม่ได้แน่ๆ !”

ซูหมิงรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

การต้องเผชิญกับอุปสรรคติดต่อกันถึงสองครั้ง ทำให้เขาเริ่มรู้สึกลนลานขึ้นมาเล็กน้อย

เพราะเวลาไม่เคยรอใคร !

......

ดวงจันทร์บนท้องฟ้าถูกเมฆครึ้มบดบังไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ

แสงสว่างรอบตัวมืดลงไปในทันตา

บริเวณนี้ช่างร้างผู้คนจริงๆ และหากยังคงเดินดุ่มๆ ราวกับแมลงวันหัวขาดแบบนี้ต่อไป คงไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่

“มีทักษะความสามารถที่ยอดเยี่ยมแต่กลับไม่มีโอกาสได้ใช้งานเลยนะ……”

ซูหมิงขยับมุมปาก

ในตอนที่เขาเกือบจะถอดใจจากพื้นที่แถบนี้เพื่อเตรียมไปเสี่ยงโชคยังสถานที่ที่ไกลออกไป

สายตาของเขาบังเอิญมองผ่านป้ายรถประจำทางที่อยู่ไม่ไกลนัก

“เอ๊ะ ?”

แสงสว่างดวงเล็กๆ ตรงนั้นดึงดูดความสนใจของเขาในทันที

“นั่นคืออะไรกัน”

หัวใจของซูหมิงเต้นรัวขึ้นมาอย่างรุนแรง

เขาเดินตรงไปยังป้ายรถประจำทางแห่งนั้นตามสัญชาตญาณทันที

เขาเดินก้าวอย่างรวดเร็ว

ในวินาทีที่มองเห็นสิ่งนั้นได้อย่างชัดเจน ลมหายใจของเขาก็หยุดชะงักไปชั่วครู่

นี่คือแท่นบูชาขนาดจำลองที่สร้างขึ้นมาจากก้านไม้ขีดไฟทั้งหมด

มันมีขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือเท่านั้น ดูคล้ายกับโมเดลของเล่นที่ประณีตชิ้นหนึ่ง

ทว่าสิ่งที่น่าประหลาดก็คือ

ไม้ขีดไฟทุกก้านที่เป็นส่วนประกอบของมัน ต่างมีเกล็ดน้ำแข็งบางๆ ปกคลุมอยู่บนพื้นผิวจนดูใสสะอาดราวกับคริสตัล

แสงสว่างเมื่อสักครู่นี้ก็สะท้อนออกมาจากสิ่งนี้นั่นเอง

เพียงแค่ยืนอยู่รอบๆ แท่นบูชานี้ เขาก็รับรู้ได้ถึงความโศกเศร้าในใจ และรู้สึกหนาวเหน็บไปทั่วทั้งตัวโดยไม่รู้ตัว

ราวกับว่า……

เป็นดอกไม้น้ำแข็งที่เบ่งบานขึ้นมาอย่างเงียบๆ ท่ามกลางซากปรักหักพัง

“มันคือสิ่งใดกันแน่”

ซูหมิงรวบรวมสมาธิทั้งหมด และมีแสงสีทองผุดขึ้นมาในดวงตา

【หมายเลขแท่นบูชา：23333】!

“หา ?”

ในวินาทีที่มองเห็นตัวเลขแถวนี้ ซูหมิงก็ชะงักไป

23333 !

ตัวเลขนี้……

คนที่เข้าใจย่อมเข้าใจดี !

จากประสบการณ์การบูชายัญที่มีอยู่เพียงน้อยนิดของเขา เขาสามารถมั่นใจได้ในทันทีว่า——

สิ่งนี้คือของดีอย่างแน่นอน !

【เครื่องหมายนำทางเชื่อมต่อ】：มุมถนนในคืนหิมะตก

【สรุปเหตุปัจจัย】：เด็กหญิงขายไม้ขีดไฟคนหนึ่งท่ามกลางพายุหิมะที่ตกกระหน่ำ กำลังรู้สึกสับสนและโศกเศร้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอไม่เข้าใจว่าเหตุใดผู้คนที่เดินผ่านไปมาอย่างรีบร้อนเหล่านั้น ถึงไม่ต้องการไม้ขีดไฟในมือของเธออีกต่อไปแล้ว

“……”

ซูหมิงอ่านข้อความบรรยายทั้งหมดคำต่อคำ แล้วก็ยืนนิ่งแข็งค้างอยู่กับที่

มุมปากของเขาขยับสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

“นี่…… นี่…… นี่มันใช่จริงหรือ ?!”

ฉากที่คุ้นเคยแบบนี้ !

ลักษณะตัวละครที่คุ้นเคยแบบนี้ !

บรรยากาศความโศกเศร้าที่คุ้นเคยแบบนี้ !

เรื่องราวของเด็กหญิงขายไม้ขีดไฟงั้นหรือ ?!

ล้อกันเล่นใช่ไหม ?!

เรื่องเล่าเทพนิยายกลายมาเป็นโลกมิติหนึ่งด้วยงั้นหรือ ?!

โลกที่แท่นบูชาเชื่อมต่ออยู่ มันคือสิ่งประหลาดอะไรกันแน่ ?!

เริ่มต้นจากอสูรกายแห่งห้วงลึกในรูปแบบคธูลู

ต่อมาก็เป็นสุดยอดปัญญาประดิษฐ์ในแนวไซเบอร์พังก์

และตอนนี้แม้กระทั่งโลกเทพนิยายก็ยังโผล่ออกมาอีกงั้นหรือ

นี่มันกำลังบดขยี้มุมมองต่อโลกของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเลยใช่ไหม ?!

ยังไงก็ตาม แม้จะตกใจแต่ก็ต้องยอมรับว่า

แท่นบูชานี้มีความพิเศษซ่อนอยู่จริงๆ !

“ความสับสนและความโศกเศร้า……”

“ไม่มีใครซื้อไม้ขีดไฟของเธอ……”

“เธออยากจะรู้เหตุผลว่าทำไม ?!”

ซูหมิงครุ่นคิด จากนั้นจึงล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง

แกร๊ก—— !

เปลวไฟพวยพุ่งออกมาจากไฟแช็ก

มันไม่ใช่ของราคาถูกที่ติดบ้างไม่ติดบ้างที่ซื้อตามแผงลอย

แต่เป็นไฟแช็กอันใหม่เอี่ยมที่เขาเพิ่งควักเงินจำนวนห้าหยวนซื้อมาในวันนี้

“เอ้า ให้เธอนะ !”