ตอนที่ 16 กินเลือด

ตอนที่ 16 กินเลือด

"หัวหน้าครับ ตอนนี้เราจะเอาอย่างไรกันต่อดี?" เสียงของเจ้าหน้าที่ทีมดึงฉินเฟิงกลับมาจากความคิดอันสับสนอลหม่าน

ฉินเฟิงสูดหายใจเข้าลึกๆ บังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์ "ปิดล้อมพื้นที่แถบนี้ทันที ทำการตรวจสอบอย่างละเอียดที่สุด! ห้ามปล่อยผ่านเบาะแสใดๆ แม้เพียงเล็กน้อย! นอกจากนี้……"

เขามหันไปมองหลินหว่านที่ใบหน้ายังคงซีดเผือดอยู่ "รายงานสถานการณ์ที่นี่ให้สำนักงานใหญ่ทราบทันที! ระดับความสำคัญสูงสุด! บอกเบื้องบนว่า ฉันสงสัยว่า…… ที่นี่มีบางอย่างซ่อนอยู่ ซึ่งมันเกินกว่าที่พวกเราทุกคนจะจินตนาการได้…… สัตว์ประหลาด!"

สายตาของฉินเฟิงสั่นไหวไปมาไม่แน่นอน สิ่งเดียวที่เขาแน่ใจก็คือ น้ำในสระที่ชื่อว่าเจียงเฉิงนี้ ขุ่นมัวอย่างสิ้นเชิงแล้ว และพวกเขาก็รำลังยืนอยู่ตรงจุดศูนย์กลางของพายุพอดี!

…

อีกด้านหนึ่ง

"แกร๊ก—"

ประตูห้องเช่าถูกซูหมิงปิดลงเบาๆ และลงกลอนจากด้านใน กลับมาแล้ว! ระยะทางในช่วงนี้ ช่างยาวนานเหลือเกิน!

"ถ้าต้องเจอแบบนี้อีกสักสองสามหน จิตใจคงได้พังทลายจริงๆ!"

ซูหมิงรู้สึกได้หลายต่อหลายครั้งว่ามีบางสิ่งกำลังแอบมองอยู่ในมุมมืด โชคดีที่ปลอดภัยไร้ภยันตราย

ซูหมิงสาวเท้าอย่างรวดเร็วกลับไปที่ห้องนอน แล้วเลิกผ้าห่มออก ไข่มังกรปีศาจอเวจี สีดำสนิทขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลฟองนั้น กำลังวางนิ่งอยู่บนผ้าปูที่นอน

"ฟู่—" วินาทีที่ได้เห็นมัน หัวใจที่เต้นระทึกของซูหมิงจึงค่อยๆ สงบลงและโล่งอกอย่างแท้จริง

"ถ้าอย่างนั้น ต่อไปก็คือ…… ช่วงเวลาแห่งการรับรู้ถึงปาฏิหาริย์!"

ซูหมิงยื่นมือออกไป ปลายนิ้วสัมผัสเบาๆ กับไข่มังกรปีศาจอเวจีสีดำสนิท เพียงแค่ขยับความคิด

วิ้ง—!

วินาทีต่อมา ไข่ยักษ์ขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลฟองนั้นก็หายวับไปในอากาศ! ลมหายใจของซูหมิงกระชั้นชิดขึ้นมาทันที สำเร็จแล้ว! เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า ในพื้นที่มิติส่วนตัวของเขา มีไข่ยักษ์ฟองหนึ่งกำลังลอยตัวอยู่อย่างเงียบๆ ปลอดภัยและใช้งานง่าย! มีความสุขอย่างยั่งยืน!

เมื่อมีสิ่งนี้ ต่อไปไม่ว่าเขาจะเดินทางไปที่ใด ก็ไม่ต้องกังวลว่าไข่มังกรระดับตำนานฟองนี้จะถูกเปิดเผย!

"แถมยัง……" ความคิดที่อาจหาญยิ่งกว่าเดิมผุดขึ้นมา "มังกรปีศาจที่ฟักออกมาแล้ว จะสามารถใส่เข้าไปข้างในได้ด้วยหรือไม่?" ก่อนหน้านี้เขายังคงกังวลอยู่เลยว่า หากเจ้านี่มีขนาดตัวที่ใหญ่โตและสะดุดตาเกินไป คงจะสร้างความยุ่งยากให้ไม่น้อย! แต่หากความคิดนี้เป็นจริง เรื่องเหล่านั้นก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป! หรือแม้กระทั่งอาจมีโอกาสสร้างกองทัพอเวจีที่สามารถพกพาติดตัวไปได้ทุกที่!

หัวใจของซูหมิงเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง เขาพยายามสะกดกลั้นความตื่นเต้น แล้วนำไข่มังกรออกมาจากมิติส่วนตัวอีกครั้ง ถ้าอย่างนั้น…… ปัญหาใหม่ก็ตามมา จะฟักมันอย่างไร? เนตรแห่งสัจธรรม ไม่ได้ให้คำอธิบายไว้

ซูหมิงขมวดคิ้วครุ่นคิด ในนิยาย…… มักจะเป็นการหยดเลือดเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของไม่ใช่หรือ? เขาไม่ลังเลอีกต่อไป หยิบมีดปอกผลไม้ออกมาจากกระเป๋าเป้ กรีดปลายนิ้วเบาๆ หยดเลือดสีแดงสดหยดหนึ่งตกลงบนเปลือกไข่สีดำสนิทอย่างแม่นยำ ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ซูหมิงยังไม่ยอมแพ้ จึงเค้นเลือดออกมาเพิ่มอีกเล็กน้อย ทว่าก็ยังคง…… นิ่งสนิทไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"หรือว่าคลาดเคลื่อนไป?" ทว่าในขณะที่เขากำลังรู้สึกผิดหวัง บนเปลือกไข่กลับปรากฏตัวอักษรขนาดเล็กแถวใหม่ผุดขึ้นมา!

เงื่อนไขการฟัก: ดูดซับเลือดในปริมาณที่เพียงพอ!

"เลือดหรือ?!"

รูม่านตาของซูหมิงหดตัวลง ไม่ได้ต่างจากที่เขาคิดไว้เท่าไรนัก ทว่า…… ปริมาณที่เพียงพอ…… มันหมายถึงเท่าไรกันแน่? ปริมาณที่เขาหยดลงไปเมื่อครู่ ไม่ได้ทำให้เกิดปฏิกิริยาตอบสนองเลยแม้แต่น้อย!

"กลัวแต่ว่าจะสูบเลือดจากฉันจนตัวแห้งแล้วก็ยังไม่พอเสียนี่สิ!" ซูหมิงหรี่ตาลงเล็กน้อย นี่คือมังกรปีศาจตัวหนึ่ง ไม่ใช่สุนัขหรือแมวทั่วไป!

"ดังนั้น…… ช่วงเวลาต่อจากนี้ จะต้องรวบรวมเลือดมาให้มันให้มากพอ! หมู! วัว! ไก่! เป็ด! หรือแม้กระทั่ง……"

ซูหมิงไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ และไม่กล้าที่จะคิดต่ออีก เขาสะบัดหน้าเหลือบมองนาฬิกาที่ฝาผนัง เวลาล่วงเลยมาจนถึงตีหนึ่งแล้ว การเดินทาง การต่อสู้ดิ้นรน และจิตใจที่ตึงเครียดอย่างหนัก ทำให้เขาเหนื่อยล้าถึงขีดสุด

เขาฝืนประคองสติ เปิดดูฟอรัมในโทรศัพท์มือถือต่ออีกสักพัก ประกาศฉับหนึ่งที่ทางทางการปักหมุดไว้ด้านบนสุด ดึงดูดความสนใจของเขา

รายงานผลการตรวจวิเคราะห์เบื้องต้นเกี่ยวกับ ฝนสีเทา

เนื้อหาในประกาศเรียบง่ายมาก ทางทางการได้ทำการตรวจสอบตัวอย่างน้ำฝนแล้ว และยืนยันว่ามีสารออกฤทธิ์พิเศษชนิดหนึ่งที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อนบนโลก ตัวน้ำฝนเองมีสีเทาอ่อนๆ ซึ่งมีความแตกต่างจากน้ำฝนทั่วไปอย่างชัดเจน

ช่วงท้ายของประกาศ มีการใช้ตัวอักษรเพื่อแจ้งเตือนว่า— เพื่อความปลอดภัย ขอความกรุณาประชาชนทุกท่านหลีกเลี่ยงการตากฝนโดยตรง และโปรดรอผลการวิจัยในขั้นต่อไป

นอกเหนือจากนี้ ก็ไม่มีการเปิดเผยข้อมูลที่มีค่าใดๆ อีกเลย

"ประกาศกำกวมแบบนี้อีกแล้ว……" ซูหมิงส่ายหัวแล้ววางโทรศัพท์ลง เขาตั้งนาฬิกาปลุกไว้ที่เวลาหกโมงเช้า สะสมพลังกายและใจเอาไว้! จากนั้นเมื่อวันใหม่เริ่มต้นขึ้น จะได้ช่วงชิงโอกาสตัดหน้าคนอื่นได้ก่อน! ไม่นานนัก ซูหมิงก็เข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว

……

ตีห้าตรง ท้องฟ้ายังไม่สว่าง

ปี๊ด—! ปี๊ด ปี๊ด ปี๊ด—!

เสียงสัญญาณเตือนภัยของรถยนต์ที่บาดหู ดังแหวกความเงียบงันของรุ่งอรุณขึ้นมาอย่างกะทันหัน! สัญญาณเตือนภัยของรถยนต์ทั่วทั้งหมู่บ้าน ราวกับถูกจุดชนวนพร้อมกัน ส่งเสียงดังระงมไปทั่วพื้นที่!

"หืม?!" ซูหมิงที่กำลังอยู่ในความฝัน แทบจะดีดตัว lุกขึ้นมาจากเตียงในทันทีที่เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้น! เขาก้าวพรวดเดียวไปที่ริมหน้าต่าง กล้ามเนื้อทั่วร่างตึงเครียด แอบแง้มผ้าม่านมุมหนึ่งออกด้วยความระแวดระวัง

ภายนอกยังคงมืดมิด ดูเหมือนฝนจะตกหยุดแล้ว พื้นดินที่เปียกชื้นสะท้อนแสงไฟสลัวจากเสาไฟริมทาง

"ความเคลื่อนไหวแบบนี้……"

หัวใจของซูหมิงเต้นรัว มันเหมือนกับความเคลื่อนไหวในตอนที่แท่นบูชาจุติลงมาเมื่อช่วงเย็นวานนี้ไม่มีผิดเพี้ยน! เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันที แล้วกดเปิดเข้าไปในฟอรัมนั้น

……….