ตอนที่ 13 ฝน?!

ตอนที่ 13 ฝน?!

นอกชายคา ฝนตกหนักลงมาอย่างบ้าคลั่ง

"ฝนนี้... ผิดปกติเกินไปแล้ว!"

"เมื่อดูจากเวลาแล้ว ก็ช่างประจวบเหมาะเกินไป!"

ซูหมิงหรี่ตาลงเล็กน้อย ไม่กล้าเคลื่อนไหวอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า

ดวงตาแห่งสัจธรรมไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง

ในกระเป๋าของเขามีร่มอยู่

ทว่า น้ำฝนนี้จะมีอันตรายหรือไม่ ในตอนนี้เขากบบอกได้ยาก และไม่กล้าเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม แม้กระทั่งเรื่องแท่นบูชามาเยือนเช่นนี้ยังเกิดขึ้นได้เลย

การเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศที่กะทันหันนี้ ดูอย่างไรก็ไม่ปกติ

หากน้ำฝนนี้มีฤทธิ์กัดกร่อน หรือสามารถแพร่เชื้ออะไรบางอย่างได้

ถ้าเขาพุ่งตัวออกไปตอนนี้ ก็เท่ากับไปหาที่ตายโดยแท้จริง

ซูหมิงพิงกำแพงแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

สัญญาณยังใช้ได้ดีอยู่

เขาคลิกเข้าไปในเว็บบอร์ดที่เขาเคยเปิดดูอยู่ตลอดเวลาก่อนหน้านี้

เป็นไปตามคาด!

บนเว็บบอร์ด มีข้อความเกี่ยวกับน้ำฝนผุดขึ้นมาทีละข้อความ

ไม่ใช่เขาคนเดียวที่คิดเรื่องนี้ได้!

ผ่านไปไม่กี่นาที หัวข้อที่ทุกคนพูดคุยกันก็แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

จุดสนใจก่อนหน้านี้ ยังเป็นเรื่องของต่างๆ ที่เซ่นไหว้เปิดออกมาได้ หรือที่ไหนเกิดเหตุการณ์แสงสีดำระเบิดขึ้นอีกบ้าง

แต่ตอนนี้ มีความเห็นตรงกันอย่างประหลาด

[ฝนตกแล้ว! ทางฝั่งพวกคุณมีฟ้าร้องฝนตกด้วยหรือเปล่า?!]

[บัดซบ! ฉันเพิ่งเตรียมจะเซ่นไหว้ฟิกเกอร์ที่สะสมมาหลายปี ฟ้าผ่าลงมาสายหนึ่ง แทบจะส่งฉันไปเกิดใหม่แล้ว!]

[พวกเรา ฝนนี้มีปัญหาแน่นอน! อย่าไปโดนเชียว! ระวังจะกลายพันธุ์!]

[ฮือๆๆ ฉันโดนฝนแล้ว ฉันยังไม่อยากเป็นซอมบี้เลย ยังไม่ได้จับมือรุ่นน้องผู้หญิงเลย!]

[ชีวิตจะมีความเสียดายไม่ได้! รุ่นน้องผู้หญิงคนไหนสวยๆ ที่อยากจะบ้าคลั่งสักครั้งก่อนกลายพันธุ์ติดต่อมาได้เลย!]

กระทู้รีเฟรชด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อมาก

อารมณ์ตื่นตระหนกและสับสนขยายวงกว้างในอินเทอร์เน็ตอย่างบ้าคลั่ง

หัวใจของซูหมิงก็ค่อยๆ ดิ่งลงไปทีละน้อยเช่นกัน

เบื้องหลังฝนตกครั้งนี้ ต้องมีกฎเกณฑ์บางอย่างที่ไม่มีใครรู้ซ่อนอยู่แน่นอน

คนจำนวนมากเดิมทีเฝ้าอยู่ข้างแท่นบูชา เพื่ออยากดูว่าหลังจากเวลาเที่ยงคืนแล้ว จะสามารถรีเฟรชจำนวนครั้งการเซ่นไหว้ได้หรือไม่!

ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ ถูกฝนสาดจนเปียกปอนเหมือนลูกหมาตกน้ำโดยตรง

"หากฝนนี้ทำให้คนติดเชื้อได้จริงๆ..."

ซูหมิงไม่กล้าคิดต่อเลย

ในไม่ช้า กระทู้ที่เป็นตัวอักษรหนาและเป็นสีแดงก็ทำให้ลมหายใจของเขาชะงักไป

[บัดซบแล้ว! เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว! แท่นบูชาหายไปแล้ว!]

ซูหมิงรีบคลิกเข้าไปดูอย่างรวดเร็ว

เจ้าของกระทู้ใช้น้ำเสียงตื่นเต้น จนถึงขั้นพูดจาวกวนไม่เป็นภาษาอยู่บ้าง

[พวกเรา! เมื่อครู่ฉันกำลังรอรีเฟรชจำนวนครั้งอยู่ข้างๆ แท่นบูชาเลย!]

[พอฝนตกลงมา ความเร็วของฉันมันไวมากเลยนะ!]

[ผัวะ! กางร่มเตรียมจะทำต่อทันทีเลย!]

[ผลลัพธ์พวกคุณเดาว่าเป็นอย่างไร?]

[เฮ้! น้ำฝนพอสัมผัสโดนแท่นบูชานั่น ก็เหมือนสาดน้ำกรดใส่เลย!]

[ไม่ถึงสามวินาที ระเหยหายไปโดยตรงเลย!]

ด้านล่าง กระทู้ตอบกลับรีเฟรชขึ้นมาเป็นหมื่นข้อความในทันที

[อะไรกัน? จริงหรือเท็จ? แปลกประหลาดขนาดนี้เลยหรือ?]

[จริงสิ! ฉันก็เห็นเหมือนกัน! แท่นบูชาในหมู่บ้านของเรา หายไปต่อหน้าต่อตาฉันเลย!]

[ยืนยัน! ทางฝั่งพวกเราก็เหมือนกัน!]

[ฉันเข้าใจแล้ว! ฝนนี้มาเพื่อล้างทำความสะอาดแท่นบูชาเหล่านี้อย่างนั้นหรือ? หมายความว่า ยุคสมัยแห่งการเซ่นไหว้กำลังจะสิ้นสุดลงแล้วหรือ?]

[สิ้นสุดกับผีอะไรล่ะ! มันกล้าหรือ! ฉันยังเปิดไม่ได้แสงสีน้ำเงินเลยนะ! เพิ่งเตรียมของเซ่นไหว้ไว้ตั้งเยอะ!]

การคาดเดารูปแบบต่างๆ ผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย

บางคนคิดว่าเป็นจุดจบของยุคสมัยแห่งการเซ่นไหว้

ยิ่งมีบางคนพูดจาให้คนตื่นตระหนกว่า น้ำฝนจะทำให้คนละลายไปด้วย หรือกระทั่งจะเกิดวิกฤตการณ์ไวรัสชีวภาพขึ้นมา

ซูหมิงมองข้อมูลที่วุ่นวายเหล่านี้ สมองแล่นเร็วอย่างยิ่ง

แท่นบูชา ถูกน้ำฝนละลายไปอย่างนั้นหรือ?

เขาหันกลับไปมองตรงกลางโรงงานโดยสัญชาตญาณ

ที่ตรงนั้น ว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย

แท่นบูชาก่อนหน้านี้ที่ประกอบด้วยพัดลมขนาดเล็กนับไม่ถ้วน ได้หายวับไปอย่างไร้ร่องรอยนานแล้ว

"ทว่า... ตำแหน่งนั้น ฝนสาดไม่ถึงเลยด้วยซ้ำ!"

"มีความเป็นไปได้ไหมที่จะไม่ใช่เพราะน้ำฝนทำให้แท่นบูชาหายไป..."

รูม่านตาของซูหมิงหดตัวลง

"แต่เป็นเพราะทุกคืนเมื่อผ่านพ้นเวลาเที่ยงคืน แท่นบูชานี้ก็จะถูกรีเฟรชออกไปเองอยู่แล้ว!"

ฝน เป็นเพียงปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นร่วมกันอย่างนั้นหรือ?

เป็นสิ่งบังหน้า?

เป็นสัญญาณที่ใช้เพื่อทำให้ทุกคนสับสนอย่างนั้นหรือ?

"ก็ยังไม่ค่อยถูกต้องอยู่ดี..."

ซูหมิงส่ายหัว

สิ่งบังหน้านี้ ดูเหมือนไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องมีอยู่เลย

……….