ตอนที่ 128 แฮตทริก!

ตอนที่ 128 แฮตทริก!

“สวัสดีครับน้องเฉียว ทำตัวตามสบายเถอะ”

ฮั่ว ฉีอัน พูดต่อ “เดี๋ยวตัวแทนจัดการเอกสารบริษัทของผมจะมา งั้นจัดการธุรกรรมส่วนตัวของผมก่อนแล้วกันครับ”

“ได้ค่ะคุณฮั่ว เชิญด้านในเลยค่ะ”

เฉียว หมิ่นจิ้ง พาเขาเข้าไปในห้องรับรอง

ฮั่ว ฉีอัน เดินผ่านมาตลอดทาง สแกนไม่เจอใครที่ได้คะแนนเกิน 80 แต้มเลย และไม่มีใครที่ทำให้เขารู้สึกสะดุดตาปรากฏตัวขึ้นมาด้วย

พอนั่งลง กาแฟก็ถูกนำมาเสิร์ฟ

ฮั่ว ฉีอัน จิบไปอึกหนึ่ง รสชาติถือว่าไม่เลว กาแฟรับรองแขกของธนาคารก็คงประมาณนี้แหละ

นอกจากน้องเฉียวแล้ว ยังมีผู้จัดการหญิงอีกคนเข้ามาแนะนำตัว

“คุณฮั่วคะ ท่าน... เอ่อ คุณมีความต้องการอะไรเป็นพิเศษเกี่ยวกับธุรกรรมส่วนบุคคลไหมคะ”

เฉียว หมิ่นจิ้ง เองก็ไม่รู้ว่าจะสื่อสารยังไงให้เหมาะสม แต่จากการสัมผัสพูดคุยก็รู้สึกว่าเขาเป็นคนสบายๆ คุยง่าย

ฮั่ว ฉีอัน คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบ “อืม! เดี๋ยวพอตัวแทนมาถึง ผมจะโอนเงินจากบัญชีของผมไปเข้าบัญชีบริษัทประมาณแปดร้อยกว่าล้าน ซึ่งก็เป็นบัญชีของธนาคารพวกคุณเหมือนกัน

ส่วนเงินที่เหลือ เอาไปลองลงทุนในกองทุนความเสี่ยงต่ำดูก็ได้ ผมไม่รีบ ค่อยๆ ศึกษากันไป”

“ได้ค่ะคุณฮั่ว งั้นหลังจากนี้ให้ฉันเป็นพนักงานดูแลลูกค้าประจำตัวของคุณ จะสะดวกไหมคะ”

น้องเฉียวใจเต้นระรัว นี่มันลูกค้าระดับซูเปอร์วีไอพี ถ้าดึงไว้ได้ เธอก็จะพลอยรวยเละไปด้วย

“ได้สิครับ! ส่วนตัวผมค่อนข้างเชื่อเรื่องพรหมลิขิตน่ะ”

เขามาก็แค่จัดการขั้นตอนต่างๆ ให้เรียบร้อย จะได้ไม่ต้องมีคนโทรมากวนใจทุกวัน

ผู้จัดการหญิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะเอ่ยปาก “คุณฮั่วคะ สะดวกให้แนะนำเรื่องแบล็กการ์ดตอนนี้เลยไหมคะ”

“อธิบายสั้นๆ ก็พอครับ วงเงินเท่าไหร่ ลิมิตต่อวันเท่าไหร่ ทำบัตรเสริมได้กี่ใบ แล้วก็จะได้บัตรเมื่อไหร่”

ฮั่ว ฉีอัน สนใจแค่คำถามหลักๆ พวกนี้

ผู้จัดการหญิงตอบอย่างคล่องแคล่ว “จากการประเมินคุณสมบัติของคุณฮั่ว สามารถอนุมัติวงเงินสูงสุดที่สิบแปดล้านหยวนค่ะ ลิมิตการรูดสูงสุดต่อครั้งอยู่ที่ห้าล้านหยวน และสามารถรูดใช้จนเต็มวงเงินได้ภายในวันเดียวค่ะ

สามารถทำบัตรเสริมได้สูงสุดแปดใบ โดยบัตรเสริมจะใช้วงเงินร่วมกับบัตรหลัก หรือจะตั้งลิมิตแยกแต่ละใบก็ได้ค่ะ...

หลังจากคุณฮั่วเซ็นเอกสารต่อหน้าแล้ว ก็สามารถรับบัตรได้ทันทีเลยค่ะ แต่ถ้ามีการเปลี่ยนบัตรในภายหลังและต้องการใช้หมายเลขเดิม จะต้องรอประมาณหนึ่งสัปดาห์...

นอกจากนี้ แบล็กการ์ดยังได้รับสิทธิพิเศษ บริการห้องรับรองวีไอพีที่สนามบิน และบริการคลับส่วนตัวของทางธนาคารด้วยค่ะ...”

ฮั่ว ฉีอัน รอจนเธอพูดจบ ก็พยักหน้าตอบ “อืม! เรื่องแบล็กการ์ดผมไม่มีคำถามอะไรแล้วล่ะ เอาวงเงินสูงสุดเลย ทำบัตรเสริมมาแปดใบ ลิมิตบัตรเสริมก็ตั้งให้เท่ากับบัตรหลักนั่นแหละ

อ้อ แล้วลิมิตบัตรเดบิตส่วนตัวของผมยังปรับเพิ่มได้อีกไหมครับ”

“คุณฮั่วคะ สำหรับวงเงินบัตรส่วนตัวของคุณ ตอนนี้การทำธุรกรรมผ่านโมบายแบงก์กิ้งมีลิมิตสูงสุดต่อวันและต่อครั้งอยู่ที่ห้าล้านหยวน สามารถปรับเพิ่มให้สูงสุดที่สิบล้านหยวนค่ะ ถ้าต้องการลิมิตสูงกว่านี้จะต้องทำรายการผ่านอุปกรณ์ยืนยันตัวตน (U-Shield) ซึ่งจะปรับลิมิตได้ถึง...

ทางธนาคารของเรามีบริการพิเศษให้คุณฮั่วสามารถโอนเงินจำนวนมากผ่านระบบออนไลน์ได้ค่ะ...

ทั้งนี้ก็เพื่อความปลอดภัยและปกป้องทรัพย์สินส่วนตัวของคุณฮั่วนั่นเองค่ะ”

ผู้จัดการหญิงทำการบ้านมาล่วงหน้าแล้ว เลยตอบคำถามได้อย่างละเอียด

ปกติแล้วการออกแบล็กการ์ดหรือปรับเพิ่มลิมิต จะต้องดูจากยอดเงินฝากคงเหลือเฉลี่ยรายเดือน แต่ยอดเงินคงเหลือของคุณฮั่วคนนี้มันสูงปรี๊ดเกินไป แถมยังเป็นบัญชีออมทรัพย์ที่ถอนเมื่อไหร่ก็ได้อีกต่างหาก

ยิ่งมีบัญชีบริษัทคอยการันตีให้อีก เรื่องอื่นก็สามารถจัดการให้เป็นกรณีพิเศษได้สบายๆ

“โอเค งั้นทำแบล็กการ์ดก่อนเลยครับ”

ฮั่ว ฉีอัน ไม่รอช้า รีบเดินไปที่เคาน์เตอร์ส่วนตัว

เฉียว หมิ่นจิ้ง คอยยืนประกบช่วยเขาเซ็นเอกสาร ส่วนผู้จัดการหญิงก็เข้าไปช่วยพนักงานหน้าเคาน์เตอร์จัดการระบบ เพื่อเร่งขั้นตอนการอนุมัติให้เร็วขึ้น

แต่ก็ต้องใช้เวลาถึงยี่สิบกว่านาทีกว่าจะเสร็จเรียบร้อย สาเหตุหลักเป็นเพราะจำนวนบัตรเสริมที่เยอะจัด

ในที่สุด ฮั่ว ฉีอัน ก็ได้รับกระเป๋าใส่บัตรมาหนึ่งใบ รวมบัตรหลักแล้วมีทั้งหมดเก้าใบ แบล็กการ์ดของธนาคารในประเทศล้วนมีวงเงินจำกัดทั้งนั้น

พร้อมกันนั้น เขาก็ทำรายการโอนเงินสองรายการ รวมเป็นเงินสามร้อยหกสิบล้านหยวนเสร็จสิ้น

เพื่ออัดฉีดเงินทุนเข้าบริษัทสองแห่ง

ประจวบเหมาะกับที่ อู๋ เยี่ยนเฟย ตัวแทนจัดการเอกสารเดินทางมาถึงพอดี

เขาจึงจัดการโอนเงินอัดฉีดเข้าบริษัทใหม่อีกห้าร้อยล้านหยวน

ใช้เวลาจัดการเอกสารต่างๆ อยู่พักหนึ่ง กว่าจะเสร็จธุระก็ปาเข้าไปสิบเอ็ดโมงกว่าแล้ว

[โฮสต์: ฮั่ว ฉีอัน]

[ประสบการณ์: 9 (สุขภาพแข็งแรง)]

[ทรัพย์สิน: 3,542,050,000 หยวน, หุ้น 1,060,000,000 หยวน]

มองดูระบบที่อัปเดตสถานะส่วนตัวของเขาแบบเรียลไทม์ เท่านี้ก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว

ส่วนเรื่องกองทุนความเสี่ยงต่ำนั่น ไม่รีบทำภายในสองสามวันนี้หรอก

“คุณฮั่วคะ งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ”

อู๋ เยี่ยนเฟย ตัวแทนบริษัทไม่ได้ฉวยโอกาสตีสนิท แบบนี้สิถึงเรียกว่ามืออาชีพ

“ครับ ไว้ค่อยติดต่อกัน”

ฮั่ว ฉีอัน ก็ไม่ได้ชวนคุยอะไรยืดเยื้อ

“คุณฮั่วคะ ไม่ทราบว่าตอนเที่ยงนี้สะดวกไปทานข้าวด้วยกันไหมคะ”

เฉียว หมิ่นจิ้ง อยากใช้โอกาสนี้กระชับความสัมพันธ์

“ไว้วันหลังเถอะครับ มีอะไรก็คุยกันทางออนไลน์นะ ทางที่ดีส่งข้อความมาทิ้งไว้ ถ้าว่างผมจะตอบเอง

ส่วนโทรศัพท์ ผมอาจจะไม่ได้รับ”

เขามีเรื่องต้องจัดการเต็มมืออยู่ทุกวัน ไม่มีเวลามานั่งรับสายพร่ำเพรื่อหรอก

“ได้ค่ะคุณฮั่ว งั้นฉันเดินไปส่งนะคะ”

เฉียว หมิ่นจิ้ง ไม่ได้รู้สึกผิดหวังเลยสักนิด ขืนเป็นคนที่ชวนกินข้าวได้ง่ายๆ สิถึงจะแปลก

ฮั่ว ฉีอัน ขึ้นรถคาดเข็มขัดนิรภัย แล้วเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจนัก “น้องเฉียว ถ้าคุณมีกองทุนที่น่าสนใจก็ส่งมาให้ดูหน่อยนะ ผมขอแค่แบบความเสี่ยงต่ำ จะระยะสั้นหรือระยะยาวก็เอามาดูได้หมด”

“ได้ค่ะคุณฮั่ว เดี๋ยวฉันรวบรวมข้อมูลแล้วส่งไปให้นะคะ

แต่ว่าเม็ดเงินของคุณค่อนข้างมหาศาล การจะบริหารจัดการคงต้องใช้ทีมงานมืออาชีพมาช่วยดูแลค่ะ”

เฉียว หมิ่นจิ้ง เอ่ยเตือนไปตามหน้าที่

“อืม!” ฮั่ว ฉีอัน คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจถามออกไป “คุณโสดหรือเปล่า”

“โสดค่ะคุณฮั่ว”

เฉียว หมิ่นจิ้ง ต้องบอกว่าโสดอยู่แล้ว แต่ตอนนี้เธอก็โสดจริงๆ นั่นแหละ

ฮั่ว ฉีอัน พูดทีเล่นทีจริง “ถ้าลงทุนแล้วขาดทุน งั้นเอาตัวคุณมาขัดดอกแทนได้ไหมล่ะ”

เฉียว หมิ่นจิ้ง รีบตอบ “คุณฮั่วก็พูดเป็นเล่นไป เลือกลงทุนแบบความเสี่ยงต่ำ เงินของคุณไม่ขาดทุนหรอกค่ะ”

“แล้วถ้าได้กำไรล่ะ งั้นยกตัวคุณให้ผมเป็นรางวัลแทนดีไหม”

ฮั่ว ฉีอัน พูดหยอกเล่นจริงๆ

“คุณฮั่วคะ วันหลังขอเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อได้ไหมคะ”

เฉียว หมิ่นจิ้ง แอบคิดว่าต่อให้เสนอตัวเป็นเมียน้อยก็คงยังไม่คู่ควร แต่การได้รู้จักกับมหาเศรษฐีระดับซูเปอร์วีไอพีแบบนี้ มันมีมูลค่ามหาศาลสำหรับเธอมาก

“ไว้คุยกันในเน็ตแล้วกันครับ ผมไม่ค่อยยุ่งหรอก แต่ก็ยุ่งมากเหมือนกัน”

ฮั่ว ฉีอัน ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม

“ได้ค่ะคุณฮั่ว เดินทางปลอดภัยนะคะ”

เฉียว หมิ่นจิ้ง ยืนโบกมืออยู่ที่หน้าต่างรถ

“ครับ!”

ฮั่ว ฉีอัน พยักหน้ารับ ก่อนจะขับรถออกไป

เขามุ่งหน้าตรงไปยังบ้านของพี่จ้าวทันที

พอถึงหน้าประตูห้อง เขาไม่ได้กดรหัสผ่าน แต่เลือกที่จะกดกริ่งแทน

ไม่นานประตูก็เปิดออก เขายังไม่ทันจะได้เปลี่ยนรองเท้าด้วยซ้ำ ก็ถูกพี่สาวสวมกอดและประทับจูบลงมาอย่างดูดดื่ม

บรรยากาศร้อนแรงปะทุขึ้นประหนึ่งพายุสายฟ้าแลบ ประกายไฟสาดกระเซ็นไปทั่ว

โชคดีที่ ฮั่ว ฉีอัน เตรียมใจมาล่วงหน้าแล้ว ฟอร์มยังคงที่สม่ำเสมอ เขาใช้เวลาสี่สิบกว่านาทีในการ ‘ทำอาหาร’ มื้อแรกจนเสร็จสมบูรณ์

“ฉีอัน ฉันรักคุณจังเลย ฉันต้องมีลูกให้คุณให้ได้เลย”

จ้าว ชิงม่าน พรมจูบใบหน้าของชายหนุ่มด้วยความหลงใหล จูบซ้ำไปซ้ำมาราวกับไม่มีวันพอ

ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น “ฉีอัน คุณจะรังเกียจไหมที่ฉันอายุเยอะกว่า”

“ม่านม่าน!”

ฮั่ว ฉีอัน ดึงเธอเข้ามากอด เอาผ้าห่มคลุมร่างของทั้งสองคนไว้ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ม่านม่าน คุณจะเป็นเด็กผู้หญิงของผมตลอดไป คราวหลังไม่อนุญาตให้พูดเรื่องอายุอีกแล้วนะ เข้าใจไหม”

“อืมๆ! ฉีอัน คุณดีที่สุดเลย”

จ้าว ชิงม่าน ระดมจูบเขาอีกยก จูบเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ

ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็กะพริบตาตาปริบๆ แล้วพูดว่า “ฉีอัน ของคุณตื่นอีกแล้วนะ”

ฮั่ว ฉีอัน อุ้มเธอพลิกเปลี่ยนท่าทางกะทันหัน เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ “ม่านม่าน เคยลองทำแฮตทริกหรือยังล่ะครับ”

“แฮตทริกอะไรกันคะ”

จ้าว ชิงม่าน โอบกอดเขาไว้ แต่สีหน้ายังคงงุนงง

ฮั่ว ฉีอัน ยกยิ้มมุมปาก กระซิบเสียงแผ่ว “ความหมายคร่าวๆ ก็คือ ในการแข่งขันฟุตบอลหนึ่งแมตช์ มีผู้เล่นคนเดียวทำประตูได้สามครั้งรวดไงครับ”

“พระเจ้าช่วย! ฉีอัน ฉี... อัน ฉีอัน อัน... อ๊า!”

[ค่าความชอบของ จ้าว ชิงม่าน +1 (99)]

หลังจาก ‘ทำอาหาร’ เสร็จไปอีกสองมื้อ เวลาก็ล่วงเลยไปจนถึงบ่ายสามโมงกว่า

ฮั่ว ฉีอัน อุ้มพี่สาวขึ้นมาป้อนข้าวป้อนน้ำให้จริงๆ

จ้าว ชิงม่าน ถึงค่อยๆ ได้สติกลับมา เธอไล้ปลายนิ้วไปตามใบหน้าของชายหนุ่ม กระซิบเสียงแผ่ว “ฉีอัน คุณเล่นเอาฉันเกือบตายเลยนะ

แต่ฉันชอบมากเลย ฉันยอมยกชีวิตให้คุณได้เลยนะเนี่ย”

“ม่านม่าน ผมไม่ได้ต้องการชีวิตของคุณซะหน่อย ผมต้องการให้คุณอยู่เคียงข้างผมไปตลอดต่างหากล่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน รู้สึกเหมือนโดนบูมเมอแรงปาใส่หน้าอีกแล้ว เขาจะเอาชีวิตของพี่จ้าวไปทำไมกันล่ะ