บทที่ 44 - ผู้พิทักษ์แห่งไฟ!

บทที่ 44 - ผู้พิทักษ์แห่งไฟ!

[ชื่อ] : ผู้พิทักษ์แห่งไฟ

[เลเวล] : ขอบเขตปุถุชน เลเวล 2

[พลังรบ] : 48 ดาว

—— มอนสเตอร์ระดับหัวหน้า ผู้ปกป้องค่ายกลอัคคี!

ทันทีที่เห็นยักษ์หิน ฉู่สวินก็เปิดใช้งานเนตรสัจธรรมทันที

ระดับ "ขอบเขตปุถุชน เลเวล 2" ทำเอาเขาชะงักไปเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าระดับที่เหนือกว่าช่วงมือใหม่ ก็คือขอบเขต "ปุถุชน" สินะ

ไม่คิดเลยว่าในหมู่บ้านมือใหม่ จะมีมอนสเตอร์ที่ระดับหลุดโลกขนาดนี้ซ่อนอยู่ด้วย...

ยอดเขาโดดเดี่ยวนี่คือรังบอสจริงๆ ด้วย!

และพลังรบ 48 ดาวของยักษ์หินตัวนี้ ก็แข็งแกร่งกว่าบอสวัวเถื่อนในโซนเลเวล 10 อย่างเห็นได้ชัด!

เพียงแต่ว่า มอนสเตอร์เลเวล 10 ของที่นี่หายไปไหนกันหมดล่ะ

ไม่มีมอนสเตอร์เลเวล 10 เลย นี่มันไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย...

บอสตัวนี้มีชื่อว่า ผู้พิทักษ์ค่ายกลอัคคี

ถ้าอย่างนั้น ก็อาจจะมีค่ายกลวารี ค่ายกลอัสนี ค่ายกลวายุด้วยหรือเปล่า

ฉู่สวินกระชับดาบหมาป่าในมือแน่น รู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมาทันที

เจอบอสทั้งที จะไม่ให้ฟันได้ยังไงล่ะ!

เขาสั่งให้เจมส์รอสแตนด์บายอยู่ที่ขอบลานกว้าง คอยดูสถานการณ์ไปก่อน

เขาเกรงว่าท่านพลเอกห้าดาวคนนี้จะโดนยักษ์หินเพลิงตบทีเดียวตายซะก่อน

เพราะความต่างของพลังรบระดับนี้ แค่ดาวเดียวก็ถือว่าห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหวแล้ว...

ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายยังเป็นมอนสเตอร์ระดับ "ขอบเขตปุถุชน" อีกด้วย!

นี่ก็ถือว่าเขาข้ามขั้นมาสู้กับมอนสเตอร์ที่เลเวลสูงกว่าตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย!

แต่ทว่า...

ฉู่สวินเหลือบมองหน้าต่างสถานะของตัวเอง

ในช่องพลังรบ ตัวเลขหน้าดวงดาวคือ 78!

ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะมีระดับพลังสูงกว่าเขาหนึ่งขั้น แต่พลังรบกลับต่างกันเกือบ 30 แต้ม!

อ่อนหัดจริงๆ!

และที่สำคัญ...

ฉู่สวินยังมีทักษะต้านทานไฟอีกด้วย!

ถึงแม้จะป้องกันได้แค่ทักษะธาตุไฟตั้งแต่ขั้น 3 ลงไปเท่านั้น...

แต่ก็น่าจะถือว่าเป็นการแพ้ทางกันตามธรรมชาติได้ใช่ไหมล่ะ

เพื่ออุปกรณ์ เพื่อกล่องสุ่ม เพื่อค่าประสบการณ์...

ลุยเลย!

เจ้าหินก้อนน้อย เอียงคอรอรับความตายได้เลย!

เขาใช้ใบมีดน้ำแข็งสลับกับประกายสายฟ้า โจมตีเปิดฉากจากระยะไกล!

ยักษ์หินเพลิงคำรามลั่นพร้อมกับพุ่งทะยานเข้าหาฉู่สวิน

ทุกย่างก้าวทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น!

ฉู่สวินหมุนข้อมือเบาๆ คมดาบหมาป่าก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ท่ามกลางแสงไฟที่สาดส่อง มันสะท้อนแสงสีฟ้าอมน้ำเงินออกมาเป็นระยะ

เคลือบพิษ!

ท่องวายุ ลอยตัว!

จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าปะทะกับยักษ์หินเพลิงตรงๆ

เขาพลิกตัวหลบหมัดหินขนาดเท่าหัวรถบรรทุกที่พุ่งเข้ามาพร้อมกับคลื่นความร้อนระอุ

ด้วยความคล่องตัวที่สูงลิ่ว ฉู่สวินพุ่งอ้อมไปด้านหลังของยักษ์หินเพลิงราวกับภูตผี แล้วทุ่มสุดแรงเกิดฟันดาบลงไป!

"เคร้ง! —"

เสียงโลหะปะทะหินดังกังวาน เศษหินปลิวว่อน

รอยบากลึกปรากฏขึ้นที่เอวของยักษ์หินเพลิง

"โฮก! —"

ยักษ์หินเพลิงตวัดหมัดสวนกลับมาด้วยความเร็วที่ขัดกับรูปร่างใหญ่โตของมัน

หมัดนั้นตามมาด้วยเสียงคำรามดังกึกก้อง

แต่ในสายตาของฉู่สวิน หมัดนั้นก็ยังช้าเกินไปอยู่ดี!

เขาหลบได้อย่างง่ายดาย แล้วก็ฟันสวนไปอีกหนึ่งดาบ

จากนั้น...

เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ

ไอ้มนุษย์หินนี่ โคตรแข็งเลย!

และที่สำคัญ อาจจะเป็นเพราะมันเป็นหินและมีอุณหภูมิสูง ทักษะเคลือบพิษก็เลยใช้ไม่ได้ผลกับมัน!

ทักษะขั้นเทพที่เอาไว้จัดการพวกแทงค์ ดันใช้ไม่ได้ผลซะงั้น...

แถมมนุษย์หินตัวนี้ก็ดันเป็นแทงค์ของแท้ซะด้วย!

ทักษะเหมันต์ก็ไม่สามารถสร้างผลกระทบใดๆ กับมันได้ ดูเหมือนว่าอุณหภูมิร่างกายที่สูงลิ่วของมันจะหักล้างธาตุน้ำแข็งไปจนหมดสินะ

ทักษะใบมีดน้ำแข็งก็เป็นเหมือนกัน

กลายเป็นว่าทักษะส่วนใหญ่ของฉู่สวิน ถูกไอ้มนุษย์หินตัวนี้แก้ทางได้หมดเลย

แต่ก็ยังดีที่อาศัยแค่พละกำลังล้วนๆ ก็ยังสามารถสร้างความเสียหายให้กับมนุษย์หินตัวนี้ได้...

งั้นก็ใช้กำลังเข้าปะทะตรงๆ เลยก็แล้วกัน!

ฉู่สวินกัดฟันกรอด

หินพวกนี้ไม่มีทางงอกใหม่ได้หรอก...

ยังไงก็ต้องฟันมันให้แหลกเป็นผุยผงให้ได้!

"ปัง! —"

เสียงปืนดังกึกก้องมาจากด้านหลัง หางตาของฉู่สวินเห็นหัวกระสุนทรงกรวยพุ่งแหวกอากาศผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เพล้ง!

บริเวณดวงตาของมนุษย์หิน ซึ่งเดิมทีมีเพียงลาวาไหลเวียนอยู่ จู่ๆ ก็หายไป

และถูกแทนที่ด้วยหัวกระสุนขนาดเล็กที่เจาะทะลวงเบ้าตาของมันจนเป็นรูเบ้อเริ่ม

ดวงตาของฉู่สวินเป็นประกาย เขาตื่นตะลึงกับฝีมือของทหารรับจ้างเจมส์

เขายกนิ้วโป้งให้อีกฝ่าย

"คุณสามารถเชื่อใจลูกผู้ชายแห่งตระกูลสิบโทได้เสมอ!"

อีกฝ่ายยกนิ้วชี้กับนิ้วกลางแตะขมับแล้วสะบัดออกเป็นเชิงตะเบ๊ะ ทำหน้าตาทะเล้นอย่างภูมิใจสุดๆ

"โฮก! —"

ยักษ์หินเพลิงร้องลั่น ไม่รู้ว่าเป็นเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดหรือเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น

มันพุ่งตรงดิ่งไปหาเจมส์ทันที

"โอ้ บ้าเอ๊ย!" การเคลื่อนไหวของมนุษย์หิน ทำให้เจมส์ตกใจจนต้องรีบยกปืนขึ้นเตรียมชิ่งหนีทันที

นี่คือการดึงความสนใจสินะ

ฉู่สวินรีบพุ่งเข้าไปรัวดาบฟันไม่ยั้ง เศษหินแตกกระจายปลิวว่อนไปทั่วทิศ

ดูเหมือนว่ามนุษย์หินตัวนี้จะมีสติปัญญาไม่ค่อยสูงนัก และไม่มีระบบดึงดูดความสนใจแบบในเกมที่ว่าใครทำดาเมจเยอะสุดก็จะโดนเล็งเป้า

หลักการง่ายๆ ของมันก็คือ ใครตีมัน มันก็จะหันไปอัดคนนั้น

เมื่อจับทางได้ ฉู่สวินก็นึกแผนสุดบรรเจิดในการเล่นงานบอสแบบตีหัวเข้าบ้านได้ทันที

เจมส์ยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่งของยอดเขา ส่วนฉู่สวินยืนอยู่อีกฝั่ง

พอฝั่งโน้นยิงปืน มนุษย์หินก็จะหันไปหา

พอมนุษย์หินเดินไปถึงตรงกลาง ฉู่สวินก็ใช้ประกายสายฟ้ายิงใส่เพื่อล่อมันกลับมา

พอมันเข้ามาใกล้ ก็ฟันฉับๆ ไปสองดาบ แล้วให้เจมส์ยิงปืนเพื่อดึงมันกลับไปอีก

ชิลๆ!

สบายๆ!

ฉู่สวินถึงกับมีเวลาว่างไปตอบคำถามลูกค้าในตลาดซื้อขาย และนั่งอ่านเรื่องสัพเพเหระในช่องแชตของหมู่บ้านได้ด้วยซ้ำ

ใครจะไปคิดว่าการตีบอสจะชิลได้ขนาดนี้

เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้...

"โฮก! —"

เสียงคำรามที่สัมผัสได้ถึงความโกรธเกรี้ยวอย่างชัดเจน ดังกึกก้องจนหูแทบหนวก ราวกับว่าภูเขาทั้งลูกกำลังสั่นคลอน

ร่างกายของมนุษย์หินลุกโชนไปด้วยเปลวไฟ

ลวดลายลาวาบนลำตัวก็สว่างวาบขึ้น

ดูเหมือนว่าบอสจะเข้าสู่โหมดคลุ้มคลั่งซะแล้ว

ลวดลายเปลวไฟบนพื้นก็เริ่มกะพริบวิบวับ

บอสกำลังเตรียมปล่อยท่าไม้ตายงั้นเหรอ

ฉู่สวินตั้งการ์ดเตรียมรับมืออย่างระมัดระวัง

วินาทีต่อมา...

จู่ๆ มนุษย์หินเพลิงก็แตกสลายซะงั้น!

แตกกระจาย...

แตกกระจายเป็นก้อนหินเล็กใหญ่เกลื่อนพื้น

ฉู่สวินถึงกับอึ้งไปเลย

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

ตายแล้วเหรอ

ทำเสียงซะดังแต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเนี่ยนะ

ไม่น่าจะใช่มั้ง

ในขณะที่เขากำลังงุนงง และคิดว่าจะเดินไปลูบศพกองหินพวกนั้นดูดีไหม...

พื้นดินก็สั่นสะเทือนรุนแรงยิ่งกว่าเดิม!

ลวดลายเปลวไฟบนพื้นดินเริ่มลุกโชนด้วยเปลวเพลิง

อุณหภูมิรอบบริเวณนั้นพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

"โอ้ พระเจ้า ที่นี่ร้อนเกินไปแล้ว! ฉันจะไปจากที่บ้าๆ นี่!"

เจมส์บ่นอุบอิบแล้วก็เผ่นหนีลงจากยอดเขาไปทันที

ถอยร่นไปตั้งหลักอยู่ตรงบันไดหินทางขึ้นเขาโน่น

ฉู่สวิน "..."

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมหมอนี่ถึงเป็นแค่ทหารรับจ้าง

เมื่อรู้สึกถึงอันตราย การเอาชีวิตรอดต้องมาก่อน ใครจะไปสนความเป็นตายของนายจ้างกันล่ะ

ก็ถูกของมัน!

ยังไงซะก็เป็นแค่การจ้างงานชั่วคราวนี่นา!

"โฮก! —"

"โฮก! —"

"โฮก! —"

ทันใดนั้น เสียงคำรามก็ดังก้องขึ้นมาพร้อมๆ กัน

สะท้อนไปมากับหน้าผาจนเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

พร้อมกับเสียงคำรามนั้น บนลวดลายเปลวไฟแต่ละจุด ก็ปรากฏมนุษย์หินเพลิงขนาดย่อส่วนขึ้นมา

มีจำนวนยั้วเยี้ยเป็นร้อยๆ ตัวเลยทีเดียว!

แล้วบอสล่ะ

นี่มันอะไรกันเนี่ย

แยกร่างงั้นเหรอ

ฉู่สวินตวัดดาบฟันใส่มนุษย์หินตัวเล็กที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที

เพล้ง!

เศษหินร่วงกราวเต็มพื้น

ดับอนาถในดาบเดียว!

นี่มัน...

นี่มันคือลูกเล่นของบอสตัวนั้นสินะ

[ฆ่ามอนสเตอร์ทดสอบ·ผู้พิทักษ์แห่งไฟสำเร็จ ขอแสดงความยินดีด้วย คุณได้รับค่าประสบการณ์ 140 แต้ม!]

เมื่อเห็นตัวหนังสือเลื่อนผ่านตา ฉู่สวินก็รู้ทันทีว่าพวกนี้คือมอนสเตอร์ระดับธรรมดา

เขาลองลูบศพดูหนึ่งครั้ง

[เก็บกู้สำเร็จ! ได้รับค่าพละกำลัง 3 แต้ม!]

คราวนี้ฉู่สวินมั่นใจแล้วว่า พวกนี้คือมอนสเตอร์เลเวล 10 ที่ควรจะอยู่ตรงช่วงกลางเขาแต่กลับหายไป!

ฆ่าพวกนี้ก็ไม่ขาดทุน ได้อัปเลเวลด้วย แถมค่าประสบการณ์ที่ได้ก็ยังมากกว่าวัวเหล็กเหมันต์ในทุ่งหญ้าตั้ง 20 แต้ม

แต่ว่า...

บอสล่ะ

หายไปไหนแล้ว

จู่ๆ ก็หายตัวไปดื้อๆ แบบนี้เนี่ยนะ

ถ้าตายแล้ว ก็ควรจะมีประกาศแจ้งเตือนสิ!

ถ้ายังไม่ตาย ก็น่าจะมีเบาะแสอะไรบ้างไม่ใช่หรือไง

ทันใดนั้น ฉู่สวินก็สังเกตเห็นว่า กองหินที่บอสทิ้งเอาไว้ ยังคงมีเปลวไฟกระโดดโลดเต้นอยู่

ฉู่สวินคิดว่า เขาน่าจะลองไปลูบดูสักหน่อย...

คิดได้ปุ๊บก็ลงมือปั๊บ!

ฉู่สวินกวัดแกว่งดาบเบิกทาง ฆ่ามอนสเตอร์ตัวเล็กกระจุยกระจายตลอดทาง จนมาถึงหน้ากองหิน

เขายื่นมือออกไปสัมผัสกับก้อนหิน

ทักษะต้านทานไฟ ทำให้เขาไม่ได้รับอันตรายจากเปลวไฟที่ลุกโชนอยู่บนก้อนหินเลย

[เก็บกู้สำเร็จ...]

[จบแล้ว]