บทที่ 24 - ราชันหมาป่า! องครักษ์หมาป่า!

บทที่ 24 - ราชันหมาป่า! องครักษ์หมาป่า!

[เลเวล]: ช่วงมือใหม่ เลเวล 8

[ประเมินพลังรบ]: 20 ดาว

——มอนสเตอร์ระดับหัวหน้า ราชันแห่งหมาป่าวายุเพลิง!

จากการสอดแนมด้วยเนตรสัจธรรม เป็นไปตามที่ฉู่สวินคาดคิดไว้ หมาป่ายักษ์ตัวนี้คือราชันหมาป่าจริงๆ ด้วย!

แค่ดูจากมาดที่แผ่ออกมาก็รู้เลยว่าไม่ธรรมดา!

เลเวล 8!

20 ดาว!

มอนสเตอร์ระดับหัวหน้านี่มันวิปริตจริงๆ!

ถ้าเป็นในเกม ไอ้ตัวนี้ก็คงเป็นระดับบอสแล้วสินะ

"เจ้านายเพิ่งจะเลเวล 5 เองแต่มีพลังรบตั้ง 32 ดาวแล้วนะคะ! ช่างเป็น..."

น้องวีพูดจาอึกอักอมพะนำ น้ำเสียงแฝงความขี้เล่น

ราวกับจะล้อเลียนคำพูดบ่นอุบอิบของฉู่สวินเมื่อครู่นี้

ฉู่สวินไม่ได้ถือสาอะไร

เลเวล 5 พลังรบ 32 ดาว ความวิปริตระดับนี้ใครบ้างล่ะจะไม่อยากเป็น

ฉู่สวินมองไปที่ราชันหมาป่า ชักดาบออกมา ดวงตาเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

เลเวล 8 หมายถึงค่าประสบการณ์และคะแนนการแข่งขันที่มากขึ้น...

มอนสเตอร์ระดับหัวหน้าจะได้ค่าประสบการณ์และคะแนนเยอะกว่ามอนสเตอร์ธรรมดาไหมนะ

ราวกับสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณการต่อสู้ของฉู่สวิน...

เปลวไฟสีเลือดในดวงตาของราชันหมาป่ากระตุกวูบหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ หรี่ลงจนดูไม่ดุดันเท่าตอนแรก

ดูเหมือน...

มันกำลังดูถูกเขาอยู่

ฉู่สวินแค่นเสียงเย็นชา

ยังกล้ามาดูถูกฉันอีกเหรอ ไอ้พวกบ้านนอกเข้ากรุง!

เดี๋ยวจะทำให้เห็นเองว่าพลังรบ 32 ดาวมันเป็นยังไง!

ฉู่สวินสะบัดมือปล่อยใบมีดน้ำแข็งพุ่งตรงไปที่ราชันหมาป่าทันที!

"ฟึ่บ!——"

ลูกไฟลูกหนึ่งพุ่งออกมาจากฝูงหมาป่าปะทะเข้ากับใบมีดน้ำแข็งของฉู่สวินพอดิบพอดี

การปะทะกันหักล้างพลังซึ่งกันและกันจนระเบิดกลายเป็นกลุ่มไอน้ำฟุ้งกระจาย

ตามมาด้วยร่างของหมาป่าที่อาบไปด้วยเปลวเพลิงกระโจนออกมายืนขวางระหว่างฉู่สวินกับราชันหมาป่า

เปลวไฟบนตัวมันคล้ายคลึงกับของราชันหมาป่า

ขนาดตัวเล็กกว่าราชันหมาป่าหนึ่งระดับแต่ก็ใหญ่กว่าหมาป่าวายุเพลิงทั่วไปเล็กน้อย

สิ่งที่ต่างจากราชันหมาป่าก็คือ บนตัวมันไม่มีลวดลายสายลม

และเท้าของมันก็ไม่ได้ลอยอยู่เหนือพื้น

เนตรสัจธรรม ทำงาน!

[เลเวล]: ช่วงมือใหม่ เลเวล 7

[ประเมินพลังรบ]: 14 ดาว

——มอนสเตอร์ระดับอีลีท องครักษ์ของราชัน!

"ซี๊ด——"

ฉู่สวินอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

ราชันหมาป่าตัวนี้ฟันธงว่าเป็นบอสชัวร์!

มีฝูงหมาป่าวายุเพลิงระดับ 8 ดาวเป็นลูกสมุน...

แล้วยังมีองครักษ์ระดับ 14 ดาวอีก...

แถมดูจากชื่อองครักษ์ซ้ายแล้ว มันก็น่าจะมีองครักษ์ขวาด้วยใช่ไหมเนี่ย

ฉู่สวินเพิ่งจะคิดจบ ลมกระโชกแรงก็พัดปะทะใบหน้า

ข้างกายองครักษ์หมาป่าไฟมีหมาป่าอีกลักษณะหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาจริงๆ ด้วย

นี่คือหมาป่าที่มีขนสีขาวอมเขียว ยืนลอยตัวอยู่กลางอากาศ

ขาทั้งสี่เต็มไปด้วยลวดลายสายลม ขนทั่วร่างพลิ้วไหวไปตามสายลม

[เลเวล]: ช่วงมือใหม่ เลเวล 7

[ประเมินพลังรบ]: 14 ดาว

——มอนสเตอร์ระดับอีลีท องครักษ์ของราชัน!

ระดับ 14 ดาวอีกตัวแล้ว!

ฉู่สวินเดาะลิ้น คิดอะไรก็มาอย่างนั้น ปากไวไปหน่อยจริงๆ!

คงจะไม่มีองครักษ์หน้า องครักษ์หลังโผล่มาอีกหรอกนะ

จ้องมองอยู่พักหนึ่งก็ไม่พบอะไรเพิ่มเติม ฉู่สวินก็เริ่มเบาใจลง

น่าจะหมดแค่นี้แล้วล่ะ

องครักษ์หมาป่าทั้งสองตัวดูเหมือนจะแบ่งความเชี่ยวชาญธาตุทั้งสองของหมาป่าวายุเพลิงไปอย่างละสาย

หมาป่าวายุเพลิงแม้จะครอบครองพลังธาตุถึงสองชนิดแต่ความจริงแล้วอ่อนหัดทั้งคู่

ไฟตรงหว่างคิ้วนั่นมีไว้แค่ประดับให้ดูเท่เฉยๆ ใช่ไหม

ส่วนลมก็ดูเหมือนจะแค่ช่วยเพิ่มความเร็วให้ตัวเองเท่านั้น

แต่องครักษ์หมาป่าทั้งสองตัวนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ได้กระจอกเหมือนหมาป่าวายุเพลิงทั่วไป

องครักษ์หมาป่าไฟพ่นลูกไฟได้

องครักษ์หมาป่าลมลอยตัวได้

ส่วนราชันหมาป่าน่าจะเป็นระดับปรมาจารย์ที่เชี่ยวชาญทั้งสองธาตุ

ถ้าเป็นคนอื่นมาเจออาจจะปวดหัว หรืออาจจะต้องรวมกำลังคนหลายสิบหรือเป็นร้อยคนถึงจะจัดการได้

แต่สำหรับตัวเขาที่มีพลังรบ 32 ดาว จะแห่กันมาเยอะแค่ไหนก็เป็นแค่หมูมาให้เชือดเท่านั้น!

บอสราชันหมาป่าตัวนี้ หวานหมูแน่นอน!

ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าราชันหมาป่ากำลังดูถูกเขา

ในเมื่อมันส่งองครักษ์สองตัวมาจัดการเขา งั้นเขาก็จะจัดการลูกน้องก่อนแล้วค่อยไปคิดบัญชีกับลูกพี่ทีหลัง!

ฉู่สวินใช้สองมือตวัดใบมีดน้ำแข็งสามระลอกสาดใส่องครักษ์หมาป่าทั้งสองตัว จากนั้นก็กระชับดาบพุ่งตัวเข้าใส่องครักษ์หมาป่าไฟทันที

น้ำชนะไฟ!

หมาป่าไฟระดับ 14 ดาวกระจอกๆ ลูกไฟลูกเดียวยังหักล้างใบมีดน้ำแข็งที่บวกพลังจิต 83 แต้มของเขาได้อย่างง่ายดาย...

ต้องกำจัดมันก่อน!

ลูกไฟสองลูกของหมาป่าไฟหักล้างใบมีดน้ำแข็งไปได้สองระลอก แต่ระลอกที่สามมันป้องกันไม่ทัน จึงโดนฟาดเข้าที่หน้าอกอย่างจัง ส่งเสียงดัง "ฟู่ฟู่" ของน้ำแข็งที่ระเหยกลายเป็นไอ

ภายใต้การป้องกันของเปลวเพลิงที่ห่อหุ้มทั่วร่างของหมาป่าไฟ ใบมีดน้ำแข็งทำได้เพียงฝากแผลเล็กๆ ไว้บนตัวมันเท่านั้น

ในขณะที่หมาป่าไฟกำลังแยกเขี้ยวร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด ฉู่สวินก็พุ่งประชิดตัวมันแล้ว

ดาบยาวชั้นดีตวัดฟันลงมาตรงหน้าผากอย่างแรง

"เคร้ง!——"

ดาบยาวฟาดลงบนหัวหมาป่า ประกายไฟสาดกระจายพร้อมกับเสียงโลหะปะทะกันดังกังวาน

"เอ๋ง!——"

องครักษ์หมาป่าไฟร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดรีบถอยฉากหลบออกไป

แม้แผลจะไม่ถึงตายแต่แรงฟันดาบนั้นหนักหน่วงเอาการ มันจึงเจ็บปวดไม่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้นหนังหัวยังฉีกขาด ถึงแม้เปลวไฟที่คลุมตัวจะย่างแผลจนไหม้เกรียมก่อนที่เลือดจะไหลออกมา แต่ความเจ็บปวดนั้นย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้

ส่วนฉู่สวินที่สัมผัสได้ถึงแรงสะท้อนกลับจากตัวดาบ ก็นึกถึงสำนวนเกี่ยวกับหมาป่าขึ้นมาได้ทันที——หัวดั่งทองแดงกระดูกแกร่งดั่งเหล็กแต่เอวเปราะบางดั่งเต้าหู้!

จู่ๆ เปลือกตาก็กระตุกอย่างแรง!

หยั่งรู้หายนะ!

สันหลังของฉู่สวินเย็นวาบขึ้นมาในพริบตา!

อันตรายจากด้านหลัง!

ต้นคอของฉู่สวินถึงกับสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกของสายลมที่พัดมาจากด้านหลัง

หมาป่าลม!

เมื่อฉู่สวินรู้ตัว เขาก็พยายามทิ้งตัวพุ่งไปข้างหน้าเพื่อหลบการโจมตีจากด้านหลัง...

"ฉั๊วะ!"

การโจมตีของอีกฝ่ายรวดเร็วเกินไป...

สุดท้ายก็โดนเต็มๆ!

กลางหลังปวดแสบปวดร้อนไปหมด

คำอธิบายของน้องวีดังขึ้นมาถูกจังหวะพอดี

หมาป่าลมมีความเร็วสูงมาก จึงสามารถหลบใบมีดน้ำแข็งทั้งสามระลอกได้อย่างง่ายดาย และฉวยจังหวะนั้นลอบโจมตีฉู่สวิน

ฉู่สวินหันไปมองหมาป่าลมที่ลอบโจมตีเขา อีกฝ่ายกำลังตั้งท่าเตรียมจู่โจมอีกครั้ง

ในดวงตาสีขาวอมเขียวของมันเหมือนจะมีแววเยาะเย้ยแฝงอยู่

ฉู่สวินกัดฟันกรอด

ความรู้สึกคันยิบๆ ที่แผ่นหลังน่าจะเป็นผลมาจากพรสวรรค์ฟื้นฟูฉับพลันที่กำลังรักษาบาดแผลอย่างรวดเร็ว เนื้อเยื่อกำลังสร้างตัวใหม่

เหตุผลสำคัญที่ทำให้ฉู่สวินกล้าลุยเดี่ยวอย่างบ้าบิ่นก็เพราะพรสวรรค์นี้นี่แหละ!

ตอนนี้พรสวรรค์ฟื้นฟูฉับพลันกำลังแสดงประสิทธิภาพของมันออกมา

ความตื่นตระหนกในใจของฉู่สวินที่ได้รับบาดเจ็บเป็นครั้งแรกเริ่มจางหายไป

สายตาอันเปี่ยมไปด้วยรังสีอำมหิตหันไปจับจ้องที่องครักษ์หมาป่าลมแทน

จัดการมันก่อนเลย!

ไอ้ตัวนี้มันเร็วเกินไป ถ้าไม่รีบกำจัดทิ้งก่อน จะต้องเป็นตัวเกะกะขวางทางแน่!

ไม่ได้ผูกใจเจ็บเลยสักนิด...

สะบัดดาบยาวหนึ่งครั้ง แต่กระบวนท่าดาบพริ้วไหวที่จินตนาการไว้กลับไม่ปรากฏออกมา

แต่รอบข้างก็ไม่มีใครดูอยู่ ฉู่สวินจึงไม่ได้รู้สึกเขินอายอะไร

"ไอ้เดรัจฉาน เอาชีวิตแกมา!"

ฉู่สวินตะโกนด้วยมาดหลุดโลกก่อนจะพุ่งตัวเอาดาบฟาดใส่หมาป่าลม

แน่นอนว่าเขาไม่ลืมหมาป่าไฟ ตวัดมือส่งใบมีดน้ำแข็งสามระลอกไปทักทายมันด้วย

เจ็บแล้วจำคือคน!

แม้หมาป่าลมจะมีความเร็วสูง แต่มันก็ทำได้แค่เทียบเท่ากับความเร็วของฉู่สวินก่อนที่จะไปล้วงศพแกะเขาใบมีดทองคำเท่านั้น

หลังจากล้วงศพแกะเขาใบมีดทองคำ ฉู่สวินที่ได้ความคล่องตัวเพิ่มมาอีก 15 แต้ม ตอนนี้มีค่าความคล่องตัวสูงถึง 76 แต้มแล้ว

ต่อให้หมาป่าลมจะเร็วแค่ไหนก็ยังด้อยกว่าฉู่สวินอยู่ขั้นหนึ่ง

ไล่ฟันให้ยับ!

เล็งไปที่ "เอวเต้าหู้" ของมันโดยเฉพาะ!

ในชั่วพริบตา หมาป่าลมก็ส่งเสียงร้องโหยหวนไม่ขาดสาย

ส่วนหมาป่าไฟก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดีนัก

เพราะความเร็วที่ช้าเกินไป ทำให้มันได้แต่วิ่งตามก้นฉู่สวินกับหมาป่าลม

ลูกไฟที่พ่นออกจากปากแม้แต่ชายเสื้อของฉู่สวินยังเฉียดไปไม่ถึงเลย

แต่ใบมีดน้ำแข็งนั่นน่ะ เจ็บปวดรวดร้าวสุดๆ!

แม้ไฟจะชนะน้ำแข็ง แต่น้ำแข็งที่ละลายกลายเป็นน้ำกลับเป็นฝ่ายชนะไฟ...

ดังนั้นมันจึงหวาดกลัวใบมีดน้ำแข็งมากเช่นกัน

ส่วนฉู่สวินนั้นกำลังสนุกสุดเหวี่ยง

เพราะในที่สุดเขาก็สามารถใช้เทคนิค "ตีแล้วหนี" ซึ่งมีแต่ในเกมออกมาใช้ในชีวิตจริงได้แล้ว!

วิทยายุทธ์ในใต้หล้าไร้พ่ายได้ด้วยความเร็ว!

อาจารย์กู่ไม่ได้หลอกฉันจริงๆ!

"เอ๋ง——"

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น องครักษ์หมาป่าไฟทนไม่ไหวร่วงลงไปกองกับพื้นเป็นตัวแรก

ฉู่สวินไม่คิดเลยว่าตัวที่ล้มลงไปก่อนจะเป็นหมาป่าไฟ

เขาหันกลับไปมองหมาป่าไฟที่นอนรวยรินอยู่บนพื้น เปลวเพลิงบนตัวมันแทบจะมอดดับลงแล้ว...

ฉู่สวินหมุนตัวกลับทันที

เขาเดินไปที่ร่างของหมาป่าไฟแล้วกระหน่ำแทงดาบใส่ช่วงเอวของมันอย่างไม่ยั้งมือ

ถือโอกาสตอนแกป่วย เอาชีวิตแกซะเลย!

[จบแล้ว]