บทที่ 22 - ตุ๊กแกค้นทอง!

บทที่ 22 - ตุ๊กแกค้นทอง!

ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำที่กั้นป่าทึบเอาไว้คือทุ่งหญ้าสีเขียวขจี

บนทุ่งหญ้าริมแม่น้ำมีทั้งหมาป่าและแกะ

อาณาเขตของพวกมันถูกแบ่งแยกกันอย่างชัดเจนต่างฝ่ายต่างไม่ล่วงล้ำเขตแดนของกันและกัน

หมาป่าพวกนั้นคือหมาป่าวายุเพลิง

ลวดลายสายลมสีขาวอมเขียวบนใบหน้าของมันดูคล้ายกับคิ้วสองแฉก

ตรงกลางหว่างคิ้วมีเปลวไฟสีแดงฉานลุกโชนอยู่ตลอดเวลา

พวกมันคือยอดฝีมือแห่งการควบคุมธาตุ

แม้หน้าตาจะดูคล้ายไซบีเรียนฮัสกี้ แต่พวกมันไม่ได้ไร้พิษสงเหมือนฮัสกี้แน่นอน

ส่วนแกะพวกนั้นคือแกะเขาใบมีดทองคำ

รูปร่างหน้าตาเหมือนแพะภูเขา

เขาคู่ยาวที่ทอประกายแวววาวราวกับโลหะและคมกริบดั่งใบมีด เป็นเสมือนดาบแหลมสองเล่มที่คอยส่งสัญญาณเตือนผู้มาเยือนว่า...

พวกมันไม่ใช่ตัวตลกที่จะมาล้อเล่นด้วยได้!

แกะเขาใบมีดทองคำคือตัวแทนของพละกำลังและความคล่องตัว

ท่อนขาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่งคอยค้ำจุนร่างกายอันเพรียวลมของพวกมันไว้

ความเร็วในการพุ่งชนที่ระเบิดออกมาในชั่วพริบตา ผนวกกับเขาคู่ยาวที่แหลมคมดั่งใบมีด...

พลังทำลายล้างของพวกมันย่อมไม่ต้องสงสัยเลย

ในตอนนี้ท่ามกลางฝูงแกะเขาใบมีดทองคำ มีเงาสองร่างกำลังพุ่งทะยานไปมา

หนึ่งในนั้นสวมชุดรัดรูปสีดำเผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าอันเย้ายวนใจ

ในมือถือมีดคู่ยาวสามฟุต ร่างกายพลิ้วไหวราวกับภาพลวงตาเคลื่อนที่โจมตีวนรอบตัวแกะ

เพียงแค่ไม่กี่นาที แกะเขาใบมีดทองคำที่ตกเป็นเป้าหมายก็เต็มไปด้วยรอยแผลเหวอะหวะอาบไปด้วยเลือด

ส่วนเจ้าแกะที่มีมัดกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ และมีเขาคมกริบ กลับไม่สามารถแตะต้องตัวเธอได้เลยแม้แต่ปลายเล็บ ทำได้เพียงวิ่งชนสะเปะสะปะด้วยความโกรธแค้นที่ไร้ผล ซึ่งนั่นกลับยิ่งเร่งให้มันเสียเลือดจนตายเร็วขึ้นไปอีก

ส่วนอีกคนหนึ่งนั้นดูผ่อนคลายกว่ามาก

เพียงแค่สะบัดมือ ใบมีดน้ำแข็งรูปตัวเอ็กซ์ก็พุ่งทะยานออกไป หมุนควงสว่านด้วยความเร็วสูงพุ่งเป้าไปที่แกะตัวหนึ่งซึ่งกำลังยืนโง่งมมองดูเพื่อนพ้องถูกฆ่าตาย

"แครก——"

เสียงใบมีดน้ำแข็งแตกกระจายดังกังวาน ขาของแกะตัวนั้นถูกตัดขาดสะบั้นลงอย่างเงียบงัน

เมื่อใบมีดน้ำแข็งระลอกที่สองตัดขามันขาดไปอีกข้าง เจ้าแกะที่ถูกโจมตีก็ไม่สามารถยืนหยัดได้อีกต่อไป มันล้มพับลงกับพื้นและเพิ่งจะรู้สึกถึงความเจ็บปวดหลังจากที่น้ำแข็งละลายลง

"แบ๊ะ!——"

เสียงร้องโหยหวนดึงดูดสายตาของฝูงแกะที่กำลังก้มหน้าก้มตากินหญ้าอยู่รอบๆ ให้หันมามอง

จากนั้นก็มีแกะอีกกลุ่มหนึ่งมายืนมุงดูเพื่อนพ้องถูกฆ่าตายเพิ่มขึ้น

พวกมันเอาแต่จ้องมองตาปริบๆ

ดูเหมือนพวกมันจะไม่รู้จักคำว่าหวาดกลัวหรือความตายเลยสักนิด...

สองคนนี้ก็คือฉู่สวินและร่างแยกของลั่วอิ๋ง... นั่นเอง

ในตอนนี้บนหัวของฉู่สวินมีตุ๊กแกหางลูกบิดตัวหนึ่งเกาะอยู่ มันมีดวงตากลมโต ร่างกายเล็กจิ๋ว และมีหางที่อวบอ้วน

มันก็คือไอ้ตัวเล็กที่สามารถหลบหลีกการโจมตีอันรวดเร็วจนมองแทบไม่ทันของร่างแยกของลั่วอิ๋งได้อย่างสมบูรณ์แบบก่อนหน้านี้นั่นเอง

และมันก็คือเป้าหมายทำพันธสัญญาตัวแรกของฉู่สวิน เป็น "ผู้เช่า" รายแรกในมิติพันธสัญญา

มิติพันธสัญญา ก็ตามชื่อเลย มันคือมิติว่างเปล่าแห่งหนึ่ง

แต่เงื่อนไขในการเข้าไปในมิตินี้ก็คือต้องเซ็นสัญญาพันธสัญญาก่อน

และการเซ็นสัญญาจะต้องเกิดจากความยินยอมพร้อมใจของทั้งสองฝ่ายเท่านั้น!

ตามหลักการแล้ว มอนสเตอร์ที่มีความเร็วสูงลิบลิ่วจนแม้แต่ "ลั่วอิ๋งร่างเงา" ยังทำอะไรไม่ได้ ฉู่สวินก็ยิ่งไม่น่าจะตามความเร็วมันทันด้วยซ้ำ

แต่ทว่า...

ฉู่สวินกลับรวบตัวไอ้ตัวเล็กนี่มาไว้ในกำมือได้อย่างง่ายดาย

[เลเวล]: ช่วงมือใหม่ เลเวล 1

——มันมีทักษะการเอาชีวิตรอดที่ไม่เหมือนใครและมีความสามารถในการเติบโตที่พิเศษสุดๆ

นี่คือข้อมูลที่เนตรสัจธรรมมองเห็นในตอนแรก

พลังรบแค่ครึ่งดาว แต่กลับทำให้ลั่วอิ๋งหมดปัญญาจัดการได้

ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ!

บวกกับรูปลักษณ์ภายนอกที่ไม่เหมือนใครนั่น...

และ "ความสามารถในการเติบโตที่พิเศษสุดๆ" ที่เนตรสัจธรรมระบุไว้...

รวมถึงจิตวิญญาณคนรักสัตว์ที่ฝังรากลึกมาตั้งแต่สมัยเป็นมนุษย์เงินเดือนบ้างาน...

ฉู่สวินจึงตัดสินใจในทันทีว่า สัตว์เลี้ยงตัวแรกของเขาจะต้องเป็นมัน!

ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมตุ๊กแกค้นทองถึงยอมถูกจับโดยไม่ขัดขืนเลยแม้แต่น้อยนั้น...

ฉู่สวินเพิ่งมารู้สาเหตุหลังจากที่เซ็นสัญญาเป็นสัตว์เลี้ยงกับมันแล้ว

[ยั่วยุคลุ้มคลั่ง: เยาะเย้ยศัตรู บังคับให้อีกฝ่ายโจมตีตนเอง เมื่อศัตรูที่ถูกยั่วยุทำการโจมตี จะหลบหลีกการโจมตีทุกรูปแบบของอีกฝ่ายได้ 100%]

ทักษะนี้นี่เองที่ทำให้การโจมตีของลั่วอิ๋งพลาดเป้าทั้งหมด!

แม้จะดูโกงสุดๆ แต่ถ้าถูกศัตรูที่ไม่ได้ถูกยั่วยุลอบโจมตีล่ะก็...

ภาพลวงตาที่ดูเหมือน "ไร้เทียมทาน" ก็จะพังทลายลงในพริบตา

ชื่อตุ๊กแกค้นทองก็มีความหมายน่าสนใจไม่เบา

คำว่า โส่วกง เป็นชื่อเรียกโบราณของจิ้งจกหรือตุ๊กแก

ในตลาดซื้อขายสัตว์เลี้ยง คำว่า โส่วกง มักถูกนำมาใช้เรียกแยกประเภทเพื่อให้ดูดีกว่าคำว่าตุ๊กแกธรรมดา

ตุ๊กแกค้นทองมีผิวหนังสีส้มอมแดง บนผิวหนังมีลวดลายสีทองพาดขวางอยู่เป็นริ้วๆ

หากมองดูใกล้ๆ จะเห็นว่าลวดลายเหล่านั้นประกอบขึ้นจากลวดลายเล็กๆ ที่มีรูปทรงคล้ายก้อนทองคำก้อนเล็กๆ

บางทีคำว่า "ค้นทอง" ในชื่อของมันอาจจะเกี่ยวข้องกับลวดลายรูปก้อนทองคำนี้ก็เป็นได้

แน่นอนว่าเหตุผลหลักที่ได้ชื่อว่าตุ๊กแกค้นทองเป็นเพราะความสามารถในการเติบโตของมันต่างหาก

หลังจากเซ็นสัญญาเป็นสัตว์เลี้ยงแล้ว ผู้ที่มีพรสวรรค์จะสามารถรับรู้ถึงพัฒนาการในแต่ละช่วงของสัตว์เลี้ยงได้คร่าวๆ

ด้วยระบบที่แปลงทุกอย่างเป็นข้อมูล ทำให้สามารถรู้ช่วงการพัฒนาได้อย่างเจาะจงผ่านระดับเลเวล

เมื่อตุ๊กแกค้นทองเติบโตถึงเลเวล 5 มันจะได้รับทักษะ "ค้นทองล่าสมบัติ"

แม้จะไม่มีคำอธิบายทักษะแบบละเอียด แต่แค่ชื่อก็บอกได้ชัดเจนแล้ว

ต้องเกี่ยวกับการค้นหาทองคำและตามล่าสมบัติแน่ๆ!

สัตว์เลี้ยงขอแค่ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับฉู่สวินก็จะได้รับค่าประสบการณ์ที่จำเป็นในการอัปเลเวลเช่นกัน

ดังนั้นหลังจากที่ต้องปั่นเลเวลและเก็บคะแนนแล้ว ฉู่สวินก็มีเหตุผลที่ต้องบ้าคลั่งฟาร์มมอนสเตอร์เพิ่มขึ้นมาอีกข้อ นั่นก็คือพาเจ้าอ้วนไปอัปเลเวล!

เจ้าอ้วน คือชื่อที่ฉู่สวินตั้งให้กับสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของเขา

ก็เพราะว่าหางกลมๆ ของมันน่ะอ้วนกลมซะขนาดนั้นนี่นา

แถมเจ้านี่ยังน่ารักน่าชังสุดๆ ขอแค่อุ้มมันไว้บนมือ มันก็จะกระดิกปลายหางดุ๊กดิ๊กไปมาไม่หยุด

มันกระดิกได้แค่ปลายหางนิดเดียวเท่านั้นแหละ

ส่วนตัวหางที่อวบอ้วนนั้นทำได้แค่ขยับขึ้นลง ไม่สามารถส่ายไปมาซ้ายขวาได้

เวลาเรียกใช้ทักษะยั่วยุคลุ้มคลั่ง เจ้าอ้วนจะยืนสองขาชูคอขึ้น หางจะชี้ขึ้นฟ้าแล้วแนบไปกับพื้นด้านหลังเพื่อใช้เป็นฐานค้ำยัน

เหตุผลสำคัญที่ฉู่สวินตัดสินใจจับมันมาเป็นสัตว์เลี้ยงก็เพราะรูปร่างหน้าตาที่เหมือนตุ๊กแกหางลูกบิดของมันนี่แหละ

[สังหารมอนสเตอร์บททดสอบ แกะเขาใบมีดทองคำ ขอแสดงความยินดี คุณได้รับค่าประสบการณ์ 60 แต้ม!]

[สังหารมอนสเตอร์บททดสอบ แกะเขาใบมีดทองคำ ขอแสดงความยินดี คุณได้รับคะแนนการแข่งขัน 5 แต้ม!]

หลังจากลงดาบปลิดชีพช่วยปลดปล่อยแกะที่กำลังร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดอยู่บนพื้น ฉู่สวินก็เอื้อมมือไปล้วงศพอย่างชำนาญ

[เก็บกู้สำเร็จ! ได้รับความคล่องตัว 3 แต้ม!]

นี่คือแกะตัวสุดท้ายที่ล้วงศพได้

ส่วนหมาป่าวายุเพลิง ฉู่สวินล้วงศพพวกมันไปหมดแล้ว

พวกมันมอบทักษะ "ท่องวายุ" ขั้น 3 ให้กับฉู่สวิน

ท่องวายุทำให้ฉู่สวินเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้นอย่างมหาศาลและสามารถลอยตัวกลางอากาศได้ชั่วขณะ

แม้อาจจะไม่มีประโยชน์ในการต่อสู้จริงมากนัก แต่มันคือทักษะขั้นเทพสำหรับการเดินทางไกลเลยทีเดียว

หลังจากล้วงศพแกะเสร็จ ฉู่สวินก็เตรียมตัวกลับไปกวาดล้างฝูงหมาป่าอีกรอบ

ถึงแม้ฝูงแกะหน้าโง่พวกนี้จะไม่รู้จักการร่วมมือโจมตีเป็นฝูงเหมือนพวกหมาป่า...

แต่พวกมันก็เป็นแค่มอนสเตอร์เลเวล 5 ในขณะที่หมาป่าวายุเพลิงเป็นมอนสเตอร์เลเวล 6 ซึ่งให้ค่าประสบการณ์และคะแนนมากกว่า

หลังจากล้วงศพฝูงแกะจนหมด พลังรบของฉู่สวินก็พุ่งสูงถึง 30 ดาวแล้ว การจัดการกับฝูงหมาป่าย่อมง่ายดายยิ่งขึ้นไปอีก

เพียงแต่เวลาเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์เลเวล 5 หรือเลเวล 6 เขาไม่สามารถสังหารพวกมันในพริบตาได้อีกแล้ว...

น่าเสียดายจริงๆ!

ส่วนร่างแยกของลั่วอิ๋งก็ปล่อยให้สับแกะต่อไปแล้วกัน...

เพราะระหว่างนี้ฉู่สวินเพิ่งค้นพบจุดอ่อนอีกอย่างของม้วนภาพร่างแยก นั่นก็คือมันกลัวไฟ

ต้องยอมรับเลยว่าพรสวรรค์ระดับ A อันนี้ชักจะดูดรอปลงเรื่อยๆ แล้วสิ...

เขาเหลือบมองคะแนนของตัวเอง 118 คะแนน

น่าจะถือว่ายังไม่เยอะเท่าไหร่...

เพราะเขาเสียเวลาไปกับการวาดรูป แลกเปลี่ยนของ และเซ็นสัญญาไปตั้งเยอะ

น่าเสียดายที่ไม่มีกระดานจัดอันดับคะแนนให้ดู...

ไม่อย่างนั้นจะได้รู้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่อันดับที่เท่าไหร่

แต่เหลือเวลาอีกแค่สี่ชั่วโมงก่อนจะจบการแข่งขัน ไม่ว่ายังไงก็ต้องเร่งสปีดแล้ว!

เพื่อเลเวล เพื่อเกียรติยศ และเพื่อรางวัลสุดพิเศษ!

[จบแล้ว]