บทที่ 12 พ่อค้ายาปรากฏตัว
บทที่ 12 พ่อค้ายาปรากฏตัว
"หัวหน้าทีมหนิง คุณก้าวก่ายหน้าที่เกินไปหน่อยหรือเปล่าครับ"
"น้องสาวคนนั้นก็แค่อยากหาคนมาดามหัวใจและคลายเหงาเท่านั้นเอง พอคุณโผล่มา ทำอย่างกับว่าคุณเป็นแฟนผมจริงๆ อย่างนั้นแหละ"
หลู่เซินทำหน้ามุ่ย ความรู้สึกในใจสับสนปนเปไปหมด นกที่กำลังจะงับเหยื่อดันหลุดมือไปต่อหน้าต่อตา ใครจะไปอารมณ์ดีได้ลง
"ข้อแรก ในฐานะเจ้าหน้าที่ตำรวจ นายต้องดำรงความยุติธรรมอยู่เสมอ"
"กฎระเบียบต่างๆ ฉันคงไม่ต้องทวนซ้ำหรอกใช่ไหม กลับไปคัดลอกมาหนึ่งร้อยจบ พรุ่งนี้ฉันจะตรวจ"
หนิงฉูเซี่ยแค่หาเรื่องแกล้งหลู่เซิน การให้คัดลอกกฎระเบียบจึงเป็นความคิดที่ดี
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
หนิงฉูเซี่ยเพิ่งจะจิบชาเย็น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
"สวัสดีค่ะ ผู้กองโจว"
ทันทีที่รับสาย น้ำเสียงปลายสายฟังดูร้อนรนอย่างหนัก ราวกับกำลังจะเกิดเรื่องใหญ่
"หัวหน้าทีมหนิง หลี่เผิงเฟยกับจินเป่า พ่อค้ายาที่เรากำลังตามล่าตัวกันอยู่ปรากฏตัวแล้ว พวกมันกำลังหนีไปทางเขาเซียงซานในเมืองหนิงเฉิง พอข้ามเขตมณฑลไปจะมีแม่น้ำ พวกมันต้องใช้เส้นทางน้ำหนีแน่นอน และต้องมีคนรอรับพวกมันอยู่ที่นั่น"
"เราต้องการกำลังเสริมด่วน หลี่เผิงเฟยขับรถซิ่งแบบไม่คิดชีวิต เราตามไม่ทัน เพื่อจะไปเขาเซียงซาน พวกมันต้องผ่านจุดที่คุณอยู่ รบกวนช่วยเป็นกำลังเสริมและสกัดกั้นพวกมันที"
"รับทราบค่ะ"
หลังจากวางสาย สีหน้าเย็นชาของหนิงฉูเซี่ยก็ตึงเครียดขึ้น เธอผุดลุกขึ้นเตรียมตัวออกไปทันที หลังจากก้าวไปได้สองก้าว เธอก็หันขวับกลับมามองหลู่เซินที่กำลังเคี้ยวหลอดดูดน้ำอย่างเกียจคร้านด้วยสายตาเย็นชา
"หลู่เซิน ไปกันเถอะ"
หลู่เซินมองหนิงฉูเซี่ยด้วยความรำคาญ "ไปไหนครับ"
"ไปทำคดี"
"ไม่ไป"
"นายกล้าเหรอ"
พูดจบ หนิงฉูเซี่ยก็ก้าวยาวๆ เข้าหาหลู่เซิน เมื่อเห็นดังนั้น หลู่เซินก็รีบลุกพรวดขึ้นมาทันที
"เฮ้ๆ อย่าหาเรื่องสิ ไปก็ได้ ไปก็ได้"
"หน้าตาก็สวยแต่ไม่มีความเป็นกุลสตรีเอาซะเลย ไม่รู้ว่าอนาคตไอ้บ้าที่ไหนจะโชคร้ายได้แต่งงานกับคุณ คงต้องโดนอบรมด้วยความรักทุกวันแน่ๆ"
"นายพูดว่าอะไรนะ"
หนิงฉูเซี่ยหันขวับกลับมาส่งสายตาเย็นชาปานน้ำแข็งให้หลู่เซิน
"เปล่าครับ ผมบอกว่าคุณสวย ใครได้แต่งงานด้วยคงโชคดี"
"หุบปาก เรื่องที่ไม่เกี่ยวกับงานไม่ต้องพูด"
ไม่นานนัก ทั้งสองคนก็ข้ามถนนมาถึงลานจอดรถ
หนิงฉูเซี่ยรีบขึ้นรถแล้วโยนโทรศัพท์มือถือให้หลู่เซิน
"ดูตำแหน่งและทิศทางของพ่อค้ายาที่ผู้กองโจวส่งมาสิ ตอนนี้พวกมันอยู่ที่ไหน"
"อ้อ"
หลู่เซินนั่งลงที่เบาะผู้โดยสารข้างคนขับและเริ่มตรวจสอบตำแหน่ง
"พวกมันขับผ่านจุดที่เราอยู่ไปแล้ว อีกประมาณสิบกิโลเมตรพวกมันจะเข้าเขตเขาเซียงซาน"
สิ้นเสียงหลู่เซิน หนิงฉูเซี่ยก็เหยียบคันเร่งมิด รถมาสด้าของเธอพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว ทำเอาหลู่เซินถึงกับอึ้ง
พ่อค้ายาพวกนี้คือเป้าหมายที่หน่วยสืบสวนคดีอาญาของเธอและทีมของผู้กองโจวร่วมกันตามล่าตัวอยู่ ยิ่งไปกว่านั้น สองคนนี้กุมเครือข่ายค้ายา รายใหญ่ของเมืองหนิงเฉิงไว้ในมือ หากจับตัวพวกมันได้ ก็จะได้รายชื่อเครือข่ายยาเสพติดใต้ดินในเมืองหนิงเฉิง และสามารถทลายเครือข่ายทั้งหมดได้ในเวลาอันสั้น ในที่สุดไอ้สองคนนี้ก็โผล่หัวออกมา คราวนี้จะปล่อยให้พวกมันหนีรอดไปไม่ได้เด็ดขาด
หนิงฉูเซี่ยจับพวงมาลัยแน่นด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาเปิดช่องสัญญาณเฉพาะของพวกเขา
"ผู้กองโจว ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน ฉันเริ่มไล่ล่าแล้ว ฉันอยู่ห่างจากพ่อค้ายาแค่หนึ่งกิโลเมตร"
"รับทราบครับ หัวหน้าทีมหนิง เรายังอยู่ห่างจากจุดที่คุณอยู่อีกสิบกิโลเมตร ไอ้เด็กหลี่เผิงเฟยมันขับรถบ้าบิ่นมาก เราตามไม่ทันเลยโดนทิ้งห่าง"
"หัวหน้าทีมหนิง คุณขับรถอะไรอยู่ครับ"
"มาสด้า"
"คุณอาจจะตามไม่ทันนะ หัวหน้าทีมหนิง พวกมันขับรถสปอร์ตพอร์ช"
"ฉันจะพยายามเต็มที่ค่ะ"
ความจริงแล้ว หนิงฉูเซี่ยก็ไม่มั่นใจว่าจะตามหลี่เผิงเฟยกับจินเป่าทัน ในเมื่อพวกมันกำลังหนีตาย และในฐานะเจ้าหน้าที่ตำรวจบนถนนใจกลางเมืองที่การจราจรพลุกพล่านแบบนี้ เธอจึงไม่กล้าขับรถเร็วเกินไป ไม่นานเธอก็โดนทิ้งห่าง ระยะห่างเดิมหนึ่งกิโลเมตรตอนนี้ยืดออกไปเป็นสามกิโลเมตรแล้ว
"หลู่เซิน ตอนนี้พวกมันอยู่ห่างออกไปกี่กิโลเมตร"
"ห้ากิโลเมตรครับ"
"แย่แล้ว ถนนสายนั้นในเขาเซียงซานไม่มีด่านตรวจ ถ้าพวกมันหนีรอดไปได้ การจะจับตัวพวกมันอีกคงยาก"
เมื่อได้ยินคำพูดของหนิงฉูเซี่ย หลู่เซินก็รู้ว่าตอนนี้เธอกำลังร้อนใจอย่างหนัก หนิงฉูเซี่ยคุ้นเคยกับภูมิประเทศของเมืองหนิงเฉิงเป็นอย่างดี หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ เธอขาดความมั่นใจในทักษะการขับรถของตัวเอง
เขาเซียงซานคือถนนที่อันตรายที่สุดในเมืองหนิงเฉิง เมื่อเข้าสู่เขตเขาเซียงซาน ถนนจะเป็นทางลงเขาทั้งหมด ที่น่ากลัวที่สุดคือตำนานของทางหลวงสายมรณะที่มีโค้งหักศอกติดต่อกันถึงห้าโค้ง และยังเป็นจุดที่เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์บ่อยครั้ง ตำรวจจราจรเมืองหนิงเฉิงต้องมาที่นี่บ่อยกว่าที่อื่น นอกจากนี้ สภาพถนนยังซับซ้อนและคาดเดาไม่ได้
แม้แต่ผู้กองโจว นักขับที่เก่งที่สุดในสำนักงานเมือง ก็ยังไม่มั่นใจว่าจะสามารถขับผ่านที่นั่นไปได้อย่างรวดเร็ว ยิ่งไปกว่านั้น หลี่เผิงเฟยยังเป็นนักแข่งรถที่ขับรถแบบไม่กลัวตาย ฝีมือของเขาย่อมไม่ต้องพูดถึง
ในเวลานี้ หลู่เซินรู้ดีว่าหากพ่อค้ายาพวกนี้หนีรอดไปได้ จะเกิดอะไรขึ้น เครือข่ายยาเสพติดในเมืองหนิงเฉิงจะยิ่งระบาดหนักขึ้น วัยรุ่นที่ไม่รู้ประสีประสามากมายจะตกเป็นเหยื่อของยาเสพติดเพื่อความตื่นเต้นเพียงชั่ววูบ นำไปสู่โศกนาฏกรรมของหลายครอบครัว
หลู่เซินละทิ้งท่าทีเฉยชาและไม่ใส่ใจ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
"ความเร็วของหลี่เผิงเฟยเร็วเกินไป จากพิกัดจีพีเอส ความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาเร็กว่าเราถึงห้าเท่า การจะตามให้ทันเพื่อสกัดกั้นตอนนี้คงเป็นไปไม่ได้แล้ว"
หนิงฉูเซี่ยรู้สถานการณ์ที่หลู่เซินพูดมาเป็นอย่างดี แต่เธอจะทำอย่างไรได้ในตอนนี้ เธอทำได้เพียงพุ่งทะยานไปข้างหน้า คิ้วของเธอขมวดแน่น ใบหน้าที่เย็นชาและงดงามของเธอมีเหงื่อผุดพราย แต่ถึงอย่างนั้นเธก็ไม่อยากยอมแพ้ พวกเขาตามล่าไอ้สองคนนี้มานานแล้ว และไม่อยากพลาดโอกาสในการจับกุมครั้งนี้ ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาทำให้เป้าหมายไหวตัวทันแล้ว หากหลี่เผิงเฟยและพวกหนีรอดไปได้ การจะจับตัวพวกมันในครั้งหน้าคงยากยิ่งกว่าเดิม
"หัวหน้าทีมหนิง ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป พวกมันหนีรอดไปได้แน่"
หนิงฉูเซี่ยเริ่มร้อนใจและตะโกนลั่น "หุบปาก"
ในตอนนั้นเอง เมื่อเห็นหลี่เผิงเฟยและพวกเข้าสู่เขตเขาเซียงซาน หลู่เซินก็พูดขึ้น "หัวหน้าทีมหนิง จอดรถเถอะ ผมขับเอง"
พูดจบ หลู่เซินก็วางโทรศัพท์ของหนิงฉูเซี่ยไว้ด้านข้างแล้วปลดเข็มขัดนิรภัย
เมื่อได้ยินดังนั้น หนิงฉูเซี่ยก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
"นายเหรอ"
หลู่เซินไม่อยากเสียเวลาอธิบาย จึงพูดอย่างเร่งรีบ "คุณอยากจะตามให้ทันไหมล่ะ เร็วเข้า ช้ากว่านี้เราจะตามไม่ทันแล้ว"
หนิงฉูเซี่ยหยุดพูด เธอเองก็ไม่เชื่อว่าหลู่เซินจะตามทัน แต่เธอตามไม่ทันจริงๆ จึงทำได้เพียงปล่อยให้หลู่เซินลองดู เธอรีบจอดรถริมถนนทันที หลังจากหลู่เซินลงจากรถ เธอก็ปีนข้ามคอนโซลกลางไปนั่งที่เบาะผู้โดยสารข้างคนขับ ในเวลาเดียวกัน หัวใจของเธอก็เต้นระทึก หลู่เซินจะตามพวกมันทันจริงๆ หรือ
ไม่นาน หลู่เซินก็ขึ้นรถ คาดเข็มขัดนิรภัยอย่างชำนาญ และปรับเบาะนั่ง ชั่วขณะหนึ่ง ความรู้สึกพลุ่งพล่านแปลกๆ ก็แล่นพล่านไปทั่วร่าง แม้แต่ดวงตาของเขาก็ยังเปล่งประกาย ในวินาทีนั้นเอง ราวกับว่ายีนของนักแข่งรถระดับเทพถูกกระตุ้นให้ทำงาน
เขาเหยียบคันเร่งมิด
เครื่องยนต์คำรามลั่นอย่างดุดัน ยางหลังเสียดสีกับพื้นถนนเสียงดังสนั่น มาตรวัดรอบพุ่งปรี๊ด ควันสีน้ำเงินพวยพุ่งขึ้นมา และรถมาสด้าของหนิงฉูเซี่ยก็พุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากแหล่ง
แรงกระชากอันมหาศาลทำให้หนิงฉูเซี่ยที่กำลังถือโทรศัพท์ตรวจสอบตำแหน่งอยู่ถึง com หงายหลังกระแทกพนักพิงอย่างแรง หัวใจที่ร้อนรนของเธอก็เริ่มเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นและตึงเครียด เธอเผลอคว้าที่จับบนเพดานรถไว้แน่นโดยสัญชาตญาณ
ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งของผู้กองโจว เขากับกองกำลังหลักมองดูตำแหน่งของหลี่เผิงเฟยแล้วหัวใจก็หล่นวูบ
"จบกัน จบสิ้นแล้ว หัวหน้าทีมหนิงตามหลี่เผิงเฟยกับจินเป่าไม่ทันหรอก"