บทที่ 153 : ดัดแปลงลูกน้องสักตัว!

บทที่ 153 : ดัดแปลงลูกน้องสักตัว!

ในขณะเดียวกันนั้นเอง ณ อีกฟากหนึ่งของวิทยาเขตมหาวิทยาลัยฮ่องกง

เงาดำสายหนึ่งที่แทบจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่าได้พุ่งทะยานเป็นเส้นโค้งอยู่บนท้องฟ้า ก่อนจะร่อนลงไปซ่อนตัวในป่าเล็กๆอันเงียบสงบแห่งหนึ่ง

ฉู่เซิงกระพือปีกเบาๆแล้วร่อนลงเกาะบนใบไม้ใบหนึ่ง ภายในใจรู้สึกสดชื่นและปลอดโปร่งแบบสุดๆ

เป็นอิสระแล้วโว้ย!

ในที่สุดก็สลัดยัยผู้หญิงคนนั้นหลุดไปได้ชั่วคราวสักที!

ถึงแม้เขาจะรู้ดีว่าความกังวลของกู่เยว่ซีนั้นมีเหตุผล และการทำตัวให้รอบคอบก็ถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้จริงๆก็ตาม

แต่ว่า…

จะให้ตัวเอกผู้ยิ่งใหญ่อย่างเขา ต้องมาทนอุดอู้อยู่แต่ในเส้นผมของเธอเหมือนเป็นแค่เครื่องประดับชิ้นหนึ่งตลอดการเดินทางในเกาะฮ่องกงงั้นเหรอ?

ไม่มีทางซะหรอก!

ขืนทำแบบนั้นมีหวังเขาได้เฉาตายกันพอดี?!

อีกอย่างนะ ตราบใดที่สมองยังแล่น มันก็ย่อมมีวิธีแก้ปัญหามากกว่าอุปสรรคอยู่แล้ว!

แค่ต้องไม่เปิดเผยฐานะ 'ผู้ฝึกสัตว์อสูร' ของเธอ แล้วก็ไม่เปิดเผยรูปลักษณ์ที่เป็นยุงของตัวเอง...มันจะไปยากอะไรกันนักหนา?

เรื่องแค่นี้หมูๆอยู่แล้วป่ะ!

ฉู่เซิงได้วางแผนการทั้งหมดเอาไว้ในใจเรียบร้อยแล้ว

เขาเริ่มต้นด้วยการบินวนสำรวจไปรอบๆป่า

และในไม่ช้าเขาก็พบเข้ากับซากศพของสัตว์จรจัดที่ตายมาได้สักพักใหญ่ๆสองสามซาก เขาจึงไม่รอช้า รีบเปิดใช้งานฟังก์ชันรีไซเคิลของระบบทันที

[ติ๊ง! รีไซเคิลสำเร็จ ได้รับแก่นแท้แห่งชีวิต 28 แต้ม]

แก่นแท้แห่งชีวิตเพียงหยิบมือแค่นี้ อย่างมากก็ใช้อัปเกรดลูกน้องได้แค่ไม่กี่ตัวเท่านั้น

หากเทียบกับจำนวนของฝูงแมลงทั้งหมดแล้ว มันก็เป็นแค่หยดน้ำในมหาสมุทรเท่านั้นแหละ

ทว่า...ถ้าเอามาใช้ดัดแปลงลูกน้องแค่ตัวเดียวล่ะก็ รับรองว่าเหลือเฟืออย่างแน่นอน!

แววตาของฉู่เซิงฉายประกายแห่งความคาดหวังออกมา เพียงแค่ขยับความคิด สติสัมปชัญญะของเขาก็ดำดิ่งลงสู่ 'รังแมลงเพลิงนรก' ในชั่วพริบตา

"ระบบ! เปิดหน้าต่างดัดแปลงของ [วิวัฒนาการฝูงแมลง] ที!"

วินาทีต่อมา หน้าต่างอินเทอร์เฟซสุดซับซ้อนที่หน้าตาคล้ายคลึงกับโปรแกรมปั้นโมเดล 3 มิติ ก็ปรากฏกางออกในห้วงความคิดของเขา

และนี่แหละ…คือสุดยอดวิธีการใช้งานที่แท้จริงของฟังก์ชัน [วิวัฒนาการฝูงแมลง]!

มันเปรียบเสมือนเวิร์กชอปแห่งความคิดสร้างสรรค์ดีๆนี่เอง!

ณ ที่แห่งนี้ ฉู่เซิงสามารถใช้แก่นแท้แห่งชีวิตเพื่อดัดแปลง หรือกระทั่งกำหนดทิศทางวิวัฒนาการให้กับแมลงตัวใดก็ได้ในฝูงอย่างอิสระตามแต่จินตนาการจะพาไป!

ตั้งแต่เรื่องเล็กๆอย่างการเปลี่ยนสีเปลือกนอก ไปจนถึงเรื่องใหญ่อย่างการเพิ่มปีกให้สักคู่

ตราบใดที่มีแก่นแท้แห่งชีวิตมากพอ ตามทฤษฎีแล้ว เขาสามารถจับ 'แมลงกลืนวิญญาณ' ตัวจ้อย มาดัดแปลงให้กลายเป็น 'มังกรแท้จริง' สายเลือดระดับจักรพรรดิได้เลยด้วยซ้ำ!

แต่ก็นั่นแหละ…จำนวนแก่นแท้แห่งชีวิตที่ต้องใช้สำหรับเรื่องพรรค์นั้น คงจะเป็นตัวเลขที่มหาศาลจนน่าทะลึงเลยทีเดียว

ฉู่เซิงกวาดสายตามองประชากรแมลงกลืนวิญญาณกว่าหมื่นหกพันตัวที่อยู่ในพื้นที่ของรัง ก่อนจะจิ้มสุ่มเลือกผู้โชคดีที่หน้าตาดูจิ้มลิ้มพริ้มเพรามาได้ตัวหนึ่ง

เอาเป็นแกก็แล้วกัน!

จากนั้น มหกรรม 'ปั้นแมลง' ของเขาก็ได้เริ่มต้นขึ้น

อันดับแรกเลย…ต้องเริ่มที่ขนาดตัว!

ร่างเล็กจ้อยราวกับด้วงของมัน ค่อยๆพองตัวขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับลูกโป่งที่ถูกสูบลมตามการควบคุมผ่านห้วงความคิดของเขา!

สิบเซนติเมตร…ยี่สิบเซนติเมตร…ครึ่งเมตร!

[ติ๊ง! หักแก่นแท้แห่งชีวิต 12 แต้ม!]

เยี่ยม! ไม่เลวเลย!

เอาล่ะ ต่อไปก็คือรูปลักษณ์ภายนอก!

จะปั้นให้ออกมาเป็นทรงไหนดีนะ...

ฉู่เซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆเขาก็เหมือนจะนึกเรื่องสนุกๆอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาพลันเบิกกว้างเป็นประกาย

ตัดสินใจแล้ว เอาตามนี้แหละ!

ทันใดนั้น เปลือกนอกที่เคยกลมดิ๊กของแมลงกลืนวิญญาณก็เริ่มแปรสภาพจนมีเหลี่ยมมุมชัดเจนดูเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังและให้ความรู้สึกเหมือนโลหะชั้นดี!

ส่วนรูปร่างของมันก็ยืดยาวขึ้นอย่างรวดเร็ว!

ยิ่งไปกว่านั้น ที่บริเวณส่วนหัวของมัน ยังมีหนวดเส้นเล็กยาวงอกออกมาสองเส้น ดูคล้ายกับเสาอากาศที่กำลังพริ้วไหวไปตามสายลม ซึ่งมันดูเหมือนกับ...ทรงผมทวินเทลของสาวน้อยในอนิเมะไม่มีผิด!

ใช่แล้ว!

นี่คือ…แมลงสาบยักษ์! ที่มีความยาวถึงครึ่งเมตร!

และถ้ารวมความยาวของหนวดทวินเทลเข้าไปด้วย มันก็จะยาวถึงหนึ่งเมตรเต็มๆ!

[ติ๊ง! ดัดแปลงสำเร็จ! หักแก่นแท้แห่งชีวิต 10 แต้ม!]

"จึ๊ๆๆ! รูปลักษณ์แบบนี้ ระดับความสะดุดตามันไม่ได้ด้อยไปกว่าเห็ดหอมยักษ์เลยนะเนี่ย!"

ฉู่เซิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ เขาล่ะชอบนักเชียว ไอ้ออกแบบหน้าตาที่แฝงพลังโจมตีทางจิตใจมาตั้งแต่เกิดแบบนี้เนี่ย!

และแล้ว ก็มาถึงขั้นตอนสุดท้าย…ซึ่งเป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุด!

เขาขยับความคิดอีกครั้ง!

[ติ๊ง! หักแก่นแท้แห่งชีวิต 5 แต้ม! ดัดแปลงสำเร็จ!]

ทันใดนั้น เปลือกหุ้มบริเวณหน้าอกของแมลงสาบยักษ์ ก็ค่อยๆปริแตกออกพร้อมกับเสียง "แกรกๆ" ก่อนจะเลื่อนเปิดออกไปด้านข้าง เผยให้เห็นช่องว่างภายในที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสามสิบเซนติเมตร!

ห้องนักบิน…เสร็จสมบูรณ์!

"สุดยอด หุ่นรบแมลงสาบสร้างเสร็จแล้วครับพี่น้อง!"

ภายในใจของฉู่เซิงนั้นตื่นเต้นจนเนื้อเต้น เขาแทบจะทนรอไม่ไหว บินโฉบเข้าไปใน 'ห้องนักบิน' ที่อยู่ตรงหน้าอกของแมลงสาบยักษ์ทันที

เปลือกหุ้มบริเวณหน้าอกค่อยๆเลื่อนปิดลง ปกป้องร่างของเขาเอาไว้ภายในได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ผ่านทางสายใยเชื่อมต่อทางจิตวิญญาณที่เขามีต่อลูกน้องแมลงสาบตัวนี้ ภาพทิวทัศน์ทุกอย่างภายนอก ล้วนปรากฏขึ้นในหัวของเขาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง ไม่ต่างอะไรกับการที่เขาใช้ตาของตัวเองมองเลยสักนิด!

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังสามารถควบคุมรยางค์และหนวดของแมลงสาบยักษ์ตัวนี้ได้อย่างอิสระดั่งใจนึก...ให้ตายเถอะ ความรู้สึกนี้มันโคตรจะฟินยิ่งกว่าการได้ขับหุ่นรบของจริงซะอีก!

"สุดยอดหุ่นรบระดับชาติประกอบร่างเสร็จสมบูรณ์!"

"หุ่นรบสุดเทพขนาดนี้! มันต้องมีชื่อเรียกซะหน่อยแล้ว!"

"หุ่นรบตัวใหม่…รูปร่างแมลงสาบ…มีผมทวินเทล..."

"ดีล่ะ! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แกมีชื่อว่า…หุ่นรบประจัญบานซินหลาง·ทวินเทล!" (ซินหลาง พ้องเสียงกับคำว่าแมลงสาบตัวใหม่)

ฉู่เซิงตื่นเต้นดีใจสุดขีด เรียกได้ว่ากำลังสนุกจนกู่ไม่กลับแล้ว!

เจอแบบนี้เข้าไป ใครมันจะไม่สนุกบ้างล่ะ? ก็มันโคตรจะมันส์เลยนี่หว่า?!

เอาล่ะ!

ในเมื่อตอนนี้ได้ร่างใหม่มาสวมรอยแล้ว เป้าหมายต่อไปจะไปป่วนที่ไหนดีล่ะ?

ฉู่เซิงบังคับ 'หุ่นรบแมลงสาบโฉมใหม่' ของตน พลางเงยหน้าขึ้นมองไปยังทิศทางของคณะค่ายกล

ภายใต้การรับรู้ของทักษะ [เนตรมารปรโลก] แสงแห่งพลังจิตจากฝั่งนั้นส่องประกายระยิบระยับราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้า ทว่าความผันผวนของพลังปราณและสายเลือดกลับเบาบางจนแทบจะนับได้

ทว่าเมื่อลองหันไปมองอีกทิศทางหนึ่ง...ฉู่เซิงก็ขวับหันไปมองทางทิศตะวันออกของมหาวิทยาลัยเกาะฮ่องกงทันที

ณ ที่แห่งนั้น เขาไม่ได้สัมผัสได้เพียงแค่คลื่นพลังจิตที่มหาศาลดั่งมหาสมุทรเท่านั้น

แต่ยังรับรู้ได้ถึงพลังปราณและสายเลือดที่เดือดพล่าน ร้อนแรงดั่งเตาหลอมขนาดยักษ์ที่แผ่ซ่านออกมาเป็นระลอกๆ!

ตรงนั้น…ต้องมีของดีซ่อนอยู่อย่างแน่นอน!

"ลุยเลย! ไปดูกันหน่อยดีกว่าว่ามีอะไรน่าสนุกบ้าง!"

"หุ่นรบแมลงสาบโฉมใหม่! เดินเครื่อง!!"

……

คณะอสูรรับใช้แห่งมหาวิทยาลัยเกาะฮ่องกง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของวิทยาเขต กินพื้นที่กว้างขวางใหญ่โตยิ่งกว่าคณะค่ายกลถึงสามคณะรวมกันเสียอีก

ภายในพื้นที่แห่งนี้แทบจะไม่มีสิ่งปลูกสร้างที่ทันสมัยให้เห็นเลยแม้แต่น้อย

สิ่งที่ถูกนำมาแทนที่คือลานกว้างขนาดมหึมาที่จำลองระบบนิเวศน์หลากหลายรูปแบบเอาไว้ด้วยกัน

ไม่ว่าจะเป็นป่าดิบชื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา เทือกเขาสูงชันที่ปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลน หรือแม้กระทั่งภูเขาไฟที่มีลาวาเดือดพล่าน…เรียกได้ว่ามีครบจบทุกสภาพแวดล้อม

ปรัชญาการเรียนการสอนของคณะอสูรรับใช้ที่นี่ แตกต่างจากแผ่นดินใหญ่อย่างสิ้นเชิง

พวกเขามีความเชื่อว่าการกักขังอสูรพันธสัญญาเอาไว้ในถุงมิติอสูรที่คับแคบตลอดทั้งวัน จะเป็นการบั่นทอนสัญชาตญาณดิบและจิตวิญญาณตามธรรมชาติของพวกมันให้ถดถอยลง

มีเพียงการปล่อยให้พวกมันเติบโตอย่างอิสระในสภาพแวดล้อมที่ใกล้เคียงกับธรรมชาติมากที่สุด ให้พวกมันได้แข่งขันกันเองและเรียนรู้กฎแห่งการอยู่รอดที่ผู้อ่อนแอต้องตกเป็นเหยื่อของผู้ที่แข็งแกร่งกว่าเท่านั้น ถึงจะสามารถดึงเอาศักยภาพที่แท้จริงของพวกมันออกมาได้ถึงขีดสุด

ด้วยเหตุนี้ อสูรพันธสัญญาของที่นี่จึงมักจะถูก 'ปล่อยเลี้ยงตามธรรมชาติ' เป็นส่วนใหญ่

ในขณะเดียวกันนั้นเอง ภายในป่าดิบชื้นจำลองของคณะอสูรรับใช้...

นักศึกษาหญิงคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบของมหาวิทยาลัยเกาะฮ่องกงที่มัดผมหางม้า กำลังเดินอยู่เพียงลำพังบนทางเดินเล็กๆอันเงียบสงบกลางป่า ท่าทางของเธอเหมือนกำลังเดินตามหาอะไรบางอย่างอยู่

โดยที่เธอไม่ทันได้สังเกตเลยว่า ที่ใต้ชายกระโปรงพลีทของเธอนั้น มีเจ้ายุงลายสวนตัวจิ๋วที่ดูธรรมดาจนไม่มีใครสนใจเกาะติดหนึบอยู่ด้วย

และเจ้ายุงตัวนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน…แต่เป็นฉู่เซิงนั่นเอง

เขาอาศัยร่างของยุง เล็ดลอดแฝงตัวเข้ามาใน 'สวนสัตว์' ที่มีการคุ้มกันอย่างแน่นหนาแห่งนี้ได้อย่างง่ายดาย

เมื่อลอบเข้ามาถึงส่วนลึกของป่าดิบชื้นจำลองแล้ว ฉู่เซิงก็บังคับร่างกายของตัวเองให้ผละออกจากชายกระโปรงของหญิงสาวอย่างเงียบเชียบ

เขาบินหลบมุมไปยังจุดลับตาคนที่ไม่มีใครสังเกตเห็น ก่อนจะรวบรวมสมาธิสั่งการผ่านห้วงความคิด

วูบ—!

เกิดความผันผวนของมิติขึ้นเบาๆจนแทบไม่มีใครสัมผัสได้

จากนั้น 'หุ่นรบแมลงสาบโฉมใหม่·รุ่นทวินเทล' ที่ดูองอาจผ่าเผย ก็ปรากฏตัวขึ้นกลางพงหญ้าจากความว่างเปล่า

ฉู่เซิงมุดเข้าไปในห้องนักบินอย่างคล่องแคล่ว หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

เอาล่ะ! นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ฉันก็คืออสูรพันธสัญญาแมลงสาบกลายพันธุ์ที่ดูแสนจะธรรมดาแต่ก็แอบหล่อเหลาเอาการแห่งคณะอสูรรับใช้ มหาวิทยาลัยเกาะฮ่องกงแล้ว!

และลำดับต่อไปก็คือ…เวลาแห่งบุฟเฟต์!

ฉู่เซิงไม่รอช้า รีบเปิดใช้งานทักษะ [เนตรมารปรโลก] ในทันที!

ชั่วพริบตานั้นเอง!

โลกทั้งใบในสัมผัสการรับรู้ของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นมหาสมุทรอันตระการตาที่ประกอบขึ้นจากจุดแสงนับไม่ถ้วน!

เสาแสงแห่งพลังปราณและสายเลือดหลากหลายสีสัน ทั้งเข้มข้นและเบาบางสลับกันไป พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจนแทบจะบดบังทัศนวิสัยของเขาจนมิด!

สัตว์อสูรสายเลือดระดับสูงที่หากไปปรากฏตัวในเมืองเล็กๆ บนแผ่นดินใหญ่คงสร้างความฮือฮาได้ไม่น้อยกลับมีให้เห็นเกลื่อนกลาดราวกับของฟรีที่แจกตามภูเขาและทุ่งหญ้าที่นี่!

และเมื่อมองออกไปไกลกว่านั้น บริเวณยอดภูเขาไฟจำลองมีพญาอินทรีร่างยักษ์ที่กางปีกกว้างกว่าสิบเมตร ทั่วทั้งร่างปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีแดงเพลิงกำลังไซ้ขนของมันอยู่อย่างสง่างาม

กลิ่นอายสายเลือดที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของมันนั้น ทรงพลังถึงขั้น…ระดับราชา!

เชี่ยเอ๊ย!

เชี่ยๆๆ!

ฉู่เซิงมองดู 'ถุงเลือดเคลื่อนที่' ที่มีอยู่เต็มภูเขาและป่าไม้เหล่านี้

สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันบริสุทธิ์และมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่างกายของพวกมัน เจ้ายุงน้อยก็แทบจะสั่นสะท้านไปทั้งตัวด้วยความตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่!

ใครหน้าไหนมันกล้าพูดวะว่าเกาะฮ่องกงไม่มีทรัพยากรสำหรับการบ่มเพาะพลังปราณและสายเลือด?!

นี่มันอัดแน่นจัดเต็มซะขนาดนี้!

นี่มันสรวงสวรรค์ชัดๆ!

ต่อให้จับมาสูบเลือดวันละสิบตัว ก็ยังทำได้เป็นครึ่งเดือนโดยไม่ซ้ำหน้าเลยด้วยซ้ำ!

…..