บทที่ 390 - ทาร์เล่เสียสติ! ยอมจำนนต่ออาณาจักรมังกร!

บทที่ 390 - ทาร์เล่เสียสติ! ยอมจำนนต่ออาณาจักรมังกร!

ดวงตาของทาร์เล่เบิกโพลง ลมหายใจขาดห้วงทันที

เขาถูกชายตรงหน้าใช้มือเดียวหิ้วขึ้นมาจากเก้าอี้อย่างง่ายดาย!

เท้าทั้งสองข้างลอยเหนือพื้น ดิ้นรนเตะถีบอย่างสุดชีวิต

"ท่านประธานาธิบดี!"

ทหารยามด้านนอกเหมือนจะได้ยินเสียงผิดปกติ จึงเคาะประตูด้วยความระมัดระวัง

"ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?"

เฉินจิ้นใช้มืออีกข้างหยิบมีดตัดกระดาษบนโต๊ะขึ้นมา ปลายมีดที่แหลมคมจ่อเบา ๆ ที่ลำคอของทาร์เล่

สัมผัสที่เย็นเฉียบ ทำให้ร่างของทาร์เล่สั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้

เขารู้ดีว่า แค่ขยับเพียงนิดเดียว คมมีดนั้นก็จะเชือดหลอดเลือดดำของเขาอย่างไม่ลังเล

"บอกพวกมันไป ว่าแกไม่เป็นไร"

เสียงของเฉินจิ้นแผ่วเบา

"แค่ก... แค่ก ๆ..."

ทาร์เล่หน้าแดงก่ำ เค้นคำพูดออกมาจากลำคออย่างยากลำบาก

"มะ... ไม่เป็นไร!"

"ฉันแค่... ทำของตก!"

เขาตะโกนอย่างสุดเสียง

"พวกแกถอยไป! ถ้าฉันไม่เรียก ห้ามเข้ามาเด็ดขาด!"

ทหารยามหน้าประตูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะทำตามคำสั่ง

"ครับ ท่านประธานาธิบดี"

เสียงฝีเท้าค่อย ๆ ห่างออกไป

ภายในห้องหนังสือ กลับมาเงียบกริบอีกครั้ง

เฉินจิ้นปล่อยมือเบา ๆ

ทาร์เล่ทรุดฮวบลงกับพื้นราวกับโคลนเหลว กุมลำคอไว้

หอบหายใจอย่างเอาเป็นเอาตาย ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่เพิ่งรอดพ้นจากความตาย

"แก... แกต้องการอะไร?"

เขามองเฉินจิ้นด้วยความหวาดกลัว ชายคนนี้ น่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจเสียอีก

"ฉันไม่มีเวลามาเล่นลิ้นกับแกที่นี่หรอกนะ"

เฉินจิ้นมองลงมาที่เขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรำคาญ

เขาหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ โยนลงตรงหน้าทาร์เล่

"เซ็นซะ"

ทาร์เล่หยิบเอกสารขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา

นั่นคือสัญญาที่เขียนด้วยภาษาประเทศ Y และภาษาจีนควบคู่กัน

หัวข้อคือ 《บันทึกความเข้าใจว่าด้วยการส่งเสริมการแลกเปลี่ยนฉันมิตรและการคลี่คลายความขัดแย้งระหว่างประชาชนของทั้งสองประเทศ》

เนื้อหานั้นเรียบง่ายมาก

ฝ่าย ก ซึ่งก็คือฝ่ายของเฉินจิ้น ยินดีจ่าย "เงินสนับสนุนมิตรภาพ" จำนวนยี่สิบล้าน "ดอลลาร์สหรัฐ"

ในขณะที่ฝ่าย ข ทาร์เล่ จะต้องรับปากว่า จะใช้สรรพกำลังทั้งหมดของประเทศ

รับรองความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของชาวจีนและชาวจีนโพ้นทะเลทุกคนในประเทศ Y และปราบปรามการกระทำรุนแรงทั้งหมดอย่างเด็ดขาด

ทาร์เล่อึ้งไปเลย

แถม สัญญาแบบนี้จะมีประโยชน์อะไร?

ไม่มีแม้แต่การรับรองจากหน่วยงานใด ๆ ไม่มีผลทางกฎหมาย เซ็นไปก็ไม่ต่างอะไรกับกระดาษเปล่า?

"แก... แกคิดว่าแค่สัญญาฉบับเดียวจะ..."

คำพูดของเขายังไม่ทันจบ

เท้าของเฉินจิ้น ก็เหยียบลงบนหลังมือของเขา ค่อย ๆ ออกแรงบดขยี้

"กร๊อบ!"

เสียงกระดูกแตกดังชัดเจนในห้องหนังสือที่เงียบสงัด มันช่างบาดหูเหลือเกิน

"อ๊าก——!"

ทาร์เล่ส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด

"ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย"

ฝ่าเท้าของเฉินจิ้น บดขยี้บนหลังมือของเขาช้า ๆ สายตาไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ

"เซ็นซะ"

"หรือ จะให้ฉันหาคนอื่นมาเซ็นแทน"

คำพูดนี้ ทำให้ทาร์เล่รู้สึกหวาดกลัวยิ่งกว่าการทรมานใด ๆ

"ฉันเซ็น! ฉันเซ็น!"

ทาร์เล่สติแตกอย่างสมบูรณ์ น้ำมูกน้ำตาไหลอาบหน้า ไม่เหลือเค้าโครงความสง่างามของผู้นำประเทศอีกต่อไป

เขาใช้มือซ้ายที่ยังไม่ถูกเหยียบจนกระดูกหัก คว้าปากกาขึ้นมาอย่างสั่นเทา

และเซ็นชื่อตัวเองลงที่ท้ายเอกสารอย่างบิดเบี้ยว

ในเสี้ยววินาทีที่เขาจรดปลายปากกาเป็นตัวอักษรตัวสุดท้าย

แสงสว่างวาบที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ก็สว่างขึ้นจากตัวสัญญา แล้วพุ่งเข้าสู่หว่างคิ้วของเขา

ร่างของทาร์เล่กระตุกเกร็ง

[ติ๊ง!]

[การทำพันธสัญญาเสร็จสมบูรณ์!]

[เป้าหมาย: ทาร์เล่ ผูกมัดสำเร็จ ในฐานะสมาชิกวงนอกของ 'ทีมซาตาน']

[ความภักดี: 100% (เชื่อฟังอย่างสมบูรณ์)]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเฉินจิ้น

เขาค่อย ๆ ยกเท้าขึ้น

ทาร์เล่ไม่สนใจมือขวาที่แหลกเหลวของตัวเอง ตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น

เขาจัดแจงปกเสื้อที่ยับยู่ยี่อย่างนอบน้อม แล้วโค้งคำนับเฉินจิ้นอย่างสุดซึ้ง

ท่าทีนั้น ดูเลื่อมใสยิ่งกว่าตอนเจอพ่อบังเกิดเกล้าเสียอีก

"เจ้านาย"

"เชิญสั่งมาได้เลยครับ ทาร์เล่พร้อมทำทุกอย่างเพื่อท่าน!"

เฉินจิ้นมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย ราวกับว่าเรื่องทั้งหมดนี้ เป็นสิ่งที่ควรจะเป็นอยู่แล้ว

"ดีมาก"

เฉินจิ้นมองเขาจากมุมสูง แววตาไม่มีความสงสารแม้แต่น้อย มีเพียงการพิจารณาอย่างเย็นชา

"พรุ่งนี้"

เขาเอ่ยปาก

"เตรียมสัญญาไร้สาระกองโตไว้ ให้ข้าราชการผู้มีอำนาจในประเทศ Y ทุกคนที่พอจะมีชื่อเสียง เซ็นชื่อให้หมด"

"เนื้อหาอะไรก็ได้ จะเป็นใบสั่งซื้อชาสักล็อตก็ได้"

"สิ่งที่ฉันต้องการ คือลายเซ็นของพวกเขา"

ในตอนนี้ ทาร์เล่ตอบสนองต่อคำสั่งของเฉินจิ้นราวกับเป็นสัญชาตญาณไปแล้ว

เขาไม่แม้แต่จะคิดว่าทำไม มีแต่จะคิดหาวิธีทำให้สำเร็จอย่างมีประสิทธิภาพที่สุด

"รับทราบครับ! เจ้านาย!"

เขายืดอกขึ้น ตอบเสียงดังฟังชัด

"พรุ่งนี้เช้า ผมจะให้รัฐมนตรีทุกคน รวมถึงนายพลระดับสูงของกระทรวงกลาโหม มาเซ็นเอกสารที่ทำเนียบผู้นำทั้งหมดครับ!"

เฉินจิ้นพยักหน้า พูดต่อ

"อ้อ แล้วก็"

"ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ หยุดการก่อจลาจลข้างนอกทั้งหมด"

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ทุกคำพูดล้วนมีน้ำหนักที่ไม่อาจปฏิเสธได้

"พวกผู้ก่อจลาจลทุกคนที่เคยทำร้ายชาวจีน จับพวกมันให้หมด อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว"

"พรุ่งนี้ ฉันต้องการให้มีการถ่ายทอดสดไปทั่วประเทศ"

"เนื้อหาของการถ่ายทอดสด คือการประหารชีวิตพวกสวะพวกนี้"

ม่านตาของทาร์เล่เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น

ใช้สายฟ้าและเลือดสด ประกาศกฎเกณฑ์ใหม่!

"เข้าใจแล้วครับ เจ้านาย!"

"ความประสงค์ของท่าน จะต้องได้รับการปฏิบัติอย่างเด็ดขาดที่สุด!"

ทาร์เล่ไม่สนมือขวาที่ใช้การไม่ได้อีกต่อไป

เขาใช้มือซ้ายยกโทรศัพท์สายตรงบนโต๊ะขึ้นมา ต่อสายถึงเบอร์หนึ่งทันที

สายถูกรับแทบจะในพริบตา

"ฉันทาร์เล่!"

"ผู้บัญชาการซาดีฟัวร์ ฉันขอสั่งให้คุณ เรียกระดมกองกำลังรักษาเมืองหลวงทันที ในสถานะเตรียมพร้อมรบสูงสุด แล้วมาพบฉันที่ทำเนียบผู้นำ!"

"ใช่ เดี๋ยวนี้เลย! ฉันให้เวลาคุณสิบห้านาที!"

ปลายสาย มีเสียงผู้หญิงที่สุขุมตอบกลับมา แม้จะฟังดูงุนงง แต่ก็ตอบรับอย่างหนักแน่น "รับทราบค่ะ! ท่าน!"

หลังจากวางสาย ทาร์เล่ก็หันกลับมาหาเฉินจิ้น โค้งคำนับอีกครั้ง

"เจ้านาย รัฐมนตรีกลาโหมซาดีฟัวร์จะมาถึงภายในสิบห้านาที ผมจะถ่ายทอดคำสั่งของท่านให้เธออย่างครบถ้วนครับ"

เมื่อเห็นว่าเป้าหมายของตัวเองสำเร็จลุล่วงทั้งหมด เฉินจิ้นก็ขี้เกียจจะอยู่ที่นี่ต่อแม้แต่วินาทีเดียว

เขาหันหลัง เดินออกจากห้องหนังสือไป

ตลอดกระบวนการนี้ เขาไม่ได้ปรายตามองทาร์เล่อีกเลยแม้แต่น้อย

ราวกับว่าการบี้มดตายสักตัว แล้วหาควีนมดตัวใหม่มาแทนที่ เป็นแค่เรื่องเล็กน้อยที่เขาทำไปส่ง ๆ เท่านั้น

...

วันรุ่งขึ้น

ดวงอาทิตย์ยังคงขึ้นตามปกติ

แต่ท้องฟ้าของประเทศ Y กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ตั้งแต่เช้าตรู่ สถานีโทรทัศน์แห่งชาติประเทศ Y ก็ตัดรายการปกติทั้งหมด และแทรกด้วยแถลงการณ์ด่วน

เนื้อหาของแถลงการณ์ ทำให้คนทั้งโลกต้องเบิกตาโพลง

ประเทศ Y ถึงกับ...

ออกมาขอโทษอย่างเป็นทางการ!

ในแถลงการณ์ ทาร์เล่ใช้น้ำเสียงที่เจ็บปวดอย่างสุดซึ้ง ยอมรับผิดต่ออาณาจักรมังกร

และระบุว่าการก่อจลาจลครั้งนี้เป็น "การกระทำอันชั่วร้ายของกลุ่มผู้ก่อจลาจลกลุ่มเล็ก ๆ ที่มีเจตนาแอบแฝง มุ่งหวังที่จะทำลายมิตรภาพอันลึกซึ้งระหว่างประชาชนของทั้งสองประเทศ"

ตามด้วยคำประกาศที่ว่า ประเทศ Y จะใช้สรรพกำลังทั้งหมดของประเทศ สั่งห้ามการกระทำใด ๆ ที่เป็นอันตรายต่อชาวจีนอย่างเด็ดขาด

ผู้ใดฝ่าฝืน โทษตายสถานเดียว!

ถ้าการเปลี่ยนท่าทีแบบ 180 องศาแบบนี้ แค่ทำให้สังคมโลกตกตะลึง

ภาพต่อไปที่ฉายออกมา ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนรู้สึกขนลุกซู่แล้ว

ภาพในทีวีตัดไป

จากห้องแถลงข่าวอันเงียบขรึมของทำเนียบผู้นำ เปลี่ยนเป็นลานกว้างขนาดใหญ่

บนลานกว้าง มีกลุ่มผู้ก่อจลาจลกว่าพันคนคุกเข่าอยู่เบียดเสียดกันแน่นขนัด

พวกเขาคือคนที่อยู่แถวหน้าสุด และตะโกนเสียงดังที่สุดในการทุบตี ปล้นสะดม และเผาทำลายเมื่อวานนี้