Chapter 364 : กรงทมิฬพันธนาการ – แจ็คผู้เย่อหยิ่ง (2) (ฟรี)

แจ็คแค่นเสียง “ฉันไม่บอกแกหรอก!”

ดาบพิษเอ่ยสวนทันควัน “บ่อเหมันต์ของเขตใจกลางมีอยู่ทั้งหมด6บ่อและบ่อที่อยู่ใกล้กับบ่อเหมันต์หมายเลข6ที่สุดก็คือหมายเลข4 เป้าหมายต่อไปของพวกนายก็คงเป็นที่นั่นแหละ”

หลังจากกล่าวจบเขาก็สังเกตดูสีหน้าของแจ็ค อดัมและคนอื่นๆก่อนจะพบว่ามันเปลี่ยนไปเล็กน้อย

การที่ใครซักคนจะสามารถปกปิดสีหน้าไม่ให้เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่มิลเดียวนั้นเป็นอะไรที่ยากยิ่ง

เห็นได้ชัดเลยว่าการคาดเดาของหลินเซวียนถูกต้อง

“เดาถูกแล้วยังไง? ทุ่งหิมะเยือกแข็งมักจะเกิดพายุหิมะขึ้นบ่อยๆ ฝั่งพวกเรานั้นไม่นานก็ถึงบ่อเหมันต์หมายเลข4ดังนั้นพวกแกไม่มีทางขอกำลังเสริมทันหรอก!” แจ็คแนเสียง

ดาบพิษเอ่ย “ร่างหลักฉันอยู่ที่บ่อเหมันต์หมายเลข4 แล้วจะรอ” แจ็คชะงักไปชั่วขณะ

“เป็นไปไม่ได้! แกไม่มีทางโง่บอกตำแหน่งของร่างหลักให้ฉันรู้หรอก”

ดาบพิษตอบกลับ “เชื่อหรือเปล่าก็ตามแต่ฉันอยู่ที่บ่อเหมันต์หมายเลข4ของพื้นที่ใจกลาง ถ้าคิดว่าฆ่าได้ก็มาลองดู”

หลังกล่าวจบเขาก็ปิดตาลง

แจ็คมองไปยังดาบพิษด้วยความสงสัยและดึงร่างของอดัมกับคนอื่นๆไปยังที่ลับตา

“ไม่ว่าร่างหลักของหลินเซวียนจะอยู่ที่นั่นจริงหรือไม่ก็ตามแต่ยังไงพวกเราก็จะโจมตีบ่อเหมันต์หมายเลข4เป็นลำดับถัดไปอยู่ดี”

“ยังไงก็ตามไอ้หลินเซวียนนั่นมันรู้ถึงการมาของพวกเราแล้วผ่านทางร่างแยกของมัน ดังนั้นมันจะต้องขอความช่วยเหลือจากบ่อเหมันต์แห่งอื่นอย่างแน่นอน”

“พวกนายแยกกันไปตามบ่อเหมันต์บ่ออื่นๆและใช้พลังธาตุมืดในตัวสร้างความวุ่นวายซะ ยิ่งโกลาหลมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ส่วนบ่อเหมันต์หมายเลข4ฉันจะจัดการเองคนเดียว!” แจ็คตบหน้าอกของตัวเองด้วยความมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเอง

อดัมอดกล่าวออกมาไม่ได้ “คุณคนเดียว...”

แจ็คแค่นเสียง “ในร่างของฉันยังมีพลังธาตุมืดที่ท่านทูติระดับสูงมอบเอาไว้ นักสู้ขอบเขตที่8ธรรมดาๆก็ไม่แตกต่างอะไรไปจากหมูหมาหรอกเมื่ออยู่ต่อหน้าฉัน!”

“ยิ่งไปกว่านั้นหนึ่งในร่างแยกของหลินเซวียนเองก็ถูกฉันขังเอาไว้แล้ว ความแข็งแกร่งของมันก็ต้องลดลงไปอย่างน้อยหนึ่งในหกนั่นแหละ!”

อดัมพยักหน้า “ถ้างั้นก็แยกย้ายกันไปโจมตีบ่อเหมันต์แห่งอื่นๆเถอะ”

พลังธาตุความมืดในร่างของพวกเขานั้นเป็นพวกมารทมิฬที่มอบให้ พวกมันสามารถใช้ในการปกป้องคุ้มครองชีวิตของพวกเขาหรือโจมตีก็ได้เช่นกัน

อดัมที่เป็นเพียงนักสู้ขอบเขตที่8เลเวล3นั้นหากใช้พลังธาตุมืดเต็มกำลังก็จะแข็งแกร่งได้เทียบเคียงกับนักสู้ขอบเขตที่8เลเวล7เลยทีเดียว!

นี่คืออีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้พวกเขากล้าล่วงล้ำเข้ามาในทุ่งหิมะเยือกแข็งและล่าสังหารนักสู้ของกองทัพขั้วโลก!

“ไปเถอะ” แจ็คเดินกลับมายังร่างของดาบพิษและโยนเขาเข้าไปในรถSUV

ในเวลาเดียวกันอดัมกับคนอื่นๆเองก็แยกย้ายกันไปทำตามแผน

...

บ่อเหมันต์หมายเลข4ของเขตใจกลาง

หลินเซวียนรีบมุ่งหน้าไปหาหมีน้ำตาในทันทีก่อนจะเล่าทุกอย่างที่เขาเห็นให้อีกฝ่ายฟัง

หมีน้ำตาลตกตะลึงยิ่งนัก “องค์กรผู้กู้โลก? เป็นไปได้ยังไง! ทุ่งหิมะเยือกแข็งนั้นถูกผนึกเอาไว้อย่างเข้มงวดไม่ให้องค์กรอื่นๆล่วงล้ำเข้ามาได้ เป็นไปไม่ได้แน่ที่พวกมันจะเข้ามาได้”

หลินเซวียนส่ายหัว “ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้ทุ่งหิมะเยือกแข็งเชื่อมต่อเข้ากับปราการเทพธิดา พวกมันเข้ามาผ่านทางเชื่อมของแดนลับ คนของบ่อเหมันต์หมายเลข6ทั้งหมดเองก็ถูกสังหารจนเรียบ เป้าหมายต่อไปของพวกมันก็คือบ่อเหมันต์หมายเลข4ที่นี่แหละ”

ใบหน้าของหมีน้ำตาลเริ่มบิดเบี้ยว “ฉันจะขอความช่วยเหลือเดี๋ยวนี้!”

เขาหยิบเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาและรีบส่งข้อความไปหาไทรเดนท์ในทันที

ไทรเดนท์รับฟังรายงานและมีท่าทีจริงจังขึ้นมาทันที “รับทราบ ฉันจะรีบแจ้งไปยังบ่อเหมันต์ที่อยู่ใกล้ๆกับบ่อเหมันต์หมายเลข4ในทันที ยังไงก็ตามพวกคุณเองก็ต้องเตรียมตัวรับมือให้ดี บ่อเหมันต์ของพวกเรานั้นมีอยู่เพื่อฝูมฝักทารกเผ่าเหมันต์ดังนั้นการจะดึงคนออกมาจึงเป็นเรื่องยากหากอสูรเข้าโจมตี”

หมีน้ำตาลตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “เข้าใจแล้ว”

หลังจากวางสายเขาก็เริ่มสั่งการให้จัดแจงอุปกรณ์ป้องกันเมืองในทันที “แจ็ค...ครั้งหนึ่งเคยเป็นนักสู้ขอบเขตที่9เลเวล1 ตอนนี้แม้ว่ามันจะหล่นลงมากลายเป็นนักสู้ขอบเขตที่8เลเวล9แต่ก็ยังแข็งแกร่งมากอยู่ดีสินะ?” ใบหน้าของหมีน้ำตาลบิดเบี้ยวไปมาขณะทอดถอนใจ

หลินเซวียนยิ้ม “ก็อาจจะ”

เย่อู่ชิวที่ยังคงดูดซับพลังธาตุน้ำแข็งอยู่ในบ่อเหมันต์เมื่อได้ยินบทสนทนาเธอก็เอ่ยออกมาทันทีด้วยน้ำเสียงใสกระจ่าง “ฉันมีวิธียับยั้งการเคลื่อนไหวของเขาแต่เกรงว่าคงยับยั้งได้ไม่นาน”

ดวงตาของหมีน้ำตาลเรืองแสงขึ้นมา “ถ้าสามารถยับยั้งหมอนั่นได้ก็คงได้เปรียบไม่น้อย ถ้าพวกเรารุมกระหน่ำยิงไปที่มันในช่วงสั้นๆก็อาจจะทำให้มันบาดเจ็บสาหัสได้”

หลินเซวียนพยักหน้าเห็นด้วย

เขาไม่เคยใช้ยันต์เต๋าสายฟ้าที่จี้รู่เยว่มอบให้มาก่อนเลย

ตอนนี้มันชาร์จพลังได้40%แล้วดังนั้นก็สามารถระเบิดพลังทำลายในการต่อสู้ได้ช่วงสั้นๆ

‘ยิ่งไปกว่านั้นหมอนั่นยังคิดว่าร่างแยกดาบพิษถูกพันธนาการเอาไว้และใช้สกิลไม่ได้แล้วด้วย ดังนั้นมันย่อมไม่ระวังดาบพิษอย่างแน่นอน’ หลินเซวียนหัวเราะขึ้นมาในใจ

ถ้าเขาใช้ข้อได้เปรียบตรงนี้ให้ดีก็อาจจะทำให้แจ็คไม่ทันระวังได้

...

หลายชั่วโมงให้หลัง

รถSUVคันหนึ่งปรากฏขึ้นด้านนอกบ่อเหมันต์หมายเลข4ของเขตใจกลาง

ร่างของแจ็คกระโดดลงมาจากรถและโยนกรงขังเอาไว้บนหิมะอย่างลวกๆปล่อยให้หิมะค่อยๆปกคลุมร่างของดาบพิษไป

หมัน้ำตาลที่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองเมื่อเห็นภาพนี้ดวงตาของเขาก็พลันหรี่ลงทันที

เขารู้ดีว่าดาบพิษคือร่างแยกของหลินเซวียนแต่เนื้อแท้แล้วก็คือร่างที่สร้างขึ้นจากสกิลอยู่ดี

ตราบใดที่เขาต้องการดึงกลับก็น่าจะสามารถยกเลิกร่างแยกได้ตลอดเวลา

เช่นนั้นแล้วแจ็คใช้วิธีใดในการขังร่างแยกของหลินเซวียนเอาไว้กันแน่

“ฉันรู้นะว่าแกคิดอะไรอยู่ กำลังเสริมมันไม่มาหรอกโว้ย” แจ็คหัวเราะอย่างจองหอง

“ผู้พิทักษ์บ่อเหมันต์พวกนั้นคงกำลังยุ่งอยู่กับเรื่องของตัวเองกันนั่นแหละ เป็นไปไม่ได้ที่พวกมันจะส่งกำลังเสริมมาหรอก” ทันทีที่อีกฝ่ายกล่าวจบเครื่องมือสื่อสารบริเวณเอวของหมีน้ำตาลก็พลันสั่นขึ้นมา

น้ำเสียงกังวลของไทรเดนท์ดังมาตามสาย

“บ่อเหมันต์หมายเลข1 2 3กับ5ของเขตใจกลางถูกศัตรูไม่ทราบที่มาเข้าโจมตี พวกเราคงไม่อาจส่งคนไปได้อีกซักระยะ!”

“โปรดคุ้มกันบ่อเหมันต์หมายเลข4สุดกำลังและคอยกำลังเสริม”

หมีน้ำตาลสูดลมหายใจเข้าลึกและเอ่ยออกมา

“รับทราบแล้ว!” หัวใจของเขาหนักอึ้งขึ้นมาทันใด

ฝั่งเขานั้นมีนักสู้ขอบเขตที่8เพียง3คนเท่านั้นที่เหลืออีก5คนเป็นนักสู้ขอบเขตที่7บวกกับเครื่องมือป้องกันเมืองบนกำแพงเมืองอีกนิดหน่อย

อย่างไรก็ตามอีกฝ่ายนั้นคืออดีตนักสู้ขอบเขตที่9ที่มีประสบการณ์การต่อสู้โชกโชน

แม้ตอนนี้หมอนั่นจะกลายเป็นนักสู้ขอบเขตที่8เลเวล9ไปแล้วและไม่อาจใช้อุปกรณ์สวมใส่ของขอบเขตที่9ได้แต่สกิลก็ยังคงอยู่

จำนวนที่มากกว่าจะสามารถกลบช่องว่างตรงนี้ได้รึเปล่านะ?

“มาเริ่มเทศกาลสังหารกันเลยดีกว่า!” แจ็คหัวเราะอย่างมาดร้ายและพลันปลดปล่อยควันสีดำจำนวนมากมายออกมาจากร่าง

ควันสีดำนั้นค่อยๆก่อรูปขึ้นเป็นหัวสองหัวและแขนอีกสี่ข้างบนร่างของเขา

สามเศียรหกกร!

ยิ่งไปกว่านั้นแขนสีดำเหล่านี้ยังกระชับอาวุธที่แตกต่างกันเอาไว้

ดาบใหญ่ หอกใหญ่ ธนูยักษ์และคทาหัวมนุษย์

เมื่อนักสู้ของกองทัพขั้วโลกเห็นเช่นนี้พวกเขาพลันหวาดกลัวขึ้นมาทันใด

เหี้ยอะไรวะเนี่ย!

นี่มันเกินความเข้าใจของพวกเขาไปแล้ว!

หลินเซวียนจ้องไปที่แจ็คอีกครั้งปและพบว่าข้อมูลของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่

—

[ชื่อ : แจ็ค]

[ระดับ : ขอบเขตที่8เลเวล9]

[เผ่าพันธุ์ : กึ่งมารทมิฬ]

[อาชีพ : นักล่าโลหิต]

[ค่าสถานะ : ความอดทน 401 , ความแข็งแกร่ง 399 , ความเร็ว 411 , พลังเวทย์ 209]

[สกิล : เชี่ยวชาญธาตุมืด , ดูดกลืนสังหาร , ธาตุมืดเสริมพลัง...]

[อุปกรณ์สวมใส่ : กรงทมิฬพันธนาการ , ดาบใหญ่ล่าสังหาร...]

—

‘แปลกมาก...หมอนั่นได้สกิลของเผ่ามารทมิฬมาด้วย’ หลินเซวียนตกตะลึง

ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็น [เชี่ยวชาญธาตุมืด] ในหน้าต่างข้อมูลของออร์มาแล้ว มันคือสกิลที่มารทมิฬทุกตนมีในครอบครอง

ส่วน [ดูดกลืนสังหาร] ของแจ็คนั้นแน่นอนว่าเป็นสกิลประจำอาชีพของอาชีพนักล่าโลหิตของเขาโดยเมื่อสังหารคนได้ก็จะฟื้นฟูพลังชีวิต

และ [ธาตุมืดเสริมพลัง] ก็คือเหตุผลที่จู่ๆแจ็คก็มีสามเศียรหกกรนั่นเอง

“เผ่าพันธุ์เองก็เปลี่ยนจากมนุษย์เป็นกึ่งมารทมิฬ อย่าบอกนะว่า...พวกมันเปลี่ยนหมอนี่ให้กลายเป็นภาชนะวิญญาณของมารทมิฬ?” หลินเซวียนรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งกาย

ดูเหมือนไอ้พวกมารทมิฬพวกนี้จะไม่ได้มองอีกฝ่ายเป็นพันธมิตรที่เท่าเทียมเลยแม้แต่น้อย

“ฆ่า!” แจ็คหัวเราะออกมาด้วยน้ำเสียงแปลกแปร่ง

เขาปาหอกยักษ์จากมืดสีดำออกมาและทำลายกำแพงน้ำแข็งจนสิ้นซาก

เพียงแค่การโจมตีครั้งเดียวก็ทำให้กำแพงน้ำแข็งเกิดรูขนาดใหญ่ขึ้นมาแล้ว

นักสู้ขอบเขตที่7ของกองทัพขั้วโลกร่างกายเสียสมดุลย์และเกือบจะหล่นลงมาจากบนกำแพง

แจ็คชูคทาหัวมนุษย์ขึ้นอีกครั้ง

ทันใดนั้นเองหัวกระโหลกมนุษย์สีดำสนิทก็ค่อยๆลอยขึ้นมาและพุ่งเข้าใส่หมีน้ำตาลกับคนอื่นๆ

“ซัดมันให้กระจาย!” หมีน้ำตาลที่หวาดกลัวสุดขีดกัดฟันพยายามไม่แสดงท่าทีตื่นตระหนกออกมา

เขายกปืนใหญ่วัลแคนขึ้นมาประทับบ่าก่อนจะยิงกระสุนปืนใหญ่ออกจากปากปืนใหญ่โดยเล็งไปที่กระโหลกสีดำขลับพวกนั้น

นักสู้ขอบเขตที่7ทั้ง5คนเองก็ทำแบบเดียวกัน

บึ้ม!

การโจมตีของทั้งสองฝ่ายในที่สุดก็เข้าปะทะกันกลางอากาศ

หัวกระโหลกสีดำและหัวจรวดปะทะกันและระเบิดขึ้นมาพร้อมๆกัน! คลื่นกระแทกน่าสะพึงกวาดผ่านจนทำให้ทุกคนหล่นลงมาจากกำแพงเมือง

กำแพงเมืองเองก็ถูกทำลายจนสิ้นซากเป็นชิ้นๆไร้ซึ่งความสามารถในการคุ้มภัยอีกต่อไป

หอคอยพระเพลิงที่ถูกจัดวางเอาไว้ด้านบนกำแพงเมืองเองก็ไร้ประสิทธิภาพไปด้วยเช่นกัน

หลินเซวียน หมีน้ำตาลและเย่อู่ชิวล่อนลงบนพื้นอย่างมั่นคงและปรายตามองไปยังแจ็คที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยแววตาเคร่งเครียด

ด้านหลังของเขามีเสียงหอนของหมาป่าดังขึ้นมาจากทุกทิศทาง!

แจ็คชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดังสนั่น “อสูรเองก็ยังเข้าโจมตี ดูเหมือนกระทั่งสวรรค์ก็ยังอยากจะฆ่าพวกแก!”

“ได้เวลาตายแล้ว!” เขาหัวเราะออกมาด้วยน้ำเสียงโรคจิตและเหวี่ยงดาบใหญ่ลงมาอย่างดุดัน!