บทที่ 370 แผนการเผยแผ่ศาสนาที่ดีทรอยต์

บทที่ 370 แผนการเผยแผ่ศาสนาที่ดีทรอยต์

อันหรานคิดคำนวณอยู่ครู่หนึ่ง แผนการก็ผุดขึ้นมาในหัวทันที

ในเมื่อการรักษาโรคและการซื้อยาเป็นจุดที่สร้างความเจ็บปวดให้กับชาวดีทรอยต์ งั้นเราก็เริ่มจากตรงนี้แหละ

แถมพวกเขายังมีลัทธิบูชาซาตานอยู่แล้วด้วย งั้นก็อาศัยหลักคำสอนนี้ พาซาตานไปปรากฏตัวให้พวกเขาเห็นจะๆ ไปเลย แสดงอิทธิฤทธิ์ให้ดูสักหน่อย แล้วก็แจกยารักษาโรคให้พวกเขาฟรีๆ พลังศรัทธามันก็ต้องมาอยู่แล้วนี่นา

ทีนี้ก็เหลือปัญหาหลักๆ อยู่แค่สองข้อ

ข้อแรก จะพาซาตานไปปรากฏตัวต่อหน้าชาวดีทรอยต์ได้ยังไง

ข้อสอง จะส่งยาไปที่ดีทรอยต์ได้ยังไง

ลองนึกถึงสภาพแวดล้อมที่อเมริกา การควบคุมเรื่องยารักษาโรคต้องเข้มงวดมากๆ แน่ การจะส่งยาเข้าไปตามช่องทางปกติคงแทบจะเป็นไปไม่ได้ ต้องใช้ช่องทางพิเศษเท่านั้น

ตัวอย่างเช่น ให้ลูซิเฟอร์เป็นคนแบกของไปส่งที่โลกมนุษย์ซะเลย

เมื่อคิดแผนได้แล้ว อันหรานก็กล่าวขอบคุณท่านอ๋องเปี้ยนเฉิง แล้วเรียกเทวดาองค์หนึ่งมา นำทางไปยังศาลพิพากษาบนคลาวด์เพื่อพบกับพระเยซูรุ่ยซวี่

เทวดาเหล่านี้รู้ถึงสถานะของอันหรานดี ไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบพาอันหรานเหินฟ้าขึ้นไปทันที

ตลอดทางราบรื่นไร้อุปสรรค

ไม่นาน อันหรานก็พบกับรุ่ยซวี่ท่ามกลางหมู่เมฆ

รุ่ยซวี่ยังคงยุ่งหัวปั่นเหมือนเดิม

วิญญาณที่มาต่อคิวรอรับการพิพากษาบนท้องฟ้ามีมากกว่าก่อนหน้านี้เสียอีก

ถึงแม้มหาจักรพรรดิเฟิงตูจะเริ่มนำระบบกรรมมาใช้ในศาสนาคริสต์แล้ว แต่ก็ยังไม่ได้มีผลบังคับใช้อย่างเป็นรูปธรรม ในช่วงเวลานี้ รุ่ยซวี่จึงต้องขยันขันแข็งทำหน้าที่ส่งวิญญาณคนตายลงนรกทีละดวงๆ ต่อไป

พอเห็นอันหรานมา รุ่ยซวี่ก็ยิ้มรับทันที กวักมือเรียกให้มานั่ง พร้อมกับโยนงานพิพากษาให้เทวดาองค์อื่นทำแทนอย่างชำนาญ

ยังไงซะก็ไม่มีใครได้ขึ้นสวรรค์อยู่แล้ว ใครจะมาเป็นคนพิพากษาก็ค่าเท่ากันนั่นแหละ

พอลงนั่งปุ๊บ รุ่ยซวี่ก็ยิ้มถาม "อันหราน การดัดแปลงนรกไปถึงไหนแล้วล่ะ? ข้าได้ยินจากเสี่ยวเหลยว่า พวกท่านสร้างลึกลงไปถึงชั้นที่สี่แล้ว แถมยังเอาระบบการเปลี่ยนฤดูกาลทั้งสี่ไปไว้ในนรกด้วย นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ ท่านนี่เก่งจริงๆ เลยนะ"

อันหรานรีบโบกมือ "ฉันไม่ได้เก่งหรอก ท่านเทพแห่งปฐพีต่างหากที่เก่ง"

"เอ้อ ท่านก็ไม่ต้องมาถ่อมตัวกับข้าหรอก" รุ่ยซวี่ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรผิดไปบางอย่าง แล้วก็พูดต่อ "จริงสิ ข้ายังไม่ได้จ่ายเงินให้ท่านเลย นี่เรื่องใหญ่นะ ขอคิดดูหน่อย... งวดแรก ข้าโอนให้ท่านสักสองหมื่นล้านก่อน ดีไหม?"

พรวด...

ถึงอันหรานจะพอเดาจำนวนเงินเอาไว้บ้างแล้ว แต่พอได้ยินว่าเปิดมาก็สองหมื่นล้านเลย เขาก็เกือบจะพ่นน้ำลายออกมา

เขาพยายามดึงสติให้กลับมานิ่งขรึม พยักหน้าตอบเรียบๆ "อืม ได้สิ ว่าแต่สองหมื่นล้านนี่ เป็นเงินดอลลาร์หรือเปล่า?"

รุ่ยซวี่พยักหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ "ต้องเป็นดอลลาร์อยู่แล้วสิ หรือท่านอยากได้เป็นสกุลเงินประเทศอื่นล่ะ?"

อันหรานได้ยินว่าเปลี่ยนได้ ก็รีบพยักหน้าทันที "ถ้าเปลี่ยนเป็นหยวนได้ ก็จะดีมากเลย"

รุ่ยซวี่ดูไม่ได้รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องยากอะไร ตอบตกลงอย่างง่ายดาย "ได้สิ งั้นเอาเป็นตัวเลขกลมๆ ละกัน ข้าจะให้ท่านสองแสนล้านหยวน ส่วนวิธีการโอน ข้าจะให้ลูซิเฟอร์เป็นคนจัดการ เขามีความเชี่ยวชาญเรื่องพวกนี้ ปัญหาเดียวก็คือ ท่านอย่าใจร้อนเป็นอันขาดนะ ซีฝ่าเด็กคนนั้นทำอะไรก็ชักช้าอืดอาดไปหมด แต่เรื่องที่เกี่ยวกับเงินทอง ต้องระมัดระวังให้ดี ช้าๆ ได้พร้าเล่มงามไงล่ะ"

หึหึ

ช้าๆ ได้พร้าเล่มงามเหรอ อู้งานแบบนี้ยังจะพูดให้ดูดีได้อีกนะ?

แต่อันหรานก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องเวลาเท่าไหร่ ต่อให้อืดอาดแค่ไหน ก็คงไม่อืดอาดเป็นครึ่งปีหรอกมั้ง?

นอกจากนี้ เขายังจับประเด็นสำคัญจากคำพูดของรุ่ยซวี่ได้อีกด้วย

"พี่รุ่ย ท่านเพิ่งบอกว่าจะให้ลูซิเฟอร์ช่วยโอนเงินให้ แปลว่าเขาสามารถเดินทางข้ามภพภูมิ ไปยังโลกมนุษย์ได้งั้นสิ?"

รุ่ยซวี่ไม่ได้คิดอะไรมาก พยักหน้าตอบ "ย่อมได้อยู่แล้ว นรกของศาสนาคริสต์ก่อตัวขึ้นมาจากความศรัทธา ตราบใดที่มีคนเชื่อมากพอ พลังก็จะถูกแปรสภาพให้เป็นรูปธรรมด้วยกฎแห่งหยินหยาง ตัวอย่างเช่น มีคนมากมายเชื่อว่าลูซิเฟอร์คือเทวดาตกสวรรค์ เป็นตัวแทนของปีศาจซาตาน สามารถล่อลวงจิตใจมนุษย์ได้ ผลก็คือ เด็กคนนั้นก็เริ่มส่งอิทธิพลต่อคนรอบข้างจริงๆ แม้แต่ข้าเอง ถ้าคลุกคลีกับเขานานๆ ก็จะเริ่มเกียจคร้าน อยากจะนอน... ฮ้าว..."

พูดไปพูดมา รุ่ยซวี่ก็หาวออกมาจริงๆ

"ฮ่าๆ เห็นไหม แค่พูดชื่อเขา ข้าก็เริ่มง่วงแล้วเนี่ย"

อันหรานถึงกับพูดไม่ออก นี่ท่านแค่เหนื่อยเกินไปแล้วต่างหากเล่า!

อันหรานส่ายหน้าอย่างจนปัญญา ขี้เกียจจะต่อความยาวสาวความยืด เข้าเรื่องเลยดีกว่า:

"พี่รุ่ย มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย งานก่อสร้างนรกเกิดปัญหาขึ้นนิดหน่อย รอบๆ บริเวณก่อสร้างมีปีศาจที่ชื่อ อสูรพรากวิญญาณ ปรากฏตัวขึ้น ถ้าปล่อยให้พวกมันเข้าไปในเขตก่อสร้าง วิญญาณและพวกปีศาจในนั้นจะมีอันตราย แถมพื้นที่ที่ปรับปรุงเสร็จแล้วก็จะถูกทำลายด้วย ดังนั้นเพื่อจะกำจัดพวกอสูรพรากวิญญาณนี้ ฉันจำเป็นต้องขอยืมพลังของท่าน ไปเผยแผ่ศาสนาในโลกมนุษย์หน่อย"

"ไปเผยแผ่ศาสนาบนโลกมนุษย์?" รุ่ยซวี่ดูแปลกใจ

อันหรานพยักหน้า แล้วก็อธิบายเค้าโครงแผนการของเขาให้รุ่ยซวี่ฟังคร่าวๆ

จริงๆ แผนมันก็ง่ายๆ แค่ให้ลูซิเฟอร์พาไพมอนไปที่เมืองดีทรอยต์บนโลกมนุษย์

เหตุผลที่ต้องพาไพมอนไปด้วย ก็เป็นเพราะภาพลักษณ์ของลูซิเฟอร์นั้นห่างไกลจากความเป็นซาตานมาก แต่รูปลักษณ์ของไพมอนกลับตรงกับภาพจำของซาตานในหัวผู้คนมากกว่า

ส่วนวิธีการเผยแผ่ศาสนา ก็คือให้ไพมอนแต่งตัวเลียนแบบมหาจักรพรรดิเฟิงตู แล้วไปรักษาโรคให้คนจนฟรีๆ จากนั้นก็ขายยารักษาชีวิตให้คนจนในราคาถูกๆ พ่วงด้วยการแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์เล็กๆ น้อยๆ เช่น หายตัววับไปวับมา หรือบินเหินฟ้า

พอปลุกปั่นอารมณ์คนได้ที่แล้ว ก็ไปตั้งรูปปั้นซาตานองค์ใหม่ไว้กลางเมือง แล้วจัดพิธีส่งวิญญาณชุดใหญ่

เพียงแต่รูปปั้นเทพเจ้าองค์นี้จะต้องมีลักษณะหน้าตาเหมือนกับมหาจักรพรรดิเฟิงตูเป๊ะๆ จะมีเอกลักษณ์ของไพมอนหลงเหลืออยู่ไม่ได้เด็ดขาด

รุ่ยซวี่ฟังจบ ก็ถามอย่างคลางแคลงใจว่า "แบบนี้... จะได้ผลจริงๆ เหรอ? ผู้คนเขาคงไม่เชื่อหรอกมั้งว่าซาตานจะเป็นคนจีนน่ะ?"

"ทำไมจะไม่เชื่อล่ะ?" อันหรานยิ้ม อธิบายว่า "หลายปีมานี้ สื่อตะวันตกพวกนั้นพยายามสาดโคลนใส่ประเทศเราอย่างเอาเป็นเอาตาย ในสายตาฝรั่งหลายคน คนจีนก็คือพวกนอกรีตที่ศรัทธาในซาตาน ในเมื่อเป็นแบบนั้น ราชาแห่งนรกของคนจีนจะเป็นซาตานที่พวกเขากล่าวขานถึง มันจะมีปัญหาอะไรตรงไหนล่ะ?"

รุ่ยซวี่กะพริบตาปริบๆ หาข้อโต้แย้งไม่ได้เลยสักนิด ตรรกะมันเชื่อมโยงกันอย่างสมบูรณ์แบบ

"อ้อ ในแผนการนี้ยังมีอีกจุดหนึ่งที่สำคัญมาก นั่นก็คือยารักษาโรค" อันหรานเปลี่ยนเรื่องทันที "ถ้าผมอยากจะส่งยาแผนโบราณจีนและยาปฏิชีวนะไปอเมริกา ลูซิเฟอร์สามารถหอบของไปให้ได้ไหม?"

รุ่ยซวี่ฟังแล้วพยักหน้า "เรื่องนี้ย่อมนำไปได้ ขอแค่ปริมาณไม่มากจนเกินไปก็พอ"

"แล้วเท่าไหร่ถึงจะเรียกว่ามากมากล่ะครับ?" อันหรานถาม

รุ่ยซวี่ลองคิดดู แล้วตอบว่า "ขอแค่ไม่เกินสองพันจิน (หนึ่งตัน) ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรหรอก"

อันหรานแทบจะพ่นน้ำลายอีกรอบ

ไม่เกินสองพันจินเนี่ยนะ?

ตอนแรกเขากะไว้ว่าขนไปได้ทีละสิบหรือยี่สิบกิโลกรัมก็น่าจะพอแล้ว ที่ไหนได้ ล่อไปเป็นตันเลย

เอาเถอะ อันหรานคิดว่าบางทีเขาอาจจะประเมินความยืดหยุ่นของกฎแห่งศาสนาตะวันตกต่ำไป

ก็แหงล่ะ ตั้งแต่พระเยซู ยันพระแม่มารี ไปจนถึงอัครสาวกทั้งสิบสอง ต้นกำเนิดของศาสนาคริสต์ทั้งหมด ล้วนเต็มไปด้วยเรื่องเข้าใจผิดทั้งนั้นนี่นะ

"งั้นต้องรบกวนพี่รุ่ย ช่วยเรียกลูซิเฟอร์มาให้หน่อยได้ไหมครับ?"

"ได้สิ" รุ่ยซวี่ยิ้มพยักหน้า รีบเขียนจดหมายฉบับหนึ่ง แล้วจุดไฟศักดิ์สิทธิ์เผาทันที

ไม่นานนัก...

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ รอไปตั้งสามชั่วโมงเต็มๆ ลูซิเฟอร์ถึงจะค่อยๆ ลอยละล่องมาถึง

เหมือนกับคราวที่แล้ว ลูซิเฟอร์อยู่ในสภาพหลับใหล มีเพียงปีกสองข้างที่ด้านหลังเท่านั้นที่กำลังกระพืออย่างเอาเป็นเอาตาย

พอมาถึงตรงหน้ารุ่ยซวี่ ปีกทั้งสองข้างก็หุบลงกะทันหัน ปล่อยให้ลูซิเฟอร์ร่วงตุ้บลงกับพื้นเหมือนหมูตาย

"โอ๊ยเชี่ย...!" ลูซิเฟอร์เจ็บจนต้องสบถ สบถเสร็จก็ลุกขึ้นนั่ง มองไปรอบๆ อย่างงงๆ สุดท้ายก็หันไปมองรุ่ยซวี่

"เสด็จพ่อ ข้า... มาทำอะไรที่นี่ล่ะ?"

รุ่ยซวี่ยิ้มอย่างมีเมตตา ตอบว่า "พ่อมีงานสองอย่างจะมอบหมายให้เจ้าทำ อย่างแรกคือไปโอนเงินให้ท่านทูตทงหมิงอันหรานที่โลกมนุษย์ เป็นจำนวนเงินสองแสนล้านหยวน อย่างที่สองคือ ไปร่วมมือกับท่านทูตทงหมิง ไปเผยแผ่ลัทธิบูชาซาตานฉบับปรับปรุงใหม่ที่ดีทรอยต์"

(จบตอน)