บทที่ 30: ชีวิตประจำวันหลังการแต่งงาน

บทที่ 30: ชีวิตประจำวันหลังการแต่งงาน

เมื่อหลินเยว่ตื่นขึ้นมา ร่างกายทั้งร่างของนางให้ความรู้สึกราวกับว่ากำลังแตกสลาย เมื่อเห็นว่าบัณฑิตหลิวลุกขึ้นจากเตียงแล้วและนึกขึ้นได้ว่าพวกเขาต้องไปเสิร์ฟน้ำชาในอีกไม่ช้า นางจึงรีบลุกขึ้นตาม

เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวบนเตียง บัณฑิตหลิวก็รู้ว่าหลินเยว่ตื่นแล้ว เขาเดินเข้ามาหาและบอกให้นางไม่ต้องรีบร้อน เนื่องจากเวลายังเช้าอยู่

หลินเยว่ปรายตามองเขาด้วยสายตาขุ่นเคืองก่อนจะเริ่มแต่งตัวและจัดแจงตัวเอง

ในเวลาต่อมา พวกเขาก็มาถึงเรือนของนายท่านหลิวและฮูหยินหลิว เมื่อเห็นว่าทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า พวกเขาจึงเริ่มพิธียกน้ำชาทันที

นายท่านหลิวและฮูหยินหลิวไม่ได้สร้างความลำบากให้แก่พวกเขา หลังจากดื่มน้ำชาและมอบอั่งเปาให้แล้ว พวกเขาก็ให้นางนมที่อยู่ข้างกายแนะนำหลินเยว่ให้รู้จักกับเหล่าอาเขย อาสะใภ้ และพี่สะใภ้

หลังจากการแนะนำตัว ทุกคนก็รับประทานอาหารเช้าร่วมกัน จากนั้นจึงแยกย้ายกันไป

ก่อนจะมาถึงที่นี่ หลินเยว่ได้ยินจากบัณฑิตหลิวมาแล้วว่านี่เป็นกิจวัตรสำหรับลูกสะใภ้ทุกคนที่แต่งเข้ามาในตระกูล ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่หลินเยว่กลับไปเยี่ยมบ้านเดิมครบสามวัน พวกเขาก็จะต้องย้ายออกจากจวนตระกูลหลิว

สามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว จวนตระกูลหลิวได้จัดเตรียมของขวัญสำหรับการกลับไปเยี่ยมบ้านให้แก่หลินเยว่ตามธรรมเนียม เมื่อบัณฑิตหลิวพาหลินเยว่ไปที่บ้านของบิดานาง พวกเขาก็ได้รับการต้อนรับอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

เมื่อมาถึงบ้านตระกูลหลิน สมาชิกทั้งครอบครัวต่างรอคอยพวกเขาอยู่ แม้แต่พี่สาวคนโตที่กำลังตั้งครรภ์ของนางก็ยังมาด้วย

หลินเยว่มอบสิ่งของที่จัดเตรียมโดยจวนตระกูลหลิวให้แก่ท่านแม่ของนาง แล้วจึงติดตามท่านแม่เข้าไปในบ้าน ส่วนบัณฑิตหลิวอยู่สนทนาในห้องโถงกับพ่อตาและพี่เขยของเขา

หลังจากที่หลินเยว่ติดตามท่านแม่เข้าไปด้านใน ท่านแม่ของนางได้ถามไถ่ว่าช่วงสองสามวันที่ผ่านมาที่จวนตระกูลหลิวเป็นอย่างไรบ้าง และมีบ่าวรับใช้คนใดสร้างความลำบากให้นางหรือไม่

เมื่อได้ยินดังนั้น หลินเยว่จึงตอบกลับพร้อมรอยยิ้มว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี นางกล่าวว่าหลังจากเสร็จสิ้นการเยี่ยมบ้านในวันนี้ พวกเขาจะย้ายออกจากจวนตระกูลหลิวเพื่อไปยังเรือนเล็กในเมืองที่พวกเขาได้รับมาในช่วงการแบ่งทรัพย์สินของครอบครัว

ท่านแม่ของหลินเยว่เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับจวนตระกูลหลิวมาก่อนและเข้าใจสถานการณ์เป็นอย่างดี เมื่อคิดว่าหลินเยว่จะไม่ต้องปรนนิบัติพ่อแม่สามีหรืออาศัยอยู่ใต้หลังคาเดียวกับเหล่าพี่สะใภ้ในอนาคต ใจของนางก็เต็มไปด้วยความปีติยินดี

ตระกูลหลินจัดเตรียมงานเลี้ยงฉลองอย่างหรูหราในวันนี้เพื่อต้อนรับลูกเขยคนใหม่ บัณฑิตหลิวรู้สึกทึ่งในบรรยากาศที่อบอุ่นของตระกูลหลิน และความรู้สึกอิจฉาหลินเยว่ก็พลุ่งพล่านขึ้นในใจ แม้ว่าเขาจะเกิดในจวนตระกูลหลิว แต่เขาก็เกิดจากอนุภรรยาและมารดาแท้ ๆ ของเขาก็จากไปตั้งแต่เขายังเด็ก หากมิใช่เพราะความเมตตาของมารดาหลัก เขาอาจจะไม่ได้เติบโตมาอย่างราบรื่น อย่าว่าแต่การสร้างชื่อเสียงทางวิชาการเลย

บัณฑิตหลิวไม่เคยสัมผัสครอบครัวเช่นตระกูลหลินมาก่อน ครอบครัวที่ทุกคนนั่งล้อมวงกันปรึกษาหารือเรื่องในอนาคตด้วยความเคารพซึ่งกันและกัน ฮูหยินหลิวเพียงแค่ปฏิบัติกับเขาตามหน้าที่เท่านั้น นางไม่ได้อดอาหารหรือเครื่องดื่มของเขา แต่แน่นอนว่านางไม่ได้มีความห่วงใยเขาทางความรู้สึกแต่อย่างใด

เมื่อเห็นบัณฑิตหลิวจ้องมองสมาชิกตระกูลหลินด้วยความเหม่อลอย หลินเยว่จึงตักอาหารใส่ชามให้เขา บัณฑิตหลิวถึงได้สติกลับมา แท้จริงแล้วเขามีครอบครัวเป็นของตัวเองแล้ว ในอนาคตเขาจะมีลูก และพวกเขาจะเป็นเหมือนกับตระกูลหลิน นั่งพูดคุยเรื่องราวต่าง ๆ ด้วยกัน

ในไม่ช้า หลินเยว่และคนอื่น ๆ ก็ออกจากบ้านตระกูลหลินและกลับไปยังจวนตระกูลหลิว

เป็นไปตามคาด ทันทีที่พวกเขากลับมา พ่อบ้านก็ได้แจ้งให้ทราบว่าพวกเขาจะต้องย้ายออกจากจวนตระกูลหลิวในวันรุ่งขึ้น

เช้าตรู่วันถัดมา พวกเขาตื่นขึ้นหลังจากรับประทานอาหารเช้าก็เริ่มจัดข้าวของและเดินทางตามรถม้าที่จัดเตรียมโดยจวนตระกูลหลิวไปยังตัวเมือง

เมื่อเห็นว่าพวกเขารู้จักกาลเทศะ ฮูหยินหลิวจึงรู้สึกพึงพอใจอยู่บ้าง นางสั่งให้บ่าวรับใช้ว่าให้กลับมาก็ต่อเมื่อช่วยพวกเขาจัดข้าวของทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้วเท่านั้น

เมื่อเห็นบ่าวรับใช้ยังคงอยู่ช่วยทำความสะอาด บัณฑิตหลิวก็รู้ว่าเป็นความประสงค์ของมารดาหลักของเขา นางน่าจะจัดเตรียมเช่นนี้เพราะเห็นว่าพวกเขารู้จักให้ความร่วมมือ

ตอนที่พี่ชายของเขาแยกตัวออกจากจวนตระกูลหลิว บ่าวรับใช้เหล่านั้นเพียงแค่ขนของเข้าไปในบ้านแล้วก็รีบกลับจวนทันที พวกเขาไม่เคยอยู่ช่วยทำความสะอาดเช่นนี้แน่นอน

ความจริงแล้ว ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะพี่ชายของเขาโลภมากเกินไป ต้องการจะอยู่ในจวนต่อไปเพื่อฉวยโอกาส แต่พวกเขาลืมไปว่าฮูหยินหลิวเป็นคนเช่นไร นางจะยอมให้พวกเขาทำตามใจชอบได้อย่างไร ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาจึงถูกบีบให้ต้องย้ายออกไป

ด้วยความช่วยเหลือจากบ่าวรับใช้ของจวนตระกูลหลิว เรือนแห่งนั้นจึงถูกทำความสะอาดอย่างรวดเร็ว และหลินเยว่กับสามีก็สามารถเริ่มต้นชีวิตในเรือนใหม่ได้อย่างสบายใจ