บทที่ 610 : แขกของนาตาชา (ฟรี)

นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย

ยังไงชีลด์ก็ไม่ได้รวยขนาดนั้น ในฐานะหัวหน้าหน่วยงาน เขาอุตส่าห์เก็บเงินก้อนนี้มาได้ทีละนิด ถ้าซ้ายสิบล้าน ขวาสิบล้าน เดี๋ยวก็หมดสิ! ไม่ได้การล่ะ!

โคลสันต้องควบคุมแรงอยากช้อปของตัวเองให้ได้!

นิค ฟิวรี่คิดในใจ แล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "จะไปสังเกตการณ์ก็ได้ แต่ไม่จำเป็นต้องไปเอง โคลสัน ให้บาร์ตันไป"

บาร์ตันพยักหน้า รับคำสั่ง

"โอเค แค่นี้แหละ"

หลังจากนิค ฟิวรี่พูดจบ ภาพบนหน้าจอก็ดับลง

"โคลสัน ฉันขอเตือนนะ ตอนสอดแนมเจ้าของร้าน อย่าไปมีเรื่องกับเขาเด็ดขาด ฉันรู้สึกว่ามันจะเป็นเรื่องแย่มาก!"

นาตาชาเตือนด้วยความหวังดี

"เข้าใจแล้ว"

โคลสันพยักหน้าพูด

นาตาชาเองก็เชื่อว่าเขาเข้าใจดี อีกอย่างโคลสันก็ไม่ใช่คนประเภทชอบไปยั่วโมโหใคร เธอเชื่อว่าเขาคงไม่ไปมีปัญหากับเจ้าของร้านแน่นอน

แต่คำเตือนที่จำเป็นก็ต้องพูดไว้ก่อน.............

ปิดร้าน

นอกจากนาตาชาก่อนหน้านี้แล้ว ช่วงบ่ายทั้งบ่ายก็ไม่มีแขกคนอื่นมาอีก

ธุรกิจที่เงียบเหงาทำให้คลาร์กอดบ่นไม่ได้ว่าทำมาค้าขายมันยากจริง ๆ

ของก็คุ้มค่าขนาดนี้ แต่ลูกค้ากลับมีไม่กี่คน มันช่าง......

พวกไม่รู้คุณค่าของดีจริง ๆ!

ตอนเย็นใกล้ปิดร้าน คลาร์กก็เจอโจวหยาที่ออกมารับอาหารเดลิเวอรี่อีกครั้ง

ทั้งสองพยักหน้าให้กันเป็นการทักทาย แล้วก็ไม่ได้คุยอะไรกันมาก

เช้าวันถัดมา

คลาร์กเปิดประตูร้านตรงเก้าโมงเป๊ะ

จากนั้นก็นั่งเล่นเกมรอลูกค้าเหมือนเดิม

ร้านข้าง ๆ วันนี้ก็ยังขายดี

แม้จะไม่คึกคักเท่าเมื่อวาน แต่ช่วงเช้าก็ยังมีลูกค้าเข้าร้านสามรอบ

ส่วนฝั่งคลาร์ก......

ยังไม่มีใครสนใจเหมือนเดิม

พอบ่ายโมงนิด ๆ คลาร์กเริ่มเบื่อ เลยเปลี่ยนไปเล่นอีกเกมหนึ่ง

ตอนนั้นเอง ประตูร้านแลกเปลี่ยนก็ถูกผลักเปิดออก นาตาชาที่เพิ่งมาวันก่อนเดินเข้ามาพร้อมคนอีกหลายคน

โคลสัน บาร์ตัน เมลินดา......

ล้วนเป็นคนคุ้นหน้าที่คลาร์กรู้จักทั้งนั้น!

แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ......พวกเขาทั้งหมดเป็นตัวละครในเส้นเรื่องหลัก หมายความว่าสารต้นกำเนิดก้อนโตกำลังจะมาถึง!

คิดแบบนั้น รอยยิ้มบนหน้าคลาร์กก็ยิ่งกว้างขึ้น

"ยินดีต้อนรับ จะดื่มอะไรดี?"

นาน ๆ ทีคลาร์กจะถามลูกค้าว่าอยากดื่มอะไร

หลายคนบอกว่าเอาน้ำเย็นก็พอ

คลาร์กเลยจัดน้ำเย็นใส่น้ำแข็งให้คนละแก้ว

"คุณผู้หญิง วันนี้พาเพื่อนมาช่วยอุดหนุนผมเหรอ?"

คลาร์กมองนาตาชาพร้อมรอยยิ้ม ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าน่ารักจริง ๆ ทำไมไม่มีลูกค้าแบบนี้มาเยอะ ๆ นะ?

อืม.......

เหมือนเขาจะรับลูกค้าไปทั้งหมดแค่สองคน แล้วหนึ่งในนั้นก็ตายไปแล้ว ดังนั้น......

อัตราการกลับมาใช้บริการหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์?

จะพูดแบบนั้นก็ได้

"เจ้าของร้าน ฉันพาลูกค้าคุณภาพมาให้ตั้งหลายคน คราวนี้ลดให้หน่อยได้ไหม?"

นาตาชายิ้มพูด

ได้ยินแบบนั้น คลาร์กส่ายหน้าแล้วพูดว่า "ขอโทษนะ ที่นี่ไม่เหมือนร้านข้าง ๆ ในเมื่อเป็นร้านแลกเปลี่ยนมูลค่าเท่ากัน ก็ต้องยึดคำว่า ‘เท่ากัน’ ไว้"

จริง ๆ แล้วจะเท่ากันหรือไม่เท่ากัน คลาร์กเป็นคนตัดสินเองหมด แต่มันก็เป็นแค่รูปแบบเท่านั้น

พูดง่าย ๆ คือเขาไม่อยากลด!

"ก็ได้"

นาตาชาไม่ได้ผิดหวัง

เหตุผลของเจ้าของร้านฟังดูสมเหตุสมผล เขาบอกว่าเป็นร้านแลกเปลี่ยนมูลค่าเท่ากัน ก็ต้องสมกับป้าย

ถ้าพูดว่าจะลดก็ลด งั้นจะยังเรียกร้านแลกเปลี่ยนมูลค่าเท่ากันได้ยังไง?

"วันนี้ทุกคนจะมาแลกเปลี่ยนใช่ไหม?"

คลาร์กถาม

หลายคนพยักหน้า จากนั้นบาร์ตันก็เป็นคนแรกที่ออกมา

เขาหยิบของที่เตรียมไว้มาวางบนโต๊ะ

"ผมใช้สิ่งนี้แลกกับพลังเวทที่แข็งแกร่งขึ้น"

บาร์ตันพูด

พลังเวทที่เขาพูดถึง จริง ๆ แล้วคือพลังงานอีกรูปแบบหนึ่งที่แปรสภาพมาจากพลังจิต

ส่วนเหตุผลที่เขาต้องการพลังเวท ต้องย้อนไปตอนที่เขาไปที่ร้านของวิเศษข้าง ๆ ครั้งแรก รายละเอียดขอข้ามไป

สรุปคือบาร์ตันใช้เงินก้อนโตซื้ออาวุธเวทชิ้นหนึ่ง อาวุธชิ้นนี้สามารถแปลงพลังจิตของเขาเป็นพลังเวท แล้วเปลี่ยนเป็นลูกธนูเวทมนตร์ยิงออกไปได้

บาร์ตันชอบอาวุธชิ้นนี้มาก และมันก็ใช้งานได้ดี

ปัญหาเดียวคือพลังเวทของเขาไม่พอ

ใช้ได้ไม่นานก็หมด

สำหรับผู้ชายแล้ว นี่ถือเป็นปัญหาใหญ่เลยทีเดียว ดังนั้นหลังจากมั่นใจว่าการเสริมพลังของนาตาชาไม่มีผลข้างเคียง บาร์ตันก็เลยตัดสินใจมาที่นี่เพื่อเพิ่มพลังเวทของตัวเอง

ส่วนของที่ใช้แลก เป็นของที่เขาได้มาระหว่างภารกิจครั้งหนึ่งในอดีต ของชิ้นนี้ลึกลับมาก เขายังไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่มีความสามารถพิเศษอย่างหนึ่ง

คือในช่วงเวลาพิเศษบางช่วง มันจะทำลายผลิตภัณฑ์ที่ทำจากแก้วทั้งหมดในรัศมีสิบเมตร

เป็นความสามารถที่แปลกมาก แต่แทบไม่มีประโยชน์

บาร์ตันเลยเอามาลองแลกดูแบบไม่คาดหวังมาก

คลาร์กหยิบของบนโต๊ะขึ้นมาดู

ของชิ้นนี้ไม่ได้ลึกลับอะไร มันเป็นผลงานล้มเหลวของใครบางคน จัดอยู่ในหมวดผลิตภัณฑ์เล่นแร่แปรธาตุ ถ้าสำเร็จจะเป็นอุปกรณ์เล่นแร่แปรธาตุที่มีพลังเวทสูงมาก แต่เพราะล้มเหลว เลยกลายเป็นแค่ของกึ่งสำเร็จรูป

ภายใต้กฎการแลกเปลี่ยนมูลค่าเท่ากัน บาร์ตันอยากใช้มันแลกพลังเวท คลาร์กก็เพิ่มให้ได้ไม่มาก อย่างมากก็......สองถึงสามเท่า!

"ได้ ฉันเพิ่มพลังเวทปัจจุบันของคุณให้สามเท่า"

คลาร์กพูด แล้วหยิบสัญญาออกมายื่นให้บาร์ตัน

บาร์ตันรับสัญญาไปอ่าน หลังจากยืนยันว่าไม่มีปัญหา ก็หยิบปากกาข้าง ๆ ขึ้นมาเซ็นชื่อ

จากนั้น......

ก็เป็นภาพอย่างที่นาตาชาเล่าให้พวกเขาฟัง สัญญากลายเป็นหัวกะโหลกควันดำแล้วพุ่งเข้าไปในร่าง

แม้บาร์ตันจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ตอนนั้นก็ยังอดตื่นตระหนกไม่ได้

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……….