Chapter 274 : มังกรสุริยันสังหารหมู่ - กลับบ้าน (3) (ฟรี)

ฮอลล์กับโคโดจ้องตากันและกันและแทบจะกั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่

นายเรียกว่าเรื่องเล็กๆน้อยๆงั้นหรอ? ถ้าเรื่องนี้มันถูกเผยออกไปจริงคงทำให้ทุกคนในห้องโดยสารนี้ตกตะลึงไปตามๆกันนั่นแหละ!

เซี่ยงเทียนซิวที่ดื่มน้ำเข้าไปอึกใหญ่พูดขึ้น “พูดมาเถอะว่ามีเรื่องเล็กๆน้อยๆอะไร?”

“จริงๆแล้วดาบพิษเป็นร่างแยกของฉันเองดังนั้นจึงเทียบได้ว่ามีคนสองคนหาทรัพยากรพร้อมๆกันทำให้เลเวลของฉันมันเพิ่งขึ้นเร็วกว่าคนอื่น”

พรวด!

เซี่ยงเทียนซิวชะงักค้างไปชั่วครู่ก่อนจะพ่นน้ำที่ดื่มเข้าไปออกมา

คนที่ตกตะลึงยิ่งกว่าเขาก็คือมารดาของเซี่ยงเทียนซิวอย่างเซี่ยงเฉียนหยาน

“เจ้าหนูจะพูดอะไรก็ระวังปากหน่อยอย่ากุเรื่องขึ้นมามั่วๆซั่วๆ” เซี่ยงเฉียนหยานเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

จากมุมมองของเธอแล้วถือได้ว่าตัวเธอนั้นเป็นหนี้ชีวิตของดาบพิษอยู่และไม่ใช่แค่เธอเท่านั้น

ทั้งฮอลล์ โคโดและตาเฒ่าอิวานล้วนแล้วแต่ติดค้างเขาครั้งใหญ่

ถ้าไม่ใช่เพราะดาบพิษ ลู่หลัวและหยินหูแล้วล่ะก็ต่อให้ทางกองพลก่อสร้างจะมีวิธีมากมายหลายอย่างก็คงไม่อาจระบุพิกัดที่ชัดเจนของคุกอสูรและใช้กุญแจสุริยันเปิดประตูไปยังแดนต้นกกได้อย่างแน่นอน

เรื่องนี้นั้นเซี่ยงเฉียนหยานจึงค่อนข้างจริงจังไม่น้อย

เมื่อลู่ผิงได้ยินเช่นนี้เขาก็เดินเข้ามาร่วมวงด้วยเช่นเดียวกัน “ร่างแยกรึ? เป็นไปไม่ได้หรอกดาบพิษคนนั้นพูดได้นะแถมยังมีใบหน้าแตกต่างออกไปด้วยแบบนี้แล้วจะเป็นร่างแยกได้ยังไง?”

“ฉันรู้นะว่านายมีสัมพันธ์อันดีกับดาบพิษแต่อย่าได้ใช้คำพูดพวกนี้เพื่อพยายามข่มความเสียใจเลย พวกเราเองก็รู้สึกเสียดายกับการจากไปของเขาเหมือนกัน...”

กัวเฉี่ยนฉือเองก็ดูเหมือนจะให้ความสนใจไม่น้อย “ร่างแยก? ถ้างั้นนายเรียกดาบพิษออกมาอีกครั้งได้ไหม?”

หลินเซวียนพยักหน้า “ได้ครับ”

“หือ?”

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะพากันจ้องมองไปที่เขา

หลินเซวียนกระแอมออกมาเบาๆ “แต่...ร่างแยกเวลาถูกเรียกออกมาจะโป๊เปลือยดังนั้นผมหวังว่าทุกคนจะเตรียมตัวเตรียมใจกันให้ดี”

บรรยากาศภายในห้องโดยสารพลันแปลกประหลาดขึ้นมาทันใด

เหล่าสหายบุรุษต่างพากันแสดงสีหน้าพิกลส่วนสหายสตรีนั้นพากันหน้าแดงก่ำ

ลู่หลัวยกมือขึ้นปิดตาหากแต่ดวงตากลมโตของเธอกลับยังคงเบิกกว่างอยู่ภายใต้ช่องว่างระหว่างล่องนิ้วทั้งสิบ

เย่อู่ชิวเองก็ดูจะกังวลไม่น้อยแต่ก็ยังคงพยายามรักษาท่าทีและใบหน้าเรียบเฉยเอาไว้ “ไม่ต้องห่วงหรอกพวกเราเป็นมืออาชีพพอ”

หลินเซวียนไม่รู้แล้วว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี “ก็ได้ถ้างั้นก็จะเรียกเขามาเดี๋ยวนี้เลย”

เขาใช้งาน [ร่างจุติ] และทันใดนั้นเองร่างเปลือยเปล่าของดาบพิษก็ปรากฏตัวขึ้นที่เบื้องหน้าของทุกคน

เพื่อหลีกเลี่ยงความกระอักกระอ่วนไม่จำเป็นหลินเซวียนจึงนำเสื้อผ้าออกมาจากมิติส่วนตัวของเขาเพื่อให้ดาบพิษใช้ปิดบังจุดสำคัญเอาไว้

แต่การกระทำนี้ก็ยังต้องใช้เวลาดังนั้นดาบพิษน้อยจึงเผยสู่สาธารณะเป็นเวลา0.0001วินาทีอยู่ดี

สีหน้าของเซี่ยงเทียนซิวยิ่งมาก็ยิ่งแปลกพิกลก่อนจะเอ่ยออกมาโดยไม่รู้ตัว “มัน..ใหญ่มากเลยนะนั่น”

เซี่ยงเฉียนหยานระเบิดออกมาทันที “นี่ลูกกล้าพูดอะไรแบบนี้ต่อหน้าแม่เลยหรอ?”

เซี่ยงเทียนซิวหัวหอทันใด “...คราวหน้าไม่พูดแล้วครับ”

“ยังจะกล้ามีคราวหน้าอีกหรอ?!”

หลินเซวียนน้ำชุดเซ็ตพิษร้ายออกมาจากมิติส่วนตัวและให้ดาบพิษทำการสวมใส่

ผลลัพธ์นั้นทำให้ดาบพิษกลับคืนสู่รูปลักษณ์ปกติของเขาจนเซี่ยงเฉียนหยานต้องอุทานออกมา

“เป็นดาบพิษจริงๆ”

“เขา...พูดได้ไหม?” ลู่หลัวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ดาบพิษตอบกลับ “แน่นอนว่าพูดได้”

“เฮือก...”

ทุกคนในห้องโดยสารพากันสูดลมหายใจเฮือกใหญ่

แม่เจ้าเป็นร่างแยกจริงๆด้วย!

“โล่วิญญาณ ระเบิดเพลิงพวกนายเองก็รู้อยู่แล้วงั้นหรอ?” เย่อู่ชิวถามขึ้น

โล่วิญญาณกับระเบิดเพลิงหันไปมองหน้ากันและยิ้มออกมา “พวกเรารู้มานานแล้วและก็เคยบอกใบ้พวกคุณตั้งแต่ตอนที่อยู่เมืองหลงไห่แล้วแต่ดูเหมือนพวกคุณจะไม่รู้ตัวกัน”

เย่อู่ชิวชะงักไปเล็กน้อย

เธอพลันหวนนึกขึ้นมาได้ว่าตอนนั้นจู่ๆหลินเซวียนก็หายตัวไปและเมื่อเธอมาบอกเรื่องนี้ให้โล่วิญญาณกับระเบิดเพลิงฟังด้วยความรู้สึกผิเอีกฝ่ายกลับตอบกลับมาว่า

‘ไม่ต้องกังวลน่าหลินเซวียนน่ะแข็งแกร่งจะตาย หมอนั่นไม่ตายหรอก’

เย่อู่ชิวหวนนึกไปถึงตอนที่เธอเป็ฯคู่หูกับหลินเซวียนออกท่องไปทั่วเทือกเขามังกร

เธอในตอนนั้นคิดไปว่าหลินเซวียนนั้นอ่อนแอยิ่งและต้องให้เขาคอยหลบอยู่ด้านหลังของเธอแต่ในเวลานั้นหลินเซวียนกลับยิ้มขมและพยายามอธิบายว่าเขาเองก็แข็งแกร่งเหมือนกัน

ทุกสิ่งทุกอย่างเชื่อมต่อกันอย่างสมบูรณ์แบบ!